ندا شهسواری، بانوی اول پینگپنگ ایران
هر ماه 500 تا 600 هزار تومان فقط پول راکت میدهم
شرق: ندا شهسواری، بانوی برتر پینگپنگ ایران، به دنبال این است تا سومین حضورش را در بازیهای المپیک تجربه کند. او در حالی در آستانه 34 سالگی قرار دارد که همچنان در بین دختران این رشته پیشتاز است و در بالاترین سطح آمادگی قرار دارد. اگرچه شیما صفایی نیز بهعنوان یکی دیگر از استعدادهای جوان و نوظهور پینگپنگ کشور در مسیر کسب سهمیه المپیک 2020 تلاش میکند، اما امید اصلی مسئولان فدراسیون پینگپنگ به المپیکیشدن شهسواری است. هرچند که کار بسیار سختی برای کسب سهمیه دارد. سهمیه پینگپنگ قارهها برای المپیک توکیو کم شده است. آسیا برای المپیک دوره گذشته (2016 ریودوژانیرو) ۱۱ سهمیه داشت، اما برای توکیو به شش سهمیه کاهش پیدا کرده است.
ندا دراینباره به «شرق» میگوید: «خدا را شکر همهچیز خوب است. تمریناتم همانطور که میخواستم پیش رفته است. باید از فدراسیون تشکر ویژه داشته باشم که اردوها و تمرینات منسجمی را برایم تا به الان برگزار کردند. با اینکه فدراسیون رئیس نداشت و با سرپرست اداره میشد، اما هیچکدام از برنامههای ما تعطیل نشد. همینها به من انگیزه میدهد که سخت تمرین کنم تا بتوانم سهمیه را بگیرم. با توجه به تغییر قوانین فدراسیون جهانی، کارم در مقایسه با دو المپیک قبلی خیلی دشوار است برای اینکه سهمیه را بگیرم. مسابقات گزینشی تایلند فروردینماه با حضور نمایندگان پنج منطقه آسیا برگزار میشود و من باید تمام تلاشم را بکنم که هرطور شده آنجا سهمیه را بگیرم. از این مسابقات پنج نفر سهمیه میگیرند. به این صورت که نفر برتر هر منطقه میتواند المپیکی شود. اگر اینجا نتوانم سهمیه را بگیرم، کار به رقابتهای انتخابی قطر کشیده میشود که آنجا دیگر رقابت خیلی حساس و سخت است. اینجا دیگر مرحله آخر است و از همهجای دنیا میآیند تا شانس خود را برای المپیکیشدن امتحان کنند. تا به الان هنوز اعلام نکردهاند که چند نفر از این رقابتها سهمیه میگیرند. البته یک
فرصت دیگر هم برای کسب سهمیه وجود دارد و آن رنکینگ جهانی است که به نفرات بالای جدول مربوط میشود».
شهسواری که عنوان اولین و تنها زن المپیکی پینگپنگ ایران را در اختیار دارد، در حالی در المپیکهای 2012 لندن و 2016 ریودوژانیرو به میدان رفت که در همان دور اول مسابقات حذف شد. او که حالا کولهباری از تجربه دارد، آرزویش این است که در این دوره به مراحل بالاتر برسد: «من با قهرمانی در مسابقات آسیای میانه سهمیه بازیهای المپیک ۲۰۱۲ و 2016 را کسب کردم. خودم که خیلی خوشبین هستم در این دوره از بازیهای المپیک شرکت کنم. انشاءالله که خدا کمکم کند، اگر المپیکی شدم، بتوانم به نتیجه خوبی هم برسم. دوست دارم در توکیو به مراحل بالاتر راه پیدا کنم و رتبهام را افزایش بدهم. من دو المپیک را تجربه کردهام که به خودی خود موفقیت بزرگی بود، اما در هیچیک به دلایل مختلف، از جمله موضوع مربی و حریف تمرینی مناسب، نتوانستم بردی کسب کنم. حریف تمرینی در رشته ما خیلی مهم است؛ اینکه بتوانیم با دستها و تکنیکهای مختلف آشنا شویم. من الان رنکینگ 204 دنیا را دارم که بالاترین رتبه در بین بانوان ایرانی است. برای اینکه بتوانم رتبهام را بالا ببرم باید در مسابقات مختلف شرکت کنم. از آنجایی که اکثر مسابقات را باید با هزینه شخصی برویم، مسائل مالی
مانع از آن میشود تا در همه مسابقات حضور داشته باشم. همین مسئله باعث میشود در ردهبندی جهانی فرازوفرود داشته باشم. در دو، سه ماه گذشته تنزل زیادی داشتم، اما دوباره با حضور در تورهای آسیایی و جهانی رتبهام بالا رفت. فدراسیون هم تا یک حدی میتواند ما را به مسابقات اعزام کند. بههرحال بودجهاش محدود است».
بانوی پینگپنگباز کرمانشاهی که در خانوادهای ورزشی بزرگ شده، هنوز هم مثل روزهای اولی که دستبهراکت شد، زمانهایی که در اردو نیست، تمریناتش را در خانه انجام میدهد. خودش معتقد است یکی از دلایلی که باعث شده طی این سالها روند رو به رشدی داشته باشد و بانوی اول این رشته در ایران باشد، همین اتحاد و همدلیای است که با اعضای خانوادهاش دارد: «ما کلا خانوادهای ورزشی هستیم. برادرم، خواهرم و همسر خواهرم همه پینگپنگ بازی میکنند. من هم از بچگی به این رشته علاقهمند شدم تا اینکه توانستم در 15 سالگی عضو تیم ملی شوم. همین تمرینات منسجم با اعضای خانوادهام به من کمک کرد تا بتوانم پیشرفت کنم. متأسفانه توجه به ورزش بانوان در ایران خیلی کم است. امکانات نیست. پینگپنگ رشته پرهزینهای است. هر ماه باید چیزی حدود 500، 600 هزار تومان پول راکت بدهیم. همه راکتها هم وارداتی هستند و الان با این شرایط تحریم و گرانی، خریدن آن سخت شده است. امیدوارم حمایتها بهتر شود».
شرق: ندا شهسواری، بانوی برتر پینگپنگ ایران، به دنبال این است تا سومین حضورش را در بازیهای المپیک تجربه کند. او در حالی در آستانه 34 سالگی قرار دارد که همچنان در بین دختران این رشته پیشتاز است و در بالاترین سطح آمادگی قرار دارد. اگرچه شیما صفایی نیز بهعنوان یکی دیگر از استعدادهای جوان و نوظهور پینگپنگ کشور در مسیر کسب سهمیه المپیک 2020 تلاش میکند، اما امید اصلی مسئولان فدراسیون پینگپنگ به المپیکیشدن شهسواری است. هرچند که کار بسیار سختی برای کسب سهمیه دارد. سهمیه پینگپنگ قارهها برای المپیک توکیو کم شده است. آسیا برای المپیک دوره گذشته (2016 ریودوژانیرو) ۱۱ سهمیه داشت، اما برای توکیو به شش سهمیه کاهش پیدا کرده است.
ندا دراینباره به «شرق» میگوید: «خدا را شکر همهچیز خوب است. تمریناتم همانطور که میخواستم پیش رفته است. باید از فدراسیون تشکر ویژه داشته باشم که اردوها و تمرینات منسجمی را برایم تا به الان برگزار کردند. با اینکه فدراسیون رئیس نداشت و با سرپرست اداره میشد، اما هیچکدام از برنامههای ما تعطیل نشد. همینها به من انگیزه میدهد که سخت تمرین کنم تا بتوانم سهمیه را بگیرم. با توجه به تغییر قوانین فدراسیون جهانی، کارم در مقایسه با دو المپیک قبلی خیلی دشوار است برای اینکه سهمیه را بگیرم. مسابقات گزینشی تایلند فروردینماه با حضور نمایندگان پنج منطقه آسیا برگزار میشود و من باید تمام تلاشم را بکنم که هرطور شده آنجا سهمیه را بگیرم. از این مسابقات پنج نفر سهمیه میگیرند. به این صورت که نفر برتر هر منطقه میتواند المپیکی شود. اگر اینجا نتوانم سهمیه را بگیرم، کار به رقابتهای انتخابی قطر کشیده میشود که آنجا دیگر رقابت خیلی حساس و سخت است. اینجا دیگر مرحله آخر است و از همهجای دنیا میآیند تا شانس خود را برای المپیکیشدن امتحان کنند. تا به الان هنوز اعلام نکردهاند که چند نفر از این رقابتها سهمیه میگیرند. البته یک
فرصت دیگر هم برای کسب سهمیه وجود دارد و آن رنکینگ جهانی است که به نفرات بالای جدول مربوط میشود».
شهسواری که عنوان اولین و تنها زن المپیکی پینگپنگ ایران را در اختیار دارد، در حالی در المپیکهای 2012 لندن و 2016 ریودوژانیرو به میدان رفت که در همان دور اول مسابقات حذف شد. او که حالا کولهباری از تجربه دارد، آرزویش این است که در این دوره به مراحل بالاتر برسد: «من با قهرمانی در مسابقات آسیای میانه سهمیه بازیهای المپیک ۲۰۱۲ و 2016 را کسب کردم. خودم که خیلی خوشبین هستم در این دوره از بازیهای المپیک شرکت کنم. انشاءالله که خدا کمکم کند، اگر المپیکی شدم، بتوانم به نتیجه خوبی هم برسم. دوست دارم در توکیو به مراحل بالاتر راه پیدا کنم و رتبهام را افزایش بدهم. من دو المپیک را تجربه کردهام که به خودی خود موفقیت بزرگی بود، اما در هیچیک به دلایل مختلف، از جمله موضوع مربی و حریف تمرینی مناسب، نتوانستم بردی کسب کنم. حریف تمرینی در رشته ما خیلی مهم است؛ اینکه بتوانیم با دستها و تکنیکهای مختلف آشنا شویم. من الان رنکینگ 204 دنیا را دارم که بالاترین رتبه در بین بانوان ایرانی است. برای اینکه بتوانم رتبهام را بالا ببرم باید در مسابقات مختلف شرکت کنم. از آنجایی که اکثر مسابقات را باید با هزینه شخصی برویم، مسائل مالی
مانع از آن میشود تا در همه مسابقات حضور داشته باشم. همین مسئله باعث میشود در ردهبندی جهانی فرازوفرود داشته باشم. در دو، سه ماه گذشته تنزل زیادی داشتم، اما دوباره با حضور در تورهای آسیایی و جهانی رتبهام بالا رفت. فدراسیون هم تا یک حدی میتواند ما را به مسابقات اعزام کند. بههرحال بودجهاش محدود است».
بانوی پینگپنگباز کرمانشاهی که در خانوادهای ورزشی بزرگ شده، هنوز هم مثل روزهای اولی که دستبهراکت شد، زمانهایی که در اردو نیست، تمریناتش را در خانه انجام میدهد. خودش معتقد است یکی از دلایلی که باعث شده طی این سالها روند رو به رشدی داشته باشد و بانوی اول این رشته در ایران باشد، همین اتحاد و همدلیای است که با اعضای خانوادهاش دارد: «ما کلا خانوادهای ورزشی هستیم. برادرم، خواهرم و همسر خواهرم همه پینگپنگ بازی میکنند. من هم از بچگی به این رشته علاقهمند شدم تا اینکه توانستم در 15 سالگی عضو تیم ملی شوم. همین تمرینات منسجم با اعضای خانوادهام به من کمک کرد تا بتوانم پیشرفت کنم. متأسفانه توجه به ورزش بانوان در ایران خیلی کم است. امکانات نیست. پینگپنگ رشته پرهزینهای است. هر ماه باید چیزی حدود 500، 600 هزار تومان پول راکت بدهیم. همه راکتها هم وارداتی هستند و الان با این شرایط تحریم و گرانی، خریدن آن سخت شده است. امیدوارم حمایتها بهتر شود».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.