|

چالش نه‌چندان تازه سينما

بهناز شيرباني

شرايط سينماي ايران خوب نيست. اين جمله را قطعا در چند سال گذشته از بسياري از اهالي سينما و سينمايی‌نويسان شنيده‌ايد، حتي شايد گاهي همين ادبيات را در جمله‌هاي مخاطبان هميشگي سينما هم بتوان حس کرد. تماشاچياني که گه‌گاه تب ديدن فيلم کمدي را داغ‌تر مي‌کنند و ترازوي سينماي ايران را به سمت ساختن فيلم‌هاي کمدي سنگين‌تر مي‌کنند و گاه به چنين فيلم‌هايي روي خوش نشان نمي‌دهند و سينماگران را تشويق مي‌کنند تا به جريان‌هاي متفاوت‌تري در سينما نگاه کنند. به‌هر‌روي سينما هميشه به تنوع گونه‌هاي سينمايي نياز داشته و طبعا اين حق مخاطب است که بر حسب سليقه‌ دست به انتخاب بزند؛ اما در سال‌هاي اخير بسياري از سينماگران حتي برخي که پيش از اين جريان ديگري را در سينما پيگيري مي‌کردند، به سمت ساختن فيلم‌هاي کمدي خيز برداشته‌اند و گاه اين معادله به‌دليل شناخت‌نداشتن کارگردانش از چگونگي ساخت فيلم کمدي به سمت هجو غلتيده و در نهايت مخاطبش را نااميد کرده است. تعدد ساخت فيلم‌هايي از اين دست باعث شد تا در سال‌هاي اخير از ابتذالي آشکار در سينماي ايران صحبت شود و تيغ تند بسياري از منتقدان اين‌گونه فيلم‌ها را نشانه بگيرد. بااين‌حال از دیدگاه برخي فيلم‌سازان نمي‌توان ابتذال را تنها در گونه کمدي جست‌وجو کرد، حتي فيلم‌هاي جدي‌تر نيز اگر با آگاهي ساخته شود، مي‌تواند به همين وضع دچار شود. آنچه در ادامه مي‌خوانيد نگاهي گذرا بر چرايي ساخت فيلم‌هايي است که واژه ابتذال را پررنگ‌تر مي‌کند.

شرايط سينماي ايران خوب نيست. اين جمله را قطعا در چند سال گذشته از بسياري از اهالي سينما و سينمايی‌نويسان شنيده‌ايد، حتي شايد گاهي همين ادبيات را در جمله‌هاي مخاطبان هميشگي سينما هم بتوان حس کرد. تماشاچياني که گه‌گاه تب ديدن فيلم کمدي را داغ‌تر مي‌کنند و ترازوي سينماي ايران را به سمت ساختن فيلم‌هاي کمدي سنگين‌تر مي‌کنند و گاه به چنين فيلم‌هايي روي خوش نشان نمي‌دهند و سينماگران را تشويق مي‌کنند تا به جريان‌هاي متفاوت‌تري در سينما نگاه کنند. به‌هر‌روي سينما هميشه به تنوع گونه‌هاي سينمايي نياز داشته و طبعا اين حق مخاطب است که بر حسب سليقه‌ دست به انتخاب بزند؛ اما در سال‌هاي اخير بسياري از سينماگران حتي برخي که پيش از اين جريان ديگري را در سينما پيگيري مي‌کردند، به سمت ساختن فيلم‌هاي کمدي خيز برداشته‌اند و گاه اين معادله به‌دليل شناخت‌نداشتن کارگردانش از چگونگي ساخت فيلم کمدي به سمت هجو غلتيده و در نهايت مخاطبش را نااميد کرده است. تعدد ساخت فيلم‌هايي از اين دست باعث شد تا در سال‌هاي اخير از ابتذالي آشکار در سينماي ايران صحبت شود و تيغ تند بسياري از منتقدان اين‌گونه فيلم‌ها را نشانه بگيرد. بااين‌حال از دیدگاه برخي فيلم‌سازان نمي‌توان ابتذال را تنها در گونه کمدي جست‌وجو کرد، حتي فيلم‌هاي جدي‌تر نيز اگر با آگاهي ساخته شود، مي‌تواند به همين وضع دچار شود. آنچه در ادامه مي‌خوانيد نگاهي گذرا بر چرايي ساخت فيلم‌هايي است که واژه ابتذال را پررنگ‌تر مي‌کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.