دفتر مجله «توفیق» را هم به لودر میسپارند!
ايسنا روز 19 بهمن گزارشي از نابودي يك مكان تاريخي ديگر در تهران تهيه كرده است. سمیه ایمانیان نوشته است: دستگاههای سنگین را سوار تریلی میکنند، تقریبا چیزی در داخل حیاط باقی نمانده، شنیده بودیم تقاطع کوچه بخارا و خیابان صف، یکی از تحریریهها و چاپخانه مجله توفیق قرار دارد و این همان ساختمان است، سردر اصلی نبش کوچه بخارا را با رنگ آبی مشخص کردهاند: «شرکت چاپ رنگین...». در حیاط باز است، وارد میشویم اما سرایدار به ناایمنبودن فضا اشاره میکند و اجازه ورود بیشتر از فضای حیاط را نمیدهد. نخستین تعریفی که سرایدار از ساختمان دارد را در این جمله خلاصه میکند: «چند سال مجله توفیق اینجا بود، دفتر حسین آقا هم این گوشه (به بخشی از ساختمان بعد از عبور از راهرو اشاره میکند) بود». شاید هم میخواست حرف آخر را اول بزند. در و پنجرههای طبقه بالا هم لخت شدهاند، از سرایدار میخواهیم اجازه دهد چند ثانیه داخل را ببینیم، اما به بهانه احتمال آوارشدن بنا روی سرمان اجازه نمیدهد. تا اینکه بخت یارمان میشود، تلفنش زنگ میخورد و در نبودش میتوانیم از فضای پشتی بنا یکی دو عکس بگیریم. سرایدار بین صحبتهایش میگوید «بعد از چند سال
سکونت مالک که روایتها آن را به یکی از شهرداران وقت تهران نسبت میدهند، بخشی از دفتر تحریریه توفیق در این ساختمان مستقر میشود و کارهای چاپ نیز همینجا انجام میشود، بعد از آن شرکت رنگین چاپ وارد ساختمان شد و بعد از چند سال کار انتشارات، فضا را به انبار تبدیل کرد و امروز با گرفتن مجوز، قصد تخریب و ساخت پاساژ در این نقطه را دارند».
بین حرفهایش میپرسد اطلاعات را برای چه میخواهید، اصلا چرا عکس میگیرید، نمیگوییم خبرنگاریم، فقط تأکید میکنیم برای ثبت در تاریخ و او با لبخند میگوید چیز دیگری از بنا نمانده، پنج سال پیش کجا بودید تا زیباییهای خانه را ببینید.
باز هم یاد خاطراتش میکند و میگوید «در طول سالهایی که اینجا بوده شنیده که این ساختمان را حدود ۹۰ سال قبل ساختهاند و از اواسط دهه ۳۰ چاپخانه بود تا حدود ۲۷ سال و بعد از آن هم انبارِ چاپخانه شده است. برای تخریب چند بار میراث فرهنگی مخالفت کرد، اما شنیدم که گویا آنها هم دارند راضی میشوند». . اين تنها مكاني است كه در كوچه صف هنوز كامل مانده است. نشریه توفیق، هفتهنامه فکاهی و طنزآمیز فارسیزبان کشور با حدود نیمقرن فعالیت از سال ۱۳۰۲ تا ۱۳۵۰ خورشیدی بود. این مجله در شبهای جمعه منتشر میشد و در تاریخ طنز مطبوعاتی ایران یک نام معتبر و مؤثر شناخته میشود.
ايسنا روز 19 بهمن گزارشي از نابودي يك مكان تاريخي ديگر در تهران تهيه كرده است. سمیه ایمانیان نوشته است: دستگاههای سنگین را سوار تریلی میکنند، تقریبا چیزی در داخل حیاط باقی نمانده، شنیده بودیم تقاطع کوچه بخارا و خیابان صف، یکی از تحریریهها و چاپخانه مجله توفیق قرار دارد و این همان ساختمان است، سردر اصلی نبش کوچه بخارا را با رنگ آبی مشخص کردهاند: «شرکت چاپ رنگین...». در حیاط باز است، وارد میشویم اما سرایدار به ناایمنبودن فضا اشاره میکند و اجازه ورود بیشتر از فضای حیاط را نمیدهد. نخستین تعریفی که سرایدار از ساختمان دارد را در این جمله خلاصه میکند: «چند سال مجله توفیق اینجا بود، دفتر حسین آقا هم این گوشه (به بخشی از ساختمان بعد از عبور از راهرو اشاره میکند) بود». شاید هم میخواست حرف آخر را اول بزند. در و پنجرههای طبقه بالا هم لخت شدهاند، از سرایدار میخواهیم اجازه دهد چند ثانیه داخل را ببینیم، اما به بهانه احتمال آوارشدن بنا روی سرمان اجازه نمیدهد. تا اینکه بخت یارمان میشود، تلفنش زنگ میخورد و در نبودش میتوانیم از فضای پشتی بنا یکی دو عکس بگیریم. سرایدار بین صحبتهایش میگوید «بعد از چند سال
سکونت مالک که روایتها آن را به یکی از شهرداران وقت تهران نسبت میدهند، بخشی از دفتر تحریریه توفیق در این ساختمان مستقر میشود و کارهای چاپ نیز همینجا انجام میشود، بعد از آن شرکت رنگین چاپ وارد ساختمان شد و بعد از چند سال کار انتشارات، فضا را به انبار تبدیل کرد و امروز با گرفتن مجوز، قصد تخریب و ساخت پاساژ در این نقطه را دارند».
بین حرفهایش میپرسد اطلاعات را برای چه میخواهید، اصلا چرا عکس میگیرید، نمیگوییم خبرنگاریم، فقط تأکید میکنیم برای ثبت در تاریخ و او با لبخند میگوید چیز دیگری از بنا نمانده، پنج سال پیش کجا بودید تا زیباییهای خانه را ببینید.
باز هم یاد خاطراتش میکند و میگوید «در طول سالهایی که اینجا بوده شنیده که این ساختمان را حدود ۹۰ سال قبل ساختهاند و از اواسط دهه ۳۰ چاپخانه بود تا حدود ۲۷ سال و بعد از آن هم انبارِ چاپخانه شده است. برای تخریب چند بار میراث فرهنگی مخالفت کرد، اما شنیدم که گویا آنها هم دارند راضی میشوند». . اين تنها مكاني است كه در كوچه صف هنوز كامل مانده است. نشریه توفیق، هفتهنامه فکاهی و طنزآمیز فارسیزبان کشور با حدود نیمقرن فعالیت از سال ۱۳۰۲ تا ۱۳۵۰ خورشیدی بود. این مجله در شبهای جمعه منتشر میشد و در تاریخ طنز مطبوعاتی ایران یک نام معتبر و مؤثر شناخته میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.