|

ايالات متحده در مسير تنش‌هاي بيشتر

چندي پيش فضای مجازی یک ویدئوی وایرال معروف داشت. ماجرای درگیری علنی دونالد ترامپ، رئيس‌جمهوري آمريكا و نانسي پلوسی، رئيس مجلس نمايندگان آمريكا که از ردکردن دست پلوسی ازسوی ترامپ شروع شد و به پاره‌کردن متن سخنرانی ترامپ به‌دست پلوسی پایان یافت. سپهر سیاست آمریکا همیشه شاهد دعواها و درگیری‌های دو جناح سیاسی این کشور بوده اما شاید هیچ‌گاه این دعواها تا این حد در معرض دید مردم و روی میز رسانه‌ها نبود. امیرعلی ابوالفتح، کارشناس مسائل آمریکا در گفت‌وگو با «شرق» علت اصلی چنین رفتارهایی را در آمریکا در اتمسفری می‌بیند که بر سپهر سیاست آمریکا حاکم است. او در این زمینه می‌گوید: «جامعه آمریکا، جامعه‌ بسته‌ای نیست که از این دست دلخوری‌ها در آن بروز عمومی پیدا نکند. اتفاقا از این دست اختلافات در جامعه آمریکا بسیار زیاد است و سیاستمداران به شکلی بسیار عریان و شدیداللحن به یکدیگر می‌تازند. معمولا شاهدیم که مثلا در دوران انتخابات ریاست‌جمهوری یا انتخابات‌های دیگر این دعواها تا مرحله رسوا‌کردن و سرک‌کشیدن در زندگی شخصی یکدیگر هم پیش می‌رود. بعد از رقابت‌های انتخاباتی و در جریان اداره‌کردن کشور هم اغلب چنین است. با این حال، در دو دهه اخیر این دست اختلافات بسیار شدت گرفته و دایره فراگیری آن هم بیشتر شده است. همچنین اغلب این موضوعات از یک رقابت سیاسی خارج شده و دیگر خیلی جدی وارد فاز حمله به حیثیت شخصی افراد شده است. چنان‌که می‌بینیم که ترامپ خیلی راحت خانم پلوسی را «نانسی دیوانه» خطاب می‌کند و رئیس مجلس هم ترامپ را «رئیس‌جمهور خائن». اتفاقی که در کنگره هم رخ داد نشان می‌دهد که فضای جامعه آمریکا به‌شدت دوقطبی است. طرفین اصلا آماده پذیرش حرف طرف مقابل نیستند و حاضر نیستند قدمی از مواضع خودشان عدول کنند. در چنین شرایطی مصالحه‌ای امکان‌پذیر نیست. نه در سطح نخبگان نه در سطح افکار عمومی».
ابوالفتح همچنین درباره واکنش جامعه آمریکا به این رویداد هم آن را متأثر از همین فضای دوقطبی می‌داند و می‌گوید: «از دید جمهوری‌خواهان کاری که نانسی پلوسی کرد کاری بسیار غیرمنطقی و توهین آشکار به رئیس‌جمهور به عنوان منتخب ملت بود و کاری هم که ترامپ انجام داد از نظر دموکرات‌ها شامل همین صفات است. نظرسنجی مشخصی بعد از این اتفاقات صورت نگرفته تا وضعیت محبوبیت ترامپ را بسنجیم ولی در سطح رسانه‌ها بسیار به آن پرداختند. گروه بیشتری از رسانه‌ها به جریان‌های لیبرال نزدیک هستند و منتقد ترامپ، نانسی پلوسی، را ذی‌حق و قابل درک دانستند. آنها معتقدند کار پلوسی اقدامی انفعالی در برابر پس‌زدن دست دوستی او ازسوی ترامپ بود. رسانه‌های محافظه‌کار هم اقدام نانسی پلوسی را نه‌تنها یک توهین که کاری غیرقانونی قلمداد کردند؛ چرا‌که پلوسی با پاره‌کردن نطق ترامپ در واقع یک سند رسمی را پاره کرده که اقدامی غیرقانونی است. آنها معتقدند جا دارد ‌‌دادستان‌ها علیه رئیس مجلس اعلام جرم کنند. هنوز مشخص نیست کدام طرف از حمایت بیشتری برخوردار است. شاید بتوان بعد از انتخابات درباره تأثیر این رویدادها بر میزان محبوبیت طرفین حرف زد».
امیرعلی ابوالفتح همچنین درباره سابقه این سطح از دعوا و تنش میان مقامات و مسئولان آمریکایی می‌گوید: «همیشه اختلاف نظر بین مقام‌های آمریکایی، به‌ویژه در دعوای بین دو جناح سیاسی وجود داشته و در برخی مواقع این اختلاف نظرها چنان اوج گرفته که بعضا امکان اداره دولت را مختل کرده است و در موضوعات مختلف فعالیت دولت فدرال تعطیل می‌شود. وقتی رئیس‌جمهور به عنوان رئیس قوه مجریه نمی‌تواند با کنگره به تفاهم برسد، فعالیت دولت تعطیل می‌شود و این اوج اختلافاتی است که بین دو قوه مؤثر در آمریکا بروز پیدا می‌کند. از اواخر دهه 80 میلادی هم این فرایند شروع شد و در زمان بیل کلینتون خیلی شدت گرفت و دو بار دولت تعطیل شد. در زمان اوباما هم این اتفاق رخ داد و در زمان ترامپ هم دوبار این مسئله روی داد. بنابراین در این سطح اختلافاتی وجود داشته است. اما همیشه دولتمردان ایالات متحده این حساسیت را داشتند که این دست اختلافات و درگیری‌ها چندان در برابر دیدگان افکار عمومی و مردم انجام نشود. از چند سال گذشته به این سمت این خویشتن‌داری کنار گذاشته شد».
ابوالفتح اما ریشه این دعواها را در جای دیگری می‌داند. او معتقد است این دست دعواها ذیل یک دعوای بزرگ‌تر در آمریکا دسته‌بندی می‌شوند. او در این زمینه می‌گوید: «دعوای بزرگ‌تری در آمریکا در جریان است؛ دعوایی‌که بر سر آینده کشور در جریان است. اینکه آمریکا قرار است چه مسیری را طی بکند؛ مسیری که محافظه‌کاران توصیف می‌کنند که نمایندگی آن را فعلا دونالد ترامپ بر عهده دارد تحت شعار «نخست آمریکا». این جریان امید دارد ‌‌با بازسازی و اصلاحاتی که در داخل سیستم انجام می‌دهد از افول آمریکا جلوگیری کند و آمریکا را به دوران طلایی که پیش از این داشت، بازگرداند. جریان دوم جریان لیبرال است که معتقد است مسیر گذشته مسیر درستی بوده و پیروز ترامپ انحرافی است که در مسیر آمریکا ایجاد شده و باید با این انحراف مقابله کرد. این دعوا از آنجایی که تعصبات در جامعه آمریکا روز‌به‌روز بیشتر می‌شود شعله‌های بزرگ‌تری هم پیدا می‌کند. تا دو دهه پیش خیلی از مشکلات از‌طریق ائتلاف‌های فراحزبی و توسط کنگره حل‌وفصل می‌شد ولی این روزها فرصت چندانی برای شنیدن حرف طرف مقابل در جریان‌های سیاسی آمریکا وجود ندارد».

چندي پيش فضای مجازی یک ویدئوی وایرال معروف داشت. ماجرای درگیری علنی دونالد ترامپ، رئيس‌جمهوري آمريكا و نانسي پلوسی، رئيس مجلس نمايندگان آمريكا که از ردکردن دست پلوسی ازسوی ترامپ شروع شد و به پاره‌کردن متن سخنرانی ترامپ به‌دست پلوسی پایان یافت. سپهر سیاست آمریکا همیشه شاهد دعواها و درگیری‌های دو جناح سیاسی این کشور بوده اما شاید هیچ‌گاه این دعواها تا این حد در معرض دید مردم و روی میز رسانه‌ها نبود. امیرعلی ابوالفتح، کارشناس مسائل آمریکا در گفت‌وگو با «شرق» علت اصلی چنین رفتارهایی را در آمریکا در اتمسفری می‌بیند که بر سپهر سیاست آمریکا حاکم است. او در این زمینه می‌گوید: «جامعه آمریکا، جامعه‌ بسته‌ای نیست که از این دست دلخوری‌ها در آن بروز عمومی پیدا نکند. اتفاقا از این دست اختلافات در جامعه آمریکا بسیار زیاد است و سیاستمداران به شکلی بسیار عریان و شدیداللحن به یکدیگر می‌تازند. معمولا شاهدیم که مثلا در دوران انتخابات ریاست‌جمهوری یا انتخابات‌های دیگر این دعواها تا مرحله رسوا‌کردن و سرک‌کشیدن در زندگی شخصی یکدیگر هم پیش می‌رود. بعد از رقابت‌های انتخاباتی و در جریان اداره‌کردن کشور هم اغلب چنین است. با این حال، در دو دهه اخیر این دست اختلافات بسیار شدت گرفته و دایره فراگیری آن هم بیشتر شده است. همچنین اغلب این موضوعات از یک رقابت سیاسی خارج شده و دیگر خیلی جدی وارد فاز حمله به حیثیت شخصی افراد شده است. چنان‌که می‌بینیم که ترامپ خیلی راحت خانم پلوسی را «نانسی دیوانه» خطاب می‌کند و رئیس مجلس هم ترامپ را «رئیس‌جمهور خائن». اتفاقی که در کنگره هم رخ داد نشان می‌دهد که فضای جامعه آمریکا به‌شدت دوقطبی است. طرفین اصلا آماده پذیرش حرف طرف مقابل نیستند و حاضر نیستند قدمی از مواضع خودشان عدول کنند. در چنین شرایطی مصالحه‌ای امکان‌پذیر نیست. نه در سطح نخبگان نه در سطح افکار عمومی».
ابوالفتح همچنین درباره واکنش جامعه آمریکا به این رویداد هم آن را متأثر از همین فضای دوقطبی می‌داند و می‌گوید: «از دید جمهوری‌خواهان کاری که نانسی پلوسی کرد کاری بسیار غیرمنطقی و توهین آشکار به رئیس‌جمهور به عنوان منتخب ملت بود و کاری هم که ترامپ انجام داد از نظر دموکرات‌ها شامل همین صفات است. نظرسنجی مشخصی بعد از این اتفاقات صورت نگرفته تا وضعیت محبوبیت ترامپ را بسنجیم ولی در سطح رسانه‌ها بسیار به آن پرداختند. گروه بیشتری از رسانه‌ها به جریان‌های لیبرال نزدیک هستند و منتقد ترامپ، نانسی پلوسی، را ذی‌حق و قابل درک دانستند. آنها معتقدند کار پلوسی اقدامی انفعالی در برابر پس‌زدن دست دوستی او ازسوی ترامپ بود. رسانه‌های محافظه‌کار هم اقدام نانسی پلوسی را نه‌تنها یک توهین که کاری غیرقانونی قلمداد کردند؛ چرا‌که پلوسی با پاره‌کردن نطق ترامپ در واقع یک سند رسمی را پاره کرده که اقدامی غیرقانونی است. آنها معتقدند جا دارد ‌‌دادستان‌ها علیه رئیس مجلس اعلام جرم کنند. هنوز مشخص نیست کدام طرف از حمایت بیشتری برخوردار است. شاید بتوان بعد از انتخابات درباره تأثیر این رویدادها بر میزان محبوبیت طرفین حرف زد».
امیرعلی ابوالفتح همچنین درباره سابقه این سطح از دعوا و تنش میان مقامات و مسئولان آمریکایی می‌گوید: «همیشه اختلاف نظر بین مقام‌های آمریکایی، به‌ویژه در دعوای بین دو جناح سیاسی وجود داشته و در برخی مواقع این اختلاف نظرها چنان اوج گرفته که بعضا امکان اداره دولت را مختل کرده است و در موضوعات مختلف فعالیت دولت فدرال تعطیل می‌شود. وقتی رئیس‌جمهور به عنوان رئیس قوه مجریه نمی‌تواند با کنگره به تفاهم برسد، فعالیت دولت تعطیل می‌شود و این اوج اختلافاتی است که بین دو قوه مؤثر در آمریکا بروز پیدا می‌کند. از اواخر دهه 80 میلادی هم این فرایند شروع شد و در زمان بیل کلینتون خیلی شدت گرفت و دو بار دولت تعطیل شد. در زمان اوباما هم این اتفاق رخ داد و در زمان ترامپ هم دوبار این مسئله روی داد. بنابراین در این سطح اختلافاتی وجود داشته است. اما همیشه دولتمردان ایالات متحده این حساسیت را داشتند که این دست اختلافات و درگیری‌ها چندان در برابر دیدگان افکار عمومی و مردم انجام نشود. از چند سال گذشته به این سمت این خویشتن‌داری کنار گذاشته شد».
ابوالفتح اما ریشه این دعواها را در جای دیگری می‌داند. او معتقد است این دست دعواها ذیل یک دعوای بزرگ‌تر در آمریکا دسته‌بندی می‌شوند. او در این زمینه می‌گوید: «دعوای بزرگ‌تری در آمریکا در جریان است؛ دعوایی‌که بر سر آینده کشور در جریان است. اینکه آمریکا قرار است چه مسیری را طی بکند؛ مسیری که محافظه‌کاران توصیف می‌کنند که نمایندگی آن را فعلا دونالد ترامپ بر عهده دارد تحت شعار «نخست آمریکا». این جریان امید دارد ‌‌با بازسازی و اصلاحاتی که در داخل سیستم انجام می‌دهد از افول آمریکا جلوگیری کند و آمریکا را به دوران طلایی که پیش از این داشت، بازگرداند. جریان دوم جریان لیبرال است که معتقد است مسیر گذشته مسیر درستی بوده و پیروز ترامپ انحرافی است که در مسیر آمریکا ایجاد شده و باید با این انحراف مقابله کرد. این دعوا از آنجایی که تعصبات در جامعه آمریکا روز‌به‌روز بیشتر می‌شود شعله‌های بزرگ‌تری هم پیدا می‌کند. تا دو دهه پیش خیلی از مشکلات از‌طریق ائتلاف‌های فراحزبی و توسط کنگره حل‌وفصل می‌شد ولی این روزها فرصت چندانی برای شنیدن حرف طرف مقابل در جریان‌های سیاسی آمریکا وجود ندارد».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.