حفظ آرامش در زمان کرونا
ليلا كاظملو.پژوهشگر مؤسسه مطالعات کودکی مدرس
در شرایط حاضر با گسترش کروناویروس (کووید۱۹) فشار روحی زیادی بر ما ایجاد شده است؛ فشاری که از محیط وارد شده و تنش ایجاد کرده است. فشارهای روحی جزء لاینفک زندگی هستند و تا حدودی هم به حفظ هوشیاریمان کمک میکنند، اما اگر فشارهای روحی بیشازحد باشند، ما را نگران و افسرده میکنند و گاهی تا مرز بیمارهای روانی میبرند. گاهی ما به فشارهای روحی فرصت بروز میدهیم و این فشارها آنقدر در ما تنش ایجاد میکند که فعالیتهای روزمرهمان را مختل میکنند. این بیماری و ویروس در حال حاضر وجود دارد و گریزی از آن نیست. پس چگونه میتوانيم خود و فرزندانمان را از عوارض آن حفظ کنیم؟
فشارهای روانی در افراد مختلف نشانههای متفاوتی دارند، شناخت این نشانهها به ما کمک خواهد کرد که در موقعیتهای گوناگون بتوانیم خودمدیریتی بهتری داشته باشیم؛ از نشانههای فشارهای روانی در افراد مختلف به موارد ذیل میتوان اشاره کرد: احساس نگرانی و دلهره، سرگیجه، ناآرامی و بیقراری، عصبانیت، لرزش، تپش قلب، تغذیه نامرتب و حتی اگر این اضطراب طولانی باشد، مشکلات جدی مثل زخم معده و اثنیعشر، فشار خون بالا و احساس نارضایتی از زندگی و محیط، افسردگی و احساس دلتنگی و غمگینی را به وجود میآورد. برای اینکه در این موقعیت بتوانیم ارتباط مؤثر با همسر و فرزندانمان داشته باشیم و این شرایط را مدیریت کنیم بهتر است با صبوری گامهایی را برداریم. اول از خودمان شروع کنیم؛ هر چقدر در قدم اول بتوانیم آرامش خود را حفظ کنیم، کمک بزرگی به خود کردهایم. در قدم بعدی اطلاعات خود را درباره این ویروس، راههای انتشار و انتقال و روشهای پیشگیری بالا ببریم و با دیگران مشورت کنیم و سپس یک برنامهریزی منظم برای گذشتن از این بحران انجام دهيم. برای نوشتن برنامه منظم با اعضای خانواده مشورت کنیم. مثلا حالا که باید در منزل بمانیم و نه مسافرت داریم و
نه دیدن اقوام و دوستان را و باید فاصلهگذاری اجتماعی و فیزیکی را رعایت کنیم، صبح چه ساعتی از خواب بیدار شویم، حدود زمان صبحانه و ناهار و شام، بازیهایی که در طول روز میتوانیم انجام دهیم، تکالیف و فعالیتهای درسی کودکانمان چه زمانی انجام گیرد. حتما در برنامه خود ورزش را بگنجانیم. درست است که نمیتوانیم بیرون از منزل برویم، ولی با انجام حرکات ساده ورزشی حتی به صورت خانوادگی ورزشی را در برنامه روزانه خود قرار دهیم. واقعبین باشیم و در این شرایط انتظارهای واهی و دستنیافتنی از خود و از فرزندانمان نداشته باشیم. سعی کنیم آرامشیافتن را بیاموزیم، چند دقیقه در طول روز استراحت کنیم، با روشهای روانشناسی مسئولیتپذیرکردن کودکان، علاقهمندکردن آنها برای انجام تکالیف، چگونگی ارتباط مؤثر با اعضای خانواده و فرزندانمان، تمرینهای آرامسازی، بازیهای خلاقانه بیشتر آشنا شویم. خوشبینی یاور ما در راه غلبه بر قلههای سخت زندگی است. حفظ آرامش و بالابردن مفاهیمی مانند تابآوری و خودمراقبتی و واقعبینی در زندگی روزمره میتواند کمک مؤثری برای گذراندن این دوران باشد. پس برای کمکردن فشارهای روانی همه با هم کمک کنیم و به روزهای
خوب بعد از این ویروس فکر کنیم.
در شرایط حاضر با گسترش کروناویروس (کووید۱۹) فشار روحی زیادی بر ما ایجاد شده است؛ فشاری که از محیط وارد شده و تنش ایجاد کرده است. فشارهای روحی جزء لاینفک زندگی هستند و تا حدودی هم به حفظ هوشیاریمان کمک میکنند، اما اگر فشارهای روحی بیشازحد باشند، ما را نگران و افسرده میکنند و گاهی تا مرز بیمارهای روانی میبرند. گاهی ما به فشارهای روحی فرصت بروز میدهیم و این فشارها آنقدر در ما تنش ایجاد میکند که فعالیتهای روزمرهمان را مختل میکنند. این بیماری و ویروس در حال حاضر وجود دارد و گریزی از آن نیست. پس چگونه میتوانيم خود و فرزندانمان را از عوارض آن حفظ کنیم؟
فشارهای روانی در افراد مختلف نشانههای متفاوتی دارند، شناخت این نشانهها به ما کمک خواهد کرد که در موقعیتهای گوناگون بتوانیم خودمدیریتی بهتری داشته باشیم؛ از نشانههای فشارهای روانی در افراد مختلف به موارد ذیل میتوان اشاره کرد: احساس نگرانی و دلهره، سرگیجه، ناآرامی و بیقراری، عصبانیت، لرزش، تپش قلب، تغذیه نامرتب و حتی اگر این اضطراب طولانی باشد، مشکلات جدی مثل زخم معده و اثنیعشر، فشار خون بالا و احساس نارضایتی از زندگی و محیط، افسردگی و احساس دلتنگی و غمگینی را به وجود میآورد. برای اینکه در این موقعیت بتوانیم ارتباط مؤثر با همسر و فرزندانمان داشته باشیم و این شرایط را مدیریت کنیم بهتر است با صبوری گامهایی را برداریم. اول از خودمان شروع کنیم؛ هر چقدر در قدم اول بتوانیم آرامش خود را حفظ کنیم، کمک بزرگی به خود کردهایم. در قدم بعدی اطلاعات خود را درباره این ویروس، راههای انتشار و انتقال و روشهای پیشگیری بالا ببریم و با دیگران مشورت کنیم و سپس یک برنامهریزی منظم برای گذشتن از این بحران انجام دهيم. برای نوشتن برنامه منظم با اعضای خانواده مشورت کنیم. مثلا حالا که باید در منزل بمانیم و نه مسافرت داریم و
نه دیدن اقوام و دوستان را و باید فاصلهگذاری اجتماعی و فیزیکی را رعایت کنیم، صبح چه ساعتی از خواب بیدار شویم، حدود زمان صبحانه و ناهار و شام، بازیهایی که در طول روز میتوانیم انجام دهیم، تکالیف و فعالیتهای درسی کودکانمان چه زمانی انجام گیرد. حتما در برنامه خود ورزش را بگنجانیم. درست است که نمیتوانیم بیرون از منزل برویم، ولی با انجام حرکات ساده ورزشی حتی به صورت خانوادگی ورزشی را در برنامه روزانه خود قرار دهیم. واقعبین باشیم و در این شرایط انتظارهای واهی و دستنیافتنی از خود و از فرزندانمان نداشته باشیم. سعی کنیم آرامشیافتن را بیاموزیم، چند دقیقه در طول روز استراحت کنیم، با روشهای روانشناسی مسئولیتپذیرکردن کودکان، علاقهمندکردن آنها برای انجام تکالیف، چگونگی ارتباط مؤثر با اعضای خانواده و فرزندانمان، تمرینهای آرامسازی، بازیهای خلاقانه بیشتر آشنا شویم. خوشبینی یاور ما در راه غلبه بر قلههای سخت زندگی است. حفظ آرامش و بالابردن مفاهیمی مانند تابآوری و خودمراقبتی و واقعبینی در زندگی روزمره میتواند کمک مؤثری برای گذراندن این دوران باشد. پس برای کمکردن فشارهای روانی همه با هم کمک کنیم و به روزهای
خوب بعد از این ویروس فکر کنیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.