صبوری 100 روزه ورزش
سعید فائقی . معاون پیشین سازمان تربیتبدنی
دستورالعملی که برای کارگروههای تخصصی بهاصطلاح انتخاب وزیر صادر شده بود دارای چهار بند بود که سه بند آن بیشتر جهت برنامه داشت. بند اول بررسی و پایش آخرین وضعیت دستگاه مربوطه بهلحاظ عملکرد منطبق با قانون برنامه چهارم و پنجم را شامل میشد. بند دوم: مهمترین چالشهای دستگاه ذیربط بهلحاظ سیاستها، ساختار، مدیریت، اهداف، برنامهها، عملکرد، بهرهوری و... اختصاص پیدا کرده بود و بند سوم به برنامهها و اقداماتی که باید وزیر دستگاه مربوطه تا پایان سال به آنها میپرداخت مربوط بود که بعدها به برنامه صدروزه تقلیل پیدا کرد. البته که در تبصره بند 3 مقرر شده بود که رئوس برنامههای چهارساله دستگاه هم تهیه شود که متاسفانه بهدلیل جذابیت بند 4 که به معرفی چهرههای مطلوب و توانمند برای اداره دستگاه مربوط میشد، سه بند اول و تبصره مربوطه خیلی جدی گرفته نشد و در برنامه کوتاهمدتتر صدروزه بیشتر به جهتگیری و اینکه نظرگاه دستگاه در مدت صدروز به چه سمتوسویی باشد پرداخته شد و مسلم بود که برنامه صدروزه فاقد استراتژی و راهبرد بود. ما بیشتر به این پرداختیم که بعد از صدروز در کجا ایستادهایم؟ بهعنوان مثال فکر کرده بودیم که
راهبرد توسعه ورزش همگانی بیشتر منوط خواهد بود به منشور حقوق شهروندی که دولت تدبیر و امید درصدد بود آن را تهیه کند و بازپرداختن به حل مشکلات و معضلات جوانان نیازمند آن است که منشور حقوق شهروندی تدوین شود و مقولههای مربوط به جوانان از دل آن منشور استخراج و به برنامه کوتاه و میان و بلندمدت تقسیم شود.
پس اولویت اول صدروزه در بخش ورزش و جوانان منوط میشد به تدوین حقوق شهروندی، ضمنا از آنجاییکه مولفههای اقتصادی بسیار کدر و ناشفاف بودند، امکان تعیین بودجه برای برنامه صدروزه هم مقدور نبود. راهبرد نگاه به بیرون و حل مشکلات خارجی همه امور را تحتالشعاع قرار میداد و تدوین برنامه رونقزا در شرایط رکود تورمی منوط میشد به اینکه تحریمها برداشته شود و آمارهای بانک مرکزی در مردادماه که رشد منفی 5/4درصدی تولید ناخالص ملی و نرخ 12/2درصدی بیکاری و تورم 39درصد موجود، توان تحرک صدروزه در حوزه ورزشوجوانان را سلب میکرد مهمترین توصیه برای صدروز صبوری و شکیبایی بود. دوستانی که در حوزه اقتصاد فعالیت میکردند اولین گام را اصلاح بودجه سال 92 قلمداد میکردند و اینکه بودجه دستگاهها 30درصد کاهش پیدا کند و این به معنی آن بود که دستگاه ورزشوجوانان صدروز را بدون پول سپری کند، چرا که تخصیصهای تا آن روز برای حوزه ورزشوجوانان بسیار کم بود و تورم 39درصدی تقریبا بودجه ورزشوجوانان را به نصف تقلیل داده بود و حال اگر 30درصد هم کاهش پیدا میکرد برنامههای عمرانی متوقف و برنامههای جاری هم با مشکل مواجه میشد و اتفاقات ماههای
بعد نشان داد که این پیشبینی به واقعیت میپیوندد و کسری بودجه اثرات خود را به منصهظهور میگذارد.
مشکلاتی که برای اعزامها و برنامههای تدارکاتی پیش آمد متاثر از این وضعیت بود. در اجرای راهبرد صبوری و شکیبایی دستگاه ورزشوجوانان میتوانست همسو با سیاست نگاه به بیرون حداقل در حوزه دیپلماسی ورزشی فعال شود و در اولین گام تنشهای بینالمللی خود دستگاه را حلوفصل کند. مساله تعلیق برخی از فدراسیونها و کمیته بینالمللی المپیک و... و راینیاوردن پشتسرهم کاندیداهای وزارت عملا موجب شد که این امر هم حداقلی تحقق یابد. در صدروز مقرر شده بود انتخابات فدراسیونها برگزار و تکلیف کمیته ملی المپیک روشن شود که عملا چنین نشد. بحث تدوین قانون وزارت ورزش و جوانان باز به تاخیر افتاد و برای امر خصوصیسازی هم راهبرد معین تدوین نشد. گرچه در حوزه بانوان ارتقای مدیریتی در دستور کار قرار گرفت ولی مدیریت این حوزه در هالهای از ابهام فرورفت. فکر میشد که از طریق ورزش میتوان اقداماتی برای تحریمهای بازگشتپذیر و تعلیق تحریمها و برداشتهشدن گامبهگام آنها صورت داد و آمدن بلاتر به ایران در راستای تحقق این خواسته بود که لااقل سایه تحریمها از سر فوتبال و ورزش برداشته شود اما چون هماهنگیهای قبلی صورت نگرفته بود این امر هم تحقق
صددرصدی پیدا نکرد. ورزشوجوانان انصافا در این مدت صبوری کردند، انتظارات غیرواقعی نداشتند و باوجود همه مشکلات باز دستاوردهای جهشی داشتند. پس از سالها مدال طلای سنگینوزن کشتیفرنگی جهان بر سینه پهلوان ایران درخشید. در مصافهای بینالمللی پشتسرهم با موفقیتها همراه بودیم. در غیاب ابرقهرمان ایران - بهداد سلیمی- غیوردلاور دیگری نگذاشت که قویترین مرد جهان از این کشور رخت بربندد. ورزشوجوانان تنها دستگاهی بود که توپ را در زمین دولت قبلی نینداخت و بازی منصفانه را در دستور کار قرار داد. در سایر دستگاهها شاهد بودیم و هستیم که همه مشکلات را به گردن دولت قبلی میاندازند اما ورزشوجوانان مبادرت به چنین امری نکرد بلکه مظلومانه به تماشای زورآزمایی دولت و مجلس نشست و شاهد سوختن فرصتهای بهدستآمده شد. در این صدروز برای ورزشوجوانان فرصتی فراهم نشد. حتی در حد تشکیل شوراهای عالی ورزشوجوانان. امید که انشاءالله با وفاق اهالی ورزش، بهرهوری دستگاه تا پایان سال دوبرابر شود که جبران مافات گردد.
دستورالعملی که برای کارگروههای تخصصی بهاصطلاح انتخاب وزیر صادر شده بود دارای چهار بند بود که سه بند آن بیشتر جهت برنامه داشت. بند اول بررسی و پایش آخرین وضعیت دستگاه مربوطه بهلحاظ عملکرد منطبق با قانون برنامه چهارم و پنجم را شامل میشد. بند دوم: مهمترین چالشهای دستگاه ذیربط بهلحاظ سیاستها، ساختار، مدیریت، اهداف، برنامهها، عملکرد، بهرهوری و... اختصاص پیدا کرده بود و بند سوم به برنامهها و اقداماتی که باید وزیر دستگاه مربوطه تا پایان سال به آنها میپرداخت مربوط بود که بعدها به برنامه صدروزه تقلیل پیدا کرد. البته که در تبصره بند 3 مقرر شده بود که رئوس برنامههای چهارساله دستگاه هم تهیه شود که متاسفانه بهدلیل جذابیت بند 4 که به معرفی چهرههای مطلوب و توانمند برای اداره دستگاه مربوط میشد، سه بند اول و تبصره مربوطه خیلی جدی گرفته نشد و در برنامه کوتاهمدتتر صدروزه بیشتر به جهتگیری و اینکه نظرگاه دستگاه در مدت صدروز به چه سمتوسویی باشد پرداخته شد و مسلم بود که برنامه صدروزه فاقد استراتژی و راهبرد بود. ما بیشتر به این پرداختیم که بعد از صدروز در کجا ایستادهایم؟ بهعنوان مثال فکر کرده بودیم که
راهبرد توسعه ورزش همگانی بیشتر منوط خواهد بود به منشور حقوق شهروندی که دولت تدبیر و امید درصدد بود آن را تهیه کند و بازپرداختن به حل مشکلات و معضلات جوانان نیازمند آن است که منشور حقوق شهروندی تدوین شود و مقولههای مربوط به جوانان از دل آن منشور استخراج و به برنامه کوتاه و میان و بلندمدت تقسیم شود.
پس اولویت اول صدروزه در بخش ورزش و جوانان منوط میشد به تدوین حقوق شهروندی، ضمنا از آنجاییکه مولفههای اقتصادی بسیار کدر و ناشفاف بودند، امکان تعیین بودجه برای برنامه صدروزه هم مقدور نبود. راهبرد نگاه به بیرون و حل مشکلات خارجی همه امور را تحتالشعاع قرار میداد و تدوین برنامه رونقزا در شرایط رکود تورمی منوط میشد به اینکه تحریمها برداشته شود و آمارهای بانک مرکزی در مردادماه که رشد منفی 5/4درصدی تولید ناخالص ملی و نرخ 12/2درصدی بیکاری و تورم 39درصد موجود، توان تحرک صدروزه در حوزه ورزشوجوانان را سلب میکرد مهمترین توصیه برای صدروز صبوری و شکیبایی بود. دوستانی که در حوزه اقتصاد فعالیت میکردند اولین گام را اصلاح بودجه سال 92 قلمداد میکردند و اینکه بودجه دستگاهها 30درصد کاهش پیدا کند و این به معنی آن بود که دستگاه ورزشوجوانان صدروز را بدون پول سپری کند، چرا که تخصیصهای تا آن روز برای حوزه ورزشوجوانان بسیار کم بود و تورم 39درصدی تقریبا بودجه ورزشوجوانان را به نصف تقلیل داده بود و حال اگر 30درصد هم کاهش پیدا میکرد برنامههای عمرانی متوقف و برنامههای جاری هم با مشکل مواجه میشد و اتفاقات ماههای
بعد نشان داد که این پیشبینی به واقعیت میپیوندد و کسری بودجه اثرات خود را به منصهظهور میگذارد.
مشکلاتی که برای اعزامها و برنامههای تدارکاتی پیش آمد متاثر از این وضعیت بود. در اجرای راهبرد صبوری و شکیبایی دستگاه ورزشوجوانان میتوانست همسو با سیاست نگاه به بیرون حداقل در حوزه دیپلماسی ورزشی فعال شود و در اولین گام تنشهای بینالمللی خود دستگاه را حلوفصل کند. مساله تعلیق برخی از فدراسیونها و کمیته بینالمللی المپیک و... و راینیاوردن پشتسرهم کاندیداهای وزارت عملا موجب شد که این امر هم حداقلی تحقق یابد. در صدروز مقرر شده بود انتخابات فدراسیونها برگزار و تکلیف کمیته ملی المپیک روشن شود که عملا چنین نشد. بحث تدوین قانون وزارت ورزش و جوانان باز به تاخیر افتاد و برای امر خصوصیسازی هم راهبرد معین تدوین نشد. گرچه در حوزه بانوان ارتقای مدیریتی در دستور کار قرار گرفت ولی مدیریت این حوزه در هالهای از ابهام فرورفت. فکر میشد که از طریق ورزش میتوان اقداماتی برای تحریمهای بازگشتپذیر و تعلیق تحریمها و برداشتهشدن گامبهگام آنها صورت داد و آمدن بلاتر به ایران در راستای تحقق این خواسته بود که لااقل سایه تحریمها از سر فوتبال و ورزش برداشته شود اما چون هماهنگیهای قبلی صورت نگرفته بود این امر هم تحقق
صددرصدی پیدا نکرد. ورزشوجوانان انصافا در این مدت صبوری کردند، انتظارات غیرواقعی نداشتند و باوجود همه مشکلات باز دستاوردهای جهشی داشتند. پس از سالها مدال طلای سنگینوزن کشتیفرنگی جهان بر سینه پهلوان ایران درخشید. در مصافهای بینالمللی پشتسرهم با موفقیتها همراه بودیم. در غیاب ابرقهرمان ایران - بهداد سلیمی- غیوردلاور دیگری نگذاشت که قویترین مرد جهان از این کشور رخت بربندد. ورزشوجوانان تنها دستگاهی بود که توپ را در زمین دولت قبلی نینداخت و بازی منصفانه را در دستور کار قرار داد. در سایر دستگاهها شاهد بودیم و هستیم که همه مشکلات را به گردن دولت قبلی میاندازند اما ورزشوجوانان مبادرت به چنین امری نکرد بلکه مظلومانه به تماشای زورآزمایی دولت و مجلس نشست و شاهد سوختن فرصتهای بهدستآمده شد. در این صدروز برای ورزشوجوانان فرصتی فراهم نشد. حتی در حد تشکیل شوراهای عالی ورزشوجوانان. امید که انشاءالله با وفاق اهالی ورزش، بهرهوری دستگاه تا پایان سال دوبرابر شود که جبران مافات گردد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.