نیاز امروز کشور به پذیرش FATF
حسن هادی
برخی گفتهاند پذیرش و تصویب FATF ترک اولی است. کدام اولویت بالاتر از شکوفایی عزت و اقتدار و رشد اقتصادی کشور میتواند مورد توجه قرار گیرد؟ نمیتوان شعار صلحطلبی و مخالفت با FATF را همزمان باهم سر داد. این پارادوکس برای جامعه بینالملل که اکنون بر اصوال و قواعد ثابتی استوار است، قابلدرک و پذیرش نیست. جامعه جهانی در حال پوستاندازی است. نظام سرمایهداری و دموکراسی، دیگر پاسخگوی انتظارات افکار عمومی خود نیستند. دومینوی گذار از کمونیست به سرمایهداری درحال تخریب اصول بنیادین نظریات کاپیتالیستی است، راهی جز پذیرش این تغییر یکپارچه وجود ندارد. صلح آخرین مهره این دومینوی جهانی است. اکنون دیگر هدف وسیله را توجیه نمیکند. شرکتهای چندملیتی دیگر نمیتوانند برای کسب سود بیشتر بهراحتی جنگافروزی کنند. تودههای بههمپیوسته از ملل گوناگون در یک خط و جهت صفآرایی کردهاند و بهدنبال صلح واقعی راه خود را پیدا کردهاند. این موج عظیم عدالتخواه، بدون توجه به آیین و مذهب و گرایش محصور، بهدنبال صلح واقعی هر مانعی را از سر راه خود برخواهند داشت. در این گرایش تکثرگرا، مرزها و کشورها دیده نمیشوند، ایدئولوژیها نیز به
عنوان ابزاری در جهت نیل به اهداف صلحآمیز به کار گرفته میشوند. گرانیگاه این جریان، یک مرزوبوم خاص و در اختیار قدرت خاصی نیز نخواهد بود، بلکه جریانی برگرفته از آرزوهای نهفته در ذهن و جان مردمی است که قرنها از آثار جنگ و تباهی و خونریزی در هراساند. هرچند این موج پدیدآمده مورد آماج و سوءاستفاده تبلیغاتی و مطامع سیاسی قدرتهای بزرگ قرار میگیرد و گاهی چهرهای صلحطلب و نامتجانس از جنگآفرینان به جهان القا میشود، اما در اصل جریان و موج پدیدآمده تأثیر چندانی نداشته و فقط در تفهیم و تصویرسازی اختلالاتی به وجود میآورند.
کشور ما در این میان که بارها قربانی این تبلیغات و موجسازی رسانههای غرب قرار گرفته و آسیبهای جدید نیز دیده است، از این حرکت مستثنا نیست. نباید در این حرکت و اجماع جهانی ساز مخالف زد. نه منفعل و نه بیتفاوت باید بود. باید زیرک و چابک و تیزبین بود و همجهت با جامعه جهانی بهترین سازوکاری را که آسیبی به منافع ملی وارد نکند اتخاذ و انتخاب کرد. نیازهای اساسی مردم که با درک درست از شرایط داخل و خارج از کشور باید مهمترین دغدغه سیاستمداران کشور باشد. باید پذیرفت که در شرایط کنونی سرنوشت مردم با اتفاقاتی که در صحنه بینالمللی رخ میدهد ارتباط مستقیم داشته و بههم گره خورده است. تأثیرنپذیرفتن FATF در ابعاد اقتصادی- بینالمللی بسیار سخت و توانفرسا خواهد بود. ایرانیان مقیم خارج از کشور، تجار و بازرگانان و صنعتگران برای جابهجایی پول یا افتتاح حساب با مشکل مواجه خواهند شد. باید دید درپی این مخالفتها چه هدف بسیار ارزشمند و عظیمی پنهان است که ارزش بهمخاطرهانداختن معیشت مردم و نابسامانی بیش از پیش اقتصاد کشور را دارد. آیا نمیتوان در شرایط مقاومت حداکثری گاهی تعامل حداقلی را نیز امتحان کرد؟ در صورت نپیوستن به
مثلا کنوانسیون پالرمو یا امثال آن، چه جواب قانعکنندهای برای آیندگان متصور است و هزینه تحمیلشده و سنگینی آن بر دوش مردم را چه کسانی پاسخ خواهند داد؟ در دنیای سیاست بهجز تکبعدینگری، نگاهی نیز با نام تعامل و همزیستی مسالمتآمیز نیز وجود دارد. نگاهی به گذشته نشان میدهد که متأسفانه تعدد در کانونهای تصمیمساز در کشور و عدم انسجام علمی و منطقی بین ارگانهای مسئول و سیاستگذار، مانع از اتخاذ و ترسیم خطمشی درستی در برخی قواعد بازی شده است. کشور ما اکنون نیازمند تعامل با دنیای پیرامونی خود است و FATF تبلور این تعامل و صلحمداری است. خوشرویی در دیپلماسی و تأدب و اخلاقمداری در روابط بینالمللی، ابزار کارآمدی است که زیبنده کشور دینمدار و قرآندوست ماست. اگر پیشرفت و ترقی و رقابت در دنیای مدرن امروز مورد نظر است، ضروری است قدری همگام و همراه با نظام بینالمللی حرکت کرد.
برخی گفتهاند پذیرش و تصویب FATF ترک اولی است. کدام اولویت بالاتر از شکوفایی عزت و اقتدار و رشد اقتصادی کشور میتواند مورد توجه قرار گیرد؟ نمیتوان شعار صلحطلبی و مخالفت با FATF را همزمان باهم سر داد. این پارادوکس برای جامعه بینالملل که اکنون بر اصوال و قواعد ثابتی استوار است، قابلدرک و پذیرش نیست. جامعه جهانی در حال پوستاندازی است. نظام سرمایهداری و دموکراسی، دیگر پاسخگوی انتظارات افکار عمومی خود نیستند. دومینوی گذار از کمونیست به سرمایهداری درحال تخریب اصول بنیادین نظریات کاپیتالیستی است، راهی جز پذیرش این تغییر یکپارچه وجود ندارد. صلح آخرین مهره این دومینوی جهانی است. اکنون دیگر هدف وسیله را توجیه نمیکند. شرکتهای چندملیتی دیگر نمیتوانند برای کسب سود بیشتر بهراحتی جنگافروزی کنند. تودههای بههمپیوسته از ملل گوناگون در یک خط و جهت صفآرایی کردهاند و بهدنبال صلح واقعی راه خود را پیدا کردهاند. این موج عظیم عدالتخواه، بدون توجه به آیین و مذهب و گرایش محصور، بهدنبال صلح واقعی هر مانعی را از سر راه خود برخواهند داشت. در این گرایش تکثرگرا، مرزها و کشورها دیده نمیشوند، ایدئولوژیها نیز به
عنوان ابزاری در جهت نیل به اهداف صلحآمیز به کار گرفته میشوند. گرانیگاه این جریان، یک مرزوبوم خاص و در اختیار قدرت خاصی نیز نخواهد بود، بلکه جریانی برگرفته از آرزوهای نهفته در ذهن و جان مردمی است که قرنها از آثار جنگ و تباهی و خونریزی در هراساند. هرچند این موج پدیدآمده مورد آماج و سوءاستفاده تبلیغاتی و مطامع سیاسی قدرتهای بزرگ قرار میگیرد و گاهی چهرهای صلحطلب و نامتجانس از جنگآفرینان به جهان القا میشود، اما در اصل جریان و موج پدیدآمده تأثیر چندانی نداشته و فقط در تفهیم و تصویرسازی اختلالاتی به وجود میآورند.
کشور ما در این میان که بارها قربانی این تبلیغات و موجسازی رسانههای غرب قرار گرفته و آسیبهای جدید نیز دیده است، از این حرکت مستثنا نیست. نباید در این حرکت و اجماع جهانی ساز مخالف زد. نه منفعل و نه بیتفاوت باید بود. باید زیرک و چابک و تیزبین بود و همجهت با جامعه جهانی بهترین سازوکاری را که آسیبی به منافع ملی وارد نکند اتخاذ و انتخاب کرد. نیازهای اساسی مردم که با درک درست از شرایط داخل و خارج از کشور باید مهمترین دغدغه سیاستمداران کشور باشد. باید پذیرفت که در شرایط کنونی سرنوشت مردم با اتفاقاتی که در صحنه بینالمللی رخ میدهد ارتباط مستقیم داشته و بههم گره خورده است. تأثیرنپذیرفتن FATF در ابعاد اقتصادی- بینالمللی بسیار سخت و توانفرسا خواهد بود. ایرانیان مقیم خارج از کشور، تجار و بازرگانان و صنعتگران برای جابهجایی پول یا افتتاح حساب با مشکل مواجه خواهند شد. باید دید درپی این مخالفتها چه هدف بسیار ارزشمند و عظیمی پنهان است که ارزش بهمخاطرهانداختن معیشت مردم و نابسامانی بیش از پیش اقتصاد کشور را دارد. آیا نمیتوان در شرایط مقاومت حداکثری گاهی تعامل حداقلی را نیز امتحان کرد؟ در صورت نپیوستن به
مثلا کنوانسیون پالرمو یا امثال آن، چه جواب قانعکنندهای برای آیندگان متصور است و هزینه تحمیلشده و سنگینی آن بر دوش مردم را چه کسانی پاسخ خواهند داد؟ در دنیای سیاست بهجز تکبعدینگری، نگاهی نیز با نام تعامل و همزیستی مسالمتآمیز نیز وجود دارد. نگاهی به گذشته نشان میدهد که متأسفانه تعدد در کانونهای تصمیمساز در کشور و عدم انسجام علمی و منطقی بین ارگانهای مسئول و سیاستگذار، مانع از اتخاذ و ترسیم خطمشی درستی در برخی قواعد بازی شده است. کشور ما اکنون نیازمند تعامل با دنیای پیرامونی خود است و FATF تبلور این تعامل و صلحمداری است. خوشرویی در دیپلماسی و تأدب و اخلاقمداری در روابط بینالمللی، ابزار کارآمدی است که زیبنده کشور دینمدار و قرآندوست ماست. اگر پیشرفت و ترقی و رقابت در دنیای مدرن امروز مورد نظر است، ضروری است قدری همگام و همراه با نظام بینالمللی حرکت کرد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.