روایت نماینده شیراز از رد صلاحیت برای انتخابات مجلس
شرق: رد صلاحیتهای هیئتهای اجرائی انتقادهای زیادی را بین اصلاحطلبان برانگیخته است. رئیس فراکسیون امید اخیرا گفته که «از هیئتهای اجرائی که با محوریت دولت شکل گرفتهاند برای رد صلاحیت کاندیداهای شاخص جریان اصلاحطلب گلایه جدی داریم». دیروز بهرام پارسایی نماینده شیراز و سخنگوی پیشین فراکسیون امید نیز با انتشار متنی نسبت به رد صلاحیت خود از سوی هیئت اجرائی وزارت کشور واکنش نشان داده است. پارسایی در توییتر خود نوشت: «همزمان که با دوستان همفکر در اردیبهشت ۹۶ درگیر انتخابات ریاستجمهوری بودیم، با چند نفر از همکاران مسئولیت هیئت مرکزی نظارت بر انتخابات شوراها را نیز برعهده داشتیم کهAتأیید صلاحیت حداکثری کاندیداهای دارای شرایط قانونی آن انتخابات که در نوع خود نظیر نداشت محصول کار این هیئت بود. در روزها و شبهای آخر که مقابل فشارهای طاقتفرسا برای رد صلاحیت سلیقهای تعداد چشمگیری از نامزدها در هر شهر و استان کشورمان مقاومت کردم، میدانستم که هزینه این کار را میپردازم».پارسایی ادعا کرد: «روزی که بدون هیچ سند و مدرک قانونى در هیئت اجرائی (كه با وجود تذكرات دادهشده، در کمال سهلانگارى عجيب و بيسابقه وزارت كشور شكل گرفته بود) تنها بر اساس رأیگیری و اظهارنظر کاملا سلیقهای و سیاسی رد صلاحیتم کردند، كمى تعجب کردم اما ناراحت نشدم». او در ادامه روایت خود از رد صلاحیتش نوشت: «من آگاهانه نخواستم بهای تأیید صلاحیتم، رد صلاحیت غیرقانونی جمعی از نامزدهای شورای شهر و گرفتن حق انتخاب از مردم باشد. اما در این میان دو نکته بسیار تلخ و گزنده وجود دارد: یکی بیتفاوتی وزارت کشور در چینش هیئت اجرائی و دیگر بیتفاوتی فراکسیون امید که همواره در دفاع از عملکرد خود تأیید صلاحیت کاندیداهای شوراهای شهر را تقریبا در صدر پاسخها دارد».عضو فراکسیون امید در ادامه نوشت: «برخلاف دوستان و مسئولینی که به محض رسانهایشدن رد صلاحیتم، تماس، پیگیری و یا موضعگیری داشتند، رئیس و اکثر اعضای هیئت رئیسه فراکسیونی که دو سال هم سخنگوی آن بودم، نه تنها به صورت رسمی یا غیررسمی تماس و توجهی نداشتند، بلکه در هفته حضور در صحن مجلس هم به روی خود نیاوردند، گویی که نه اتفاقی افتاده و نه اصلا مرا میشناسند که مبادا بابت معاشرت با اینجانب، گردی بر دامن مبارک صلاحیتهایشان بنشیند.
متأسفانه این فراکسیون سیاسی با سکوت خود رسما از رد صلاحیت تعدادی از چهرههای اصلاحطلب و همسو عبور کرد. اینکه در انتخابات شورای شهر از حق نامزدها دفاع کردیم، برای پایبندی به قانون و سوگند نمایندگی بود و در قبالش انتظاری از کسی نداریم جز شوراهای شهر که به سوگند خود در قبال مردم و شهر وفادار باشند و البته به زودی در نقد عملکرد شوراها بهویژه شورای اسلامی پایتخت خواهم گفت. اما اینکه هنوز هم مهمترین دستاورد مورد ادعای آقایان، حقی است که من به سهم خود هزینهاش را پذیرفتهام اما در هنگام هزینهدادن، نه در دفاع از شخص که در دفاع از قانون و جلوگیری از بدعتی اسفبار نمیخواهند خود را درگیر ماجرا کنند، به دور از عدالت و انتظار بود و باعث شد تا در این ماههای پایانی مجلس دهم، بیشتر متوجه برخی از حقایق تلخ بازار کثیف سیاست شوم».
نماینده شیراز در بخش دیگر روایت خود نوشت: «این روزها که به دوران وکالت ملت بزرگ ایران و همراهی با فراکسیون امید، حمایت از دولت منتخب مردم و آرمانهایی که در دل داشتم فکر میکنم، میبینم به یاد داستانی میافتم که درباره «سام بارترام» دروازهبان تیم چارلتون انگلیس خوانده بودم: میگویند در سال ۱۹۳۷، مسابقه تیمهای چلسی و چارلتون به علت مِه غلیظ در دقیقه ۶۰ متوقف شد. اما «سام بارترام» دروازهبان چارلتون ۱۵ دقیقه پس از توقف بازی همچنان درون دروازه بود! زیرا به علت شلوغی پشت دروازهاش سوت داور را نشنیده بود، او با دستهایی گشاده و با حواس جمع در دروازه مانده و با دقت به جلو نگاه میکرد تا به گمان خودش در برابر شوتهای حریف غافلگیر نشود. وقتی ۱۵ دقیقه بعد پلیس ورزشگاه به او نزدیک شد و خبر لغو مسابقه را به او داد، سام بارترام با اندوهی عمیق گفت: چه غمانگیز است که دوستانم مرا فراموش کردند در حالی که من داشتم از دروازه آنها حراست میکردم و فکر میکردم تیم ما در حال حمله است و به تیم رقیب مجال نزدیکشدن به دروازه ما را نداده. در میدان زندگی چه بسیار بازیکنانی هستند که از دروازه آنها با غیرت و حمیت حراست کردیم
اما با مهآلودشدن شرایط، میدان را خالی کرده و ما را تنها گذاشتند».
شرق: رد صلاحیتهای هیئتهای اجرائی انتقادهای زیادی را بین اصلاحطلبان برانگیخته است. رئیس فراکسیون امید اخیرا گفته که «از هیئتهای اجرائی که با محوریت دولت شکل گرفتهاند برای رد صلاحیت کاندیداهای شاخص جریان اصلاحطلب گلایه جدی داریم». دیروز بهرام پارسایی نماینده شیراز و سخنگوی پیشین فراکسیون امید نیز با انتشار متنی نسبت به رد صلاحیت خود از سوی هیئت اجرائی وزارت کشور واکنش نشان داده است. پارسایی در توییتر خود نوشت: «همزمان که با دوستان همفکر در اردیبهشت ۹۶ درگیر انتخابات ریاستجمهوری بودیم، با چند نفر از همکاران مسئولیت هیئت مرکزی نظارت بر انتخابات شوراها را نیز برعهده داشتیم کهAتأیید صلاحیت حداکثری کاندیداهای دارای شرایط قانونی آن انتخابات که در نوع خود نظیر نداشت محصول کار این هیئت بود. در روزها و شبهای آخر که مقابل فشارهای طاقتفرسا برای رد صلاحیت سلیقهای تعداد چشمگیری از نامزدها در هر شهر و استان کشورمان مقاومت کردم، میدانستم که هزینه این کار را میپردازم».پارسایی ادعا کرد: «روزی که بدون هیچ سند و مدرک قانونى در هیئت اجرائی (كه با وجود تذكرات دادهشده، در کمال سهلانگارى عجيب و بيسابقه وزارت كشور شكل گرفته بود) تنها بر اساس رأیگیری و اظهارنظر کاملا سلیقهای و سیاسی رد صلاحیتم کردند، كمى تعجب کردم اما ناراحت نشدم». او در ادامه روایت خود از رد صلاحیتش نوشت: «من آگاهانه نخواستم بهای تأیید صلاحیتم، رد صلاحیت غیرقانونی جمعی از نامزدهای شورای شهر و گرفتن حق انتخاب از مردم باشد. اما در این میان دو نکته بسیار تلخ و گزنده وجود دارد: یکی بیتفاوتی وزارت کشور در چینش هیئت اجرائی و دیگر بیتفاوتی فراکسیون امید که همواره در دفاع از عملکرد خود تأیید صلاحیت کاندیداهای شوراهای شهر را تقریبا در صدر پاسخها دارد».عضو فراکسیون امید در ادامه نوشت: «برخلاف دوستان و مسئولینی که به محض رسانهایشدن رد صلاحیتم، تماس، پیگیری و یا موضعگیری داشتند، رئیس و اکثر اعضای هیئت رئیسه فراکسیونی که دو سال هم سخنگوی آن بودم، نه تنها به صورت رسمی یا غیررسمی تماس و توجهی نداشتند، بلکه در هفته حضور در صحن مجلس هم به روی خود نیاوردند، گویی که نه اتفاقی افتاده و نه اصلا مرا میشناسند که مبادا بابت معاشرت با اینجانب، گردی بر دامن مبارک صلاحیتهایشان بنشیند.
متأسفانه این فراکسیون سیاسی با سکوت خود رسما از رد صلاحیت تعدادی از چهرههای اصلاحطلب و همسو عبور کرد. اینکه در انتخابات شورای شهر از حق نامزدها دفاع کردیم، برای پایبندی به قانون و سوگند نمایندگی بود و در قبالش انتظاری از کسی نداریم جز شوراهای شهر که به سوگند خود در قبال مردم و شهر وفادار باشند و البته به زودی در نقد عملکرد شوراها بهویژه شورای اسلامی پایتخت خواهم گفت. اما اینکه هنوز هم مهمترین دستاورد مورد ادعای آقایان، حقی است که من به سهم خود هزینهاش را پذیرفتهام اما در هنگام هزینهدادن، نه در دفاع از شخص که در دفاع از قانون و جلوگیری از بدعتی اسفبار نمیخواهند خود را درگیر ماجرا کنند، به دور از عدالت و انتظار بود و باعث شد تا در این ماههای پایانی مجلس دهم، بیشتر متوجه برخی از حقایق تلخ بازار کثیف سیاست شوم».
نماینده شیراز در بخش دیگر روایت خود نوشت: «این روزها که به دوران وکالت ملت بزرگ ایران و همراهی با فراکسیون امید، حمایت از دولت منتخب مردم و آرمانهایی که در دل داشتم فکر میکنم، میبینم به یاد داستانی میافتم که درباره «سام بارترام» دروازهبان تیم چارلتون انگلیس خوانده بودم: میگویند در سال ۱۹۳۷، مسابقه تیمهای چلسی و چارلتون به علت مِه غلیظ در دقیقه ۶۰ متوقف شد. اما «سام بارترام» دروازهبان چارلتون ۱۵ دقیقه پس از توقف بازی همچنان درون دروازه بود! زیرا به علت شلوغی پشت دروازهاش سوت داور را نشنیده بود، او با دستهایی گشاده و با حواس جمع در دروازه مانده و با دقت به جلو نگاه میکرد تا به گمان خودش در برابر شوتهای حریف غافلگیر نشود. وقتی ۱۵ دقیقه بعد پلیس ورزشگاه به او نزدیک شد و خبر لغو مسابقه را به او داد، سام بارترام با اندوهی عمیق گفت: چه غمانگیز است که دوستانم مرا فراموش کردند در حالی که من داشتم از دروازه آنها حراست میکردم و فکر میکردم تیم ما در حال حمله است و به تیم رقیب مجال نزدیکشدن به دروازه ما را نداده. در میدان زندگی چه بسیار بازیکنانی هستند که از دروازه آنها با غیرت و حمیت حراست کردیم
اما با مهآلودشدن شرایط، میدان را خالی کرده و ما را تنها گذاشتند».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.