درد ديگري
منصور خلج
اخباري كه درباره کولبرها، نحوه زندگي و معيشتشان منتشر ميشود، اتفاق جدیدی نیست و نحوه رفتار با آنان و برنامهريزينکردن براي رفع اين آسيب مانند دمل چرکیني بر پيكره اجتماع و كشور ما رخ مينمايد. چگونه است که براي این مسئله راهحلی پیدا نشده است و این افراد ناگزيرند با اینهمه رنج و مرارت هزینه زندگیشان را تأمین کنند؟! قطعا روند اين شيوه معيشتي و دلايلي كه اسباب اين اتفاق را فراهم ميكند، بايد آسیبشناسی شود و ضرورت آن احساس ميشود و اين سؤالات مطرح است كه چرا چنین وضعیت نادرستی به وجود آمده و باید مسئله عرضه و تقاضا و مسئله قاچاق کالا معلوم شود که چه زمینههایی دارد و چه کسانی از این ماجرا دارند سود میبرند. بايد مشخص شود که این بهرهمندی شامل چه کسانی میشود كه راهحلهاي بهتري براي تغيير ساختارها اجرائي نميشود. سعدی میفرماید:
چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار
اخبار وضعيت نامناسب زندگي کولبرها در این سالها آزاردهنده بوده است؛ زیرا برای هر انسان مسلمان و باوجدانی پذیرفتن اینکه سالهای سال یک عده از سر ناچاری و بیکاری و داشتن غم نان با این ستم و رنج دارند زندگی میکنند و با حداقل دستمزد مورد بهره و استثمار واقع میشوند، دردناك است. هر چند وقت يك بار میبینیم که چند نفر جان خود و خانوادههایی نانآور خود را در اين راه از دست میدهند. همه ميدانيم ضرورتهای اقتصادی اینها را به این سو میبرد و دولت باید برای این مردم اشتغال ایجاد کند و اگر اینها کارهایی با درآمد کافی داشته باشند و از امنیت برخوردار باشند، هیچگاه خود را در این راههای خطرناک آواره نمیکنند و جانشان را در دست نميگيرند. آنها با کمترین دستمزد کار میکنند و مسئولان باید این قضایا را با حضور مستمر فرمانداری، شهرداری، نیروی انتظامی و نماینده مجلس دنبال کنند و تا راهحلی پیدا نکردهاند، به تلاش خود ادامه دهند. رسیدگی به وضعيت اين هموطنمان باید آنقدر جدی گرفته شود که در سالهاي آتي، دیگر شاهد چنین صحنههای دردناک و زجرآوری نباشیم. اينطور نباشد كه با گذر چند روز از مرگ اين دو نوجوان، همه اين مسائل
فراموش شود. وظیفه مسئولان مرتبط این است که پیگیریهای خود را گزارش دهند که مسئله مغفول واقع نشود و باید که همه خود را در برابرش مسئول و متعهد بدانند. سرزمینهاي غربي ايران بسیار پربرکت است و باید آنجا را مدیریت کرد که این نوع ماجراها در آن تکرار نشود و به جایش سود و نفع همگانی جایگزین شود. در پایان، من بهعنوان کسی که برای کودکان و نوجوانان تئاتر کار میکنم، همواره دوست داشتهام که کودکانمان کودکی و نوجوانانمان نوجوانی کنند و نه اینکه در سن پایین با باري بر دوش در این کوههای سنگین له و فشرده شوند و این دور از شأن انسانی است که چنین بشود. به قول ژان پل سارتر، مگر میتوانیم مسئول نباشیم، وقتی انسان به هر شکلی و هنرمند به هر شکلی برای مسائل پیرامونش مسئولیت دارد.
اخباري كه درباره کولبرها، نحوه زندگي و معيشتشان منتشر ميشود، اتفاق جدیدی نیست و نحوه رفتار با آنان و برنامهريزينکردن براي رفع اين آسيب مانند دمل چرکیني بر پيكره اجتماع و كشور ما رخ مينمايد. چگونه است که براي این مسئله راهحلی پیدا نشده است و این افراد ناگزيرند با اینهمه رنج و مرارت هزینه زندگیشان را تأمین کنند؟! قطعا روند اين شيوه معيشتي و دلايلي كه اسباب اين اتفاق را فراهم ميكند، بايد آسیبشناسی شود و ضرورت آن احساس ميشود و اين سؤالات مطرح است كه چرا چنین وضعیت نادرستی به وجود آمده و باید مسئله عرضه و تقاضا و مسئله قاچاق کالا معلوم شود که چه زمینههایی دارد و چه کسانی از این ماجرا دارند سود میبرند. بايد مشخص شود که این بهرهمندی شامل چه کسانی میشود كه راهحلهاي بهتري براي تغيير ساختارها اجرائي نميشود. سعدی میفرماید:
چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار
اخبار وضعيت نامناسب زندگي کولبرها در این سالها آزاردهنده بوده است؛ زیرا برای هر انسان مسلمان و باوجدانی پذیرفتن اینکه سالهای سال یک عده از سر ناچاری و بیکاری و داشتن غم نان با این ستم و رنج دارند زندگی میکنند و با حداقل دستمزد مورد بهره و استثمار واقع میشوند، دردناك است. هر چند وقت يك بار میبینیم که چند نفر جان خود و خانوادههایی نانآور خود را در اين راه از دست میدهند. همه ميدانيم ضرورتهای اقتصادی اینها را به این سو میبرد و دولت باید برای این مردم اشتغال ایجاد کند و اگر اینها کارهایی با درآمد کافی داشته باشند و از امنیت برخوردار باشند، هیچگاه خود را در این راههای خطرناک آواره نمیکنند و جانشان را در دست نميگيرند. آنها با کمترین دستمزد کار میکنند و مسئولان باید این قضایا را با حضور مستمر فرمانداری، شهرداری، نیروی انتظامی و نماینده مجلس دنبال کنند و تا راهحلی پیدا نکردهاند، به تلاش خود ادامه دهند. رسیدگی به وضعيت اين هموطنمان باید آنقدر جدی گرفته شود که در سالهاي آتي، دیگر شاهد چنین صحنههای دردناک و زجرآوری نباشیم. اينطور نباشد كه با گذر چند روز از مرگ اين دو نوجوان، همه اين مسائل
فراموش شود. وظیفه مسئولان مرتبط این است که پیگیریهای خود را گزارش دهند که مسئله مغفول واقع نشود و باید که همه خود را در برابرش مسئول و متعهد بدانند. سرزمینهاي غربي ايران بسیار پربرکت است و باید آنجا را مدیریت کرد که این نوع ماجراها در آن تکرار نشود و به جایش سود و نفع همگانی جایگزین شود. در پایان، من بهعنوان کسی که برای کودکان و نوجوانان تئاتر کار میکنم، همواره دوست داشتهام که کودکانمان کودکی و نوجوانانمان نوجوانی کنند و نه اینکه در سن پایین با باري بر دوش در این کوههای سنگین له و فشرده شوند و این دور از شأن انسانی است که چنین بشود. به قول ژان پل سارتر، مگر میتوانیم مسئول نباشیم، وقتی انسان به هر شکلی و هنرمند به هر شکلی برای مسائل پیرامونش مسئولیت دارد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.