افزایش شیب خودکشی
شرق: تقی رستموندی، رئیس سازمان امور اجتماعی کشور، در نشستی از افزایش آمارهای خودکشی در 15 سال اخیر در ایران خبر داده است. به گفته او هرچند از نظر میزان خودکشی در منطقه وضعیت بهتری داریم، اما باید بهدنبال راهکاری برای کاهش میزان خودکشی در هفت سال آینده در کشور بود. رستموندی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و چند دستگاه دیگر را پیگیریکننده مسئله خودکشی در کشور اعلام کرد.در تمام سالهای گذشته بحث افزایش خودکشی در کشور جزء مسائل نگرانکننده دانسته شده است. مسئلهای که همیشه با ترجیعبند «اما این افزایش نگرانکننده نیست»، میان صحبتهای مسئولان ذیربط شنیده میشود.شهریورماه امسال بود که مدیر برنامه پیشگیری از خودکشی دفتر سلامت روان وزارت بهداشت، اعلام کرد هر سال بیش از پنج درصد این آمار در حال رشد است که این وضعیت مؤید ضرورت انجام فعالیتهای پیشگیرانه است؛ بنابراین برنامه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کاهش ۱۰ درصدی این دادههاست. صحبتهای روز گذشته رستموندی نیز تکرار همین سخنان است. آنها نگران بالارفتن میزان آمار خودکشی در کشور هستند و میگویند برنامههایی برای کاهش این مسئله دارند؛ اما درباره جزئیات این برنامهها اظهارنظر نمیکنند.مطابق آمار ارائهشده از سوی مسئولان میزان اقدام به خودکشی در زنان و میزان فوت در مردان بیشتر است، همچنین در کشورهای با درآمد کم، میزان سطح اقتصادی و اجتماعی پایین و متوسط، میزان خودکشی بانوان بیشتر و حدود ۴۰ درصد است؛ اما در کشورهای با درآمد بالا زنان ۲۵ درصد موارد فوت را تشکیل میدهند.در ایران بالاترین میزان اقدام به خودکشی متعلق به جوانان و در گروه سنی ۱۵ تا ۲۴ سال است و میزان فوت ناشی از خودکشی در هر صد هزار نفر با بالارفتن سن افزایش مییابد.در جلسه روز گذشته نیز رئیس سازمان امور اجتماعی کشور ضمن ابزار نگرانی از آمارهای خودکشی در ۱۵ سال گذشته در کشور افزود: متأسفانه شیب افزایش خودکشی نگرانیهایی را در داخل بههمراه داشته و ازاینرو موظفیم از سلامت و بهداشت روان مردم مراقبت کنیم، اما باید بیان کرد که کشور در وضع بهتری در منطقه است و در منطقه خطر زرد و قرمز قرار نداریم.به گفته او میانگین خودکشی در جهان ۱۰.۵ در ازای هر صد هزار نفر است و در کشور ما این میزان به حدود ۶.۲ درصد در هر صد هزار نفر خودکشی میرسد. اکنون آنها این برنامه را دارند که این روند افزایشی را کنترل کنند و در بازه زمانی کاهش دهند تا در هفت سال جلوی روند افزایش خودکشی گرفته شود .مریم اسماعیلیان، دانشجوی دکتری مددکاری اجتماعی دانشگاه تهران که درحالحاضر تز دکترای خود را درباره خودکشی در ایران تهیه میکند، به «شرق» میگوید: در سال 97 نزدیک به صد هزار مورد خودکشی در ایران ثبت شده است. این در حالی است که این آمار دقیق نیست، چراکه در شهرهای کوچکتر در بسیاری از مواقع، دلیل مرگ فرد خودکش، خودکشی عنوان نمیشود. خانوادهها در شهرهای کوچک میتوانند در ادارات و بیمارستانها نفوذ کنند و دلیل مرگ فرد خودکش را مسئلهای دیگر بیان کنند. در تمام این سالها میزان خودکشی در استانهای غربی از همهجا بیشتر بوده است و عموما ایلام، کرمانشاه و کهگیلویهوبویراحمد در صدر آمار هستند؛ اما آنچه جالب به نظر میرسد، این است که حالا همدان هم به این فهرست اضافه شده. اسماعیلیان در ادامه میافزاید: مسائل زیادی در افزایش آمار خودکشی دخیل هستند؛ فشارهای قومیتی، فقر، محرومیت و افسردگی از دلایل اصلی خودکشی هستند. در سالهای اخیر بهدلیل افزایش میزان فشارهای اقتصادی شاهد بالارفتن آمار خودکشی هم بودهایم. نمیدانم به خاطر دارید که حدود دو سال پیش باب شده بود در شهرهای بزرگ افراد خودشان را از پل هوایی پرت میکردند. میان این افراد خودکش تعدادی فرد مسن هم دیده میشدند. بیشتر آنها بازنشستگانی بودند که بهدلیل فشارهای اقتصادی اقدام به خودکشی کردند. این مددکار اجتماعی میگوید: نمیشود از امروز تصمیم گرفت که طی هفت سال آمار خودکشی کاهش یابد و بهزیستی و وزارت بهداشت را هم مأمور کرد. این دو ارگان برای موفقیت به ابزار نیاز دارند؛ ابزار بودجه میخواهد، کاهش خودکشی آرامش میخواهد، بستر مناسب میخواهد که به نظر میرسد امروز در ایران وجود ندارد. در شرایطی که بسیاری از مردم شب تا صبح با استرس یک خبر فوری از خواب بیدار میشوند و هیچ گشایشی در کارها نیست و میزان آلام جمعی افزایش پیدا میکند، نمیتوان دو ارگان را مأمور کرد تا یکی از بزرگترین آسیبها را کاهش دهند. درحالحاضر بهدلیل تحریمها بسیاری از داروهای روان نیز در دسترس مردم قرار ندارد، نمیشود بهسادگی چنین شعار بزرگی داد. وی در پایان میافزاید: برای کاهش آمار خودکشی مهمترین مسئله آرامش روانی جامعه است. اگر جامعه به سمتی سوق داده شود که امنیت روانی مردم حائز اهمیت باشد، میتوان به برنامهها امیدوار شد، اما به نظر میرسد چنین ارادهای فعلا در کشور وجود ندارد.با نگاهی به آمارهایی که منتشر میشود، میتوان به یک حساب سرانگشتی درباره افزایش خودکشی در سالهای اخیر رسید؛ سال ۹۴ اقدام به خودکشی ۹۴ در یکصد هزار، سال ۹۵ این آمار ۹۹.۴۷ در صد هزار، سال ۹۶ حدود ۱۰۹.۸۲ در صد هزار بوده که این آمار در سال گذشته به ۱۲۵.۲۴ در صد هزار رسیده است. همچنین فوت ناشی از خودکشی در سال ۹۴ حدود پنج در صد هزار، سال ۹۵ حدود ۵.۵۱ در صد هزار، سال ۹۶ حدود ۵.۷۹ در صد هزار و این آمار در سال گذشته به ۶.۲۳ در صد هزار افزایش داشته است.
شرق: تقی رستموندی، رئیس سازمان امور اجتماعی کشور، در نشستی از افزایش آمارهای خودکشی در 15 سال اخیر در ایران خبر داده است. به گفته او هرچند از نظر میزان خودکشی در منطقه وضعیت بهتری داریم، اما باید بهدنبال راهکاری برای کاهش میزان خودکشی در هفت سال آینده در کشور بود. رستموندی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و چند دستگاه دیگر را پیگیریکننده مسئله خودکشی در کشور اعلام کرد.در تمام سالهای گذشته بحث افزایش خودکشی در کشور جزء مسائل نگرانکننده دانسته شده است. مسئلهای که همیشه با ترجیعبند «اما این افزایش نگرانکننده نیست»، میان صحبتهای مسئولان ذیربط شنیده میشود.شهریورماه امسال بود که مدیر برنامه پیشگیری از خودکشی دفتر سلامت روان وزارت بهداشت، اعلام کرد هر سال بیش از پنج درصد این آمار در حال رشد است که این وضعیت مؤید ضرورت انجام فعالیتهای پیشگیرانه است؛ بنابراین برنامه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کاهش ۱۰ درصدی این دادههاست. صحبتهای روز گذشته رستموندی نیز تکرار همین سخنان است. آنها نگران بالارفتن میزان آمار خودکشی در کشور هستند و میگویند برنامههایی برای کاهش این مسئله دارند؛ اما درباره جزئیات این برنامهها اظهارنظر نمیکنند.مطابق آمار ارائهشده از سوی مسئولان میزان اقدام به خودکشی در زنان و میزان فوت در مردان بیشتر است، همچنین در کشورهای با درآمد کم، میزان سطح اقتصادی و اجتماعی پایین و متوسط، میزان خودکشی بانوان بیشتر و حدود ۴۰ درصد است؛ اما در کشورهای با درآمد بالا زنان ۲۵ درصد موارد فوت را تشکیل میدهند.در ایران بالاترین میزان اقدام به خودکشی متعلق به جوانان و در گروه سنی ۱۵ تا ۲۴ سال است و میزان فوت ناشی از خودکشی در هر صد هزار نفر با بالارفتن سن افزایش مییابد.در جلسه روز گذشته نیز رئیس سازمان امور اجتماعی کشور ضمن ابزار نگرانی از آمارهای خودکشی در ۱۵ سال گذشته در کشور افزود: متأسفانه شیب افزایش خودکشی نگرانیهایی را در داخل بههمراه داشته و ازاینرو موظفیم از سلامت و بهداشت روان مردم مراقبت کنیم، اما باید بیان کرد که کشور در وضع بهتری در منطقه است و در منطقه خطر زرد و قرمز قرار نداریم.به گفته او میانگین خودکشی در جهان ۱۰.۵ در ازای هر صد هزار نفر است و در کشور ما این میزان به حدود ۶.۲ درصد در هر صد هزار نفر خودکشی میرسد. اکنون آنها این برنامه را دارند که این روند افزایشی را کنترل کنند و در بازه زمانی کاهش دهند تا در هفت سال جلوی روند افزایش خودکشی گرفته شود .مریم اسماعیلیان، دانشجوی دکتری مددکاری اجتماعی دانشگاه تهران که درحالحاضر تز دکترای خود را درباره خودکشی در ایران تهیه میکند، به «شرق» میگوید: در سال 97 نزدیک به صد هزار مورد خودکشی در ایران ثبت شده است. این در حالی است که این آمار دقیق نیست، چراکه در شهرهای کوچکتر در بسیاری از مواقع، دلیل مرگ فرد خودکش، خودکشی عنوان نمیشود. خانوادهها در شهرهای کوچک میتوانند در ادارات و بیمارستانها نفوذ کنند و دلیل مرگ فرد خودکش را مسئلهای دیگر بیان کنند. در تمام این سالها میزان خودکشی در استانهای غربی از همهجا بیشتر بوده است و عموما ایلام، کرمانشاه و کهگیلویهوبویراحمد در صدر آمار هستند؛ اما آنچه جالب به نظر میرسد، این است که حالا همدان هم به این فهرست اضافه شده. اسماعیلیان در ادامه میافزاید: مسائل زیادی در افزایش آمار خودکشی دخیل هستند؛ فشارهای قومیتی، فقر، محرومیت و افسردگی از دلایل اصلی خودکشی هستند. در سالهای اخیر بهدلیل افزایش میزان فشارهای اقتصادی شاهد بالارفتن آمار خودکشی هم بودهایم. نمیدانم به خاطر دارید که حدود دو سال پیش باب شده بود در شهرهای بزرگ افراد خودشان را از پل هوایی پرت میکردند. میان این افراد خودکش تعدادی فرد مسن هم دیده میشدند. بیشتر آنها بازنشستگانی بودند که بهدلیل فشارهای اقتصادی اقدام به خودکشی کردند. این مددکار اجتماعی میگوید: نمیشود از امروز تصمیم گرفت که طی هفت سال آمار خودکشی کاهش یابد و بهزیستی و وزارت بهداشت را هم مأمور کرد. این دو ارگان برای موفقیت به ابزار نیاز دارند؛ ابزار بودجه میخواهد، کاهش خودکشی آرامش میخواهد، بستر مناسب میخواهد که به نظر میرسد امروز در ایران وجود ندارد. در شرایطی که بسیاری از مردم شب تا صبح با استرس یک خبر فوری از خواب بیدار میشوند و هیچ گشایشی در کارها نیست و میزان آلام جمعی افزایش پیدا میکند، نمیتوان دو ارگان را مأمور کرد تا یکی از بزرگترین آسیبها را کاهش دهند. درحالحاضر بهدلیل تحریمها بسیاری از داروهای روان نیز در دسترس مردم قرار ندارد، نمیشود بهسادگی چنین شعار بزرگی داد. وی در پایان میافزاید: برای کاهش آمار خودکشی مهمترین مسئله آرامش روانی جامعه است. اگر جامعه به سمتی سوق داده شود که امنیت روانی مردم حائز اهمیت باشد، میتوان به برنامهها امیدوار شد، اما به نظر میرسد چنین ارادهای فعلا در کشور وجود ندارد.با نگاهی به آمارهایی که منتشر میشود، میتوان به یک حساب سرانگشتی درباره افزایش خودکشی در سالهای اخیر رسید؛ سال ۹۴ اقدام به خودکشی ۹۴ در یکصد هزار، سال ۹۵ این آمار ۹۹.۴۷ در صد هزار، سال ۹۶ حدود ۱۰۹.۸۲ در صد هزار بوده که این آمار در سال گذشته به ۱۲۵.۲۴ در صد هزار رسیده است. همچنین فوت ناشی از خودکشی در سال ۹۴ حدود پنج در صد هزار، سال ۹۵ حدود ۵.۵۱ در صد هزار، سال ۹۶ حدود ۵.۷۹ در صد هزار و این آمار در سال گذشته به ۶.۲۳ در صد هزار افزایش داشته است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.