|

قصه‌اي براي نهمين جشنواره بين‌المللي مد و لباس فجر

مد فجر در چهارديواري نگاه نمايشگاهي محصور شده است

ستاره جاويد

انصاف متوليان مد در کشور و برگزارکنندگان جشنواره بين‌المللي مد و لباس فجر را به اصولي فرامي‌خوانيم که نيک مي‌دانند اين فراخوان انصاف، نه از روي حب و بغض که از روي دلسوزي و فرصت‌اندوزي جامعه مد ارائه شده است. چراکه بايد واقع‌بين باشيم و نقدهاي منصفانه وارد بر چگونگي برگزاري جشنواره مد فجر را پاي جناح‌بندي‌ها يا حب و بغض‌ها نگذاريم. با اينکه نهمين جشنواره بين‌المللي مد و لباس فجر، فرصت مغتنم ديگري بود که موشکافي کنيم چه ميزان دستاوردهاي عرصه مد در کشور، در يک سال اخير محقق شده و چه ميزان به افق و چشم‌انداز آرماني و متعالي تعريف‌شده، نزديک يا دور شده‌ايم؛ اما حضور در رويداد پنج‌روزه اين دوره، اگر نگوييم تمام اميدها بلکه بخش اعظمي از اميدها را به يأس تبديل کرد.

حضور در نخستين روز آغازين اين جشنواره بخشي از اميدهاي ما را که به صورت تخصصي و حرفه‌اي بيش از يک دهه جريانات رسمي و تکاپوهاي انجام‌شده در عرصه مد کشور را رصد کرده‌ايم، به يأس تبديل کرد. شوربختانه حصار نگاه نمايشگاهي دست از سر کودک مد ايران برنمي‌دارد. به محض ورود به بوستان گفت‌وگو که مجتمع نمايشگاهي شهرداري تهران است، با انبوهي از لباس‌ها و مانتوهاي بانوان مواجه مي‌شويد که به سبک و سياق ويترين مغازه‌ها بر تن مانکن‌هاي بي‌جان و بي‌سر پوشانده شده‌اند و به صورت کلوني در کلوني‌هاي چهارتايي يا پنج‌تايي به هم تکيه داده شده‌اند.
فرق کارگروه و نمايشگاه بين‌المللي تهران چيست
اگر قرار است جشنواره‌اي فاخر و عظيم که عنوان مد فجر را در تسميه خود دارد، با اين اشل و کلاس نمايشگاهي برگزار شود، جاي يک سؤال اساسي باقي مي‌ماند و آن هم اينکه «با اين نوع چيدمان و نگاه نمايشگاهي، چه تفاوتي هست ميان عملکرد و مانيفستي که بنياد ملي مد و لباس به عنوان تنها متولي مد در کشور و زير نظر مستقيم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي دنبال مي‌کند با شرکت نمايشگاه‌هاي بين‌المللي که زير نظر سازمان توسعه و تجارت وزارت صمت فعاليت دارد و در نگاه نمايشگاهي به پوشاک کارنامه پربارتر و موفق‌تري دارد؟ اگر قرار است مد کشور در سطحي چنين نازل و سرگرم‌کننده برگزار شود، چه نيازي هست که مردم را به بوستان گفت‌وگو فرابخوانيم و از آنان بخواهيم ويترين‌هاي بدون شيشه‌اي را تماشا کنند که به مراتب ويترين‌هاي شيک‌تر و فاخرتري در همين بازار تجريش يا بازار تهران يا مال‌هاي بزرگ پايتخت در دسترس‎شان قرار دارد؟!».
انصاف سرشار متوليان امر مد در کشور را به اين مسئله مهم جلب مي‌کنيم که داشتن نگاه نازل نمايشگاهي به مديوم مد، در چشم‌انداز ميان‌مدت و نه بلندمدت، نه تنها نمي‌تواند بخش عظيمي از نيرو و انرژي نسل جوان را که به شدت نوگراست و مرتب در شبکه‌هاي اجتماعي و شبکه‌هاي ماهواره‌اي خود را بازتعريف و آپديت مي‌کند، با خود همراه كند بلکه به جرئت مي‌توان گفت که از فروش و گردونه اقتصادي هم خارج خواهد شد. بهتر است با نگاهي منصفانه و به دور از شعارزدگي، بررسي‌ها را شفاف عنوان کنيم که در اين فرصت پنج‌روزه مغتنم فجر، چه ميزان از توليدات و طراحي‌هاي به نمايش گذاشته‌شده از سوي عامه مردم خريداري يا حتي ثبت سفارش شده است؟
تمرکززدايي موفق و ستودني
قابل تقدير و ستايش است که با تمرکززدايي از تهران و شهرهاي بزرگ که بانوان‌شان پوششي متفاوت‌ از نه تنها پوشش ايلياتي کشور، بلکه کاملا متفاوت از ساير کشورها دارد، کوشش مي‌کنيد که توجه آحاد مردم جامعه را به ساير نقاط درخشان ايران در عرصه پوشش و لباس فولک ايراني جلب کنيد اما با استناد به انصاف و تلاش نستوه خودتان، چگونه مي‌توان پوشش‌هاي ايلياتي را که از سوي استان‌هاي منتخب و ارزنده به جامعه تهران و شهرهاي ديگر عرضه مي‌شود، همگاني و فراگير کرد؟ تحقق اين مهم بر گرده مسئولاني است که براي جاانداختن پوشش محلي مردم در استان‌هاي خراسان شمالي و گلستان و سال پيش منطقه مکران و سال‌هاي آينده، پوشش‌هاي فولک ديگر استان‌ها تلاش مي‌کنند اما توجه ندارند که تمام اين پوشش‌ها، در نقاط شهري و کلان‌شهرها هنوز نتوانسته حقانيت کاربردي بيابد و همچنان کاربردي فراتر از استيج يا صحنه نمايش ندارند. لازم و مغتني است که در کنار برجسته‌سازي و تمرکز تام روي پوشش ايلياتي، پوشش مدرن و سبک نويني که مخاطبان خود را در جامعه جوان و نوانديش دارد، مورد توجه جد قرار گيرد و اين بار از اين سوي بام به پايين نيفتيم.
با مردم
هدا 25ساله، ساکن گيشاست. مي‌گويد: «آمدم ببينم جشنواره مد فجر که مي‌گويند چگونه جايي است. امسال اولين بار است که به اينجا مي‌آيم و بيشتر مي‌بينم که نمايشگاه لباس بانوان است تا جشنواره مد. انتظار داشتم که با فضاي ديگري روبه‌رو شوم. سطح لباس‌ها بيشتر مخصوص بانوان سن‌بالاست و براي ميهماني‌هاي شب و مجالس کاربرد دارد. مادرم فکر مي‌کرد اينجا نمايشگاه بهاره شهرداري است اما امروز که خودم به اينجا آمدم با فضاي ديگري مواجه شدم. به نظرم بخش استاني و توجه به لباس‌هاي محلي به خصوص زنان ترکمن خيلي جالب بود اما بخش عمومي که مانتوهاي بانوان نمايش داده شده و با عنوان لباس اجتماع معرفي مي‌شود، فرقي با فروشگاه‌هاي موجود در بازار ندارد و محصول خاصي که بگوييم نشان از مد و تازگي داشته باشد، نديدم».
آذر 43ساله ساکن آرياشهر و خياط، تبليغات بيلبوردها را ديده و به بوستان گفت‌وگو آمده است. مي‌گويد: «به نظرم همين که تلاش مي‌شود براي موضوع مد و لباس، جشنواره مستقلي برگزار شود، خيلي خوب است. من به‌تازگی سفري به ازمير داشتم. حقيقتا لباس‌هايي که در فشن‌شوها نمايش داده شد، اصلا خارق‌العاده يا خاص نبودند. خيلي‌خيلي معمولي بود؛ اما چون طراحان اين امکان را دارند که با اجراي فشن‌شو، در دنياي حرفه‌اي مد با ابزار حرفه‌اي مد خود را معرفي کنند، ديده مي‌شوند. در‌حالي‌که من معتقدم طراحان و خياطان ايراني خيلي بهتر از جامعه طراحان ترکيه هستند؛ اما آنها دستشان باز است و با امکانات و حمايت‌هايي که در اختيار دارند، به‌خوبي مي‌توانند محصولات ضعيف را به خورد جامعه مصرف‌کننده در ترکيه بدهند. من الان در اينجا کارهاي خوب و قوي‌ای را مي‌بينم؛ اما شکل نمايش و عرضه جذاب نيست و به همين دليل نمي‌توانيم خودمان را در رقابت پيش ببريم».
تي‌وي‌نيوزهاي متعدد و زودگذر
کل فضاي جشنواره امسال در دو طبقه همکف و زيرهمکف در معرض ديد قرار گرفته است. بخش غالب، نمايشگاهي با پوشاک بانوان است که در انواع پوشاک اجتماع، مجلسي و اداري نمايش داده شده است. بخش آقايان بسيار کوچک است و چند استند و ويترين محدود را شامل مي‌شود. پاويون رسانه اختصاص به ستاد خبري جشنواره مد و لباس فجر دارد که به سياق هر سال، دو هفته مانده به جشنواره انبوه کثيري از سايت‌هاي متفرقه و خبرنگاران متفرقه را براي پوشش اين رويداد ترغيب مي‌کند و بعد از جشنواره، ديگر هيچ اثري از اين انبوه خبرنگاران به‌ظاهر دغدغه‌مند نمي‌بينيم. پاويون رسانه موج مي‌زند از تلويزيون‌هاي اينترنتي که پسوند ثابت همه آنها تي‌وي (TV) و سيلاب اول همه آنها برگرفته از دنياي مد است. تلويزيون‌هاي اينترنتي که هيچ فعاليتي در طول سال ندارند و فعاليت‌شان از دو هفته مانده به جشنواره آغاز و در اينستاگرام و تلگرام و فضاي مجازي عرض‌اندام مي‌کنند و پس از جشنواره‌ هم به‌ناگاه ناپديد مي‌شوند؛ گويي هرگز وجود خارجي نداشته‌اند. در اين ميان، معدود خبرنگاران مدنويس (Fashion Journalist) که در طول سال وفادارانه و مؤمنانه به اين عرصه، قلم مي‌زنند و براي روزنامه‌نگاري مد (Fashion Journalism) تب مي‌کنند، از دعوت به رويدادهاي مهم بازمي‌مانند و جايشان را همان رسانه‌هاي زودگذر که عمرشان دو هفته است، پر مي‌کنند.
همه راه‌ها به خانه‌هاي مد غيرفعال ختم مي‌شود
از پاويون رسانه عبور مي‌کنم و به بخش مؤسسات مد و لباس مي‌روم. نمايشگاهي با حضور انبوه مؤسسات و خانه‌هاي مد که به گفته انجمن مؤسسات بالغ بر دو هزار مؤسسه به ثبت رسيده که به جرئت 200 تاي آنها فعال هستند. خانه‌هاي مد وضعيتي مشابه مؤسسات دارند و همگي خود را پرچمدار مد در کشور مي‌دانند و مدعي پدرخواندگي يا مادرخواندگي اين عرصه در ايران؛ گويي همه راه‌هاي مد کشور به اين خانه‌ها ختم مي‌شود. ادعا در اين بخش خيلي زياد و خبرپراکني‌هاي فيک و غيرواقعي نیز فراوان است. تمام راه‌هاي مد کشور در اين جامعه، به ادعاي فعالان اين بخش، به خانه‌هاي مد ختم مي‌شود که از دنياي عظيم توليد مد در کشور، حتي يک سوزن را به نام خود ثبت نکرده‌اند.
پارچه چادر مشکي ايراني
از بخش مؤسسات عبور مي‌کنم. بخش عفاف و حجاب حضوری پررنگ دارد و بحث‌ها بر سر توليد پارچه چادر مشکي در کشور، از گوشه و کنار شنيده مي‌شود. توليدکنندگان چادر مشکي در اين بخش، سعي کردند با رقابت در توليد طرح‌هاي متنوع و مدرن از چادر مشکي، نظر طبقه مذهبي را جلب کنند. محصولات قابل احترام و درخور توجهي در اين بخش به چشم مي‌خورد. به‌جد تلاش برخي توليدکنندگان شایان اعتناست. نسل جوان مذهبي که چادر مي‌پوشد، مي‌تواند در اين بخش، با چادرهاي ملي زيبايي مواجه شود که هم مدرن هستند، هم طراحي زيبايي دارند و متفاوت از شکل مرسوم چادرند و هم اينکه آستين‌هاي تنگ و نازيباي چادرملي را که از سوي بانوان مذهبي پس زده شد، ندارند. بخش عفاف و حجاب اين دوره با توجه مخصوصي که از سوي دبير کارگروه خانم شفاپور دريافت کرده، نسبت به سال گذشته ممتازتر و فاخرتر است.
اميد مضاعف در دخترکان ترکمن‌صحرا
از بالاي طبقه همکف که بايستيم و نگاهي اجمالي به مانکن‌هاي بي‌جان بي‌سر بيفکنيم، به‌راحتي مي‌توانيم کل بضاعت جشنواره بين‌المللي مد و لباس فجر را در نگاهي 10‌دقيقه‌اي از نظر بگذرانيم و به انتها برسيم. اما بخش گلستان و خراسان شمالي، اميد ديگري در تماشاچي ایجاد می‌کند. دخترکان ‌ ترکمن با لباس‌هاي الوان ترکمن‌صحرا و پوشش‌هاي معروف خطه گلستان، نسبت به روزهاي آغاز سال 98 که با سيل آق‌قلا شروع شد و اندوه و يأس را به ايران مخابره کرد، بسيار شادتر و با اميدي فراتر از حد انتظار، به صورت مردم نگاه مي‌کنند. اينکه مورد توجه قرار گرفته‌اند و هنرشان ديده شده است و به هنرشان ارج داده شده و در جشنواره‌اي تخصصي شانس حضور پيدا کرده‌اند تا تمام ماهيت و زيبايي پوشش خود را در قالب هر‌آنچه هست بدون تحريف و اغراق، در معرض ديد بانوان تهراني بگذارند، برايشان خوشايند است. بانوان تهراني بيش از تأمل در بخش عمومي جشنواره که مزين به پوشش اجتماع است و با مانتوهاي تکراري شبيه مغازه‌هاي بازار تهران دکور شده، در غرفه‌هاي گلستان و خراسان شمالي توقف مي‌کنند و با ‌‌دختران ترکمن گپ مي‌زنند و درباره لباس‌هاي الوان، سربندهاي شکيل و سنتي، دامن‌هاي بلند و پوشيده و متانت گمشده‌ پوشش‌هايي پرس‌وجو مي‌کنند که در سال‌هاي دور، بر پيکر تمام زنان و مردان اين سرزمين مي‌نشست و نشاني از ايراني‌بودن و وقار و خوش‌پوشي بود.

انصاف متوليان مد در کشور و برگزارکنندگان جشنواره بين‌المللي مد و لباس فجر را به اصولي فرامي‌خوانيم که نيک مي‌دانند اين فراخوان انصاف، نه از روي حب و بغض که از روي دلسوزي و فرصت‌اندوزي جامعه مد ارائه شده است. چراکه بايد واقع‌بين باشيم و نقدهاي منصفانه وارد بر چگونگي برگزاري جشنواره مد فجر را پاي جناح‌بندي‌ها يا حب و بغض‌ها نگذاريم. با اينکه نهمين جشنواره بين‌المللي مد و لباس فجر، فرصت مغتنم ديگري بود که موشکافي کنيم چه ميزان دستاوردهاي عرصه مد در کشور، در يک سال اخير محقق شده و چه ميزان به افق و چشم‌انداز آرماني و متعالي تعريف‌شده، نزديک يا دور شده‌ايم؛ اما حضور در رويداد پنج‌روزه اين دوره، اگر نگوييم تمام اميدها بلکه بخش اعظمي از اميدها را به يأس تبديل کرد.

حضور در نخستين روز آغازين اين جشنواره بخشي از اميدهاي ما را که به صورت تخصصي و حرفه‌اي بيش از يک دهه جريانات رسمي و تکاپوهاي انجام‌شده در عرصه مد کشور را رصد کرده‌ايم، به يأس تبديل کرد. شوربختانه حصار نگاه نمايشگاهي دست از سر کودک مد ايران برنمي‌دارد. به محض ورود به بوستان گفت‌وگو که مجتمع نمايشگاهي شهرداري تهران است، با انبوهي از لباس‌ها و مانتوهاي بانوان مواجه مي‌شويد که به سبک و سياق ويترين مغازه‌ها بر تن مانکن‌هاي بي‌جان و بي‌سر پوشانده شده‌اند و به صورت کلوني در کلوني‌هاي چهارتايي يا پنج‌تايي به هم تکيه داده شده‌اند.
فرق کارگروه و نمايشگاه بين‌المللي تهران چيست
اگر قرار است جشنواره‌اي فاخر و عظيم که عنوان مد فجر را در تسميه خود دارد، با اين اشل و کلاس نمايشگاهي برگزار شود، جاي يک سؤال اساسي باقي مي‌ماند و آن هم اينکه «با اين نوع چيدمان و نگاه نمايشگاهي، چه تفاوتي هست ميان عملکرد و مانيفستي که بنياد ملي مد و لباس به عنوان تنها متولي مد در کشور و زير نظر مستقيم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي دنبال مي‌کند با شرکت نمايشگاه‌هاي بين‌المللي که زير نظر سازمان توسعه و تجارت وزارت صمت فعاليت دارد و در نگاه نمايشگاهي به پوشاک کارنامه پربارتر و موفق‌تري دارد؟ اگر قرار است مد کشور در سطحي چنين نازل و سرگرم‌کننده برگزار شود، چه نيازي هست که مردم را به بوستان گفت‌وگو فرابخوانيم و از آنان بخواهيم ويترين‌هاي بدون شيشه‌اي را تماشا کنند که به مراتب ويترين‌هاي شيک‌تر و فاخرتري در همين بازار تجريش يا بازار تهران يا مال‌هاي بزرگ پايتخت در دسترس‎شان قرار دارد؟!».
انصاف سرشار متوليان امر مد در کشور را به اين مسئله مهم جلب مي‌کنيم که داشتن نگاه نازل نمايشگاهي به مديوم مد، در چشم‌انداز ميان‌مدت و نه بلندمدت، نه تنها نمي‌تواند بخش عظيمي از نيرو و انرژي نسل جوان را که به شدت نوگراست و مرتب در شبکه‌هاي اجتماعي و شبکه‌هاي ماهواره‌اي خود را بازتعريف و آپديت مي‌کند، با خود همراه كند بلکه به جرئت مي‌توان گفت که از فروش و گردونه اقتصادي هم خارج خواهد شد. بهتر است با نگاهي منصفانه و به دور از شعارزدگي، بررسي‌ها را شفاف عنوان کنيم که در اين فرصت پنج‌روزه مغتنم فجر، چه ميزان از توليدات و طراحي‌هاي به نمايش گذاشته‌شده از سوي عامه مردم خريداري يا حتي ثبت سفارش شده است؟
تمرکززدايي موفق و ستودني
قابل تقدير و ستايش است که با تمرکززدايي از تهران و شهرهاي بزرگ که بانوان‌شان پوششي متفاوت‌ از نه تنها پوشش ايلياتي کشور، بلکه کاملا متفاوت از ساير کشورها دارد، کوشش مي‌کنيد که توجه آحاد مردم جامعه را به ساير نقاط درخشان ايران در عرصه پوشش و لباس فولک ايراني جلب کنيد اما با استناد به انصاف و تلاش نستوه خودتان، چگونه مي‌توان پوشش‌هاي ايلياتي را که از سوي استان‌هاي منتخب و ارزنده به جامعه تهران و شهرهاي ديگر عرضه مي‌شود، همگاني و فراگير کرد؟ تحقق اين مهم بر گرده مسئولاني است که براي جاانداختن پوشش محلي مردم در استان‌هاي خراسان شمالي و گلستان و سال پيش منطقه مکران و سال‌هاي آينده، پوشش‌هاي فولک ديگر استان‌ها تلاش مي‌کنند اما توجه ندارند که تمام اين پوشش‌ها، در نقاط شهري و کلان‌شهرها هنوز نتوانسته حقانيت کاربردي بيابد و همچنان کاربردي فراتر از استيج يا صحنه نمايش ندارند. لازم و مغتني است که در کنار برجسته‌سازي و تمرکز تام روي پوشش ايلياتي، پوشش مدرن و سبک نويني که مخاطبان خود را در جامعه جوان و نوانديش دارد، مورد توجه جد قرار گيرد و اين بار از اين سوي بام به پايين نيفتيم.
با مردم
هدا 25ساله، ساکن گيشاست. مي‌گويد: «آمدم ببينم جشنواره مد فجر که مي‌گويند چگونه جايي است. امسال اولين بار است که به اينجا مي‌آيم و بيشتر مي‌بينم که نمايشگاه لباس بانوان است تا جشنواره مد. انتظار داشتم که با فضاي ديگري روبه‌رو شوم. سطح لباس‌ها بيشتر مخصوص بانوان سن‌بالاست و براي ميهماني‌هاي شب و مجالس کاربرد دارد. مادرم فکر مي‌کرد اينجا نمايشگاه بهاره شهرداري است اما امروز که خودم به اينجا آمدم با فضاي ديگري مواجه شدم. به نظرم بخش استاني و توجه به لباس‌هاي محلي به خصوص زنان ترکمن خيلي جالب بود اما بخش عمومي که مانتوهاي بانوان نمايش داده شده و با عنوان لباس اجتماع معرفي مي‌شود، فرقي با فروشگاه‌هاي موجود در بازار ندارد و محصول خاصي که بگوييم نشان از مد و تازگي داشته باشد، نديدم».
آذر 43ساله ساکن آرياشهر و خياط، تبليغات بيلبوردها را ديده و به بوستان گفت‌وگو آمده است. مي‌گويد: «به نظرم همين که تلاش مي‌شود براي موضوع مد و لباس، جشنواره مستقلي برگزار شود، خيلي خوب است. من به‌تازگی سفري به ازمير داشتم. حقيقتا لباس‌هايي که در فشن‌شوها نمايش داده شد، اصلا خارق‌العاده يا خاص نبودند. خيلي‌خيلي معمولي بود؛ اما چون طراحان اين امکان را دارند که با اجراي فشن‌شو، در دنياي حرفه‌اي مد با ابزار حرفه‌اي مد خود را معرفي کنند، ديده مي‌شوند. در‌حالي‌که من معتقدم طراحان و خياطان ايراني خيلي بهتر از جامعه طراحان ترکيه هستند؛ اما آنها دستشان باز است و با امکانات و حمايت‌هايي که در اختيار دارند، به‌خوبي مي‌توانند محصولات ضعيف را به خورد جامعه مصرف‌کننده در ترکيه بدهند. من الان در اينجا کارهاي خوب و قوي‌ای را مي‌بينم؛ اما شکل نمايش و عرضه جذاب نيست و به همين دليل نمي‌توانيم خودمان را در رقابت پيش ببريم».
تي‌وي‌نيوزهاي متعدد و زودگذر
کل فضاي جشنواره امسال در دو طبقه همکف و زيرهمکف در معرض ديد قرار گرفته است. بخش غالب، نمايشگاهي با پوشاک بانوان است که در انواع پوشاک اجتماع، مجلسي و اداري نمايش داده شده است. بخش آقايان بسيار کوچک است و چند استند و ويترين محدود را شامل مي‌شود. پاويون رسانه اختصاص به ستاد خبري جشنواره مد و لباس فجر دارد که به سياق هر سال، دو هفته مانده به جشنواره انبوه کثيري از سايت‌هاي متفرقه و خبرنگاران متفرقه را براي پوشش اين رويداد ترغيب مي‌کند و بعد از جشنواره، ديگر هيچ اثري از اين انبوه خبرنگاران به‌ظاهر دغدغه‌مند نمي‌بينيم. پاويون رسانه موج مي‌زند از تلويزيون‌هاي اينترنتي که پسوند ثابت همه آنها تي‌وي (TV) و سيلاب اول همه آنها برگرفته از دنياي مد است. تلويزيون‌هاي اينترنتي که هيچ فعاليتي در طول سال ندارند و فعاليت‌شان از دو هفته مانده به جشنواره آغاز و در اينستاگرام و تلگرام و فضاي مجازي عرض‌اندام مي‌کنند و پس از جشنواره‌ هم به‌ناگاه ناپديد مي‌شوند؛ گويي هرگز وجود خارجي نداشته‌اند. در اين ميان، معدود خبرنگاران مدنويس (Fashion Journalist) که در طول سال وفادارانه و مؤمنانه به اين عرصه، قلم مي‌زنند و براي روزنامه‌نگاري مد (Fashion Journalism) تب مي‌کنند، از دعوت به رويدادهاي مهم بازمي‌مانند و جايشان را همان رسانه‌هاي زودگذر که عمرشان دو هفته است، پر مي‌کنند.
همه راه‌ها به خانه‌هاي مد غيرفعال ختم مي‌شود
از پاويون رسانه عبور مي‌کنم و به بخش مؤسسات مد و لباس مي‌روم. نمايشگاهي با حضور انبوه مؤسسات و خانه‌هاي مد که به گفته انجمن مؤسسات بالغ بر دو هزار مؤسسه به ثبت رسيده که به جرئت 200 تاي آنها فعال هستند. خانه‌هاي مد وضعيتي مشابه مؤسسات دارند و همگي خود را پرچمدار مد در کشور مي‌دانند و مدعي پدرخواندگي يا مادرخواندگي اين عرصه در ايران؛ گويي همه راه‌هاي مد کشور به اين خانه‌ها ختم مي‌شود. ادعا در اين بخش خيلي زياد و خبرپراکني‌هاي فيک و غيرواقعي نیز فراوان است. تمام راه‌هاي مد کشور در اين جامعه، به ادعاي فعالان اين بخش، به خانه‌هاي مد ختم مي‌شود که از دنياي عظيم توليد مد در کشور، حتي يک سوزن را به نام خود ثبت نکرده‌اند.
پارچه چادر مشکي ايراني
از بخش مؤسسات عبور مي‌کنم. بخش عفاف و حجاب حضوری پررنگ دارد و بحث‌ها بر سر توليد پارچه چادر مشکي در کشور، از گوشه و کنار شنيده مي‌شود. توليدکنندگان چادر مشکي در اين بخش، سعي کردند با رقابت در توليد طرح‌هاي متنوع و مدرن از چادر مشکي، نظر طبقه مذهبي را جلب کنند. محصولات قابل احترام و درخور توجهي در اين بخش به چشم مي‌خورد. به‌جد تلاش برخي توليدکنندگان شایان اعتناست. نسل جوان مذهبي که چادر مي‌پوشد، مي‌تواند در اين بخش، با چادرهاي ملي زيبايي مواجه شود که هم مدرن هستند، هم طراحي زيبايي دارند و متفاوت از شکل مرسوم چادرند و هم اينکه آستين‌هاي تنگ و نازيباي چادرملي را که از سوي بانوان مذهبي پس زده شد، ندارند. بخش عفاف و حجاب اين دوره با توجه مخصوصي که از سوي دبير کارگروه خانم شفاپور دريافت کرده، نسبت به سال گذشته ممتازتر و فاخرتر است.
اميد مضاعف در دخترکان ترکمن‌صحرا
از بالاي طبقه همکف که بايستيم و نگاهي اجمالي به مانکن‌هاي بي‌جان بي‌سر بيفکنيم، به‌راحتي مي‌توانيم کل بضاعت جشنواره بين‌المللي مد و لباس فجر را در نگاهي 10‌دقيقه‌اي از نظر بگذرانيم و به انتها برسيم. اما بخش گلستان و خراسان شمالي، اميد ديگري در تماشاچي ایجاد می‌کند. دخترکان ‌ ترکمن با لباس‌هاي الوان ترکمن‌صحرا و پوشش‌هاي معروف خطه گلستان، نسبت به روزهاي آغاز سال 98 که با سيل آق‌قلا شروع شد و اندوه و يأس را به ايران مخابره کرد، بسيار شادتر و با اميدي فراتر از حد انتظار، به صورت مردم نگاه مي‌کنند. اينکه مورد توجه قرار گرفته‌اند و هنرشان ديده شده است و به هنرشان ارج داده شده و در جشنواره‌اي تخصصي شانس حضور پيدا کرده‌اند تا تمام ماهيت و زيبايي پوشش خود را در قالب هر‌آنچه هست بدون تحريف و اغراق، در معرض ديد بانوان تهراني بگذارند، برايشان خوشايند است. بانوان تهراني بيش از تأمل در بخش عمومي جشنواره که مزين به پوشش اجتماع است و با مانتوهاي تکراري شبيه مغازه‌هاي بازار تهران دکور شده، در غرفه‌هاي گلستان و خراسان شمالي توقف مي‌کنند و با ‌‌دختران ترکمن گپ مي‌زنند و درباره لباس‌هاي الوان، سربندهاي شکيل و سنتي، دامن‌هاي بلند و پوشيده و متانت گمشده‌ پوشش‌هايي پرس‌وجو مي‌کنند که در سال‌هاي دور، بر پيکر تمام زنان و مردان اين سرزمين مي‌نشست و نشاني از ايراني‌بودن و وقار و خوش‌پوشي بود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.