اتفاقی که «اتفاق» آفرید
سیدسبحان تقوی . فعال سابق دانشجویی
در این سالها که بهقدر جوانیام بازیهای روزگار را دیدهام، هیچوقت در بین دوستان و خانواده و آشنایان، با هر نگاه و مشربی یا از هر مرام و دستهای ندیده بودم که بر سر چهرهای اینچنین توافق کنند و به همدلی برسند. «اتفاق» امروز بر سر سردار، از آن روست که او خود اهل «تفریق» نبود. در زمانهای که برای خیلیها تندی و تندروی سکه رایج بازار بود، او از مهربانی و جذب پدرانه میگفت. هنوز از خاطرم به در نمیرود آنکه جایی به بهانه روز جهانی مسجد، در سخنرانیاش گفته بود: «اینکه در جامعه مدام بگوییم او بیحجاب و این باحجاب است یا اصلاحطلب و اصولگراست، پس چه کسی میماند؟ اینها همه مردم ما هستند. آیا همه بچههای شما متدیناند؟ آیا همه مثل هم هستند؟ نه. اما پدر، همه اینها را جذب میکند و جامعه هم خانواده شماست. اینکه بگوییم من هستم و بچههای حزباللهی خودم، اینکه نمیشود حفظ انقلاب. امام جماعت باید بتواند باحجاب و بیحجاب را با هم جذب کند».حالا که همه در رثای سردار یکدل شدهاند، ایکاش ما و حکومت هر دو قدر این سرمایه را بدانیم؛ مبادا که فردا دوباره ذرهبین در کف و خطکش زیر بغل، در پی اختلافها بیفتیم، فاصلههای دیروز
را پررنگتر کنیم و در کار تباهکردن این سرمایه از هم جلو بزنیم. آنان که خون سرداری سربلند چون سلیمانی را دستمایهای میبینند، برای رسیدن به مقاصد سیاسی و منافع جناحی خود،
ناآشناترینها به سیره و میراث سلیمانیاند.نام سردار سفرکرده تا مدتها رمز وحدت ماست، اگر که خود بخواهیم. حالا که تلخیها در داخل و دشمنیها در خارج بالا گرفته، هیچ سرمایهای به قدر تقویت وفاق ملی و بالابردن همبستگی اجتماعی، سینهمان را در صف ایستادگی با دشمن ستبر نمیکند. قدر این «اتفاق» را باید بدانیم. این «اتفاق» بهانه محکمی است برای ایجاد زمینهای تا تمام گروهها در چارچوب این نظام، با هر نگاه و سلیقهای، با هم برای نگرانیها از «آینده ایران» چارهجویی کنند. با تکیه بر همین نگاه، انتخابات پیشرو باوجود طعنه بدبینان و دلسردی ناامیدان میتواند به فرصتی برای تحکیم این سرمایه تبدیل بشود.
با این «اتفاق» سهل است که بسیاری گردنهها و بلندیها را میتوان پشتسر گذاشت؛ «آری، به اتفاق جهان میتوان گرفت».
در این سالها که بهقدر جوانیام بازیهای روزگار را دیدهام، هیچوقت در بین دوستان و خانواده و آشنایان، با هر نگاه و مشربی یا از هر مرام و دستهای ندیده بودم که بر سر چهرهای اینچنین توافق کنند و به همدلی برسند. «اتفاق» امروز بر سر سردار، از آن روست که او خود اهل «تفریق» نبود. در زمانهای که برای خیلیها تندی و تندروی سکه رایج بازار بود، او از مهربانی و جذب پدرانه میگفت. هنوز از خاطرم به در نمیرود آنکه جایی به بهانه روز جهانی مسجد، در سخنرانیاش گفته بود: «اینکه در جامعه مدام بگوییم او بیحجاب و این باحجاب است یا اصلاحطلب و اصولگراست، پس چه کسی میماند؟ اینها همه مردم ما هستند. آیا همه بچههای شما متدیناند؟ آیا همه مثل هم هستند؟ نه. اما پدر، همه اینها را جذب میکند و جامعه هم خانواده شماست. اینکه بگوییم من هستم و بچههای حزباللهی خودم، اینکه نمیشود حفظ انقلاب. امام جماعت باید بتواند باحجاب و بیحجاب را با هم جذب کند».حالا که همه در رثای سردار یکدل شدهاند، ایکاش ما و حکومت هر دو قدر این سرمایه را بدانیم؛ مبادا که فردا دوباره ذرهبین در کف و خطکش زیر بغل، در پی اختلافها بیفتیم، فاصلههای دیروز
را پررنگتر کنیم و در کار تباهکردن این سرمایه از هم جلو بزنیم. آنان که خون سرداری سربلند چون سلیمانی را دستمایهای میبینند، برای رسیدن به مقاصد سیاسی و منافع جناحی خود،
ناآشناترینها به سیره و میراث سلیمانیاند.نام سردار سفرکرده تا مدتها رمز وحدت ماست، اگر که خود بخواهیم. حالا که تلخیها در داخل و دشمنیها در خارج بالا گرفته، هیچ سرمایهای به قدر تقویت وفاق ملی و بالابردن همبستگی اجتماعی، سینهمان را در صف ایستادگی با دشمن ستبر نمیکند. قدر این «اتفاق» را باید بدانیم. این «اتفاق» بهانه محکمی است برای ایجاد زمینهای تا تمام گروهها در چارچوب این نظام، با هر نگاه و سلیقهای، با هم برای نگرانیها از «آینده ایران» چارهجویی کنند. با تکیه بر همین نگاه، انتخابات پیشرو باوجود طعنه بدبینان و دلسردی ناامیدان میتواند به فرصتی برای تحکیم این سرمایه تبدیل بشود.
با این «اتفاق» سهل است که بسیاری گردنهها و بلندیها را میتوان پشتسر گذاشت؛ «آری، به اتفاق جهان میتوان گرفت».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.