|

زن متهم به قتل در دادگاه از خودش دفاع کرد

قتل دو فرزند در بن‌بست زندگی

عکس: شرق

قتل دو فرزند در بن‌بست زندگی

شرق : زمانی که محمد کوچک داشت کنار رودخانه کرج بازی می‌کرد و به بوسه‌های مادرش چشم دوخته بود که بر گونه‌های خواهر می‌چسبید نمی‌دانست که تا لحظاتی دیگر قرار است هر دو آنها قربانی زندگی تلخ مادر شوند. مادر این دو کودک روز گذشته در جلسه دادگاه شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران حاضر شد و جزییات قتل دو فرزندش را برای قضات توضیح داد.

سیدرضایی - نماینده دادستان - در ابتدای جلسه محاکمه در جایگاه حاضر شد و در توضیح جزییات این قتل‌ها گفت: متهم که زنی 33 ساله به نام مینا است پنج سال قبل دو فرزندش به نام‌های محمد هفت ساله و زهرا سه ساله را خفه کرده و اجسادشان را به رودخانه انداخته ‌است. جسد زهرا لحظاتی بعد از قتل کشف شد و جنازه محمد هیچ‌وقت پیدا نشد اما تحقیقات پلیس نشان داد هر دو کودک کشته شده‌اند.

نماینده دادستان اعلام کرد: «متهم از نظر پزشکی قانونی مسوول اعمال خودش است و من درخواست صدور حکم قانونی در این خصوص دارم هرچند متهم توانسته از تنها ولی‌دم که پدر مقتولان است رضایت بگیرد اما دادسرا با توجه به جنبه عمومی جرم درخواست مجازات متهم را دارد.»

در ادامه مینا در جایگاه حاضر شد. او که به پهنای صورتش اشک می‌ریخت و به سختی روی پای خودش ایستاده ‌بود وقتی در برابر قضات قرار گرفت اتهام قتل را قبول کرد و گفت: دیگر نمی‌توانستم وضعیت را تحمل کنم. من و بچه‌هایم شرایط بدی داشتیم و می‌خواستم آنها را از این بدبختی نجات بدهم. هرکس در آن شرایط قرار می‌گرفت کار من را می‌کرد. دخترم داشت بزرگ می‌شد و شوهری داشتم که به بچه خودش رحم نمی‌کرد چطور می‌توانستم این وضعیت را تحمل کنم. خیلی تحت فشار بودم. در این هنگام قاضی عزیزمحمدی - رییس دادگاه - خطاب به متهم گفت: اگر حرفت را قبول کنیم و بپذیریم در شرایط بدی بودی و بپذیریم که زمین و آسمان روی سرت خراب شده‌بود این چه ربطی به بچه‌های بی‌دفاع و بی‌گناه داشت تو یک مادر هستی چرا چنین رفتاری با بچه‌هایت کردی؟

مینا گفت: شوهرم خیلی اذیت می‌کرد هر کاری را که فکر می‌کردم باید برای خوب شدنش انجام دهم کردم اما فایده‌ای نداشت. حتی خواستم جدا شوم اما نشد. شما پشت میز نشسته‌اید و نمی‌دانید من چه می‌کشم. چه زندگی‌ای داشتم و چه بدبختی‌هایی تحمل کردم فقط من را متهم می‌کنید بدون اینکه بدانید چه بر سرم آمده ‌است.

وقتی قضات به این زن اطمینان دادند همه حرف‌هایش را گوش می‌دهند داستان زندگی‌اش را شرح داد و گفت: هشت سال قبل از این حادثه با شوهرم ازدواج کردم و می‌خواستم کنار او زندگی خوبی داشته ‌باشم. باردار شدم و محمد به دنیا آمد اما از همان موقع فهمیدم که شوهرم مرد بدی ‌است. او مشکلات اخلاقی زیادی داشت. کارهایش من را تحت فشار قرار می‌داد. به او گفتم که این کارها را نکند هر بار عذرخواهی می‌کرد و بعد دوباره به کارش می‌پرداخت. اوایل فکر می‌کردم مشکلش من هستم و دیگر دوستم ندارد با خودم کنار آمده‌ بودم و به خاطر محمد تحمل می‌کردم اما بعد از مدتی مشکلاتش بیشتر شد. او مزاحم زنان همسایه و حتی بچه‌های آنها می‌شد. در این مدت دومین فرزندمان به دنیا آمد. من گرفتار بچه‌ها بودم و در این اوضاع رفتارهای شوهرم بدتر شد او کودک‌آزار شده‌ بود. همسایه‌ها جلو در خانه ما می‌آمدند و گلایه می‌کردند و حتی چند باری هم از شوهرم شکایت کردند. او آبرویم را برده‌ بود. تصمیم گرفتم از او جدا شوم به دادگاه رفتم و درخواست طلاق دادم اما گفتند باید ثابت کنی شوهرت فساد اخلاقی دارد. من چطور می‌توانستم این موضوع را ثابت کنم هیچ‌کس حاضر نبود بپذیرد شوهرم مشکل دارد. او به دادگاه آمد و گفت که من و بچه‌هایش را دوست دارد و دیگر از این کارها نمی‌کند. نتوانستم طلاق بگیرم و تصمیم گرفتم او را پیش پزشک ببرم.

متهم ادامه داد: با هم به دکتر رفتیم و داروهای زیادی برای درمانش تجویز شد مبلغ زیادی پول دادم و داروها را خریدم بعد از چند روز متوجه شدم شوهرم داروها را دور ریخته و از آنها استفاده نمی‌کند. آخرین بار که با هم دعوا کردیم به من گفت می‌خواهد راهش را تغییر دهد و روابط جنسی متعدد را دوست دارد. دخترم داشت بزرگ می‌شد. زهرا سه ساله شده ‌بود هر وقت شوهرم سمتش می‌رفت قلبم به تپش می‌افتاد و می‌ترسیدم. شوهرم بچه‌ها را هم اذیت می‌کرد و فکر می‌کردم اگر زهرا را هم تنها پیدا کند کاری می‌کند که با بچه‌های مردم انجام داده است. از همه چیز خسته ‌شده‌ بودم کارهایی که فکر می‌کردم می‌تواند شوهرم را درمان کند امتحان کردم اما نشد. خودم هم نتوانستم طلاق بگیرم هیچ راهی جز مرگ برای ما نبود. اگر خودم خودکشی می‌کردم بچه‌ها گرفتار پدری می‌شدند که بیمار جنسی بود. بنابراین تصمیم گرفتم هرسه‌مان بمیریم. با هم به کنار رودخانه کرج رفتیم ماشین گرفتم پولی که همراهم بود خیلی کم بود اگر پشیمان می‌شدم هم نمی‌توانستم با آن به خانه برگردم. وقتی از تاکسی پیاده شدیم محمد خیلی خوشحال بود رفت کنار رودخانه که بازی کند.

مینا در این هنگام پشت تریبون با صدای بلند گریه کرد و گفت: زهرا را بغل کردم و بوسیدمش، صورتش را به صورتم چسباندم. گفتم دخترم تو نجات پیدا می‌کنی بعد او را داخل رودخانه پرت کردم. محمد این صحنه را ندید به سراغش رفتم پسرم را محکم در آغوشم گرفتم و گفتم دیگر همه سختی‌ها تمام شد، پسرم خیره به صورتم نگاه کرد او را هم به داخل آب پرت کردم، همه بدنم می‌لرزید بعد از پسرم خودم به سمت رودخانه رفتم و خودم را داخل آب انداختم نمی‌دانم چه شد که مردم و پلیس آمدند و من را نجات دادند. شوهرم کاری کرده ‌بود که دیگر نمی‌توانستم ادامه بدهم هیچ‌کس در محل با من حرف نمی‌زد همه بچه‌هایم را با دست نشان می‌دادند و از همه بدتر این بود که نگران دخترم بودم. ما زندگی فقیرانه‌ای داشتیم اما هیچ‌وقت با این مساله مشکلی نداشتم.

در ادامه فهیمه حاج محمدعلی وکیل متهم در جایگاه حاضر شد و گفت: متهم اتهامات خودش را قبول دارد و من در این خصوص حرفی ندارم اما در مورد شخص مینا باید بگویم آنچه او انجام داده انعکاس رفتارهای شوهرش بوده‌ است. این زن شرایط را تحمل کرده و کابوس‌ها زمانی به سراغ او آمده که دخترش بزرگ شده چهره یک دختربچه را پیدا کرده و رفتارهای پدر این کودک هراس را بر وجود این زن انداخته که مبادا دخترش قربانی کارهای غیراخلاقی پدر شود. همه ما می‌دانیم جدایی برای یک زن چه مراحل سختی در کشور دارد و مینا نه تنها در این خصوص شکست خورده بلکه راه‌های دیگری را هم امتحان کرده و شوهرش را نزد پزشک برده که راه به جایی نبرده ‌است. این یک واقعیت است که متهم از سر استیصال دست به این قتل‌ها زده‌ است. مطابق نظر پزشکی قانونی متهم دارای افسردگی است، این بیماری به لحاظ روحی او را از پای درآورده ‌ا ست.

وکیل مدافع ادامه داد: او بعد از این قتل راهش را در زندگی عوض کرده محبتی که از فرزندانش دریغ شده به فرزندان خواهرش داده‌ و مهر مادری را در وجود آنها نهاده است باز گرداندن این متهم به زندان به اصلاح او کمکی نمی‌کند، درخواست دارم او را کمک کنید.

در پایان متهم برای بیان آخرین دفاع در جایگاه حاضر شد و گفت: بعد از قتل فرزندانم شوهرم چون خودش را مقصر می‌دانست، اعلام رضایت کرد و ما از هم جدا شدیم. من از زندان آزاد شدم و بعد از مدتی خواهرم، در یک تصادف فوت شد و شوهرش از من درخواست ازدواج کرد تا از بچه‌هایش مراقبت کنم. خواهرم پنج فرزند دارد و من با همه وجودم آنها را نوازش می‌کنم. تا هم آنها احساس غم کمتری به خاطر مادرشان بکنند و هم من بچه‌های نداشته‌ام را پیدا کنم. شوهر سابقم حالا فهمیده که چه کرده ‌است با من تماس می‌گیرد و از من می‌خواهد جدا شوم و دوباره با او ازدواج کنم اما دیگر به خانه او برنمی‌گردم کارهای او باعث شد بچه‌هایم را از دست بدهم. نمی‌دانم چه حکمی برایم صادر خواهد شد اما اگر اعدامم کنید از این زندگی پر از درد و بی‌کسی راحت می‌شوم. اگر می‌دانستم زنده می‌مانم و حالا باید در برابر شما بایستم و جواب بدهم و دردهایم را دوره کنم هر طور شده خودم را می‌کشتم.

بعد از پایان جلسه دادگاه هیات قضات برای صدور رای وارد شور شدند و متهم را به شش ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت و چهار سال و نیم حبس تعلیقی محکوم کردند.

شرق : زمانی که محمد کوچک داشت کنار رودخانه کرج بازی می‌کرد و به بوسه‌های مادرش چشم دوخته بود که بر گونه‌های خواهر می‌چسبید نمی‌دانست که تا لحظاتی دیگر قرار است هر دو آنها قربانی زندگی تلخ مادر شوند. مادر این دو کودک روز گذشته در جلسه دادگاه شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران حاضر شد و جزییات قتل دو فرزندش را برای قضات توضیح داد.

سیدرضایی - نماینده دادستان - در ابتدای جلسه محاکمه در جایگاه حاضر شد و در توضیح جزییات این قتل‌ها گفت: متهم که زنی 33 ساله به نام مینا است پنج سال قبل دو فرزندش به نام‌های محمد هفت ساله و زهرا سه ساله را خفه کرده و اجسادشان را به رودخانه انداخته ‌است. جسد زهرا لحظاتی بعد از قتل کشف شد و جنازه محمد هیچ‌وقت پیدا نشد اما تحقیقات پلیس نشان داد هر دو کودک کشته شده‌اند.

نماینده دادستان اعلام کرد: «متهم از نظر پزشکی قانونی مسوول اعمال خودش است و من درخواست صدور حکم قانونی در این خصوص دارم هرچند متهم توانسته از تنها ولی‌دم که پدر مقتولان است رضایت بگیرد اما دادسرا با توجه به جنبه عمومی جرم درخواست مجازات متهم را دارد.»

در ادامه مینا در جایگاه حاضر شد. او که به پهنای صورتش اشک می‌ریخت و به سختی روی پای خودش ایستاده ‌بود وقتی در برابر قضات قرار گرفت اتهام قتل را قبول کرد و گفت: دیگر نمی‌توانستم وضعیت را تحمل کنم. من و بچه‌هایم شرایط بدی داشتیم و می‌خواستم آنها را از این بدبختی نجات بدهم. هرکس در آن شرایط قرار می‌گرفت کار من را می‌کرد. دخترم داشت بزرگ می‌شد و شوهری داشتم که به بچه خودش رحم نمی‌کرد چطور می‌توانستم این وضعیت را تحمل کنم. خیلی تحت فشار بودم. در این هنگام قاضی عزیزمحمدی - رییس دادگاه - خطاب به متهم گفت: اگر حرفت را قبول کنیم و بپذیریم در شرایط بدی بودی و بپذیریم که زمین و آسمان روی سرت خراب شده‌بود این چه ربطی به بچه‌های بی‌دفاع و بی‌گناه داشت تو یک مادر هستی چرا چنین رفتاری با بچه‌هایت کردی؟

مینا گفت: شوهرم خیلی اذیت می‌کرد هر کاری را که فکر می‌کردم باید برای خوب شدنش انجام دهم کردم اما فایده‌ای نداشت. حتی خواستم جدا شوم اما نشد. شما پشت میز نشسته‌اید و نمی‌دانید من چه می‌کشم. چه زندگی‌ای داشتم و چه بدبختی‌هایی تحمل کردم فقط من را متهم می‌کنید بدون اینکه بدانید چه بر سرم آمده ‌است.

وقتی قضات به این زن اطمینان دادند همه حرف‌هایش را گوش می‌دهند داستان زندگی‌اش را شرح داد و گفت: هشت سال قبل از این حادثه با شوهرم ازدواج کردم و می‌خواستم کنار او زندگی خوبی داشته ‌باشم. باردار شدم و محمد به دنیا آمد اما از همان موقع فهمیدم که شوهرم مرد بدی ‌است. او مشکلات اخلاقی زیادی داشت. کارهایش من را تحت فشار قرار می‌داد. به او گفتم که این کارها را نکند هر بار عذرخواهی می‌کرد و بعد دوباره به کارش می‌پرداخت. اوایل فکر می‌کردم مشکلش من هستم و دیگر دوستم ندارد با خودم کنار آمده‌ بودم و به خاطر محمد تحمل می‌کردم اما بعد از مدتی مشکلاتش بیشتر شد. او مزاحم زنان همسایه و حتی بچه‌های آنها می‌شد. در این مدت دومین فرزندمان به دنیا آمد. من گرفتار بچه‌ها بودم و در این اوضاع رفتارهای شوهرم بدتر شد او کودک‌آزار شده‌ بود. همسایه‌ها جلو در خانه ما می‌آمدند و گلایه می‌کردند و حتی چند باری هم از شوهرم شکایت کردند. او آبرویم را برده‌ بود. تصمیم گرفتم از او جدا شوم به دادگاه رفتم و درخواست طلاق دادم اما گفتند باید ثابت کنی شوهرت فساد اخلاقی دارد. من چطور می‌توانستم این موضوع را ثابت کنم هیچ‌کس حاضر نبود بپذیرد شوهرم مشکل دارد. او به دادگاه آمد و گفت که من و بچه‌هایش را دوست دارد و دیگر از این کارها نمی‌کند. نتوانستم طلاق بگیرم و تصمیم گرفتم او را پیش پزشک ببرم.

متهم ادامه داد: با هم به دکتر رفتیم و داروهای زیادی برای درمانش تجویز شد مبلغ زیادی پول دادم و داروها را خریدم بعد از چند روز متوجه شدم شوهرم داروها را دور ریخته و از آنها استفاده نمی‌کند. آخرین بار که با هم دعوا کردیم به من گفت می‌خواهد راهش را تغییر دهد و روابط جنسی متعدد را دوست دارد. دخترم داشت بزرگ می‌شد. زهرا سه ساله شده ‌بود هر وقت شوهرم سمتش می‌رفت قلبم به تپش می‌افتاد و می‌ترسیدم. شوهرم بچه‌ها را هم اذیت می‌کرد و فکر می‌کردم اگر زهرا را هم تنها پیدا کند کاری می‌کند که با بچه‌های مردم انجام داده است. از همه چیز خسته ‌شده‌ بودم کارهایی که فکر می‌کردم می‌تواند شوهرم را درمان کند امتحان کردم اما نشد. خودم هم نتوانستم طلاق بگیرم هیچ راهی جز مرگ برای ما نبود. اگر خودم خودکشی می‌کردم بچه‌ها گرفتار پدری می‌شدند که بیمار جنسی بود. بنابراین تصمیم گرفتم هرسه‌مان بمیریم. با هم به کنار رودخانه کرج رفتیم ماشین گرفتم پولی که همراهم بود خیلی کم بود اگر پشیمان می‌شدم هم نمی‌توانستم با آن به خانه برگردم. وقتی از تاکسی پیاده شدیم محمد خیلی خوشحال بود رفت کنار رودخانه که بازی کند.

مینا در این هنگام پشت تریبون با صدای بلند گریه کرد و گفت: زهرا را بغل کردم و بوسیدمش، صورتش را به صورتم چسباندم. گفتم دخترم تو نجات پیدا می‌کنی بعد او را داخل رودخانه پرت کردم. محمد این صحنه را ندید به سراغش رفتم پسرم را محکم در آغوشم گرفتم و گفتم دیگر همه سختی‌ها تمام شد، پسرم خیره به صورتم نگاه کرد او را هم به داخل آب پرت کردم، همه بدنم می‌لرزید بعد از پسرم خودم به سمت رودخانه رفتم و خودم را داخل آب انداختم نمی‌دانم چه شد که مردم و پلیس آمدند و من را نجات دادند. شوهرم کاری کرده ‌بود که دیگر نمی‌توانستم ادامه بدهم هیچ‌کس در محل با من حرف نمی‌زد همه بچه‌هایم را با دست نشان می‌دادند و از همه بدتر این بود که نگران دخترم بودم. ما زندگی فقیرانه‌ای داشتیم اما هیچ‌وقت با این مساله مشکلی نداشتم.

در ادامه فهیمه حاج محمدعلی وکیل متهم در جایگاه حاضر شد و گفت: متهم اتهامات خودش را قبول دارد و من در این خصوص حرفی ندارم اما در مورد شخص مینا باید بگویم آنچه او انجام داده انعکاس رفتارهای شوهرش بوده‌ است. این زن شرایط را تحمل کرده و کابوس‌ها زمانی به سراغ او آمده که دخترش بزرگ شده چهره یک دختربچه را پیدا کرده و رفتارهای پدر این کودک هراس را بر وجود این زن انداخته که مبادا دخترش قربانی کارهای غیراخلاقی پدر شود. همه ما می‌دانیم جدایی برای یک زن چه مراحل سختی در کشور دارد و مینا نه تنها در این خصوص شکست خورده بلکه راه‌های دیگری را هم امتحان کرده و شوهرش را نزد پزشک برده که راه به جایی نبرده ‌است. این یک واقعیت است که متهم از سر استیصال دست به این قتل‌ها زده‌ است. مطابق نظر پزشکی قانونی متهم دارای افسردگی است، این بیماری به لحاظ روحی او را از پای درآورده ‌ا ست.

وکیل مدافع ادامه داد: او بعد از این قتل راهش را در زندگی عوض کرده محبتی که از فرزندانش دریغ شده به فرزندان خواهرش داده‌ و مهر مادری را در وجود آنها نهاده است باز گرداندن این متهم به زندان به اصلاح او کمکی نمی‌کند، درخواست دارم او را کمک کنید.

در پایان متهم برای بیان آخرین دفاع در جایگاه حاضر شد و گفت: بعد از قتل فرزندانم شوهرم چون خودش را مقصر می‌دانست، اعلام رضایت کرد و ما از هم جدا شدیم. من از زندان آزاد شدم و بعد از مدتی خواهرم، در یک تصادف فوت شد و شوهرش از من درخواست ازدواج کرد تا از بچه‌هایش مراقبت کنم. خواهرم پنج فرزند دارد و من با همه وجودم آنها را نوازش می‌کنم. تا هم آنها احساس غم کمتری به خاطر مادرشان بکنند و هم من بچه‌های نداشته‌ام را پیدا کنم. شوهر سابقم حالا فهمیده که چه کرده ‌است با من تماس می‌گیرد و از من می‌خواهد جدا شوم و دوباره با او ازدواج کنم اما دیگر به خانه او برنمی‌گردم کارهای او باعث شد بچه‌هایم را از دست بدهم. نمی‌دانم چه حکمی برایم صادر خواهد شد اما اگر اعدامم کنید از این زندگی پر از درد و بی‌کسی راحت می‌شوم. اگر می‌دانستم زنده می‌مانم و حالا باید در برابر شما بایستم و جواب بدهم و دردهایم را دوره کنم هر طور شده خودم را می‌کشتم.

بعد از پایان جلسه دادگاه هیات قضات برای صدور رای وارد شور شدند و متهم را به شش ماه حبس تعزیری با احتساب ایام بازداشت و چهار سال و نیم حبس تعلیقی محکوم کردند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.