|

چپ‌ها در انتخابات پارلماني ایرلند پيروز شدند

كوك‌شدن ساز جدايي

یک هفته پس از خروج رسمی بریتانیا از اتحادیه اروپا، انتخابات پارلمانی ایرلند روز شنبه برگزار شد و تازه‌ترین برآوردها، رقابت نزدیک میان سه حزب با ایدئولوژی‌های مختلف را نشان می‌دهند؛ فینا فویل، حزب لیبرال‌محافظه‌کار و از حامیان اتحادیه اروپا، فینه گائل، حزب حاکم فعلی و از لیبرال‌های محافظه‌کار و شین فین، از احزاب چپ میانه. نتیجه اولیه انتخابات هشتم فوریه ایرلند که قرار است سومین دال (پارلمان) ایرلندی را شکل دهد، تا اینجا به این ترتیب بوده است: 22.4 درصد برای حزب فینه گائل به رهبری لیو وارادکار، نخست‌وزیر فعلی ایرلند؛ شین فین با 22.3 درصد آرا و فینا فویل هم 22.2 درصد.
وارادکار، رهبر ایرلند، سال 2017 با یک پیروزی تاریخی روی کار آمد. جوان‌ترین نخست‌وزیر تاریخ ایرلند، همجنس‌گرا و فرزند یک مهاجر بود که تصویر جدیدی از این کشور کاتولیک به جهان نشان داد؛ اما پس از برگزیت و ماجراهایش، چهره بین‌المللی او به‌شدت دگرگون شد.
اکنون هم حتی با وجود پیشرو‌بودن دو‌درصدی حزب راست میانه او، اوضاع آنچنان برای وارادکار خوب نیست. وارادکار پس از توافق با، فینا فویل، رقیب سنتی خود، برگزاری انتخابات زودهنگام را خواستار شد و همین امر او و حزبش را به چالشی عمیق کشاند.
هرچند با جدا‌شدن احزاب از دولت ائتلافی او، وارادکار چاره‌ای جز برگزاری انتخابات زودهنگام نداشت؛ اما او و حزبش امیدوارند تلاش‌هایشان در مذاکرات برگزیت برای حفظ منافع ایرلند از طریق بازنگه‌داشتن مرز با ایرلند شمالی و باقی‌ماندن در اتحادیه اروپا، پیروزی آنها در انتخابات اخیر را به همراه داشته باشد. بااین‌حال، مسئله این است که رأی‌دهندگان ایرلندی کمترین دغدغه را در قبال اتحادیه اروپا و ارتباط با این نهاد دارند.
درون مرزهای ایرلند، مسکن و خدمات درمانی است که مهم‌ترین اولویت‌های مردم به شمار مي‌رود و باعث نارضایتی آنها از حزب حاکم شده است. تلاش‌های دولت وارادکار در تمرکز خاص او بر ماجرای برگزیت، به‌هیچ‌‌وجه ایرلندی‌هایی را که از هزینه‌های بالای مسکن و خدمات اجتماعی ناکافی خسته‌اند، راضی نکرده است.
به همین دلیل بود که حزب چپ‌گرای «شین فین» ناگهان در نظرسنجی‌ها به‌سرعت بالا آمد و ممکن است به شکلی دراماتیک، فضای سیاسی ایرلند را تغییر دهد. هر‌چند دست‌کم در این دوره از انتخابات، پیروزی قاطع چپ‌ها غیرممکن است؛ اما حضور آنها در مجلس بعدی، با کرسی‌های بیشتر تضمین شده است.
این اختلاف نظر موجود میان مردم و حزب حاکم، نتایج انتخابات هشتم فوریه را بسیار پیچیده کرده است. به این معنا که با توجه به نتایج اولیه، هر حزبی که پیروز این انتخابات شود، باید با ائتلاف با حزب دیگری، دولت تشکیل دهد. حزب شین فین پیش از این انتخابات فقط 42 کرسی از 160 کرسی پارلمان را داشت؛ اما حالا با استقبال جوانان ایرلندی می‌تواند یکی از گزینه‌های جدی ائتلاف باشد. هرچند حزب فینه گائل اعلام کرده است هیچ ائتلافی را با مشارکت اعضای شین فین ‌‌نمی‌پذیرد.
دیگر حزب راست میانه این رقابت، یعنی فینا فویل نیز چنین ادعایی کرده است؛ اما تحلیلگران ایرلندی معتقدند شراکت سیاسی و حزب راست میانه پیشرو در انتخابات هم عملا غیرممکن است. بنابراین می‌توان گفت مذاکراتی شدید و طولانی پیش‌روی سیاست‌مداران ایرلندی است و اعضای شین ‌فین بعد از دهه‌ها می‌توانند تعیین‌کننده بازی در ایرلند باشند.
با نگاهی به خواست مردم ایرلند، می‌توان هم نتیجه آرای مردمی و هم ائتلاف بعدی را بهتر پیش‌بینی کرد.
برگزیت را فراموش کنید
با وجود اینکه وارادکار در سال 2017 روی کار آمد، ولی حزب فینه گائل از سال 2011 قدرت را در ایرلند در دست دارد. فینا فویل، دیگر حزب مهم ایرلند، از سال 2016 در توافقی با نام «اعتماد و پشتیبانی»، به حمایت از حزب حاکم پرداخت. بر اساس این توافق، فینا فویل متعهد شد دولت را در هیچ انتخابات کلیدی شکست ندهد. با خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، این توافق از بین رفت و وارداکار با توجه به تلاش‌هایش در جریان برگزیت و با امید پیروزی، به انتخابات زودهنگام تن داد؛ اما در جریان کمپین‌های انتخاباتی مشخص شد هزینه‌های بالای مسکن و ناتوانی نسل جدید ایرلند در خرید خانه و افزایش شدید بی‌خانمان‌ها، دغدغه اصلی مردم ایرلند است. علاوه بر این، واکنش مردم به تبلیغات احزاب نشان داد دیگر دغدغه آنها سیستم خدمات درمانی کشور است.
چپ‌ها را جدي بگيريد
شین ‌فین حزبی سیاسی است که هم نماینده جمهوری ایرلند و هم ایرلند شمالی است. در ایرلند شمالی، شین ‌فین بزرگ‌ترین حزب ناسیونالیست‌ها، یعنی کسانی است که به ایرلند متحد اعتقاد دارند. بااین‌حال، در جمهوری ایرلند از قدیم این حزب چندان مطرح نبوده است؛ هم به دلیل سیاست‌های چپ‌گرایانه و هم برای گذشته افراط‌گرایانه‌اش. درعین‌حال، وضعیت سیاسی این حزب در جمهوری ایرلند در سال‌های اخیر تغییر کرده؛ تا جایی که حالا به بازیگری کلیدی در انتخابات تبدیل شده است. روی کار آمدن چنین حزبی می‌تواند به بحث‌ها درباره اتحاد دو ایرلند، وجه دیگری بدهد؛ اما تا اینجای کار، رهبران این حزب این موضوع را رد کرده و گفته‌اند به دنبال سیاست‌ها جایگزین و بهتری برای تحقق درخواست‌های مردم هستند.
رهبران جدید در راه هستند
نتایج اولیه نشان داده‌اند هیچ حزبی قرار نیست برنده اکثریت باشد و همین نقش احزاب کوچک‌تری مانند سبزها و کارگر را که معمولا چپ‌گرا هستند، افزایش می‌دهد. اگر سه حزب بزرگ نتوانند ائتلاف كنند، می‌توان پیش‌بینی کرد که از دل این انتخابات، رهبران جدیدی معرفی شوند که از احزاب کوچک‌تر و چپ میانه می‌آیند. از طرف دیگر، حتی با توجه به محبوبیت بیشتر وارادکار در مقایسه با حزبش، کمتر کسی می‌تواند با قاطعیت بگوید که او، نخست‌وزیر ایرلند باقی خواهد ماند.

یک هفته پس از خروج رسمی بریتانیا از اتحادیه اروپا، انتخابات پارلمانی ایرلند روز شنبه برگزار شد و تازه‌ترین برآوردها، رقابت نزدیک میان سه حزب با ایدئولوژی‌های مختلف را نشان می‌دهند؛ فینا فویل، حزب لیبرال‌محافظه‌کار و از حامیان اتحادیه اروپا، فینه گائل، حزب حاکم فعلی و از لیبرال‌های محافظه‌کار و شین فین، از احزاب چپ میانه. نتیجه اولیه انتخابات هشتم فوریه ایرلند که قرار است سومین دال (پارلمان) ایرلندی را شکل دهد، تا اینجا به این ترتیب بوده است: 22.4 درصد برای حزب فینه گائل به رهبری لیو وارادکار، نخست‌وزیر فعلی ایرلند؛ شین فین با 22.3 درصد آرا و فینا فویل هم 22.2 درصد.
وارادکار، رهبر ایرلند، سال 2017 با یک پیروزی تاریخی روی کار آمد. جوان‌ترین نخست‌وزیر تاریخ ایرلند، همجنس‌گرا و فرزند یک مهاجر بود که تصویر جدیدی از این کشور کاتولیک به جهان نشان داد؛ اما پس از برگزیت و ماجراهایش، چهره بین‌المللی او به‌شدت دگرگون شد.
اکنون هم حتی با وجود پیشرو‌بودن دو‌درصدی حزب راست میانه او، اوضاع آنچنان برای وارادکار خوب نیست. وارادکار پس از توافق با، فینا فویل، رقیب سنتی خود، برگزاری انتخابات زودهنگام را خواستار شد و همین امر او و حزبش را به چالشی عمیق کشاند.
هرچند با جدا‌شدن احزاب از دولت ائتلافی او، وارادکار چاره‌ای جز برگزاری انتخابات زودهنگام نداشت؛ اما او و حزبش امیدوارند تلاش‌هایشان در مذاکرات برگزیت برای حفظ منافع ایرلند از طریق بازنگه‌داشتن مرز با ایرلند شمالی و باقی‌ماندن در اتحادیه اروپا، پیروزی آنها در انتخابات اخیر را به همراه داشته باشد. بااین‌حال، مسئله این است که رأی‌دهندگان ایرلندی کمترین دغدغه را در قبال اتحادیه اروپا و ارتباط با این نهاد دارند.
درون مرزهای ایرلند، مسکن و خدمات درمانی است که مهم‌ترین اولویت‌های مردم به شمار مي‌رود و باعث نارضایتی آنها از حزب حاکم شده است. تلاش‌های دولت وارادکار در تمرکز خاص او بر ماجرای برگزیت، به‌هیچ‌‌وجه ایرلندی‌هایی را که از هزینه‌های بالای مسکن و خدمات اجتماعی ناکافی خسته‌اند، راضی نکرده است.
به همین دلیل بود که حزب چپ‌گرای «شین فین» ناگهان در نظرسنجی‌ها به‌سرعت بالا آمد و ممکن است به شکلی دراماتیک، فضای سیاسی ایرلند را تغییر دهد. هر‌چند دست‌کم در این دوره از انتخابات، پیروزی قاطع چپ‌ها غیرممکن است؛ اما حضور آنها در مجلس بعدی، با کرسی‌های بیشتر تضمین شده است.
این اختلاف نظر موجود میان مردم و حزب حاکم، نتایج انتخابات هشتم فوریه را بسیار پیچیده کرده است. به این معنا که با توجه به نتایج اولیه، هر حزبی که پیروز این انتخابات شود، باید با ائتلاف با حزب دیگری، دولت تشکیل دهد. حزب شین فین پیش از این انتخابات فقط 42 کرسی از 160 کرسی پارلمان را داشت؛ اما حالا با استقبال جوانان ایرلندی می‌تواند یکی از گزینه‌های جدی ائتلاف باشد. هرچند حزب فینه گائل اعلام کرده است هیچ ائتلافی را با مشارکت اعضای شین فین ‌‌نمی‌پذیرد.
دیگر حزب راست میانه این رقابت، یعنی فینا فویل نیز چنین ادعایی کرده است؛ اما تحلیلگران ایرلندی معتقدند شراکت سیاسی و حزب راست میانه پیشرو در انتخابات هم عملا غیرممکن است. بنابراین می‌توان گفت مذاکراتی شدید و طولانی پیش‌روی سیاست‌مداران ایرلندی است و اعضای شین ‌فین بعد از دهه‌ها می‌توانند تعیین‌کننده بازی در ایرلند باشند.
با نگاهی به خواست مردم ایرلند، می‌توان هم نتیجه آرای مردمی و هم ائتلاف بعدی را بهتر پیش‌بینی کرد.
برگزیت را فراموش کنید
با وجود اینکه وارادکار در سال 2017 روی کار آمد، ولی حزب فینه گائل از سال 2011 قدرت را در ایرلند در دست دارد. فینا فویل، دیگر حزب مهم ایرلند، از سال 2016 در توافقی با نام «اعتماد و پشتیبانی»، به حمایت از حزب حاکم پرداخت. بر اساس این توافق، فینا فویل متعهد شد دولت را در هیچ انتخابات کلیدی شکست ندهد. با خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، این توافق از بین رفت و وارداکار با توجه به تلاش‌هایش در جریان برگزیت و با امید پیروزی، به انتخابات زودهنگام تن داد؛ اما در جریان کمپین‌های انتخاباتی مشخص شد هزینه‌های بالای مسکن و ناتوانی نسل جدید ایرلند در خرید خانه و افزایش شدید بی‌خانمان‌ها، دغدغه اصلی مردم ایرلند است. علاوه بر این، واکنش مردم به تبلیغات احزاب نشان داد دیگر دغدغه آنها سیستم خدمات درمانی کشور است.
چپ‌ها را جدي بگيريد
شین ‌فین حزبی سیاسی است که هم نماینده جمهوری ایرلند و هم ایرلند شمالی است. در ایرلند شمالی، شین ‌فین بزرگ‌ترین حزب ناسیونالیست‌ها، یعنی کسانی است که به ایرلند متحد اعتقاد دارند. بااین‌حال، در جمهوری ایرلند از قدیم این حزب چندان مطرح نبوده است؛ هم به دلیل سیاست‌های چپ‌گرایانه و هم برای گذشته افراط‌گرایانه‌اش. درعین‌حال، وضعیت سیاسی این حزب در جمهوری ایرلند در سال‌های اخیر تغییر کرده؛ تا جایی که حالا به بازیگری کلیدی در انتخابات تبدیل شده است. روی کار آمدن چنین حزبی می‌تواند به بحث‌ها درباره اتحاد دو ایرلند، وجه دیگری بدهد؛ اما تا اینجای کار، رهبران این حزب این موضوع را رد کرده و گفته‌اند به دنبال سیاست‌ها جایگزین و بهتری برای تحقق درخواست‌های مردم هستند.
رهبران جدید در راه هستند
نتایج اولیه نشان داده‌اند هیچ حزبی قرار نیست برنده اکثریت باشد و همین نقش احزاب کوچک‌تری مانند سبزها و کارگر را که معمولا چپ‌گرا هستند، افزایش می‌دهد. اگر سه حزب بزرگ نتوانند ائتلاف كنند، می‌توان پیش‌بینی کرد که از دل این انتخابات، رهبران جدیدی معرفی شوند که از احزاب کوچک‌تر و چپ میانه می‌آیند. از طرف دیگر، حتی با توجه به محبوبیت بیشتر وارادکار در مقایسه با حزبش، کمتر کسی می‌تواند با قاطعیت بگوید که او، نخست‌وزیر ایرلند باقی خواهد ماند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.