شما یکبار بخوانید
مهدی ربی
«آتشبازی» را بخوانید. اگر داستان کوتاههای آمریکای شمالی را دوست دارید. اگر کارور، توبیاس ولف، آلکسی، بارتلمی، همینگوی و ... همه این رفقا را دوست دارید. نُهتا داستان دارد. بیشتر داستانها در شهرهای شمالی آمریکا، هممرز کانادا اتفاق میافتند. جغرافیای زیبا و بکر و کاملا مرتبط با فضاسازیهای داستان. خانوادههای هستهای یک یا دوفرزندی که به دلایل مختلفی دچار چالش هستند. پدرها میروند و برنمیگردند، گاهی مادرها میروند و برنمیگردند و بیشتر اوقات بچهها با شگفتی به این رفتوآمدها نگاه میکنند. همه داستانها بالای بیست صفحهاند. نویسنده مجال پرداخت دارد و بدون ترس داستانش را بسط داده و پرداخت کرده است. همه داستانها با نخی باریک که گاهی جغرافیاست، گاهی آدمها و گاهی حتی یک فعالیت انسانی مثل شکارکردن مرغابی به هم ربط پیدا میکنند و البته در زیرمتن بهشدت درهمتنیده هستند و این یعنی شما بهجای یک کشکول با یک مجموعهداستان درستودرمان طرف هستید. قصهگویی روشن و تمیز است و در دریافت قصه دچار سردرگمی نخواهیم شد اما زیرمتن داستان به راحتی به چنگ نمیآید. هر داستان مانند میدان مین بزرگی است که نویسنده، ایدهاش را در جایجای آن کاشته است. مجال تفسیر باز است و داستانها اجازه میدهند آنها را به شکلهای متفاوتی تعبیر کنیم و البته این تأویلپذیری از انسجام اثر نکاسته است. پیشنهاد میکنم از داستان دوم یعنی «گریت فالز» شروع کنید. ترجمه امیرمهدی حقیقت مثل همیشه عالی است. فارسی تمیز و درست. داستانها در بعضی جاها مشخص است که دچار ممیزی شدهاند اما مترجم کاربلد جوری این بریدگیها را پوشش داده که هم متوجه میشوید و هم میتوانید قسمت افتاده را توی ذهنتان بسازید. به امید روزی که جور دیگری از تخیلمان بهره بگیریم. عشق، تنهایی، بلوغ، فهم گذشته، تقابلها از مایههای اساسی این مجموعه هستند. داستانها شهری هستند و معاصر. حتی وقتی به حاشیهها میرویم با شکلی از مدنیت روبهرو هستیم که دلچسب است. بههرحال بهنظرم مدتهاست ضربان داستاننویسی جهان در شهرها میتپد حتی وقتی به روستا میرویم. من بیشتر از سهبار این مجموعه را خواندهام، شما یکبار بخوانید.
«آتشبازی» را بخوانید. اگر داستان کوتاههای آمریکای شمالی را دوست دارید. اگر کارور، توبیاس ولف، آلکسی، بارتلمی، همینگوی و ... همه این رفقا را دوست دارید. نُهتا داستان دارد. بیشتر داستانها در شهرهای شمالی آمریکا، هممرز کانادا اتفاق میافتند. جغرافیای زیبا و بکر و کاملا مرتبط با فضاسازیهای داستان. خانوادههای هستهای یک یا دوفرزندی که به دلایل مختلفی دچار چالش هستند. پدرها میروند و برنمیگردند، گاهی مادرها میروند و برنمیگردند و بیشتر اوقات بچهها با شگفتی به این رفتوآمدها نگاه میکنند. همه داستانها بالای بیست صفحهاند. نویسنده مجال پرداخت دارد و بدون ترس داستانش را بسط داده و پرداخت کرده است. همه داستانها با نخی باریک که گاهی جغرافیاست، گاهی آدمها و گاهی حتی یک فعالیت انسانی مثل شکارکردن مرغابی به هم ربط پیدا میکنند و البته در زیرمتن بهشدت درهمتنیده هستند و این یعنی شما بهجای یک کشکول با یک مجموعهداستان درستودرمان طرف هستید. قصهگویی روشن و تمیز است و در دریافت قصه دچار سردرگمی نخواهیم شد اما زیرمتن داستان به راحتی به چنگ نمیآید. هر داستان مانند میدان مین بزرگی است که نویسنده، ایدهاش را در جایجای آن کاشته است. مجال تفسیر باز است و داستانها اجازه میدهند آنها را به شکلهای متفاوتی تعبیر کنیم و البته این تأویلپذیری از انسجام اثر نکاسته است. پیشنهاد میکنم از داستان دوم یعنی «گریت فالز» شروع کنید. ترجمه امیرمهدی حقیقت مثل همیشه عالی است. فارسی تمیز و درست. داستانها در بعضی جاها مشخص است که دچار ممیزی شدهاند اما مترجم کاربلد جوری این بریدگیها را پوشش داده که هم متوجه میشوید و هم میتوانید قسمت افتاده را توی ذهنتان بسازید. به امید روزی که جور دیگری از تخیلمان بهره بگیریم. عشق، تنهایی، بلوغ، فهم گذشته، تقابلها از مایههای اساسی این مجموعه هستند. داستانها شهری هستند و معاصر. حتی وقتی به حاشیهها میرویم با شکلی از مدنیت روبهرو هستیم که دلچسب است. بههرحال بهنظرم مدتهاست ضربان داستاننویسی جهان در شهرها میتپد حتی وقتی به روستا میرویم. من بیشتر از سهبار این مجموعه را خواندهام، شما یکبار بخوانید.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.