|

دیده‌بانی سینمای ایران

سیدمحسن هاشمی

صبح روز هجدهم بهمن‌1390 وقتی وزیر وقت فرهنگ‌وارشاد اسلامی دولت دهم دکتر حسینی، جواد شمقدری، محمد خزایی، علیرضا سجادپور، شفیع آقامحمدیان، سعید رجبی فروتن، احمد نجفی، سیدضیاء هاشمی، مسعود جعفری‌جوزانی، یدالله صمدی، محمد درمنش، حسین فرحبخش و جهانگیر الماسی در برج میلاد تهران گردهم‌آمده بودند تا رونمایی از سراب سازمان سینمایی را جشن بگیرند ترجیع‌بند کلام همه‌شان تاسیس این سازمان برای مقابله با رانتخواری و رانتخواران بود. آن روزگار مجری مراسم - احمد نجفی - از حل تمامی مسایل و مشکلات سینماگران نظیر بیمه درمان، بیکاری و بازنشستگی با سرپنجه تدبیر رییس دولت دهم و با تاسیس سازمان سینمایی سخن می‌راند و مرتبا از ریاست دولت دهم و خدمات جواد شمقدری ستایش و تشکر می‌کرد. اینک اما با واگذاری صندلی‌های دولتی و آشکارشدن پشت‌صحنه رخدادها، به‌خوبی برای مردم و به‌ویژه بر مراقبان سپهر سینما عیان شده که هدف ادعاهای خدمت و متهم‌سازی دیگران به انواع کجروی‌ها، رانتخواری و نبود باور به آخرت، صرفا دسترسی به منابع قدرت و ثروت بوده و انگیزه دیگری در میان نبوده است! اندک اطلاعات مالی افشاشده از بنیاد سینمایی فارابی، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و اخیرا ویژه‌خواری‌های موسسه شمقدری-شورجه (مرآت فیلم) از منابع مالی سازمان سینمایی، همه‌وهمه، گویا و مبین همان ادعای پیشین است. نگارنده در زمان تاسیس سازمان سینمایی در یادداشتی در خبرگزاری «خبرآنلاین» هشدار داد که تغییر ساختار معاونت سینمایی به گسترش دیوانسالاری اداری سینما و پوشیده‌ماندن مراودات مالی خواهد انجامید. در همان یادداشت با طرح هفت‌پرسش معیار‌های ارزشمند تغییر محتوایی معاونت سینمایی به سازمان سینمایی را مطرح کرده و در پایان گفته شده بود چنانچه این پرسش‌ها به‌درستی پاسخ داده شود، می‌توان به این اتفاق امیدوار بود اما در غیر این صورت، تغییر فرمی برای گسترش دیوانسالاری دولتی رخ داده و نمی‌توان امید به فرجام نیکویی از آن داشت.
مبارک، اما اراده می‌طلبد
با اعلان اسامی هیات امنای نوین بنیاد سینمایی فارابی از سوی سازمان سینمایی، بارقه امیدی در دل علاقه‌مندان سینمای ایران جوانه زد. این بارقه امید چنانچه با نظارت حقیقی بر اعمال سیاست‌ها و عملیات مالی این بنیاد همراه باشد رخداد میمون و مبارکی است. آنچه در این چندساله از سوی هیات‌امنای بنیاد سینمایی فارابی شاهد بوده‌ایم، چیزی در حد و اندازه ماشین امضای تایید عملیات مالی مدیران منصوب سازمان سینمایی (یا معاونت سینمایی سابق) بوده است، اینک اما در دولت تدبیر و امید انتظار می‌رود این هیات که سه‌نفر از آنان خوش‌فکر و دارای نظریه و صاحب اندیشه‌اند و دیگرانشان هم از ویژه‌خواری‌های دولت نهم و دهم پاکدست مانده‌اند، بتوانند ماموریت این بنیاد را از تولید سینمایی و رقابت با بخش خصوصی برحذر داشته و ماموریت تامین زیرساخت‌های سینمایی را که گوهر نخستین تاسیس این بنیاد بوده است، را به این بنیاد بازگردانند؛ اراده‌ای که با حضور موثر برای رصد سیاست‌ها و اعمال برنامه‌های بنیاد سینمایی فارابی به‌دست می‌آید و نه صرفا با حضور تابستانه برای تایید اسناد مالی سالانه این بنیاد!
شکوفایی فعالیت صنفی
تعطیلی خانه‌سینما توسط تمامیت‌خواهان و ارزش‌فروشان دولت دهم چندین دستاورد برای فعالیت صنفی داشت. یکی از دستاوردها، میوه ارزشمند آشکارشدن ضرورت فعالیت صنفی توسط تک‌تک اعضای صنوف خانه سینما بود. در این دوهفته اخیر انتخابات مجامع عمومی اصناف خانه سینما هر یک با حضور موثر و کم‌نظیر اعضای آن، هم با حضور بزرگان و موثران اصناف برپا شده و نتیجه بلوغ اصناف را در معرض دید قرار داده است. رخداد میمونی که می‌تواند چشم‌انداز روشنی از آینده فعالیت صنفی پیش‌روی سینما برای تعالی سینمای ایران و منابع انسانی این سینما با تعامل هوشمندانه (مطالبه‌گرا و پاسخگو) با دستگاه‌های دولتی فراهم کند.
صبح روز هجدهم بهمن‌1390 وقتی وزیر وقت فرهنگ‌وارشاد اسلامی دولت دهم دکتر حسینی، جواد شمقدری، محمد خزایی، علیرضا سجادپور، شفیع آقامحمدیان، سعید رجبی فروتن، احمد نجفی، سیدضیاء هاشمی، مسعود جعفری‌جوزانی، یدالله صمدی، محمد درمنش، حسین فرحبخش و جهانگیر الماسی در برج میلاد تهران گردهم‌آمده بودند تا رونمایی از سراب سازمان سینمایی را جشن بگیرند ترجیع‌بند کلام همه‌شان تاسیس این سازمان برای مقابله با رانتخواری و رانتخواران بود. آن روزگار مجری مراسم - احمد نجفی - از حل تمامی مسایل و مشکلات سینماگران نظیر بیمه درمان، بیکاری و بازنشستگی با سرپنجه تدبیر رییس دولت دهم و با تاسیس سازمان سینمایی سخن می‌راند و مرتبا از ریاست دولت دهم و خدمات جواد شمقدری ستایش و تشکر می‌کرد. اینک اما با واگذاری صندلی‌های دولتی و آشکارشدن پشت‌صحنه رخدادها، به‌خوبی برای مردم و به‌ویژه بر مراقبان سپهر سینما عیان شده که هدف ادعاهای خدمت و متهم‌سازی دیگران به انواع کجروی‌ها، رانتخواری و نبود باور به آخرت، صرفا دسترسی به منابع قدرت و ثروت بوده و انگیزه دیگری در میان نبوده است! اندک اطلاعات مالی افشاشده از بنیاد سینمایی فارابی، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و اخیرا ویژه‌خواری‌های موسسه شمقدری-شورجه (مرآت فیلم) از منابع مالی سازمان سینمایی، همه‌وهمه، گویا و مبین همان ادعای پیشین است. نگارنده در زمان تاسیس سازمان سینمایی در یادداشتی در خبرگزاری «خبرآنلاین» هشدار داد که تغییر ساختار معاونت سینمایی به گسترش دیوانسالاری اداری سینما و پوشیده‌ماندن مراودات مالی خواهد انجامید. در همان یادداشت با طرح هفت‌پرسش معیار‌های ارزشمند تغییر محتوایی معاونت سینمایی به سازمان سینمایی را مطرح کرده و در پایان گفته شده بود چنانچه این پرسش‌ها به‌درستی پاسخ داده شود، می‌توان به این اتفاق امیدوار بود اما در غیر این صورت، تغییر فرمی برای گسترش دیوانسالاری دولتی رخ داده و نمی‌توان امید به فرجام نیکویی از آن داشت.
مبارک، اما اراده می‌طلبد
با اعلان اسامی هیات امنای نوین بنیاد سینمایی فارابی از سوی سازمان سینمایی، بارقه امیدی در دل علاقه‌مندان سینمای ایران جوانه زد. این بارقه امید چنانچه با نظارت حقیقی بر اعمال سیاست‌ها و عملیات مالی این بنیاد همراه باشد رخداد میمون و مبارکی است. آنچه در این چندساله از سوی هیات‌امنای بنیاد سینمایی فارابی شاهد بوده‌ایم، چیزی در حد و اندازه ماشین امضای تایید عملیات مالی مدیران منصوب سازمان سینمایی (یا معاونت سینمایی سابق) بوده است، اینک اما در دولت تدبیر و امید انتظار می‌رود این هیات که سه‌نفر از آنان خوش‌فکر و دارای نظریه و صاحب اندیشه‌اند و دیگرانشان هم از ویژه‌خواری‌های دولت نهم و دهم پاکدست مانده‌اند، بتوانند ماموریت این بنیاد را از تولید سینمایی و رقابت با بخش خصوصی برحذر داشته و ماموریت تامین زیرساخت‌های سینمایی را که گوهر نخستین تاسیس این بنیاد بوده است، را به این بنیاد بازگردانند؛ اراده‌ای که با حضور موثر برای رصد سیاست‌ها و اعمال برنامه‌های بنیاد سینمایی فارابی به‌دست می‌آید و نه صرفا با حضور تابستانه برای تایید اسناد مالی سالانه این بنیاد!
شکوفایی فعالیت صنفی
تعطیلی خانه‌سینما توسط تمامیت‌خواهان و ارزش‌فروشان دولت دهم چندین دستاورد برای فعالیت صنفی داشت. یکی از دستاوردها، میوه ارزشمند آشکارشدن ضرورت فعالیت صنفی توسط تک‌تک اعضای صنوف خانه سینما بود. در این دوهفته اخیر انتخابات مجامع عمومی اصناف خانه سینما هر یک با حضور موثر و کم‌نظیر اعضای آن، هم با حضور بزرگان و موثران اصناف برپا شده و نتیجه بلوغ اصناف را در معرض دید قرار داده است. رخداد میمونی که می‌تواند چشم‌انداز روشنی از آینده فعالیت صنفی پیش‌روی سینما برای تعالی سینمای ایران و منابع انسانی این سینما با تعامل هوشمندانه (مطالبه‌گرا و پاسخگو) با دستگاه‌های دولتی فراهم کند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.