|

کمرشکنی ایجاد نظم

کامبیز نوروزی

عنصر مسلط گفتمان آقای احمدی‌نژاد در قلمروی مباحث حقوقی، عنصر «ضدنظم» بود؛در واقع او به نوعی نظم حقوقی موجود را مستمرا به چالش می‌کشید و تقریبا نهادهای حقوقی متعددی را که در ساخت حقوقی کشور مستقر و پایدار بودند، به شکل‌های مختلف متزلزل کرد. از تغییر یا تزلزل نهادهای مختلف گرفته تا ایجاد تغییر در ساختارهای بودجه‌ای کشور تنها نمونه‌ای از گفتمان وی با همان رویکرد ضدنظم است. علاوه بر اینها مجموع اخبار منتشرشده نشان می‌دهد آمار تخلفات سازمان‌های دولتی هم در دوره ایشان بسیار افزایش پیدا کرد. آقای احمدی‌نژاد حتی به‌صراحت تمام در برابر اجرای بعضی از قوانین کشور ایستادگی می‌کرد و استدلالش آن بود که این قوانین مانع توانایی اجرایی دولت است و به این ترتیب، عنصر مسلط گفتمان حقوقی-اجتماعی دوره احمدی‌نژاد ضدنظم است یا دقیق‌تر بگویم «ضدنظم مصوب حقوقی کشور». اما آقای روحانی یک جمله مهم در دوره تبلیغات ریاست‌جمهوری در برابر یکی از رقبای انتخاباتی به‌کار برد. ایشان گفت: «من سرهنگ نیستم، حقوقدان هستم.» این جمله قطع‌نظر از ارزش تبلیغاتی که برای او داشت، بیانگر گرایش آقای روحانی به استقرار و توسعه نظم حقوقی در کشور است. در طول صدروزی که از عمر دولت آقای روحانی می‌گذرد. گفتمان ضدنظمی که در دولت احمدی‌نژاد بود تقریبا در حال بی‌اثر شدن است و مجادله‌های متعدد بین دولت و مجلس که توسعه پیدا کرده بود تقریبا از میان رفته و سازمان‌های دولتی و دستگاه‌ها، چالشی با قانون نداشته‌اند. اینها علامت‌هایی است که نشان می‌دهد شخص روحانی و دولتش به استقرار مجدد نظم حقوقی در کشور اهمیت می‌دهند و در پی به‌هم‌ریختن نظم حقوقی کشور نیستند. البته باید اضافه کنم با آنچه که از دولت احمدی‌نژاد برای دولت آقای روحانی به ارث باقی مانده، احیای آن نظم حقوقی که باید بر رفتار دولت حاکم باشد، کار بسیار دشوار و گاهی شاید کمرشکن باشد.
عنصر مسلط گفتمان آقای احمدی‌نژاد در قلمروی مباحث حقوقی، عنصر «ضدنظم» بود؛در واقع او به نوعی نظم حقوقی موجود را مستمرا به چالش می‌کشید و تقریبا نهادهای حقوقی متعددی را که در ساخت حقوقی کشور مستقر و پایدار بودند، به شکل‌های مختلف متزلزل کرد. از تغییر یا تزلزل نهادهای مختلف گرفته تا ایجاد تغییر در ساختارهای بودجه‌ای کشور تنها نمونه‌ای از گفتمان وی با همان رویکرد ضدنظم است. علاوه بر اینها مجموع اخبار منتشرشده نشان می‌دهد آمار تخلفات سازمان‌های دولتی هم در دوره ایشان بسیار افزایش پیدا کرد. آقای احمدی‌نژاد حتی به‌صراحت تمام در برابر اجرای بعضی از قوانین کشور ایستادگی می‌کرد و استدلالش آن بود که این قوانین مانع توانایی اجرایی دولت است و به این ترتیب، عنصر مسلط گفتمان حقوقی-اجتماعی دوره احمدی‌نژاد ضدنظم است یا دقیق‌تر بگویم «ضدنظم مصوب حقوقی کشور». اما آقای روحانی یک جمله مهم در دوره تبلیغات ریاست‌جمهوری در برابر یکی از رقبای انتخاباتی به‌کار برد. ایشان گفت: «من سرهنگ نیستم، حقوقدان هستم.» این جمله قطع‌نظر از ارزش تبلیغاتی که برای او داشت، بیانگر گرایش آقای روحانی به استقرار و توسعه نظم حقوقی در کشور است. در طول صدروزی که از عمر دولت آقای روحانی می‌گذرد. گفتمان ضدنظمی که در دولت احمدی‌نژاد بود تقریبا در حال بی‌اثر شدن است و مجادله‌های متعدد بین دولت و مجلس که توسعه پیدا کرده بود تقریبا از میان رفته و سازمان‌های دولتی و دستگاه‌ها، چالشی با قانون نداشته‌اند. اینها علامت‌هایی است که نشان می‌دهد شخص روحانی و دولتش به استقرار مجدد نظم حقوقی در کشور اهمیت می‌دهند و در پی به‌هم‌ریختن نظم حقوقی کشور نیستند. البته باید اضافه کنم با آنچه که از دولت احمدی‌نژاد برای دولت آقای روحانی به ارث باقی مانده، احیای آن نظم حقوقی که باید بر رفتار دولت حاکم باشد، کار بسیار دشوار و گاهی شاید کمرشکن باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.