|

2 پيشنهاد براي مديريت مسائل مرتبط با کرونا

احسان هوشمند

موضوع ويروس کرونا موجب بروز نگراني‌هاي جهاني شده است. کشور ما هم مصون از اين ويروس نبوده و افزايش شمار مبتلايان و فوتي‌هاي ناشي از ويروس کرونا بر ابعاد نگرانی‌ها افزوده است. تلاش مسئولان بهداشتي و درماني کشور براي اطلاع‌رساني و آگاه‌سازي و کاهش نگراني‌هاي عمومي چندان کارساز نبوده و همچنان بر ابعاد نگراني‌هاي عمومي افزوده مي‌شود. در اين زمينه دو پيشنهاد مطرح مي‌شود:

1- بنا بر گفته مسئولان کشوري فقط حدود دو درصد از مبتلايان ويروس کرونا فوت مي‌کنند. اين اعلام به اين دليل است که مردم نبايد زياد نگران ابتلا به کرونا باشند. دربخش زيادي از مبتلايان بدون آنکه حتي کارشان به بيمارستان و بستري‌شدن برسد، به‌دلیل مقاومت‌هاي بدن خود‌‌به‌خود موضوع مرتفع‌ می‌شود و دوران ابتلا را پشت‌سر مي‌گذارند. گروهي نيز به بيمارستان و درمان نيازمند مي‌شوند و فقط دو درصد فوت مي‌کنند.همين مسئولان اعلام کرده‌اند تا روز سه‌شنبه 12 نفر از مبتلايان کشوري فوت کرده‌اند.

اين آمار بنا بر شاخص‌هاي جهاني اگر دو درصد از کل مبتلايان کشور را شامل شود، به اين معنا است که صدها نفر آلوده در کشور داريم. در عين حال که همين منابع مي‌گويند تعداد مبتلايان در کشور 64 نفر است. اين آمار به ما مي‌گويد يا شاخص مبتلايان کشور با شاخص جهاني انطباق ندارد و اين شاخص جهاني اعتبار ندارد، يا اينکه اين شاخص درست است و مسئولان بهداشتي کشور به همه مبتلايان کشور دسترسي ندارند و بنابراین آمار ارائه‌شده کامل نيست! به نظر مي‌رسد فرض دوم درست باشد و شمار مبتلايان کشور بيش از شمار اعلامي باشد.
براي نزديک‌کردن اطلاعات، ضروري است گام‌هايي براي شناسايي افراد مبتلا که تحت نظر قرار نگرفته‌اند، برداشت.
به مسئولان وزارت بهداشت و درمان و علوم پزشکي توصيه مي‌شود با استفاده از توان پزشکي اجتماعي و جامعه‌شناسي و آماردانان به بررسي عميق‌تري پرداخته شود. يکي از روش‌هاي داده‌يابي، استفاده از پويايي گروهي است؛ به اين معنا که بايد مدل ارتباطات مبتلايان و فوتي‌هاي فعلي را کشف و شناسايي کرد! دقيق‌تر آنکه با تشکيل کارگروه‌هاي مطالعاتي بايد ‌‌سراغ افراد مبتلا و فوتي‌ها رفت و کشف کرد در دوره بيماري، فرد مبتلا با چه گستره‌اي از افراد، در چه مناطقي و چگونه تماس داشته و احتمالا منشأ بيماري‌اش کجا بوده و پس از ابتلا با چه کساني تعامل و ارتباط داشته است؟ شناسايي نسبي شبکه کساني که آلوده هستند، از اين طريق دقيق‌تر ميسر مي‌شود. اين اقدام، درمان مستقيم نيست اما روش کارآمدتري براي شناسايي مبتلايان و منشأ آلودگي‌ها و ابعاد آلودگي است. با ترسيم شبکه ارتباطات افراد آلوده و فوتي مي‌توان شماي دقيق‌تري از ميزان آلودگي طراحي کرد و حتي شمار قابل توجهي از افراد آلوده به ويروس را شناسايي کرد.
2- يکي از روش‌هاي جدي پيشگيري، استفاده از ظرفيت‌هاي اجتماعي است. آموزش‌هاي ثمربخش، استفاده از هنر روز، زبان جذاب و شيوا، ابتکار در توليدات هنري و استفاده از ظرفيت نيروهاي مورد اعتماد جامعه از جمله روش‌هاي اقناع‌ساز براي تقويت مشارکت عمومي در پيشگيري از شيوع کرونا است. جلب مشارکت هنرمندان معروف و مردمي، ورزشکاران مورد وثوق جامعه، نيروهاي علمي مورد اعتماد و نخبگاني که سرمايه اجتماعي بالايي دارند، نيروها و نهادهاي مدني در اين روش‌هاي اقناعي و آموزشي ضروري است. صدا‌و‌سيماي کشور در‌اين‌باره بايد مردمي‌تر عمل کند؛ بايد با جلب مشارکت اين شخصيت‌ها که اغلب اعتماد عمومي را همراه خود دارند، به ياري شبکه بهداشت و درمان کشور بشتابد. بايد جداسازي را به کناري گذاشت و با استفاده از تمام ظرفيت‌هاي ملي و اجتماعي به مصاف اين پديده نگران‌کننده شتافت. امروزه ده‌ها رسانه موجب بروز نگراني و استرس بيش‌از‌حد در افکار عمومي شده‌اند و با بمباران اطلاعاتي مردم موجب سردرگمي و بروز نگراني‌هاي عميقي شده‌اند. سابقه فرسايش اعتماد و سرمايه اجتماعي در حوادث چند ماه گذشته هم مزيد بر علت شده است. در اين ميانه، استفاده از ظرفيت‌هاي اجتماعي در سطح ملي مي‌تواند ياري‌گر نظام بهداشتي و بازگرداندن آرامش به کشور باشد. آيا مسئولان رسانه ملي با استفاده از تمام ظرفيت‌هاي کشوري به اين رسالت اخلاقي و ملي و حرفه‌اي عمل خواهند کرد؟

موضوع ويروس کرونا موجب بروز نگراني‌هاي جهاني شده است. کشور ما هم مصون از اين ويروس نبوده و افزايش شمار مبتلايان و فوتي‌هاي ناشي از ويروس کرونا بر ابعاد نگرانی‌ها افزوده است. تلاش مسئولان بهداشتي و درماني کشور براي اطلاع‌رساني و آگاه‌سازي و کاهش نگراني‌هاي عمومي چندان کارساز نبوده و همچنان بر ابعاد نگراني‌هاي عمومي افزوده مي‌شود. در اين زمينه دو پيشنهاد مطرح مي‌شود:

1- بنا بر گفته مسئولان کشوري فقط حدود دو درصد از مبتلايان ويروس کرونا فوت مي‌کنند. اين اعلام به اين دليل است که مردم نبايد زياد نگران ابتلا به کرونا باشند. دربخش زيادي از مبتلايان بدون آنکه حتي کارشان به بيمارستان و بستري‌شدن برسد، به‌دلیل مقاومت‌هاي بدن خود‌‌به‌خود موضوع مرتفع‌ می‌شود و دوران ابتلا را پشت‌سر مي‌گذارند. گروهي نيز به بيمارستان و درمان نيازمند مي‌شوند و فقط دو درصد فوت مي‌کنند.همين مسئولان اعلام کرده‌اند تا روز سه‌شنبه 12 نفر از مبتلايان کشوري فوت کرده‌اند.

اين آمار بنا بر شاخص‌هاي جهاني اگر دو درصد از کل مبتلايان کشور را شامل شود، به اين معنا است که صدها نفر آلوده در کشور داريم. در عين حال که همين منابع مي‌گويند تعداد مبتلايان در کشور 64 نفر است. اين آمار به ما مي‌گويد يا شاخص مبتلايان کشور با شاخص جهاني انطباق ندارد و اين شاخص جهاني اعتبار ندارد، يا اينکه اين شاخص درست است و مسئولان بهداشتي کشور به همه مبتلايان کشور دسترسي ندارند و بنابراین آمار ارائه‌شده کامل نيست! به نظر مي‌رسد فرض دوم درست باشد و شمار مبتلايان کشور بيش از شمار اعلامي باشد.
براي نزديک‌کردن اطلاعات، ضروري است گام‌هايي براي شناسايي افراد مبتلا که تحت نظر قرار نگرفته‌اند، برداشت.
به مسئولان وزارت بهداشت و درمان و علوم پزشکي توصيه مي‌شود با استفاده از توان پزشکي اجتماعي و جامعه‌شناسي و آماردانان به بررسي عميق‌تري پرداخته شود. يکي از روش‌هاي داده‌يابي، استفاده از پويايي گروهي است؛ به اين معنا که بايد مدل ارتباطات مبتلايان و فوتي‌هاي فعلي را کشف و شناسايي کرد! دقيق‌تر آنکه با تشکيل کارگروه‌هاي مطالعاتي بايد ‌‌سراغ افراد مبتلا و فوتي‌ها رفت و کشف کرد در دوره بيماري، فرد مبتلا با چه گستره‌اي از افراد، در چه مناطقي و چگونه تماس داشته و احتمالا منشأ بيماري‌اش کجا بوده و پس از ابتلا با چه کساني تعامل و ارتباط داشته است؟ شناسايي نسبي شبکه کساني که آلوده هستند، از اين طريق دقيق‌تر ميسر مي‌شود. اين اقدام، درمان مستقيم نيست اما روش کارآمدتري براي شناسايي مبتلايان و منشأ آلودگي‌ها و ابعاد آلودگي است. با ترسيم شبکه ارتباطات افراد آلوده و فوتي مي‌توان شماي دقيق‌تري از ميزان آلودگي طراحي کرد و حتي شمار قابل توجهي از افراد آلوده به ويروس را شناسايي کرد.
2- يکي از روش‌هاي جدي پيشگيري، استفاده از ظرفيت‌هاي اجتماعي است. آموزش‌هاي ثمربخش، استفاده از هنر روز، زبان جذاب و شيوا، ابتکار در توليدات هنري و استفاده از ظرفيت نيروهاي مورد اعتماد جامعه از جمله روش‌هاي اقناع‌ساز براي تقويت مشارکت عمومي در پيشگيري از شيوع کرونا است. جلب مشارکت هنرمندان معروف و مردمي، ورزشکاران مورد وثوق جامعه، نيروهاي علمي مورد اعتماد و نخبگاني که سرمايه اجتماعي بالايي دارند، نيروها و نهادهاي مدني در اين روش‌هاي اقناعي و آموزشي ضروري است. صدا‌و‌سيماي کشور در‌اين‌باره بايد مردمي‌تر عمل کند؛ بايد با جلب مشارکت اين شخصيت‌ها که اغلب اعتماد عمومي را همراه خود دارند، به ياري شبکه بهداشت و درمان کشور بشتابد. بايد جداسازي را به کناري گذاشت و با استفاده از تمام ظرفيت‌هاي ملي و اجتماعي به مصاف اين پديده نگران‌کننده شتافت. امروزه ده‌ها رسانه موجب بروز نگراني و استرس بيش‌از‌حد در افکار عمومي شده‌اند و با بمباران اطلاعاتي مردم موجب سردرگمي و بروز نگراني‌هاي عميقي شده‌اند. سابقه فرسايش اعتماد و سرمايه اجتماعي در حوادث چند ماه گذشته هم مزيد بر علت شده است. در اين ميانه، استفاده از ظرفيت‌هاي اجتماعي در سطح ملي مي‌تواند ياري‌گر نظام بهداشتي و بازگرداندن آرامش به کشور باشد. آيا مسئولان رسانه ملي با استفاده از تمام ظرفيت‌هاي کشوري به اين رسالت اخلاقي و ملي و حرفه‌اي عمل خواهند کرد؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.