|

سفر بی‌بازگشت به «مریخ» می‌روید؟

شرق،عسل عباسیان: «بهرام»، ستاره جنگ و انتقام است. اسطوره سرخ‌رنگ «مریخ» که هرکسی به خشم او گرفتار می‌شد عقوبت سختی می‌دید. اما حالا در عصر تسخیر ستارگان و سیارگان جمعی آمده‌اند تا سیاره سرخ‌رنگ را به تسخیر خود درآورند و به سمت سفری بی‌بازگشت بروند؛ سفری که هدفش نه فقط قدم‌زدن روی سطح نزدیک‌ترین همسایه زمین، که زندگی روی پنجمین سیاره از سیارات منظومه راه شیری است. ماجرای تسخیر همسایه سرخ‌روی زمین از آنجایی آغاز شده که سازمان خصوصی و غیرانتفاعی Mars One قصد دارد با ساخت مستعمره انسانی بر سطح سیاره سرخ، نخستین گروه ساکنان را تا سال 2023 با یک بلیت یک‌طرفه راهی مریخ کند. مدیرعامل این شرکت هلندی هفته گذشته در اجلاس بین‌المللی بازرگانی فضایی 2013 در لندن اعلام کرد تاکنون بیش از 200‌هزار درخواست برای سفر بی‌بازگشت به مریخ از 140 کشور جهان ثبت شده که 80‌درصد درخواست‌ها به مردان اختصاص دارد. مسن‌ترین متقاضی 83ساله و جوان‌ترین فرد نیز یک دانش‌آموز دبستانی است؛ این دانش‌آموز هشت‌ساله خواستار نام‌نویسی در این پروژه شده و عنوان کرده که تا 10سال آینده و زمان اجرای ماموریت اصلی شرط سنی 18سال تمام را خواهد داشت. جالب‌ترین نکته برای ما ایرانی‌ها شاید این باشد که میان این گروه 14 ایرانی هم داوطلب شده‌اند تا راهی سفری شوند که بازگشتی در آن وجود ندارد؛ سفری که شاید میل به کنجکاوی را در راهیانش ارضا کند اما پرمخاطره نیز هست و از همه مهم‌تر برای آدمیزادی که تشنه رابطه است و تماس، با توجه به عدم‌امکان بازگشت و ارتباط با زمین، به نوعی مترادف با مرگ خواهد بود. از چهار چهره مختلف که اتفاقا اهل سفر و مخاطره هم هستند، پرسیده‌ایم که آیا اساسا اهل اینجور فانتزی‌ها هستند یا نه؟ و اگر قرار باشد این فانتزی محقق شود، حاضرند راهی سفری شوند که بازگشتی در آن نیست؟ در ادامه پاسخ‌ها را خواهید خواند.

محمدعلی اینانلو مستندساز
حاضر نیستم در هیچ پروژه بدون بازگشتی شرکت کنم. همه سفرهایم خدا را شکر بازگشت داشته است. به اعتقاد من، حتی آخرین سفر انسان هم که مرگ است بازگشت دارد. فانتزی سفر به مریخ را دارم چون بخشی از روحیه ماجراجویی‌ام را ارضا می‌کند. اما احتیاط بر این است که عده‌ای بروند و نتیجه‌اش را ببیند بعد که شرایط بازگشت فراهم شد ما هم برویم. در اکثر سفرها امکان عدم‌بازگشت هست. مثلا پارسال که به کویر لوت رفتیم همین امکان وجود داشت. ما به جایی رفتیم که پای هیچ بشری به آن نرسیده بود. منهای خطر اشرار، ممکن بود طبیعت به ما اجازه بازگشت ندهد اما سفری که پیش از رفتن مطمئنم بازگشت ندارد را نخواهم رفت. با اینکه سفر به مریخ را دوست دارم اما انگیزه‌ای برای ساخت مستندی از این سفر ندارم چون حتما مثل قبلا که در ساعتی که قرار بود سفر من به کویر لوت از شبکه مستند پخش شود، در همان ساعت یک مستند درجه سه خارجی پخش خواهد شد.

مهدی نادری کارگردان و فیلمنامه‌نویس
تصورش سخت نیست که مریخ همچون زمین و ماه به تسخیر درخواهد آمد، مدیر پروژه کره مریخ هم یک ایرانی پیروزمند به نام «پروفسور فیروز نادری» است. می‌گویند که این کره بکر بسیار به زمین شباهت دارد، امیدوارم آینده‌اش همچون آینده کره زمین نباشد. امیدوارم تهرانش اینگونه آلوده، رانندگانش تا این حد خودخواه نباشند، در کابل و بغدادش جنگ و اشغالی نباشد، نیویورکش امن و لندنش ارزان، توکیواش خلوت‌تر و در ریودو ژانیرواش سارقان پیاده‌روی نکنند و... در غیر این صورت بایستی گفت، آه‌ ای مریخ و آه ‌ای منظومه بیچاره، آه... .

سروش صحت بازیگر و فیلمنامه‌نویس
اصلا دلم نمی‌خواهد این سفر را تجربه کنم. بدون بازگشت‌بودن این سفر، یکی از مهم‌ترین دلایل بی‌علاقگی من است. من سفر بدون بازگشت به هیچ شهری را هم دوست ندارم. حتی رفتن به اصفهان و برنگشتن به تهران را هم دوست ندارم. تصور می‌کنم که دوست دارم تا آخر عمرم روی کره زمین زندگی کنم، روی کره زمین هم در ایران باشم و از بین شهرهای ایران هم توی تهران. نه اینکه از ترافیک تهران یا از هوای آلوده‌اش اذیت نشوم، نه! اما تهران جایی است که زیستگاه من است و دوستش دارم و به آن وابسته‌ام. دوست دارم سفر به مریخ را تجربه کنم، اما به شرط اینکه مطمئن باشم که روزی به شهرم تهران باز خواهم گشت.

بهناز جعفری بازیگر
در این روزهایی که از سر می‌گذرانم شاید بهترین جا برای پناه‌بردن همین مریخ است. فضایی نو که می‌شود کشفش کرد و می‌شود ساختش و آبادش کرد. فضایی که می‌تواند کمک کند تا از دلمردگی فاصله بگیریم. اما اگر قرار باشد من به این سفر بروم حتما باروبنه زیادی خواهم داشت. باید از قبل بدانم که وضعیت تماس و تلفن و اینها چطور است. به‌عنوان کسی که قرار است جایی را برای زندگی‌کردن بسازم، حتما پر از شور و اشتیاق هستم برای چنین سفری. از بی‌بازگشت‌بودن این سفر هم هیچ واهمه‌ای ندارم. می‌توانم زندگی تازه‌ای بسازم و با این زندگی تازه به راحتی عجین شوم. آدمیزاد فراموشکار است و با هر محیطی سازگار می‌شود. تنها موجودی است که هم با جنگ سازگار می‌شود و هم با سیل و زلزله و هم آلودگی هوا. به مرور با زندگی جدید، این زندگی قبلی و آدم‌هایش فراموش می‌شوند و من در این زندگی جدید شاید فقط نیاز به کاغذ و مداد و تراش دارم و چند کتاب، تا بتوانم با صدای بلند برای خودم نمایشنامه بخوانم و صدای خودم را دوباره کشف کنم... برای سیاره جدید و آدم‌هایش از این جهان و سیاره حتما چیزهای زیبایی به یادگار می‌برم. مثلا تخم گل‌هایی که بتواند به مرور رنگ و سبزی و شادابی را به این سیاره ارزانی دارد.
شرق،عسل عباسیان: «بهرام»، ستاره جنگ و انتقام است. اسطوره سرخ‌رنگ «مریخ» که هرکسی به خشم او گرفتار می‌شد عقوبت سختی می‌دید. اما حالا در عصر تسخیر ستارگان و سیارگان جمعی آمده‌اند تا سیاره سرخ‌رنگ را به تسخیر خود درآورند و به سمت سفری بی‌بازگشت بروند؛ سفری که هدفش نه فقط قدم‌زدن روی سطح نزدیک‌ترین همسایه زمین، که زندگی روی پنجمین سیاره از سیارات منظومه راه شیری است. ماجرای تسخیر همسایه سرخ‌روی زمین از آنجایی آغاز شده که سازمان خصوصی و غیرانتفاعی Mars One قصد دارد با ساخت مستعمره انسانی بر سطح سیاره سرخ، نخستین گروه ساکنان را تا سال 2023 با یک بلیت یک‌طرفه راهی مریخ کند. مدیرعامل این شرکت هلندی هفته گذشته در اجلاس بین‌المللی بازرگانی فضایی 2013 در لندن اعلام کرد تاکنون بیش از 200‌هزار درخواست برای سفر بی‌بازگشت به مریخ از 140 کشور جهان ثبت شده که 80‌درصد درخواست‌ها به مردان اختصاص دارد. مسن‌ترین متقاضی 83ساله و جوان‌ترین فرد نیز یک دانش‌آموز دبستانی است؛ این دانش‌آموز هشت‌ساله خواستار نام‌نویسی در این پروژه شده و عنوان کرده که تا 10سال آینده و زمان اجرای ماموریت اصلی شرط سنی 18سال تمام را خواهد داشت. جالب‌ترین نکته برای ما ایرانی‌ها شاید این باشد که میان این گروه 14 ایرانی هم داوطلب شده‌اند تا راهی سفری شوند که بازگشتی در آن وجود ندارد؛ سفری که شاید میل به کنجکاوی را در راهیانش ارضا کند اما پرمخاطره نیز هست و از همه مهم‌تر برای آدمیزادی که تشنه رابطه است و تماس، با توجه به عدم‌امکان بازگشت و ارتباط با زمین، به نوعی مترادف با مرگ خواهد بود. از چهار چهره مختلف که اتفاقا اهل سفر و مخاطره هم هستند، پرسیده‌ایم که آیا اساسا اهل اینجور فانتزی‌ها هستند یا نه؟ و اگر قرار باشد این فانتزی محقق شود، حاضرند راهی سفری شوند که بازگشتی در آن نیست؟ در ادامه پاسخ‌ها را خواهید خواند.

محمدعلی اینانلو مستندساز
حاضر نیستم در هیچ پروژه بدون بازگشتی شرکت کنم. همه سفرهایم خدا را شکر بازگشت داشته است. به اعتقاد من، حتی آخرین سفر انسان هم که مرگ است بازگشت دارد. فانتزی سفر به مریخ را دارم چون بخشی از روحیه ماجراجویی‌ام را ارضا می‌کند. اما احتیاط بر این است که عده‌ای بروند و نتیجه‌اش را ببیند بعد که شرایط بازگشت فراهم شد ما هم برویم. در اکثر سفرها امکان عدم‌بازگشت هست. مثلا پارسال که به کویر لوت رفتیم همین امکان وجود داشت. ما به جایی رفتیم که پای هیچ بشری به آن نرسیده بود. منهای خطر اشرار، ممکن بود طبیعت به ما اجازه بازگشت ندهد اما سفری که پیش از رفتن مطمئنم بازگشت ندارد را نخواهم رفت. با اینکه سفر به مریخ را دوست دارم اما انگیزه‌ای برای ساخت مستندی از این سفر ندارم چون حتما مثل قبلا که در ساعتی که قرار بود سفر من به کویر لوت از شبکه مستند پخش شود، در همان ساعت یک مستند درجه سه خارجی پخش خواهد شد.

مهدی نادری کارگردان و فیلمنامه‌نویس
تصورش سخت نیست که مریخ همچون زمین و ماه به تسخیر درخواهد آمد، مدیر پروژه کره مریخ هم یک ایرانی پیروزمند به نام «پروفسور فیروز نادری» است. می‌گویند که این کره بکر بسیار به زمین شباهت دارد، امیدوارم آینده‌اش همچون آینده کره زمین نباشد. امیدوارم تهرانش اینگونه آلوده، رانندگانش تا این حد خودخواه نباشند، در کابل و بغدادش جنگ و اشغالی نباشد، نیویورکش امن و لندنش ارزان، توکیواش خلوت‌تر و در ریودو ژانیرواش سارقان پیاده‌روی نکنند و... در غیر این صورت بایستی گفت، آه‌ ای مریخ و آه ‌ای منظومه بیچاره، آه... .

سروش صحت بازیگر و فیلمنامه‌نویس
اصلا دلم نمی‌خواهد این سفر را تجربه کنم. بدون بازگشت‌بودن این سفر، یکی از مهم‌ترین دلایل بی‌علاقگی من است. من سفر بدون بازگشت به هیچ شهری را هم دوست ندارم. حتی رفتن به اصفهان و برنگشتن به تهران را هم دوست ندارم. تصور می‌کنم که دوست دارم تا آخر عمرم روی کره زمین زندگی کنم، روی کره زمین هم در ایران باشم و از بین شهرهای ایران هم توی تهران. نه اینکه از ترافیک تهران یا از هوای آلوده‌اش اذیت نشوم، نه! اما تهران جایی است که زیستگاه من است و دوستش دارم و به آن وابسته‌ام. دوست دارم سفر به مریخ را تجربه کنم، اما به شرط اینکه مطمئن باشم که روزی به شهرم تهران باز خواهم گشت.

بهناز جعفری بازیگر
در این روزهایی که از سر می‌گذرانم شاید بهترین جا برای پناه‌بردن همین مریخ است. فضایی نو که می‌شود کشفش کرد و می‌شود ساختش و آبادش کرد. فضایی که می‌تواند کمک کند تا از دلمردگی فاصله بگیریم. اما اگر قرار باشد من به این سفر بروم حتما باروبنه زیادی خواهم داشت. باید از قبل بدانم که وضعیت تماس و تلفن و اینها چطور است. به‌عنوان کسی که قرار است جایی را برای زندگی‌کردن بسازم، حتما پر از شور و اشتیاق هستم برای چنین سفری. از بی‌بازگشت‌بودن این سفر هم هیچ واهمه‌ای ندارم. می‌توانم زندگی تازه‌ای بسازم و با این زندگی تازه به راحتی عجین شوم. آدمیزاد فراموشکار است و با هر محیطی سازگار می‌شود. تنها موجودی است که هم با جنگ سازگار می‌شود و هم با سیل و زلزله و هم آلودگی هوا. به مرور با زندگی جدید، این زندگی قبلی و آدم‌هایش فراموش می‌شوند و من در این زندگی جدید شاید فقط نیاز به کاغذ و مداد و تراش دارم و چند کتاب، تا بتوانم با صدای بلند برای خودم نمایشنامه بخوانم و صدای خودم را دوباره کشف کنم... برای سیاره جدید و آدم‌هایش از این جهان و سیاره حتما چیزهای زیبایی به یادگار می‌برم. مثلا تخم گل‌هایی که بتواند به مرور رنگ و سبزی و شادابی را به این سیاره ارزانی دارد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.