|

چرا قرنطینه را رعایت نمی‌کنیم؟

سیدحسین مهرآوران. متخصص داخلی و فوق‌تخصص ریه

تعارف‌ها را کنار بگذاریم. شمار مبتلایان به Covid-19 در کشور بسیار فراتر از ارقام اعلامی وزارت بهداشت است. این مسئله با بررسی شمار بیماران بستری با تشخیص Covid-19 در بیمارستان‌های کشور در یک ماه اخیر، بیماران سرپایی مراجعه‌کننده به پزشکان عمومی، متخصصین داخلی، اطفال، عفونی و پزشکان فوق‌تخصص ریه که تحت درمان پیشنهادی فلوچارت کشوری قرار گرفته‌اند، در کنار سامانه خودارزیابی و خوداظهاری کرونا به سهولت قابل تبیین است. در بیماران مراجعه‌کننده سرپایی به کلینیک‌های تب- که شمار آنها در بسیاری از مراکز دانشگاهی بیش از چند صد بیمار در روز است- به‌ندرت تست تشخیصی PCR انجام می‌شود و باوجود محموله‌های کیت‌های اهدایی به کشور در هفته‌های اخیر، به دلیل محدودیت‌های لجستیک در انجام تست‌های تشخیصی، در بسیاری از بیماران بستری هم تشخیص صرفا با تابلوی بالینی، یافته‌های پارکلینیک و نمای رادیولوژیک تیپیک داده می‌شود؛ امری که به بازنمایی بسیار کوچک‌تر از واقع بحران کرونا در کشور منجر شده است.
با بررسی سناریو‌ها برای شیوع کرونا در ایران در صورت کاهش سطح ارتباطات روزانه میان مردم تا 80 درصد و رعایت جدی اصول بهداشتی، ضریب سرایت ویروس 65 درصد افت می‌کند و پس از سه ماه شمار مبتلایان به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌یابد؛ این در حالی است که با کاهش 50 درصدی سطح ارتباطات میان مردم و عدم رعایت اصول بهداشتی از جانب 60 درصد از آنها، دوره شیوع می‌تواند شش ماه ادامه پیدا کند و در بیش از هشت ماه نزدیک به 3/5 میلیون نفر جان خود را از دست بدهند. تعطیلات عید، فرصت استراحت و تجدیدقوا برای بسیاری از هم‌میهنان عزیز است؛ درحالی‌که پزشکان، پرستاران و پرسنل بهداشت درمان کشور در آن روزهای دشواری را می‌گذرانند و با محدودیت‌های گوناگون در دسترسی به لوازم مراقبت فردی مواجه‌اند. در حالی اخباری از جان‌باختن مظلومانه شماری از پزشکان و سایر پرسنل بهداشت و درمان هرروزه شنیده می‌شود که هنوز به نقطه اوج ابتلا به کرونا نرسیده‌ایم و توصیه‌های سازمان بهداشت جهانی جهت «اقدامات فوری و شدید کشورها»، «همیاری گروهی و رعایت فاصله از یکدیگر» و تغییر الگوی رفتاری چنان‌که باید تاکنون جدی گرفته نشده است.
سیستم بهداشت و درمان و اداره بیماران با ادامه این روند دچار فرسودگی می‌شود و افزایش موارد مبتلا و شمار بیماران بدحال از توان مدیریت بیمارستان‌های کشور و بخش‌های مراقبت ویژه(ICU) خارج خواهد بود. محدودیت‌های دسترسی به درمان‌های تحت بررسی در کشورهای پیشرفته که در مواردی می‌تواند نجات‌بخش باشد(داروهای
Remdesevir, Favipiravir, Tocilizumab, IVIG) در بسیاری از بیمارستان‌های کشور دیده می‌شود و فاجعه ملی در صورت تداوم الگوهای نادرست رفتاری- بهداشتی هم‌میهنان و فقدان عزم جدی مسئولان در اتخاذ تدابیر قاطعانه نامحتمل نخواهد بود.
تعارف‌ها را کنار بگذاریم. شمار مبتلایان به Covid-19 در کشور بسیار فراتر از ارقام اعلامی وزارت بهداشت است. این مسئله با بررسی شمار بیماران بستری با تشخیص Covid-19 در بیمارستان‌های کشور در یک ماه اخیر، بیماران سرپایی مراجعه‌کننده به پزشکان عمومی، متخصصین داخلی، اطفال، عفونی و پزشکان فوق‌تخصص ریه که تحت درمان پیشنهادی فلوچارت کشوری قرار گرفته‌اند، در کنار سامانه خودارزیابی و خوداظهاری کرونا به سهولت قابل تبیین است. در بیماران مراجعه‌کننده سرپایی به کلینیک‌های تب- که شمار آنها در بسیاری از مراکز دانشگاهی بیش از چند صد بیمار در روز است- به‌ندرت تست تشخیصی PCR انجام می‌شود و باوجود محموله‌های کیت‌های اهدایی به کشور در هفته‌های اخیر، به دلیل محدودیت‌های لجستیک در انجام تست‌های تشخیصی، در بسیاری از بیماران بستری هم تشخیص صرفا با تابلوی بالینی، یافته‌های پارکلینیک و نمای رادیولوژیک تیپیک داده می‌شود؛ امری که به بازنمایی بسیار کوچک‌تر از واقع بحران کرونا در کشور منجر شده است.
با بررسی سناریو‌ها برای شیوع کرونا در ایران در صورت کاهش سطح ارتباطات روزانه میان مردم تا 80 درصد و رعایت جدی اصول بهداشتی، ضریب سرایت ویروس 65 درصد افت می‌کند و پس از سه ماه شمار مبتلایان به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌یابد؛ این در حالی است که با کاهش 50 درصدی سطح ارتباطات میان مردم و عدم رعایت اصول بهداشتی از جانب 60 درصد از آنها، دوره شیوع می‌تواند شش ماه ادامه پیدا کند و در بیش از هشت ماه نزدیک به 3/5 میلیون نفر جان خود را از دست بدهند. تعطیلات عید، فرصت استراحت و تجدیدقوا برای بسیاری از هم‌میهنان عزیز است؛ درحالی‌که پزشکان، پرستاران و پرسنل بهداشت درمان کشور در آن روزهای دشواری را می‌گذرانند و با محدودیت‌های گوناگون در دسترسی به لوازم مراقبت فردی مواجه‌اند. در حالی اخباری از جان‌باختن مظلومانه شماری از پزشکان و سایر پرسنل بهداشت و درمان هرروزه شنیده می‌شود که هنوز به نقطه اوج ابتلا به کرونا نرسیده‌ایم و توصیه‌های سازمان بهداشت جهانی جهت «اقدامات فوری و شدید کشورها»، «همیاری گروهی و رعایت فاصله از یکدیگر» و تغییر الگوی رفتاری چنان‌که باید تاکنون جدی گرفته نشده است.
سیستم بهداشت و درمان و اداره بیماران با ادامه این روند دچار فرسودگی می‌شود و افزایش موارد مبتلا و شمار بیماران بدحال از توان مدیریت بیمارستان‌های کشور و بخش‌های مراقبت ویژه(ICU) خارج خواهد بود. محدودیت‌های دسترسی به درمان‌های تحت بررسی در کشورهای پیشرفته که در مواردی می‌تواند نجات‌بخش باشد(داروهای
Remdesevir, Favipiravir, Tocilizumab, IVIG) در بسیاری از بیمارستان‌های کشور دیده می‌شود و فاجعه ملی در صورت تداوم الگوهای نادرست رفتاری- بهداشتی هم‌میهنان و فقدان عزم جدی مسئولان در اتخاذ تدابیر قاطعانه نامحتمل نخواهد بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.