تبریزیان چه شد؟
بابك زماني- نورولوژيست
دو هفته پیش فردی به نام «تبریزیان» کتاب مرجع پزشكان را در فضای مجازی آتش زد. او با این اقدام «دخالت آشکار در كار پزشكی» کرد و بهدلیل اطمینانی كه مردم به لباس او دارند بالقوه بیمارانی را نسبت به طبیبانشان بدگمان کرد و از ادامه درمان باز داشت، نمونههای روشنی هم وجود دارد. او در شرایطی كه احساسات عمومی بهدلیل اصابت موشك به هواپیما، مرگ جوانان برگزیده و زیر دستوپا جانباختن تعداد زیادی از مردم در كرمان بهشدت متأثر شده بود، با ایجاد تردید در خدمات سلامت باعث «تشویش اذهان عمومی» شد. از تعابیر دیگر هم كه بگذریم، این دو اتهام بهراحتی در یك محكمه عادل قابل اثبات هستند. سازمان نظام پزشكی و وزارت بهداشت در بیانیههای خود قول پیگیری قانونی هم دادند، اما این بیانیههای غلاظِ شداد عمدتا بر محكومكردن این اقدام و دعوت به محكومكردن آن ازسوی مجامع دیگر استوار بود. چنین لحنی برازنده سازمان و مجموعهای است كه اولا میخواهد بگوید با اینگونه اقدامات بهشدت مخالف است، ثانیا فرض میکند كسانی موافقاند و میخواهند آنها هم بهشدت مخالف باشند. متأسفانه این موضع در برابر این جرم مشهود اصلا كفایت نمیکند. همه اطمینان دارند كه كل جامعه پزشكی حتی طب سنتی با این اقدام بهشدت مخالف هستند. اتفاقا اگر كسانی در جامعه وجود دارند كه همچنان به چنین مطالبی معتقدند احاله موضوع به محكمه و تلاش در محكومكردن آن، با وجود اعمال نفوذ احتمالی (كه بعید میدانم) است كه میتواند باعث شود بسیاری از معتقدان بیاعتقاد و بسیاری از افراد لاادریگرا (بیماری مهلك فرهنگی ما) كه با هیچچیز مخالفت جدی نمیکنند و موافق سینهچاک هیچچیز هم نیستند، حداقل در یك موضوع به اطمینان برسند! وگرنه بیانیه را میتوان با بیانیه جواب داد و هردم هم بر تندی آن افزود. جمعیت و گروه بیانیهدهنده هم كه الحمدالله فراوان داریم، كما اینكه جناب تبریزیان هم بعد از این انتقادات دقیقا همین كار را كردند و حالا بازهم مردم و عرصه عمومي بلاتکلیف دو نوع بیانیه هستند. در بسیاری از جوامع، تاریخ انواع محاكمات و نتیجهگیریهای آنهاست كه نهتنها نتیجه محاكمات آینده بلكه اساسا فرهنگ و اعتقادات عمومی را رقم میزند و این نكته مهمی است كه درخواست محاكمه آقای تبریزیان را واجد اهمیت زیادی میکند و از اين جهت درنظرگرفتن مجازاتي برای شخص ایشان مورد نظر نيست. برعكس بنده تصور میکنم بعد از محكومیت و در صورت اقرار ایشان به خطا بهتر است به بهانه جهالت از مجازات معاف بشوند. به همین دلایل است كه درخواست و پیگیری محكمه ایشان میتواند یك كمپین جامعه پزشكی با اهدافي در جهت ارتقای سلامت عمومي و اصلاح اعتقادات خرافي كه چون زنجيرهاي به هم پيوسته هستند، باشد. در جامعه ما كه مثل بیماران مبتلا به آلزایمر تنها حافظه فوریاش كار میکند، رویدادها را به خاطره درازمدتش نمیسپارد و بهزودی موضوع دیگری جای موضوع تبریزیان را در پیشخوان ذهن عموم اشغال میکند. یادداشت حقیر را میتوان اولین یادآور بهحساب آورد تا ببینیم در آینده خود نگارنده تواناییاش در بهخاطرسپردن و یادآوریهای بعدی تا چه حد از بیماری فوقالذکر تأثیر پذیرفته است؟
دو هفته پیش فردی به نام «تبریزیان» کتاب مرجع پزشكان را در فضای مجازی آتش زد. او با این اقدام «دخالت آشکار در كار پزشكی» کرد و بهدلیل اطمینانی كه مردم به لباس او دارند بالقوه بیمارانی را نسبت به طبیبانشان بدگمان کرد و از ادامه درمان باز داشت، نمونههای روشنی هم وجود دارد. او در شرایطی كه احساسات عمومی بهدلیل اصابت موشك به هواپیما، مرگ جوانان برگزیده و زیر دستوپا جانباختن تعداد زیادی از مردم در كرمان بهشدت متأثر شده بود، با ایجاد تردید در خدمات سلامت باعث «تشویش اذهان عمومی» شد. از تعابیر دیگر هم كه بگذریم، این دو اتهام بهراحتی در یك محكمه عادل قابل اثبات هستند. سازمان نظام پزشكی و وزارت بهداشت در بیانیههای خود قول پیگیری قانونی هم دادند، اما این بیانیههای غلاظِ شداد عمدتا بر محكومكردن این اقدام و دعوت به محكومكردن آن ازسوی مجامع دیگر استوار بود. چنین لحنی برازنده سازمان و مجموعهای است كه اولا میخواهد بگوید با اینگونه اقدامات بهشدت مخالف است، ثانیا فرض میکند كسانی موافقاند و میخواهند آنها هم بهشدت مخالف باشند. متأسفانه این موضع در برابر این جرم مشهود اصلا كفایت نمیکند. همه اطمینان دارند كه كل جامعه پزشكی حتی طب سنتی با این اقدام بهشدت مخالف هستند. اتفاقا اگر كسانی در جامعه وجود دارند كه همچنان به چنین مطالبی معتقدند احاله موضوع به محكمه و تلاش در محكومكردن آن، با وجود اعمال نفوذ احتمالی (كه بعید میدانم) است كه میتواند باعث شود بسیاری از معتقدان بیاعتقاد و بسیاری از افراد لاادریگرا (بیماری مهلك فرهنگی ما) كه با هیچچیز مخالفت جدی نمیکنند و موافق سینهچاک هیچچیز هم نیستند، حداقل در یك موضوع به اطمینان برسند! وگرنه بیانیه را میتوان با بیانیه جواب داد و هردم هم بر تندی آن افزود. جمعیت و گروه بیانیهدهنده هم كه الحمدالله فراوان داریم، كما اینكه جناب تبریزیان هم بعد از این انتقادات دقیقا همین كار را كردند و حالا بازهم مردم و عرصه عمومي بلاتکلیف دو نوع بیانیه هستند. در بسیاری از جوامع، تاریخ انواع محاكمات و نتیجهگیریهای آنهاست كه نهتنها نتیجه محاكمات آینده بلكه اساسا فرهنگ و اعتقادات عمومی را رقم میزند و این نكته مهمی است كه درخواست محاكمه آقای تبریزیان را واجد اهمیت زیادی میکند و از اين جهت درنظرگرفتن مجازاتي برای شخص ایشان مورد نظر نيست. برعكس بنده تصور میکنم بعد از محكومیت و در صورت اقرار ایشان به خطا بهتر است به بهانه جهالت از مجازات معاف بشوند. به همین دلایل است كه درخواست و پیگیری محكمه ایشان میتواند یك كمپین جامعه پزشكی با اهدافي در جهت ارتقای سلامت عمومي و اصلاح اعتقادات خرافي كه چون زنجيرهاي به هم پيوسته هستند، باشد. در جامعه ما كه مثل بیماران مبتلا به آلزایمر تنها حافظه فوریاش كار میکند، رویدادها را به خاطره درازمدتش نمیسپارد و بهزودی موضوع دیگری جای موضوع تبریزیان را در پیشخوان ذهن عموم اشغال میکند. یادداشت حقیر را میتوان اولین یادآور بهحساب آورد تا ببینیم در آینده خود نگارنده تواناییاش در بهخاطرسپردن و یادآوریهای بعدی تا چه حد از بیماری فوقالذکر تأثیر پذیرفته است؟
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.