|

بیچاره چه چاره

حسن فتحی

ای‌کاش نمه و نسیم باد نوروزی فروردین یه‌بار دیگه سروصورت ژوليده گوريدمو ناز و نوازش می‌کرد!

خدا این آخر سالی بیامرزه همه اموات دور و نزديك‌تونو‌، یه ننه‌جون نازنینی داشتم خیلی قدیما که نوه ننر و كوچولوشو متصل نصيحت می‌کرد به اينكه بچه‌جون اینقده تو کوچه خيابون نرو که لولو میاد میخورتت‌ها! اما منِ باد گره اينقده بي‌اعتنايي كردم به اين سفارش ننجونم كه بالاخره هم این لولوی ... اومد و خفتم كرد و منو خورد! راس و حسینی‌شو بگم، ما خودمون بوديمو يه شهر، از شاتار شوتور و قاتار قوتور گنده‌لات‌هاشم هول و واهمه‌اي نداشتيم، چه برسه به اين ويروسِ چيني؛ اما یه اتفاق ساده بیرون خونه کار دستمون داد و هارت‌وپورتمونو يكي كرد و زرتمونو قمصور! از اوس‌كريم پنهون ني، از شما داشي‌هاي گل‌وبلبلم چه پنهون، آخرشم معلومم نشد این ویروسِ لاکردار چه ريختي اومد سراغم؛ دستمو به جایی و چیزی زدم و مالیدم که نباس می‌مالیدم، تو محل و محفل و پاتوق مشکوکی تردد کردم که نباس می‌کردم، از بغل آدم و آدمای مبتلای نفس‌تونفس عطسه‌پرون و سرفه‌لرزون رد شدم که نباس رد می‌شدم، هرچی بود، اين لانتوري بدعهد و ادا، اینقده ناسور و ناجور بود که دو به سه نرسیده يكهو و يه‌وري، دراز و شمبليله شدم رو به قبله و تب‌وتاب و ویروسه هلو بیا برو تو گلو، زد به ریه خسته و خرابمو، دور از جون همه شما الفاتحه، ريغ رحمت سر كشيدم و خلاص! الانه كه چندوقتيه ته خطم و تو گل‌وگوش مرحومم، آیه «فبأی آلاء ربکما تکذبان» چرخ می‌خوره، از زیر یه خروار خاک حسرت، آرزو مي‌كردم ای‌کاش لااقل اين يه شب عيدي و سال‌تحویلو، سر سفره هفت‌سين «يا مقلب‌القلوب» و فال حافظ، تو خونه‌مو كنار دست کس وکارم بودم! ای‌کاش نمه و نسیم باد نوروزي فروردین یه‌بار دیگه سروصورت ژوليده گوريدمو ناز و نوازش می‌کرد! ای‌كاش يه‌بار ديگه چش‌وچارم منور می‌شد به جمال مبارك شكوفه‌هاي ارديبهشتي و پيچ امين‌الدوله ... از ديوار همسايه؛ اي‌كاش يه‌بار ديگه سروصداي شوخي و خنده و عيش و عشوه قربيله همه اونايي كه از كوچيك و بزرگ و پير و جوون و زن و مرد خاطرشون برام عزيزه، تو گوشم زنگ مي‌زد، اما بيچاره چه چاره؛ حالا ديگه نه صدايي، نه ندايي، نه قيقاش در و نه دق‌البابي؛ صدقه‌سري يه ويروس پيتي‌گوري جوون برزخ‌كن، رخت خاك شديم تا قيوم قيامت! حالا تو نازنين آخر تيپ که از دست اين كروناي پهلوون‌كش قسر در رفتی و کلی خوش‌به‌حالت شده، اقلش تو حال ملکوتي وقت سال‌تحویل، هم یادی کن از کلهم اجمعین کشته‌ها و مرده‌های شريف و رنج‌کشیده این سال ناشزه شرتی شپکی ابدال بلینا، هم بيشتر مراقبت كن از خودت و زار و زندگيت كه مبادا اين ديو دوسر ريزه‌ميزه ناغافل سراغت بياد؛ دست‌آخرم اگه خواستي دعا کن كه اوسا کریم به همه اونایی که با جهل و ندونم‌كاري‌هاشون، حق و حقوق خلق‌الناس ضایع می‌کنن، یه جو مرام و معرفت و انصاف معقول بده که القصه زنده و مرده همه‌مون، آخرش می‌رسه به اين افاضه آشیخ حافظ شیرازی که فرمودن :
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
با دوستان مروت با دشمنان مدارا
عيد زنده و مرده اين خاك رند بلاكش مبارك!
ضميمه: امسالو شهرت دادن آخر سالي نريد قبرستون سراغ امواتتون، مبادا شر اين ويروس قرشمال يقه‌تونو بگيره، خيالي ني، دمتون گرم و دهنتون گلاب، نمي‌خواد بيان، اما لاكردارا، پس چرا خيابونا و فروشگاه‌ها اين‌قدر از جمعيت لملمه مي‌زنه؟!

ای‌کاش نمه و نسیم باد نوروزی فروردین یه‌بار دیگه سروصورت ژوليده گوريدمو ناز و نوازش می‌کرد!

خدا این آخر سالی بیامرزه همه اموات دور و نزديك‌تونو‌، یه ننه‌جون نازنینی داشتم خیلی قدیما که نوه ننر و كوچولوشو متصل نصيحت می‌کرد به اينكه بچه‌جون اینقده تو کوچه خيابون نرو که لولو میاد میخورتت‌ها! اما منِ باد گره اينقده بي‌اعتنايي كردم به اين سفارش ننجونم كه بالاخره هم این لولوی ... اومد و خفتم كرد و منو خورد! راس و حسینی‌شو بگم، ما خودمون بوديمو يه شهر، از شاتار شوتور و قاتار قوتور گنده‌لات‌هاشم هول و واهمه‌اي نداشتيم، چه برسه به اين ويروسِ چيني؛ اما یه اتفاق ساده بیرون خونه کار دستمون داد و هارت‌وپورتمونو يكي كرد و زرتمونو قمصور! از اوس‌كريم پنهون ني، از شما داشي‌هاي گل‌وبلبلم چه پنهون، آخرشم معلومم نشد این ویروسِ لاکردار چه ريختي اومد سراغم؛ دستمو به جایی و چیزی زدم و مالیدم که نباس می‌مالیدم، تو محل و محفل و پاتوق مشکوکی تردد کردم که نباس می‌کردم، از بغل آدم و آدمای مبتلای نفس‌تونفس عطسه‌پرون و سرفه‌لرزون رد شدم که نباس رد می‌شدم، هرچی بود، اين لانتوري بدعهد و ادا، اینقده ناسور و ناجور بود که دو به سه نرسیده يكهو و يه‌وري، دراز و شمبليله شدم رو به قبله و تب‌وتاب و ویروسه هلو بیا برو تو گلو، زد به ریه خسته و خرابمو، دور از جون همه شما الفاتحه، ريغ رحمت سر كشيدم و خلاص! الانه كه چندوقتيه ته خطم و تو گل‌وگوش مرحومم، آیه «فبأی آلاء ربکما تکذبان» چرخ می‌خوره، از زیر یه خروار خاک حسرت، آرزو مي‌كردم ای‌کاش لااقل اين يه شب عيدي و سال‌تحویلو، سر سفره هفت‌سين «يا مقلب‌القلوب» و فال حافظ، تو خونه‌مو كنار دست کس وکارم بودم! ای‌کاش نمه و نسیم باد نوروزي فروردین یه‌بار دیگه سروصورت ژوليده گوريدمو ناز و نوازش می‌کرد! ای‌كاش يه‌بار ديگه چش‌وچارم منور می‌شد به جمال مبارك شكوفه‌هاي ارديبهشتي و پيچ امين‌الدوله ... از ديوار همسايه؛ اي‌كاش يه‌بار ديگه سروصداي شوخي و خنده و عيش و عشوه قربيله همه اونايي كه از كوچيك و بزرگ و پير و جوون و زن و مرد خاطرشون برام عزيزه، تو گوشم زنگ مي‌زد، اما بيچاره چه چاره؛ حالا ديگه نه صدايي، نه ندايي، نه قيقاش در و نه دق‌البابي؛ صدقه‌سري يه ويروس پيتي‌گوري جوون برزخ‌كن، رخت خاك شديم تا قيوم قيامت! حالا تو نازنين آخر تيپ که از دست اين كروناي پهلوون‌كش قسر در رفتی و کلی خوش‌به‌حالت شده، اقلش تو حال ملکوتي وقت سال‌تحویل، هم یادی کن از کلهم اجمعین کشته‌ها و مرده‌های شريف و رنج‌کشیده این سال ناشزه شرتی شپکی ابدال بلینا، هم بيشتر مراقبت كن از خودت و زار و زندگيت كه مبادا اين ديو دوسر ريزه‌ميزه ناغافل سراغت بياد؛ دست‌آخرم اگه خواستي دعا کن كه اوسا کریم به همه اونایی که با جهل و ندونم‌كاري‌هاشون، حق و حقوق خلق‌الناس ضایع می‌کنن، یه جو مرام و معرفت و انصاف معقول بده که القصه زنده و مرده همه‌مون، آخرش می‌رسه به اين افاضه آشیخ حافظ شیرازی که فرمودن :
آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
با دوستان مروت با دشمنان مدارا
عيد زنده و مرده اين خاك رند بلاكش مبارك!
ضميمه: امسالو شهرت دادن آخر سالي نريد قبرستون سراغ امواتتون، مبادا شر اين ويروس قرشمال يقه‌تونو بگيره، خيالي ني، دمتون گرم و دهنتون گلاب، نمي‌خواد بيان، اما لاكردارا، پس چرا خيابونا و فروشگاه‌ها اين‌قدر از جمعيت لملمه مي‌زنه؟!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.