تازههای کتاب نشر نیکا
دیگر رویایی نیست
«... خودم خوب میدانم دیگر رویایی نیست. هر چه هست واقعیت گزنده روزها و شبها است. پیری آرامآرام همه رویاها را نابود میکند...» شاعر، احمدرضا احمدی در اولین رمانش؛ «آپارتمان، دریا» از رویاهایی مینویسد که میروند تا فراموش شوند و شاید «رویاها هم مرا فراموش کردهاند.»
رمان شاعر پر است از ارجاعات و نامها: «آلبر کاموی نازنین» که «یک زمان بعد از جدایی از همسرم، کتاب بیگانه کامو کتاب بالینی من بود... و عاشق خطابهاش هنگام دریافت جایزه نوبل بودم و نفرتش را از استالین دوست داشتم.» یا وقتی راوی از پیش دکتر برمیگردد و مجبور میشود کتابی با نام «چگونه باید از سکته قلبی جلوگیری کرد» بخرد، گرفتار برف میشود «همیشه از برف و سرما و فیدل کاسترو و چهگوارا نفرت داشتم.» بعدتر هم هنری میلر و ازرا پاوند و دیگران.
«آپارتمان، دریا»، در 71 بخش نوشته شده است و بر پیشانی بیشتر بخشها شعری آمده. شعرها از بخش 3 میآیند: «دیگر سکوتهای من /شباهت به عطر اقاقیا/ ندارد.» تا بخش 58، «باید سراسیمه / از جنگل بیرون آمد/ تا صدای قطعشدن/ درختان را نشنید.» از این فصل تا آخر رمان، «هفت نامه برای دکتر نازنین و دوست من» میآید. «نامه اول در یک روز شنبه نوشتم»، تا «نامه هفتم در یک روز چهارشنبه نوشتم» و بعد «چهار نامه به دختری که در پاریس گم شد هدیه به دکتر عزیز من» و اولین رمان شاعر اینطور تمام میشود: «شعر که تمام شد، آرامآرام از این جهان رفت. رویش پتو انداختم...»
مصایب یک حافظه 80دقیقهای
«خدمتکار و پروفسور» عنوان رمانی از یوکو اگاوا، نویسنده ژاپنی، است که با ترجمه شقایق نظرزاده به فارسی منتشر شده است. خدمتکار و پروفسور داستان زندگی غیرمعمول یک پروفسور ریاضی است که توسط خدمتکاری جوان روایت میشود. پروفسور ریاضی بر اثر یک حادثه با اختلال حافظه روبهرو شده و حافظهاش تنها 80دقیقه دوام دارد و بعد از آن چیزی به یاد نمیآورد. پس بهناچار خدمتکار هرروز مجبور است که خود را از نو به پروفسور معرفی کند و به این ترتیب رابطه میان این دو شکلی عجیب به خود گرفته است. پیرمرد ریاضیدان اگرچه قادر نیست گذران روزهای زندگیاش و ارتباطش با خدمتکار و پسر او را به یاد آورد، اما رابطه میان سادهترین مقادیر عددی را بهسادگی کشف میکند. در سال 2006 بر اساس رمان خدمتکار و پروفسور، فیلمی به نام «پروفسور و معادلههای محبوبش» به کارگردانی تاکاشی کوییزومی ساخته شد که این فیلم چندسال پیش و در جشنواره فیلم فجر هم نمایش داده شد. پروفسور ریاضی این داستان اگرچه حافظهای 80دقیقهای دارد اما باور دارد که همه دنیا را میشود با زبان دقیق اعداد توضیح داد. او اسم پسر خدمتکار جوانش را به دلیل اینکه سری تخت و صاف دارد، رادیکال گذاشته و اعداد اول غولآسایی را به آنها میآموزد. اما نگهداری از پیرمرد ریاضیدان به دلیل اختلال حافظهاش کار راحتی نیست. حتی برای خدمتکار جوان داستان که بیش از 10سال سابقه کار دارد و با انواع و اقسام آدمها و سختگیرترین مشتریهایش کنار آمده: «در مورد پروفسور، نیمنگاهی به کارت اشتراکش کافی بود که بفهمی پردردسر است. هربار که خدمتکاری عوض میشد یک ستاره آبی پشت کارت مشترک مهر میکردند. و آنموقع پشت کارت پروفسور نُه ستاره وجود داشت که طی این سالهایی که برای آژانس کار میکردم، برای خودش یک رکورد محسوب میشد». خدمتکار جوان در همان اول کارش فکر میکند که چطور آدم با حافظهای که 80دقیقه دوام میآورد، زندگی میکند؟ و بعد ستاره دهم را بر کارت پروفسور تصور میکند. اما بههرحال او کارش را در خانه پروفسور شروع میکند و داستان پیش میرود.
بهدنبال گوسفندی اسرارآمیز
هاروکی موراکامی در ایران نویسنده شناختهشدهای است و بخشی از این شناخت مربوط به ترجمههای مهدی غبرایی از آثار اوست. غبرایی پیش از این سه رمان با نامهای «کافکا در کرانه»، «پس از تاریکی» و «سرزمین عجایب بیرحم و ته دنیا» و دو مجموعه داستان «گربههای آدمخوار» و «چاقوی شکاری» را از موراکامی ترجمه کرده بود و بهتازگی نیز رمان دیگری از او با عنوان «تعقیب گوسفند وحشی» با ترجمه غبرایی به چاپ رسیده است. در این رمان که در سال 1989 منتشر شده، شخصیت اصلی و راوی فردی میانمایه و فاقد شور و شوق است. او به خیانت زنش و بعد جدایی او بیاعتناست و تنها به این دلیل جذب نامزد جدیدش میشود که او گوشهایی خارقالعاده دارد. این رمان روایت سفری فراواقعی از توکیو به ساپورو و شمال ژاپن است. راوی در این سفر و در برخورد با حوادث خارقالعاده با جهانبینی تصنعی خود و تاثیری که بر زندگیاش میگذارد رویارو میشود. غبرایی در بخشی از مقدمه کوتاهش بر کتاب نوشته: «رمان حاضر در عین تمامیت نسبی، انگار ناتمام مانده است. زیرا دختری که گوشهای خارقالعاده دارد، انگار به حال خود رها شده. نویسنده که متوجه این نکته بوده، داستان او را در رمان «رقص، رقص، رقص» که رقص همان گوسفند افسانهای است، ادامه میدهد».
«... خودم خوب میدانم دیگر رویایی نیست. هر چه هست واقعیت گزنده روزها و شبها است. پیری آرامآرام همه رویاها را نابود میکند...» شاعر، احمدرضا احمدی در اولین رمانش؛ «آپارتمان، دریا» از رویاهایی مینویسد که میروند تا فراموش شوند و شاید «رویاها هم مرا فراموش کردهاند.»
رمان شاعر پر است از ارجاعات و نامها: «آلبر کاموی نازنین» که «یک زمان بعد از جدایی از همسرم، کتاب بیگانه کامو کتاب بالینی من بود... و عاشق خطابهاش هنگام دریافت جایزه نوبل بودم و نفرتش را از استالین دوست داشتم.» یا وقتی راوی از پیش دکتر برمیگردد و مجبور میشود کتابی با نام «چگونه باید از سکته قلبی جلوگیری کرد» بخرد، گرفتار برف میشود «همیشه از برف و سرما و فیدل کاسترو و چهگوارا نفرت داشتم.» بعدتر هم هنری میلر و ازرا پاوند و دیگران.
«آپارتمان، دریا»، در 71 بخش نوشته شده است و بر پیشانی بیشتر بخشها شعری آمده. شعرها از بخش 3 میآیند: «دیگر سکوتهای من /شباهت به عطر اقاقیا/ ندارد.» تا بخش 58، «باید سراسیمه / از جنگل بیرون آمد/ تا صدای قطعشدن/ درختان را نشنید.» از این فصل تا آخر رمان، «هفت نامه برای دکتر نازنین و دوست من» میآید. «نامه اول در یک روز شنبه نوشتم»، تا «نامه هفتم در یک روز چهارشنبه نوشتم» و بعد «چهار نامه به دختری که در پاریس گم شد هدیه به دکتر عزیز من» و اولین رمان شاعر اینطور تمام میشود: «شعر که تمام شد، آرامآرام از این جهان رفت. رویش پتو انداختم...»
مصایب یک حافظه 80دقیقهای
«خدمتکار و پروفسور» عنوان رمانی از یوکو اگاوا، نویسنده ژاپنی، است که با ترجمه شقایق نظرزاده به فارسی منتشر شده است. خدمتکار و پروفسور داستان زندگی غیرمعمول یک پروفسور ریاضی است که توسط خدمتکاری جوان روایت میشود. پروفسور ریاضی بر اثر یک حادثه با اختلال حافظه روبهرو شده و حافظهاش تنها 80دقیقه دوام دارد و بعد از آن چیزی به یاد نمیآورد. پس بهناچار خدمتکار هرروز مجبور است که خود را از نو به پروفسور معرفی کند و به این ترتیب رابطه میان این دو شکلی عجیب به خود گرفته است. پیرمرد ریاضیدان اگرچه قادر نیست گذران روزهای زندگیاش و ارتباطش با خدمتکار و پسر او را به یاد آورد، اما رابطه میان سادهترین مقادیر عددی را بهسادگی کشف میکند. در سال 2006 بر اساس رمان خدمتکار و پروفسور، فیلمی به نام «پروفسور و معادلههای محبوبش» به کارگردانی تاکاشی کوییزومی ساخته شد که این فیلم چندسال پیش و در جشنواره فیلم فجر هم نمایش داده شد. پروفسور ریاضی این داستان اگرچه حافظهای 80دقیقهای دارد اما باور دارد که همه دنیا را میشود با زبان دقیق اعداد توضیح داد. او اسم پسر خدمتکار جوانش را به دلیل اینکه سری تخت و صاف دارد، رادیکال گذاشته و اعداد اول غولآسایی را به آنها میآموزد. اما نگهداری از پیرمرد ریاضیدان به دلیل اختلال حافظهاش کار راحتی نیست. حتی برای خدمتکار جوان داستان که بیش از 10سال سابقه کار دارد و با انواع و اقسام آدمها و سختگیرترین مشتریهایش کنار آمده: «در مورد پروفسور، نیمنگاهی به کارت اشتراکش کافی بود که بفهمی پردردسر است. هربار که خدمتکاری عوض میشد یک ستاره آبی پشت کارت مشترک مهر میکردند. و آنموقع پشت کارت پروفسور نُه ستاره وجود داشت که طی این سالهایی که برای آژانس کار میکردم، برای خودش یک رکورد محسوب میشد». خدمتکار جوان در همان اول کارش فکر میکند که چطور آدم با حافظهای که 80دقیقه دوام میآورد، زندگی میکند؟ و بعد ستاره دهم را بر کارت پروفسور تصور میکند. اما بههرحال او کارش را در خانه پروفسور شروع میکند و داستان پیش میرود.
بهدنبال گوسفندی اسرارآمیز
هاروکی موراکامی در ایران نویسنده شناختهشدهای است و بخشی از این شناخت مربوط به ترجمههای مهدی غبرایی از آثار اوست. غبرایی پیش از این سه رمان با نامهای «کافکا در کرانه»، «پس از تاریکی» و «سرزمین عجایب بیرحم و ته دنیا» و دو مجموعه داستان «گربههای آدمخوار» و «چاقوی شکاری» را از موراکامی ترجمه کرده بود و بهتازگی نیز رمان دیگری از او با عنوان «تعقیب گوسفند وحشی» با ترجمه غبرایی به چاپ رسیده است. در این رمان که در سال 1989 منتشر شده، شخصیت اصلی و راوی فردی میانمایه و فاقد شور و شوق است. او به خیانت زنش و بعد جدایی او بیاعتناست و تنها به این دلیل جذب نامزد جدیدش میشود که او گوشهایی خارقالعاده دارد. این رمان روایت سفری فراواقعی از توکیو به ساپورو و شمال ژاپن است. راوی در این سفر و در برخورد با حوادث خارقالعاده با جهانبینی تصنعی خود و تاثیری که بر زندگیاش میگذارد رویارو میشود. غبرایی در بخشی از مقدمه کوتاهش بر کتاب نوشته: «رمان حاضر در عین تمامیت نسبی، انگار ناتمام مانده است. زیرا دختری که گوشهای خارقالعاده دارد، انگار به حال خود رها شده. نویسنده که متوجه این نکته بوده، داستان او را در رمان «رقص، رقص، رقص» که رقص همان گوسفند افسانهای است، ادامه میدهد».
دیگر رویایی نیست
«... خودم خوب میدانم دیگر رویایی نیست. هر چه هست واقعیت گزنده روزها و شبها است. پیری آرامآرام همه رویاها را نابود میکند...» شاعر، احمدرضا احمدی در اولین رمانش؛ «آپارتمان، دریا» از رویاهایی مینویسد که میروند تا فراموش شوند و شاید «رویاها هم مرا فراموش کردهاند.»
رمان شاعر پر است از ارجاعات و نامها: «آلبر کاموی نازنین» که «یک زمان بعد از جدایی از همسرم، کتاب بیگانه کامو کتاب بالینی من بود... و عاشق خطابهاش هنگام دریافت جایزه نوبل بودم و نفرتش را از استالین دوست داشتم.» یا وقتی راوی از پیش دکتر برمیگردد و مجبور میشود کتابی با نام «چگونه باید از سکته قلبی جلوگیری کرد» بخرد، گرفتار برف میشود «همیشه از برف و سرما و فیدل کاسترو و چهگوارا نفرت داشتم.» بعدتر هم هنری میلر و ازرا پاوند و دیگران.
«آپارتمان، دریا»، در 71 بخش نوشته شده است و بر پیشانی بیشتر بخشها شعری آمده. شعرها از بخش 3 میآیند: «دیگر سکوتهای من /شباهت به عطر اقاقیا/ ندارد.» تا بخش 58، «باید سراسیمه / از جنگل بیرون آمد/ تا صدای قطعشدن/ درختان را نشنید.» از این فصل تا آخر رمان، «هفت نامه برای دکتر نازنین و دوست من» میآید. «نامه اول در یک روز شنبه نوشتم»، تا «نامه هفتم در یک روز چهارشنبه نوشتم» و بعد «چهار نامه به دختری که در پاریس گم شد هدیه به دکتر عزیز من» و اولین رمان شاعر اینطور تمام میشود: «شعر که تمام شد، آرامآرام از این جهان رفت. رویش پتو انداختم...»
مصایب یک حافظه 80دقیقهای
«خدمتکار و پروفسور» عنوان رمانی از یوکو اگاوا، نویسنده ژاپنی، است که با ترجمه شقایق نظرزاده به فارسی منتشر شده است. خدمتکار و پروفسور داستان زندگی غیرمعمول یک پروفسور ریاضی است که توسط خدمتکاری جوان روایت میشود. پروفسور ریاضی بر اثر یک حادثه با اختلال حافظه روبهرو شده و حافظهاش تنها 80دقیقه دوام دارد و بعد از آن چیزی به یاد نمیآورد. پس بهناچار خدمتکار هرروز مجبور است که خود را از نو به پروفسور معرفی کند و به این ترتیب رابطه میان این دو شکلی عجیب به خود گرفته است. پیرمرد ریاضیدان اگرچه قادر نیست گذران روزهای زندگیاش و ارتباطش با خدمتکار و پسر او را به یاد آورد، اما رابطه میان سادهترین مقادیر عددی را بهسادگی کشف میکند. در سال 2006 بر اساس رمان خدمتکار و پروفسور، فیلمی به نام «پروفسور و معادلههای محبوبش» به کارگردانی تاکاشی کوییزومی ساخته شد که این فیلم چندسال پیش و در جشنواره فیلم فجر هم نمایش داده شد. پروفسور ریاضی این داستان اگرچه حافظهای 80دقیقهای دارد اما باور دارد که همه دنیا را میشود با زبان دقیق اعداد توضیح داد. او اسم پسر خدمتکار جوانش را به دلیل اینکه سری تخت و صاف دارد، رادیکال گذاشته و اعداد اول غولآسایی را به آنها میآموزد. اما نگهداری از پیرمرد ریاضیدان به دلیل اختلال حافظهاش کار راحتی نیست. حتی برای خدمتکار جوان داستان که بیش از 10سال سابقه کار دارد و با انواع و اقسام آدمها و سختگیرترین مشتریهایش کنار آمده: «در مورد پروفسور، نیمنگاهی به کارت اشتراکش کافی بود که بفهمی پردردسر است. هربار که خدمتکاری عوض میشد یک ستاره آبی پشت کارت مشترک مهر میکردند. و آنموقع پشت کارت پروفسور نُه ستاره وجود داشت که طی این سالهایی که برای آژانس کار میکردم، برای خودش یک رکورد محسوب میشد». خدمتکار جوان در همان اول کارش فکر میکند که چطور آدم با حافظهای که 80دقیقه دوام میآورد، زندگی میکند؟ و بعد ستاره دهم را بر کارت پروفسور تصور میکند. اما بههرحال او کارش را در خانه پروفسور شروع میکند و داستان پیش میرود.
بهدنبال گوسفندی اسرارآمیز
هاروکی موراکامی در ایران نویسنده شناختهشدهای است و بخشی از این شناخت مربوط به ترجمههای مهدی غبرایی از آثار اوست. غبرایی پیش از این سه رمان با نامهای «کافکا در کرانه»، «پس از تاریکی» و «سرزمین عجایب بیرحم و ته دنیا» و دو مجموعه داستان «گربههای آدمخوار» و «چاقوی شکاری» را از موراکامی ترجمه کرده بود و بهتازگی نیز رمان دیگری از او با عنوان «تعقیب گوسفند وحشی» با ترجمه غبرایی به چاپ رسیده است. در این رمان که در سال 1989 منتشر شده، شخصیت اصلی و راوی فردی میانمایه و فاقد شور و شوق است. او به خیانت زنش و بعد جدایی او بیاعتناست و تنها به این دلیل جذب نامزد جدیدش میشود که او گوشهایی خارقالعاده دارد. این رمان روایت سفری فراواقعی از توکیو به ساپورو و شمال ژاپن است. راوی در این سفر و در برخورد با حوادث خارقالعاده با جهانبینی تصنعی خود و تاثیری که بر زندگیاش میگذارد رویارو میشود. غبرایی در بخشی از مقدمه کوتاهش بر کتاب نوشته: «رمان حاضر در عین تمامیت نسبی، انگار ناتمام مانده است. زیرا دختری که گوشهای خارقالعاده دارد، انگار به حال خود رها شده. نویسنده که متوجه این نکته بوده، داستان او را در رمان «رقص، رقص، رقص» که رقص همان گوسفند افسانهای است، ادامه میدهد».
«... خودم خوب میدانم دیگر رویایی نیست. هر چه هست واقعیت گزنده روزها و شبها است. پیری آرامآرام همه رویاها را نابود میکند...» شاعر، احمدرضا احمدی در اولین رمانش؛ «آپارتمان، دریا» از رویاهایی مینویسد که میروند تا فراموش شوند و شاید «رویاها هم مرا فراموش کردهاند.»
رمان شاعر پر است از ارجاعات و نامها: «آلبر کاموی نازنین» که «یک زمان بعد از جدایی از همسرم، کتاب بیگانه کامو کتاب بالینی من بود... و عاشق خطابهاش هنگام دریافت جایزه نوبل بودم و نفرتش را از استالین دوست داشتم.» یا وقتی راوی از پیش دکتر برمیگردد و مجبور میشود کتابی با نام «چگونه باید از سکته قلبی جلوگیری کرد» بخرد، گرفتار برف میشود «همیشه از برف و سرما و فیدل کاسترو و چهگوارا نفرت داشتم.» بعدتر هم هنری میلر و ازرا پاوند و دیگران.
«آپارتمان، دریا»، در 71 بخش نوشته شده است و بر پیشانی بیشتر بخشها شعری آمده. شعرها از بخش 3 میآیند: «دیگر سکوتهای من /شباهت به عطر اقاقیا/ ندارد.» تا بخش 58، «باید سراسیمه / از جنگل بیرون آمد/ تا صدای قطعشدن/ درختان را نشنید.» از این فصل تا آخر رمان، «هفت نامه برای دکتر نازنین و دوست من» میآید. «نامه اول در یک روز شنبه نوشتم»، تا «نامه هفتم در یک روز چهارشنبه نوشتم» و بعد «چهار نامه به دختری که در پاریس گم شد هدیه به دکتر عزیز من» و اولین رمان شاعر اینطور تمام میشود: «شعر که تمام شد، آرامآرام از این جهان رفت. رویش پتو انداختم...»
مصایب یک حافظه 80دقیقهای
«خدمتکار و پروفسور» عنوان رمانی از یوکو اگاوا، نویسنده ژاپنی، است که با ترجمه شقایق نظرزاده به فارسی منتشر شده است. خدمتکار و پروفسور داستان زندگی غیرمعمول یک پروفسور ریاضی است که توسط خدمتکاری جوان روایت میشود. پروفسور ریاضی بر اثر یک حادثه با اختلال حافظه روبهرو شده و حافظهاش تنها 80دقیقه دوام دارد و بعد از آن چیزی به یاد نمیآورد. پس بهناچار خدمتکار هرروز مجبور است که خود را از نو به پروفسور معرفی کند و به این ترتیب رابطه میان این دو شکلی عجیب به خود گرفته است. پیرمرد ریاضیدان اگرچه قادر نیست گذران روزهای زندگیاش و ارتباطش با خدمتکار و پسر او را به یاد آورد، اما رابطه میان سادهترین مقادیر عددی را بهسادگی کشف میکند. در سال 2006 بر اساس رمان خدمتکار و پروفسور، فیلمی به نام «پروفسور و معادلههای محبوبش» به کارگردانی تاکاشی کوییزومی ساخته شد که این فیلم چندسال پیش و در جشنواره فیلم فجر هم نمایش داده شد. پروفسور ریاضی این داستان اگرچه حافظهای 80دقیقهای دارد اما باور دارد که همه دنیا را میشود با زبان دقیق اعداد توضیح داد. او اسم پسر خدمتکار جوانش را به دلیل اینکه سری تخت و صاف دارد، رادیکال گذاشته و اعداد اول غولآسایی را به آنها میآموزد. اما نگهداری از پیرمرد ریاضیدان به دلیل اختلال حافظهاش کار راحتی نیست. حتی برای خدمتکار جوان داستان که بیش از 10سال سابقه کار دارد و با انواع و اقسام آدمها و سختگیرترین مشتریهایش کنار آمده: «در مورد پروفسور، نیمنگاهی به کارت اشتراکش کافی بود که بفهمی پردردسر است. هربار که خدمتکاری عوض میشد یک ستاره آبی پشت کارت مشترک مهر میکردند. و آنموقع پشت کارت پروفسور نُه ستاره وجود داشت که طی این سالهایی که برای آژانس کار میکردم، برای خودش یک رکورد محسوب میشد». خدمتکار جوان در همان اول کارش فکر میکند که چطور آدم با حافظهای که 80دقیقه دوام میآورد، زندگی میکند؟ و بعد ستاره دهم را بر کارت پروفسور تصور میکند. اما بههرحال او کارش را در خانه پروفسور شروع میکند و داستان پیش میرود.
بهدنبال گوسفندی اسرارآمیز
هاروکی موراکامی در ایران نویسنده شناختهشدهای است و بخشی از این شناخت مربوط به ترجمههای مهدی غبرایی از آثار اوست. غبرایی پیش از این سه رمان با نامهای «کافکا در کرانه»، «پس از تاریکی» و «سرزمین عجایب بیرحم و ته دنیا» و دو مجموعه داستان «گربههای آدمخوار» و «چاقوی شکاری» را از موراکامی ترجمه کرده بود و بهتازگی نیز رمان دیگری از او با عنوان «تعقیب گوسفند وحشی» با ترجمه غبرایی به چاپ رسیده است. در این رمان که در سال 1989 منتشر شده، شخصیت اصلی و راوی فردی میانمایه و فاقد شور و شوق است. او به خیانت زنش و بعد جدایی او بیاعتناست و تنها به این دلیل جذب نامزد جدیدش میشود که او گوشهایی خارقالعاده دارد. این رمان روایت سفری فراواقعی از توکیو به ساپورو و شمال ژاپن است. راوی در این سفر و در برخورد با حوادث خارقالعاده با جهانبینی تصنعی خود و تاثیری که بر زندگیاش میگذارد رویارو میشود. غبرایی در بخشی از مقدمه کوتاهش بر کتاب نوشته: «رمان حاضر در عین تمامیت نسبی، انگار ناتمام مانده است. زیرا دختری که گوشهای خارقالعاده دارد، انگار به حال خود رها شده. نویسنده که متوجه این نکته بوده، داستان او را در رمان «رقص، رقص، رقص» که رقص همان گوسفند افسانهای است، ادامه میدهد».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.