|

«مانی حقیقی» از تجربه داوری جشنواره می‌گوید

با تفکر «تحریم» مخالفم

ثمین مهاجرانی / عکس: میلاد پیامی، شرق

با تفکر «تحریم» مخالفم

مانی حقیقی، کارگردانی که این روزها، فیلمش مغضوب حوزه هنری شده و معاون هنری حوزه در برنامه تلویزیونی او را به «بی‌ادبی» متهم می‌کند، داور سی‌و‌یکمین جشنواره فیلم فجر است. جشنواره‌ای که از فهرست فیلم‌های بخش مسابقه‌اش تا فهرست داوران و نحوه برگزاری‌، سوال‌ها و حاشیه‌هایی عجیب‌وغریب دارد. اما حقیقی با تمام این شرایط داوری در بخش مسابقه فیلم‌های اول را پذیرفته و در روزهای قبل از جشنواره با مینو فرشچی، حسین زندباف و مسعود فراستی در یک اتاق نشسته و فیلم‌های رسیده به این بخش را نگاه کرده است. اتفاقی که هم برای حقیقی اولین‌بار است و هم برای جشنواره‌ای که در تمام این سال‌ها داورانش همزمان با جشنواره، فیلم‌ها را بررسی می‌کردند. با تمام اینها حقیقی، تجربه حضور در هیات داوران جشنواره سی‌ویکم فیلم فجر را تجربه‌ای دلپذیر می‌داند و معتقد است مشارکت نکردن هنرمندان در برگزاری جشنواره فجر، عقب‌نشینی از خانه و سنگر خودشان است.

ترکیب هیات داورانی که شما در آن حضور دارید، به نظر عجیب و غریب می‌رسد. جلسات فیلم‌بینی چطور پیش‌رفت؟

بله، با وجود اینکه به نظر می‌رسید گروه داوری ما، با توجه به حضور من و مسعود فراستی و... یک گروه نامتجانس و عجیب و غریب باشد، اما خیلی خوب و سریع به نتایج اولیه رسیدیم. البته ما هنوز کار داوری فیلم‌ها را تمام نکرده‌ایم. در واقع فیلم‌ها را دیده‌ایم، راجع به آنها صحبت کرده‌ایم اما هنوز برنده‌ها را مشخص نکرده‌ایم و نتیجه نهایی معلوم نیست ولی در صحبت‌ها و جلسات اولیه خیلی سریع به نتیجه رسیدیم و به نظر می‌رسید که همدلی کاملی بین اعضای هیات داوران وجود دارد. من تا امروز در جشنواره فجر تجربه داوری کردن نداشتم. چون همیشه این سوءتفاهم در مورد نحوه کار هیات داوران وجود داشته و حرف‌هایی مطرح است که از خارج فشار وارد می‌کنند و نظرها به هیات داوران تحمیل می‌شود و... . اما باید بگویم مطلقا این اتفاق نیفتاد و این باعث خوشحالی بنده شد. نظم و برگزاری جلسات هم واقعا عالی بود. آقای «عباسیان» به نظرم تا اینجا مدیر خیلی خوبی برای جشنواره سی‌ویکم بوده است چون نظم خوبی بر برگزاری جلسات ما حاکم بود و همه چیز سروقت و به موقع انجام شد. بنابراین تجربه بسیار دلپذیری برای من بود.

نتایج نهایی چه زمانی مشخص می‌شود؟

درست قبل از اختتامیه. ما چون نمی‌خواهیم نتیجه آرایمان لو برود، تصمیم‌گیری نهایی را در آخرین لحظه ممکن انجام خواهیم داد که تا تصمیم گرفتیم، نتایج اعلام شوند.

اصلا چرا داوری جشنواره را قبول کردید؟

چرا قبول نکنم؟ من اگر هر زمان دیگری هم این پیشنهاد مطرح می‌شد، آن را قبول می‌کردم. نکته‌ای که وجود دارد این است که من اساسا با تفکر تحریم و خط‌کشی‌های اینچنینی مخالف هستم و فکر می‌کنم که جشنواره فجر مال فیلمسازان است. جشنواره متعلق به من فیلمساز است و اصلا شبیه خانه من می‌ماند و طبیعتا خانه‌ای است که آن را با آدم‌های متفاوتی شریک هستم. اما باید توجه کنیم هر یک سانتیمتری که من از مالکیت این نهاد و خانه عقب‌نشینی کنم، آدم‌هایی که ممکن است با آنها اختلاف‌نظر داشته باشم، آن یک سانتیمتر را به دست می‌آورند. بنابراین شبیه سنگری است که نباید آن را ترک کرد و من خیلی متاسفم که عده‌ای از دوستان این تفکر را ندارند. تحریم کردن و همکاری نکردن به هر شکلی با این جشنواره، در واقع دو دستی تقدیم کردن این خانه به آنهایی است که می‌توانند به راحتی آن را نابود کنند.

یعنی اعتقاد دارید هنرمندان در هر شرایطی باید در جشنواره فجر حضور داشته باشند؟

صددرصد. جشنواره فجر شبیه حیثیت فیلمسازان و هنرمندان ایرانی است که باید از آن به هر شکلی که ممکن است نگهداری کنند و به نظرم هر کسی که با آن همکاری نکند، مرتکب اشتباه می‌شود. همیشه هم این نظر را داشته‌ام و برای همین همه فیلم‌هایی را که ساخته‌ام (از آبادان تا پذیرایی ساده و حتی فیلم‌های مستندم) به جشنواره داده‌ام. همیشه با میل و رغبت زیاد در جشنواره حضور داشته‌ام و در همه مراسم آن شرکت کرده‌ام. علت هم این است که فکر می‌کنم با حضور خودم از حیثیت جشنواره حمایت می‌کنم. ترک کردن جشنواره صرفا به این علت که فعلا گروهی که با آن موافق نیستم آن را می‌چرخانند و برگزار می‌کنند، کار اشتباهی است.

مانی حقیقی، کارگردانی که این روزها، فیلمش مغضوب حوزه هنری شده و معاون هنری حوزه در برنامه تلویزیونی او را به «بی‌ادبی» متهم می‌کند، داور سی‌و‌یکمین جشنواره فیلم فجر است. جشنواره‌ای که از فهرست فیلم‌های بخش مسابقه‌اش تا فهرست داوران و نحوه برگزاری‌، سوال‌ها و حاشیه‌هایی عجیب‌وغریب دارد. اما حقیقی با تمام این شرایط داوری در بخش مسابقه فیلم‌های اول را پذیرفته و در روزهای قبل از جشنواره با مینو فرشچی، حسین زندباف و مسعود فراستی در یک اتاق نشسته و فیلم‌های رسیده به این بخش را نگاه کرده است. اتفاقی که هم برای حقیقی اولین‌بار است و هم برای جشنواره‌ای که در تمام این سال‌ها داورانش همزمان با جشنواره، فیلم‌ها را بررسی می‌کردند. با تمام اینها حقیقی، تجربه حضور در هیات داوران جشنواره سی‌ویکم فیلم فجر را تجربه‌ای دلپذیر می‌داند و معتقد است مشارکت نکردن هنرمندان در برگزاری جشنواره فجر، عقب‌نشینی از خانه و سنگر خودشان است.

ترکیب هیات داورانی که شما در آن حضور دارید، به نظر عجیب و غریب می‌رسد. جلسات فیلم‌بینی چطور پیش‌رفت؟

بله، با وجود اینکه به نظر می‌رسید گروه داوری ما، با توجه به حضور من و مسعود فراستی و... یک گروه نامتجانس و عجیب و غریب باشد، اما خیلی خوب و سریع به نتایج اولیه رسیدیم. البته ما هنوز کار داوری فیلم‌ها را تمام نکرده‌ایم. در واقع فیلم‌ها را دیده‌ایم، راجع به آنها صحبت کرده‌ایم اما هنوز برنده‌ها را مشخص نکرده‌ایم و نتیجه نهایی معلوم نیست ولی در صحبت‌ها و جلسات اولیه خیلی سریع به نتیجه رسیدیم و به نظر می‌رسید که همدلی کاملی بین اعضای هیات داوران وجود دارد. من تا امروز در جشنواره فجر تجربه داوری کردن نداشتم. چون همیشه این سوءتفاهم در مورد نحوه کار هیات داوران وجود داشته و حرف‌هایی مطرح است که از خارج فشار وارد می‌کنند و نظرها به هیات داوران تحمیل می‌شود و... . اما باید بگویم مطلقا این اتفاق نیفتاد و این باعث خوشحالی بنده شد. نظم و برگزاری جلسات هم واقعا عالی بود. آقای «عباسیان» به نظرم تا اینجا مدیر خیلی خوبی برای جشنواره سی‌ویکم بوده است چون نظم خوبی بر برگزاری جلسات ما حاکم بود و همه چیز سروقت و به موقع انجام شد. بنابراین تجربه بسیار دلپذیری برای من بود.

نتایج نهایی چه زمانی مشخص می‌شود؟

درست قبل از اختتامیه. ما چون نمی‌خواهیم نتیجه آرایمان لو برود، تصمیم‌گیری نهایی را در آخرین لحظه ممکن انجام خواهیم داد که تا تصمیم گرفتیم، نتایج اعلام شوند.

اصلا چرا داوری جشنواره را قبول کردید؟

چرا قبول نکنم؟ من اگر هر زمان دیگری هم این پیشنهاد مطرح می‌شد، آن را قبول می‌کردم. نکته‌ای که وجود دارد این است که من اساسا با تفکر تحریم و خط‌کشی‌های اینچنینی مخالف هستم و فکر می‌کنم که جشنواره فجر مال فیلمسازان است. جشنواره متعلق به من فیلمساز است و اصلا شبیه خانه من می‌ماند و طبیعتا خانه‌ای است که آن را با آدم‌های متفاوتی شریک هستم. اما باید توجه کنیم هر یک سانتیمتری که من از مالکیت این نهاد و خانه عقب‌نشینی کنم، آدم‌هایی که ممکن است با آنها اختلاف‌نظر داشته باشم، آن یک سانتیمتر را به دست می‌آورند. بنابراین شبیه سنگری است که نباید آن را ترک کرد و من خیلی متاسفم که عده‌ای از دوستان این تفکر را ندارند. تحریم کردن و همکاری نکردن به هر شکلی با این جشنواره، در واقع دو دستی تقدیم کردن این خانه به آنهایی است که می‌توانند به راحتی آن را نابود کنند.

یعنی اعتقاد دارید هنرمندان در هر شرایطی باید در جشنواره فجر حضور داشته باشند؟

صددرصد. جشنواره فجر شبیه حیثیت فیلمسازان و هنرمندان ایرانی است که باید از آن به هر شکلی که ممکن است نگهداری کنند و به نظرم هر کسی که با آن همکاری نکند، مرتکب اشتباه می‌شود. همیشه هم این نظر را داشته‌ام و برای همین همه فیلم‌هایی را که ساخته‌ام (از آبادان تا پذیرایی ساده و حتی فیلم‌های مستندم) به جشنواره داده‌ام. همیشه با میل و رغبت زیاد در جشنواره حضور داشته‌ام و در همه مراسم آن شرکت کرده‌ام. علت هم این است که فکر می‌کنم با حضور خودم از حیثیت جشنواره حمایت می‌کنم. ترک کردن جشنواره صرفا به این علت که فعلا گروهی که با آن موافق نیستم آن را می‌چرخانند و برگزار می‌کنند، کار اشتباهی است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.