|

قصه‌های ناتمام

شرق: «خاطره‌ای با دو شروع» مجموعه‌ای از قصه‌های کوتاه آرمیتا رمضانی است که پس از درگذشت او گردآوری و در نشر یاد آرمیتا منتشر شده است. این مجموعه چنان‌که در توضیح ناشر آمده شامل تعدادی از داستان‌هایی است که نویسنده از ده تا بیست‌ویک‌سالگی نوشته است و بعضی قصه‌ها نیز ناتمام مانده‌اند که به گفته ناشر به رسم امانتداری تغییری در آنها داده نشده و به همان صورت ناتمام چاپ شده‌اند. قصه‌ها در حال‌وهوای زندگی روزمره شهری می‌گذرند و اغلب گوشه‌هایی از زندگی نوجوانان طبقه متوسط شهری را تصویر می‌کنند. بعضی قصه‌ها هم به مسائل اجتماعی و نابرابری‌های طبقاتی در متن زندگی شهری می‌پردازند، مثل قصه «قالپاق‌‌دزد» که درباره پسری است که قالپاق ماشین پولدارها را می‌دزدیده و حالا گیر افتاده و دارند کتکش می‌زنند و در این میان معلوم می‌شود که کسی که او را به این کار تحریک کرده یکی از بچه‌پولدارهاست. یا قصه «پیرزن آبدارچی مدرسه» که باز به مسائل اجتماعی مربوط به طبقات فرودست اشاره دارد. بعضی قصه‌ها نیز حالتی خاطره‌مانند‌ دارند و آمیخته به طنز هستند که این طنز نیز از نگاه طنزآمیز به مناسبات و عادت‌ها و سبک زندگی طبقه متوسط نشئت گرفته است و همچنین از مناسبات میان دانش‌آموزان در مدرسه و دغدغه‌های تحصیلی آنها. بعضی قصه‌ها نیز تلخ‌اند، مثل قصه «مسابقه» که موضوع آن مرگ است. بعضی نوشته‌های کتاب هم سطرهایی هستند که یا احتمالا قرار بوده قصه شوند و نیمه‌کاره مانده‌اند و یا از نوع خاطره‌نویسی‌های روزانه و دل‌نوشته‌اند. موضوع یکی از قصه‌ها هم به نام «کلاس داستان‌نویسی - عکس» درباره روزنامه و روزنامه‌نگاری و روزنامه‌نگاران است. راوی و شخصیت برخی قصه‌ها همنامِ خود نویسنده است. عنوان‌های آنچه در این مجموعه می‌خوانید عبارتند از: «خاطره‌ای با دو شروع»، «مسابقه»، «یک»، «قالپاق‌دزد»، «دو»، «فراموشی‌های بابا»، «سه»، «قاب شکسته»، «چهار»، «دلتنگی»، «روز استقلال»، «پنج»، «دختری که مشقهایش را ننوشته بود!»، «در آزمایشگاه»، «شش»، «پیرزن آبدارچی مدرسه»، «امتحان تاریخ»، «هفت»، «کلاس داستان‌نویسی-عکس»، «هشت»، «خواستگاری»، «نه» و «سپاس». آنچه می‌خوانید قسمتی است از قصه «فراموشی‌های بابا» از این مجموعه: «آن روز همه‌ی فکرم این بود که چطور ممکن است یکباره آلزایمر وارد زندگی منظم بابا شود. 40 سال کارمند اداره‌ی ثبت‌احوال بودن و شروع هر روز با نیم ساعت پیاده‌روی تند. خوب به خاطر دارم که بابا فقط یک هفته روزش رو با نیم‌ساعت پیاده‌روی تند شروع نکرد. فاصله‌ی فوت تا هفتم مامان بود. وگرنه از روزی که به یاد دارم صبح ساعت شش از خواب بلند می‌شد، بعد از نیم‌ساعت پیاده‌روی، دوش می‌گرفت، لباسی که مامان از شب قبل براش حاضر کرده بود را می‌پوشید، ظرف ناهارش را برمی‌داشت و از خانه می‌رفت. بعدازظهرها هم رأس ساعت 6:30 خانه بود. اگر مامان آلزایمر می‌گرفت اینقدر متعجب نمی‌شدم. مامان هم یک ساعت درونی داشت، مگر ممکن بود کسی با پدرم زندگی کند و اهمیت زمان را در زندگی‌اش نداند. ولی مامان برخلاف بابا بی‌خیال بود. به دنیا آمده بود که شور وارد زندگی ما کند. سوسن همچنان حرف می‌زد. می‌گفت که قصد دارد ساعات کاری‌اش را کم کند یا حتی از این به‌بعد شاگردهای خصوصی‌اش را به خانه بیاورد...»

شرق: «خاطره‌ای با دو شروع» مجموعه‌ای از قصه‌های کوتاه آرمیتا رمضانی است که پس از درگذشت او گردآوری و در نشر یاد آرمیتا منتشر شده است. این مجموعه چنان‌که در توضیح ناشر آمده شامل تعدادی از داستان‌هایی است که نویسنده از ده تا بیست‌ویک‌سالگی نوشته است و بعضی قصه‌ها نیز ناتمام مانده‌اند که به گفته ناشر به رسم امانتداری تغییری در آنها داده نشده و به همان صورت ناتمام چاپ شده‌اند. قصه‌ها در حال‌وهوای زندگی روزمره شهری می‌گذرند و اغلب گوشه‌هایی از زندگی نوجوانان طبقه متوسط شهری را تصویر می‌کنند. بعضی قصه‌ها هم به مسائل اجتماعی و نابرابری‌های طبقاتی در متن زندگی شهری می‌پردازند، مثل قصه «قالپاق‌‌دزد» که درباره پسری است که قالپاق ماشین پولدارها را می‌دزدیده و حالا گیر افتاده و دارند کتکش می‌زنند و در این میان معلوم می‌شود که کسی که او را به این کار تحریک کرده یکی از بچه‌پولدارهاست. یا قصه «پیرزن آبدارچی مدرسه» که باز به مسائل اجتماعی مربوط به طبقات فرودست اشاره دارد. بعضی قصه‌ها نیز حالتی خاطره‌مانند‌ دارند و آمیخته به طنز هستند که این طنز نیز از نگاه طنزآمیز به مناسبات و عادت‌ها و سبک زندگی طبقه متوسط نشئت گرفته است و همچنین از مناسبات میان دانش‌آموزان در مدرسه و دغدغه‌های تحصیلی آنها. بعضی قصه‌ها نیز تلخ‌اند، مثل قصه «مسابقه» که موضوع آن مرگ است. بعضی نوشته‌های کتاب هم سطرهایی هستند که یا احتمالا قرار بوده قصه شوند و نیمه‌کاره مانده‌اند و یا از نوع خاطره‌نویسی‌های روزانه و دل‌نوشته‌اند. موضوع یکی از قصه‌ها هم به نام «کلاس داستان‌نویسی - عکس» درباره روزنامه و روزنامه‌نگاری و روزنامه‌نگاران است. راوی و شخصیت برخی قصه‌ها همنامِ خود نویسنده است. عنوان‌های آنچه در این مجموعه می‌خوانید عبارتند از: «خاطره‌ای با دو شروع»، «مسابقه»، «یک»، «قالپاق‌دزد»، «دو»، «فراموشی‌های بابا»، «سه»، «قاب شکسته»، «چهار»، «دلتنگی»، «روز استقلال»، «پنج»، «دختری که مشقهایش را ننوشته بود!»، «در آزمایشگاه»، «شش»، «پیرزن آبدارچی مدرسه»، «امتحان تاریخ»، «هفت»، «کلاس داستان‌نویسی-عکس»، «هشت»، «خواستگاری»، «نه» و «سپاس». آنچه می‌خوانید قسمتی است از قصه «فراموشی‌های بابا» از این مجموعه: «آن روز همه‌ی فکرم این بود که چطور ممکن است یکباره آلزایمر وارد زندگی منظم بابا شود. 40 سال کارمند اداره‌ی ثبت‌احوال بودن و شروع هر روز با نیم ساعت پیاده‌روی تند. خوب به خاطر دارم که بابا فقط یک هفته روزش رو با نیم‌ساعت پیاده‌روی تند شروع نکرد. فاصله‌ی فوت تا هفتم مامان بود. وگرنه از روزی که به یاد دارم صبح ساعت شش از خواب بلند می‌شد، بعد از نیم‌ساعت پیاده‌روی، دوش می‌گرفت، لباسی که مامان از شب قبل براش حاضر کرده بود را می‌پوشید، ظرف ناهارش را برمی‌داشت و از خانه می‌رفت. بعدازظهرها هم رأس ساعت 6:30 خانه بود. اگر مامان آلزایمر می‌گرفت اینقدر متعجب نمی‌شدم. مامان هم یک ساعت درونی داشت، مگر ممکن بود کسی با پدرم زندگی کند و اهمیت زمان را در زندگی‌اش نداند. ولی مامان برخلاف بابا بی‌خیال بود. به دنیا آمده بود که شور وارد زندگی ما کند. سوسن همچنان حرف می‌زد. می‌گفت که قصد دارد ساعات کاری‌اش را کم کند یا حتی از این به‌بعد شاگردهای خصوصی‌اش را به خانه بیاورد...»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.