کتابسوزی، شرمآورترین حرکت در جهت ترویج نادانی
مینو بدیعی
روزگار غریبی است نازنین، غریبتر از آنچه میاندیشی، در کوچه، در خیابان، بیابان. به خانه که میروی هزاران دغدغه جسم و جانت را میآزارد. با خود میگویی: «چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون شو» اما این فکر تو را بیشتر به وادی بیحاصلی و رنج پرتاب میکند . شبکههای رسانهای فارسیزبان همه یکصدا ذهن و روحت را میآزارند؛ همه برای مردم ایران دلسوزی میکنند اما کدام دلسوزی؟ سالها پیش، بعد از اینکه از روزنامهای رانده شده بودي، در نامهای به سردبیرش نوشته بودی «خستهام، خستهتر از همه جهان» لابد چقدر خوشحال شده بود آن سردبیر؛ البته بیشتر ناسردبیر؛ به قول صادق هدایت، زنجمورهها و... نالههایت را خواند و لابد به خود بالید: «خوب تو پوزت زدیم». دوباره نمیخواهی که این زنجمورههای هزارساله را به قول آن دوست گرامی همکارمان تکرار کنی اما واقعا این جامعه را چه شده است .
مردی با کمال وقاحت در برابر هزاران چشم که نظارهگر او هستند، یکی از مرجعهای علم پزشکی امروز را میسوزاند تا بگوید لابد ما از نمایندگان نظام اسکولاستیک قرون وسطای اروپا هم قاطعتر هستیم؛ قاطع در کتابسوزی و قاطع در... . کتاب زندگی گالیله اثر برتولت برشت، نمایشنامهنویس مشهور آلمانی را به یاد میآوری که او را به جرم تحقیقات علمیاش راجع به کره زمین و سیارات به پای میز محاکمه کشانده بودند و او بعد از اینکه نتوانست از خود دفاعی در برابر کشیشان بکند و به مرگ محکوم شد، مجبور به توبه شد اما زمانی که از دادگاه پای به بیرون گذاشت، سرش را روی زمین قرار داد و گفت: «اما ای زمین! ما که میدانیم تو گرد هستی و به دور خود میچرخی».
یادت میآید آن که کتاب هریسون یکی از منابع علم پزشکی را سوزانده است ادعا میکند که بیماریها را با دعا از بین میبرد، یعنی همه این میکروبهای زشت و ناشایست که لویی پاستور دانشمند آنها را کشف کرد و بر اساس کشفیات درخورتوجه او، پنیسيلین و انواع آنتیبیوتیکها تولید شد و آنها تا آنجا که توانستند دمار از روزگار باکتریها و انواع بسیار بد آنها درآوردند. دیگر در آستانه دهه سوم قرن بیستویکم، بیماری آبله که میلیونها نفر را در طول قرنها کشته بود، ریشهکن شده، طاعون دیگر فراگیر نمیشود، بیماریهای عفونی هرکدام راهحل یافتهاند اما پزشکی امروز هم متحیر مانده است که با جنگ میکروبی و ویروسی قدرتهای جهانی چه کند؟ بدیهی است که این موضوع به این بحث ارتباطی ندارد. باید از مسئولان نظام درمانی و بهداشتی کشور پرسید زمانی که دانشکدههای متعدد پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی، پیراپزشکی، پرستاری و... برپا میشود که جوانان علم پزشکی را بیاموزند و بعد از فارغالتحصیلی بنا بر سوگندنامه بقراط در خدمت بیماران و مردم کشور خود یا دیگر کشورها باشند، این چه نگرش و سیستمی است که به فردی اجازه میدهد کتابسوزی پزشکی راه بیندازد و حتی طب
ابوعلی سینا دانشمند معروف ایرانی که نظراتش در اروپای قرون وسطا درباره پزشکی در کتاب قانون، جان هزاران بیمار را در آن زمان نجات داد زیر سؤال ببرد . واقعا این چه نگرشی است که علیه علم آن هم دانش پزشکی که با جان انسانها سروکار دارد، پرچم مخالفت را بیفروزد و تراوشات ذهنی یک فرد آنچه را علم پزشکی در طول قرنها تحقیق، پژوهش و مطالعه به آن دست یافته است، بیمعنا جلوه دهد! مسئولان بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور، آری، شما مقصر هستید، شمایی که قدرت و تأثیرگذاری رسانهایتان ضعیف است و درمورد مسائلی از این قبیل، آگاهی اساسی به جامعه نمیدهید! انتظار اين بود كه مسئولان بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نظیر خود وزیر بلافاصله بعد از این کتابسوزی در یک مصاحبه مطبوعاتی و رادیو-تلویزیونی شرکت كرده و آن فرد را کلاهبردار و ضدعلم پزشکی معرفی میکردند. رسانههای محترم به ویژه مطبوعات سنتی و چاپی، شما هم رسالت خود را فراموش کردهاید یا اجازه ندارید یا اینکه... مگر نه اينكه رسالت مهم رسانههای چاپی در این زمینه این است که اطلاعرسانی به همه شکل آن را انجام دهند؟ به بیان دیگر مگر نبايد فردي را که کتاب هریسون را سوزانده یک
کلاهبردار و متخلف معرفی کنند؟ آیا این کار را کردهاند؟ چه چيزي دست آنها را بسته است؟ آيا نبايد رسانه ملي، تريبون را از فردي اينچنين بگيرد و امكان تبليغ را از او سلب كند؟ مردم عزیز، خانوادههای محترم بیماران باور کنید که انواع طبها که بر پایه تراوشات ذهنی آدمهای در حقیقت کلاهبردار خلق شدهاند، درمانگر بیماران شما نیستند. آگاه بمانيد! هیچ دانش و علمی بر پایه توهم و ذهنیگرایی به وجود نیامده است؛ همه علوم نتیجه سالها و قرنها مطالعه، بررسی و پژوهش است.
روزگار غریبی است نازنین، غریبتر از آنچه میاندیشی، در کوچه، در خیابان، بیابان. به خانه که میروی هزاران دغدغه جسم و جانت را میآزارد. با خود میگویی: «چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون شو» اما این فکر تو را بیشتر به وادی بیحاصلی و رنج پرتاب میکند . شبکههای رسانهای فارسیزبان همه یکصدا ذهن و روحت را میآزارند؛ همه برای مردم ایران دلسوزی میکنند اما کدام دلسوزی؟ سالها پیش، بعد از اینکه از روزنامهای رانده شده بودي، در نامهای به سردبیرش نوشته بودی «خستهام، خستهتر از همه جهان» لابد چقدر خوشحال شده بود آن سردبیر؛ البته بیشتر ناسردبیر؛ به قول صادق هدایت، زنجمورهها و... نالههایت را خواند و لابد به خود بالید: «خوب تو پوزت زدیم». دوباره نمیخواهی که این زنجمورههای هزارساله را به قول آن دوست گرامی همکارمان تکرار کنی اما واقعا این جامعه را چه شده است .
مردی با کمال وقاحت در برابر هزاران چشم که نظارهگر او هستند، یکی از مرجعهای علم پزشکی امروز را میسوزاند تا بگوید لابد ما از نمایندگان نظام اسکولاستیک قرون وسطای اروپا هم قاطعتر هستیم؛ قاطع در کتابسوزی و قاطع در... . کتاب زندگی گالیله اثر برتولت برشت، نمایشنامهنویس مشهور آلمانی را به یاد میآوری که او را به جرم تحقیقات علمیاش راجع به کره زمین و سیارات به پای میز محاکمه کشانده بودند و او بعد از اینکه نتوانست از خود دفاعی در برابر کشیشان بکند و به مرگ محکوم شد، مجبور به توبه شد اما زمانی که از دادگاه پای به بیرون گذاشت، سرش را روی زمین قرار داد و گفت: «اما ای زمین! ما که میدانیم تو گرد هستی و به دور خود میچرخی».
یادت میآید آن که کتاب هریسون یکی از منابع علم پزشکی را سوزانده است ادعا میکند که بیماریها را با دعا از بین میبرد، یعنی همه این میکروبهای زشت و ناشایست که لویی پاستور دانشمند آنها را کشف کرد و بر اساس کشفیات درخورتوجه او، پنیسيلین و انواع آنتیبیوتیکها تولید شد و آنها تا آنجا که توانستند دمار از روزگار باکتریها و انواع بسیار بد آنها درآوردند. دیگر در آستانه دهه سوم قرن بیستویکم، بیماری آبله که میلیونها نفر را در طول قرنها کشته بود، ریشهکن شده، طاعون دیگر فراگیر نمیشود، بیماریهای عفونی هرکدام راهحل یافتهاند اما پزشکی امروز هم متحیر مانده است که با جنگ میکروبی و ویروسی قدرتهای جهانی چه کند؟ بدیهی است که این موضوع به این بحث ارتباطی ندارد. باید از مسئولان نظام درمانی و بهداشتی کشور پرسید زمانی که دانشکدههای متعدد پزشکی، داروسازی، دندانپزشکی، پیراپزشکی، پرستاری و... برپا میشود که جوانان علم پزشکی را بیاموزند و بعد از فارغالتحصیلی بنا بر سوگندنامه بقراط در خدمت بیماران و مردم کشور خود یا دیگر کشورها باشند، این چه نگرش و سیستمی است که به فردی اجازه میدهد کتابسوزی پزشکی راه بیندازد و حتی طب
ابوعلی سینا دانشمند معروف ایرانی که نظراتش در اروپای قرون وسطا درباره پزشکی در کتاب قانون، جان هزاران بیمار را در آن زمان نجات داد زیر سؤال ببرد . واقعا این چه نگرشی است که علیه علم آن هم دانش پزشکی که با جان انسانها سروکار دارد، پرچم مخالفت را بیفروزد و تراوشات ذهنی یک فرد آنچه را علم پزشکی در طول قرنها تحقیق، پژوهش و مطالعه به آن دست یافته است، بیمعنا جلوه دهد! مسئولان بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور، آری، شما مقصر هستید، شمایی که قدرت و تأثیرگذاری رسانهایتان ضعیف است و درمورد مسائلی از این قبیل، آگاهی اساسی به جامعه نمیدهید! انتظار اين بود كه مسئولان بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نظیر خود وزیر بلافاصله بعد از این کتابسوزی در یک مصاحبه مطبوعاتی و رادیو-تلویزیونی شرکت كرده و آن فرد را کلاهبردار و ضدعلم پزشکی معرفی میکردند. رسانههای محترم به ویژه مطبوعات سنتی و چاپی، شما هم رسالت خود را فراموش کردهاید یا اجازه ندارید یا اینکه... مگر نه اينكه رسالت مهم رسانههای چاپی در این زمینه این است که اطلاعرسانی به همه شکل آن را انجام دهند؟ به بیان دیگر مگر نبايد فردي را که کتاب هریسون را سوزانده یک
کلاهبردار و متخلف معرفی کنند؟ آیا این کار را کردهاند؟ چه چيزي دست آنها را بسته است؟ آيا نبايد رسانه ملي، تريبون را از فردي اينچنين بگيرد و امكان تبليغ را از او سلب كند؟ مردم عزیز، خانوادههای محترم بیماران باور کنید که انواع طبها که بر پایه تراوشات ذهنی آدمهای در حقیقت کلاهبردار خلق شدهاند، درمانگر بیماران شما نیستند. آگاه بمانيد! هیچ دانش و علمی بر پایه توهم و ذهنیگرایی به وجود نیامده است؛ همه علوم نتیجه سالها و قرنها مطالعه، بررسی و پژوهش است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.