نوشتهای برای مادر غزاله
کاش راهی برای بخشش بیابی
کتایون خانجانی . رواندرمانگر
من هم عصبانی بودم؛ از سلبریتیها و کانالهای تلویزیونی جوزده که باز بهانهای برای موجسواری یافته بودند. زمانی که تلاش همه را برای گذشت تو میدیدم، با خودم میگفتم در این شش سال با تو تماس گرفتند؟ از تو پرسیدند چه داغی جگر تو را میسوزاند؟ تکدختر و تنها فرزندت به قتل رسیده. میدانم هزاران بار صحنه قتل را تصور کردی، بارها ای کاش گفتی و هزاران آرزوی بربادرفته داری و بارها دلت خواست تا فقط یک ثانیه به آغوشش بکشی. خوب میدانم بارها معصومیتش و ظلمی که به او شده و آینده درخشانی که میتوانست رقم زند را متصور شدهای.
باید عزیز از دست داده باشی تا بدانی حتی اگر بهصورت طبیعی فقدان عزیزانت را تحمل کنی، چه قدر ای کاش و دلسوزی داری چه برسد جان و جگرگوشهات به قتل برسد. شنیدم میگفتی خانواده آرمان تازه سراغت را گرفتند و هر چه شنیدم در گریههای بیامانت دلم به درد آمد.
آنان که میگویند این پسر آرام، معصوم و تحصیلکرده است، هیچ چیزی از روانشناسی نمیدانند. بگذار صراحتا به تو بگویم من با انتقام میانه خوبی ندارم ولی میدانم آرمان اگر روان سالمی داشت، با غزالهات اینچنین نمیکرد. نمیگویم روان ناسالم به انجام قتل منجر میشود زیرا بیماران روانی همچون ما انسان و ممکنالخطا هستند. کاش تو من را بخوانی تا بدانی من هم نگران آزادی و رهاشدن آرمان و آرمانها در جامعه هستم. همیشه جنون و روانپریشی باعث دگرکشی نمیشود. گاهی ناکامی یک فرد خودشیفته مرگ دیگری را رقم میزند. من روان آرمان را نمیشناسم. من فقط میخواهم به تو بگویم جای آرمان در مراکز روانپزشکی است نه در خاک سرد. هوش بالا، سکوت و ادب هیچ کسی لزوما نشانه سلامت روانش نیست. اتفاقا گاهی در پس آرامش ناآرامی شدیدی نهفته است. قرآن هم میگوید قصاص حق توست ولی اگر بگذری .... حضرت مسیح میگوید «پدر، اینان را ببخش چون نمیدانند که چه میکنند». من نمیگویم بگذر. من میگویم از دریچه دید آرمان ۱۷سالهای دنیا را ببین که «نهگفتن» دختر نازنینت او را مستأصل کرد و انسجام روانش را بههم ریخت؛ اینکه باید بررسی دقیق روانی شود و به اتهام مسائل
روانی چوبه دار بر گردنش قرار نگیرد تا جانش را بگیرد.
از زبان یک مادر نمیتوانم با تو سخن بگویم چون مادر نشدهام ولی از زبان یک زن و یک روانشناس میگویم اگر آرمان اعدام شود، تو آرام نخواهی گرفت.
غزالهات زنده نمیشود ولی شاید تو بتوانی قدمی برای بررسی قتلهایی که دلایل پیچیده و عمیق روانشناختی دارد، برداری. شاید تو بتوانی راه جدیدی را برای قربانینشدن غزالهها و آرمانها هموار کنی. از دید من، آرمان هم قربانی دردهای پیچیده روانی است که هیچ وقت کمک حرفهای نگرفته یا اگر گرفته، ادامه نداده است. تو عمیق و آگاهانه ببخش نه برای تلویزیونهای آنور آبی و بقیه. تو زنانه راهی به وجود بیاور و من و همکارانم کنارت هستیم و خواهیم ماند. من بارها به تصویر غزالهات خیره شدم و فکر کردم چقدر کار تو سخت و توقع بخشش زیاد است. کاش و ای کاش تو راهی برای انتقامنگرفتن و بخشش بیابی که خوب میدانم آنقدر منصف و انسانی که فرصتی یکماهه دادی تا با تدبیر تصمیم بگیری نه خشم.
هر تصمیمی اتخاذ کنی، حق توست و خدا و دینمان به تو داده. امیدوارم تصمیمت همچون تصمیم آمنه بهرامیها در تاریخ ثبت شود.
من هم عصبانی بودم؛ از سلبریتیها و کانالهای تلویزیونی جوزده که باز بهانهای برای موجسواری یافته بودند. زمانی که تلاش همه را برای گذشت تو میدیدم، با خودم میگفتم در این شش سال با تو تماس گرفتند؟ از تو پرسیدند چه داغی جگر تو را میسوزاند؟ تکدختر و تنها فرزندت به قتل رسیده. میدانم هزاران بار صحنه قتل را تصور کردی، بارها ای کاش گفتی و هزاران آرزوی بربادرفته داری و بارها دلت خواست تا فقط یک ثانیه به آغوشش بکشی. خوب میدانم بارها معصومیتش و ظلمی که به او شده و آینده درخشانی که میتوانست رقم زند را متصور شدهای.
باید عزیز از دست داده باشی تا بدانی حتی اگر بهصورت طبیعی فقدان عزیزانت را تحمل کنی، چه قدر ای کاش و دلسوزی داری چه برسد جان و جگرگوشهات به قتل برسد. شنیدم میگفتی خانواده آرمان تازه سراغت را گرفتند و هر چه شنیدم در گریههای بیامانت دلم به درد آمد.
آنان که میگویند این پسر آرام، معصوم و تحصیلکرده است، هیچ چیزی از روانشناسی نمیدانند. بگذار صراحتا به تو بگویم من با انتقام میانه خوبی ندارم ولی میدانم آرمان اگر روان سالمی داشت، با غزالهات اینچنین نمیکرد. نمیگویم روان ناسالم به انجام قتل منجر میشود زیرا بیماران روانی همچون ما انسان و ممکنالخطا هستند. کاش تو من را بخوانی تا بدانی من هم نگران آزادی و رهاشدن آرمان و آرمانها در جامعه هستم. همیشه جنون و روانپریشی باعث دگرکشی نمیشود. گاهی ناکامی یک فرد خودشیفته مرگ دیگری را رقم میزند. من روان آرمان را نمیشناسم. من فقط میخواهم به تو بگویم جای آرمان در مراکز روانپزشکی است نه در خاک سرد. هوش بالا، سکوت و ادب هیچ کسی لزوما نشانه سلامت روانش نیست. اتفاقا گاهی در پس آرامش ناآرامی شدیدی نهفته است. قرآن هم میگوید قصاص حق توست ولی اگر بگذری .... حضرت مسیح میگوید «پدر، اینان را ببخش چون نمیدانند که چه میکنند». من نمیگویم بگذر. من میگویم از دریچه دید آرمان ۱۷سالهای دنیا را ببین که «نهگفتن» دختر نازنینت او را مستأصل کرد و انسجام روانش را بههم ریخت؛ اینکه باید بررسی دقیق روانی شود و به اتهام مسائل
روانی چوبه دار بر گردنش قرار نگیرد تا جانش را بگیرد.
از زبان یک مادر نمیتوانم با تو سخن بگویم چون مادر نشدهام ولی از زبان یک زن و یک روانشناس میگویم اگر آرمان اعدام شود، تو آرام نخواهی گرفت.
غزالهات زنده نمیشود ولی شاید تو بتوانی قدمی برای بررسی قتلهایی که دلایل پیچیده و عمیق روانشناختی دارد، برداری. شاید تو بتوانی راه جدیدی را برای قربانینشدن غزالهها و آرمانها هموار کنی. از دید من، آرمان هم قربانی دردهای پیچیده روانی است که هیچ وقت کمک حرفهای نگرفته یا اگر گرفته، ادامه نداده است. تو عمیق و آگاهانه ببخش نه برای تلویزیونهای آنور آبی و بقیه. تو زنانه راهی به وجود بیاور و من و همکارانم کنارت هستیم و خواهیم ماند. من بارها به تصویر غزالهات خیره شدم و فکر کردم چقدر کار تو سخت و توقع بخشش زیاد است. کاش و ای کاش تو راهی برای انتقامنگرفتن و بخشش بیابی که خوب میدانم آنقدر منصف و انسانی که فرصتی یکماهه دادی تا با تدبیر تصمیم بگیری نه خشم.
هر تصمیمی اتخاذ کنی، حق توست و خدا و دینمان به تو داده. امیدوارم تصمیمت همچون تصمیم آمنه بهرامیها در تاریخ ثبت شود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.