نگرش خودانتظام در جامعه حسابداران
غلامحسین دوانی .عضو جامعه حسابداران رسمی ایران
بنا به توصیه فدراسیون بینالمللی حسابداران (آیفک)، از سال ۲۰۰۷ مقارن با سیامین سال تأسیس این فدراسیون، بازه زمانی ۱۱ تا ۱۷ آذر هر سال را بهعنوان هفته جهانی حسابداری اعلام و حسابداران جهان این هفته را به برپایی جشن و همایش و معرفی نقش حسابداری در سلامت اقتصادی جوامع میپردازند. در ایران نیز از چند سال پیش به همت نهادهای حرفهای 15 آذر هر سال بهعنوان روز حسابدار معرفی شده که با وجود کوتاهی دولتها در بهرسمیتشناختن این روز مهم در تقویم کشور، جامعه حسابداری کشور با برپایی جشن ماندگاری، این روز را به نمایش میگذارد. نگارنده، سال گذشته در جشن باشکوه روز حسابدار که در اصفهان برگزار شد، اعلام داشتم تحقیقات جدید در جهان نشان میدهد «حسابداری علم مهندسی ساختوساز مالی و حسابرسی علم مهندسی ناظر بر این ساختوساز تلقی میشود»؛ با این تعریف دیگر حسابداری فقط جمعآوری اطلاعات، طبقهبندی و تلخیص و استخراج گزارش مالی نیست بلکه این پیش پا افتادهترین وظایف حسابداری در عصر حکمرانی خوب است. بازار حرفه حسابداری در جهان با رقمی حدود 508 میلیارد دلار که پیشبینی میشود تا سال 2023 به رقم 645 میلیارددلار برسد، حدود 5.6
میلیون حسابدار حرفهای را در خود جای داده است که این مختصات نشان از توسعه حرفه حسابداری در نقشهای حسابدار، تکنسین مالی، حسابرس، بازرس تقلب، رئیس حسابداری، حسابدار مدیریت، حسابدار خبره مالی، مدیر مالی و... دارد. جامعه حسابداری ایران که تبلور آن را میتوان در نهادهای حرفهای همچون انجمن حسابداران خبره ایران، جامعه حسابداران رسمی ایران، انجمن حسابداری ایران، انجمن حسابرسان داخلی ایران، انجمن مدیران مالی و سازمان حسابرسی و دیوان محاسبات عمومی و ۴۵۰ هزار دانشجوی رشته حسابداری مراکز دانشگاهی و با انبوهی از استادان این رشته مشاهده کرد، ثروت بیکرانی است که دولت باید بهعنوان نیروی انسانی تجدیدپذیر به آن بنگرد. همچنین از آن بهعنوان اهرم توسعه و شفافسازی به منظور ایجاد زیرساختهای درست اقتصادی مبتنی بر بازار کارا استفاده کند. حسابداری از ارکان نظام پاسخگویی و پایگاه حکومتهای مردمسالار در اجرای حکمرانی خوب است. نتایج تحقیات جهانی نشان داده که رابطه مثبت و معنیداری بین حسابداری اجتماعی متضمن توسعه پایدار و حسابداری مدیریت زیستمحیطی و حفظ توسعه پایدار در جوامع مختلف وجود دارد؛ زیرا الزامات حسابداری اجتماعی در
چارچوب توسعه پایدار مبتنی بر شفافیت، پاسخگویی، رعایت قانون و مقررات، رقابت عادلانه و رعایت حقوق ذینفعان جز از طریق حسابداری و حسابرسی امکانپذیر نیست. حسابداری اجتماعی مبتنی بر توسعه پایدار که عموما بهعنوان حسابداری اجتماعی، حسابداری مسئولیت اجتماعی و زیستمحیطی شناخته شده و گزارشگری خاص آن که شامل مسئولیت اجتماعی و زیستمحیطی شرکتها با تأکید بر شاخصهای مالی و غیرمالی صورت میگیرد، امروزه خواسته و مطالبات اصلی مردم است؛ زیرا گزارشها مبین فعالیتهایی است که تأثیر مستقیمی بر جامعه، محیطزیست و عملکرد اقتصادی یک سازمان دارد. به همین دلیل حسابداری توسعه پایدار عملا نوعی حسابداری مدیریتی برای تصمیمسازی داخلی و ایجاد سیاستهای جدید در مورد سازمانها و بنگاههای اقتصادی و غیراقتصادی است که با حقوق و منافع عمومی سروکار دارند. از طرف دیگر در شرایطی که درآمدهای مالیاتی کشور در چند سال اخیر بیش از درآمدهای نفتی بوده، امر حاکمیت مالیاتی در پرتو حسابداری مالیاتی بهمنزله تأمین مالی منابع دولت از ملت است که بنیاد رابطه ملت- دولت بر آن استوار است که این موضوع نیز جز از طریق حسابرسی مالیاتی بر چگونگی خرجکرد منابع
مالیاتی تحقق نخواهد یافت. تخصیص بهینه منابع مالی کشور بهویژه در شرایط تحریمی و قیمت ارز و کمیاببودن منابع ارزی نیز از اهم الزامات برقراری انضباط مالی در چارچوب نظامات حسابداری و حسابرسی عملکرد به منظور نظارت ملت بر دولت از طریق ناظران امین ملت -حسابرسان- است. زیرا هرگونه حسابرسی کارا میتواند از هدردادن منابع مالی ملت که در اختیار دولت است، جلوگیری کند. درواقع اگر دولت را کارگزار ملت در خرجکرد منابع کشور بدانیم - که اینچنین است- ملتها ناچارند به ناظران امین خود در قالب نهادهایی مانند جامعه حسابداران رسمی، دیوان محاسبات عمومی و سازمان بازرسی کل کشور روی آورند. بهطور مثال درحالیکه مسائل زیستمحیطی و معضلات آب و خاک در کشور بهعنوان یک تهدید ملی تلقی شده، یک راهکار برای تأمین مالی و رفع معضلات مذکور این است که با استفاده از مالیاتهای اخذشده علاوه بر حفظ اقتصاد زیستمحیطی به منظور افزایش درآمد، با برقراری حسابداری زیستمحیطی و حسابداری مسئولیتهای اجتماعی، بتوان سهم صاحبان کسبوکارها را در حفظ محیطزیست مشخص کرد.
ادامه دارد...
بنا به توصیه فدراسیون بینالمللی حسابداران (آیفک)، از سال ۲۰۰۷ مقارن با سیامین سال تأسیس این فدراسیون، بازه زمانی ۱۱ تا ۱۷ آذر هر سال را بهعنوان هفته جهانی حسابداری اعلام و حسابداران جهان این هفته را به برپایی جشن و همایش و معرفی نقش حسابداری در سلامت اقتصادی جوامع میپردازند. در ایران نیز از چند سال پیش به همت نهادهای حرفهای 15 آذر هر سال بهعنوان روز حسابدار معرفی شده که با وجود کوتاهی دولتها در بهرسمیتشناختن این روز مهم در تقویم کشور، جامعه حسابداری کشور با برپایی جشن ماندگاری، این روز را به نمایش میگذارد. نگارنده، سال گذشته در جشن باشکوه روز حسابدار که در اصفهان برگزار شد، اعلام داشتم تحقیقات جدید در جهان نشان میدهد «حسابداری علم مهندسی ساختوساز مالی و حسابرسی علم مهندسی ناظر بر این ساختوساز تلقی میشود»؛ با این تعریف دیگر حسابداری فقط جمعآوری اطلاعات، طبقهبندی و تلخیص و استخراج گزارش مالی نیست بلکه این پیش پا افتادهترین وظایف حسابداری در عصر حکمرانی خوب است. بازار حرفه حسابداری در جهان با رقمی حدود 508 میلیارد دلار که پیشبینی میشود تا سال 2023 به رقم 645 میلیارددلار برسد، حدود 5.6
میلیون حسابدار حرفهای را در خود جای داده است که این مختصات نشان از توسعه حرفه حسابداری در نقشهای حسابدار، تکنسین مالی، حسابرس، بازرس تقلب، رئیس حسابداری، حسابدار مدیریت، حسابدار خبره مالی، مدیر مالی و... دارد. جامعه حسابداری ایران که تبلور آن را میتوان در نهادهای حرفهای همچون انجمن حسابداران خبره ایران، جامعه حسابداران رسمی ایران، انجمن حسابداری ایران، انجمن حسابرسان داخلی ایران، انجمن مدیران مالی و سازمان حسابرسی و دیوان محاسبات عمومی و ۴۵۰ هزار دانشجوی رشته حسابداری مراکز دانشگاهی و با انبوهی از استادان این رشته مشاهده کرد، ثروت بیکرانی است که دولت باید بهعنوان نیروی انسانی تجدیدپذیر به آن بنگرد. همچنین از آن بهعنوان اهرم توسعه و شفافسازی به منظور ایجاد زیرساختهای درست اقتصادی مبتنی بر بازار کارا استفاده کند. حسابداری از ارکان نظام پاسخگویی و پایگاه حکومتهای مردمسالار در اجرای حکمرانی خوب است. نتایج تحقیات جهانی نشان داده که رابطه مثبت و معنیداری بین حسابداری اجتماعی متضمن توسعه پایدار و حسابداری مدیریت زیستمحیطی و حفظ توسعه پایدار در جوامع مختلف وجود دارد؛ زیرا الزامات حسابداری اجتماعی در
چارچوب توسعه پایدار مبتنی بر شفافیت، پاسخگویی، رعایت قانون و مقررات، رقابت عادلانه و رعایت حقوق ذینفعان جز از طریق حسابداری و حسابرسی امکانپذیر نیست. حسابداری اجتماعی مبتنی بر توسعه پایدار که عموما بهعنوان حسابداری اجتماعی، حسابداری مسئولیت اجتماعی و زیستمحیطی شناخته شده و گزارشگری خاص آن که شامل مسئولیت اجتماعی و زیستمحیطی شرکتها با تأکید بر شاخصهای مالی و غیرمالی صورت میگیرد، امروزه خواسته و مطالبات اصلی مردم است؛ زیرا گزارشها مبین فعالیتهایی است که تأثیر مستقیمی بر جامعه، محیطزیست و عملکرد اقتصادی یک سازمان دارد. به همین دلیل حسابداری توسعه پایدار عملا نوعی حسابداری مدیریتی برای تصمیمسازی داخلی و ایجاد سیاستهای جدید در مورد سازمانها و بنگاههای اقتصادی و غیراقتصادی است که با حقوق و منافع عمومی سروکار دارند. از طرف دیگر در شرایطی که درآمدهای مالیاتی کشور در چند سال اخیر بیش از درآمدهای نفتی بوده، امر حاکمیت مالیاتی در پرتو حسابداری مالیاتی بهمنزله تأمین مالی منابع دولت از ملت است که بنیاد رابطه ملت- دولت بر آن استوار است که این موضوع نیز جز از طریق حسابرسی مالیاتی بر چگونگی خرجکرد منابع
مالیاتی تحقق نخواهد یافت. تخصیص بهینه منابع مالی کشور بهویژه در شرایط تحریمی و قیمت ارز و کمیاببودن منابع ارزی نیز از اهم الزامات برقراری انضباط مالی در چارچوب نظامات حسابداری و حسابرسی عملکرد به منظور نظارت ملت بر دولت از طریق ناظران امین ملت -حسابرسان- است. زیرا هرگونه حسابرسی کارا میتواند از هدردادن منابع مالی ملت که در اختیار دولت است، جلوگیری کند. درواقع اگر دولت را کارگزار ملت در خرجکرد منابع کشور بدانیم - که اینچنین است- ملتها ناچارند به ناظران امین خود در قالب نهادهایی مانند جامعه حسابداران رسمی، دیوان محاسبات عمومی و سازمان بازرسی کل کشور روی آورند. بهطور مثال درحالیکه مسائل زیستمحیطی و معضلات آب و خاک در کشور بهعنوان یک تهدید ملی تلقی شده، یک راهکار برای تأمین مالی و رفع معضلات مذکور این است که با استفاده از مالیاتهای اخذشده علاوه بر حفظ اقتصاد زیستمحیطی به منظور افزایش درآمد، با برقراری حسابداری زیستمحیطی و حسابداری مسئولیتهای اجتماعی، بتوان سهم صاحبان کسبوکارها را در حفظ محیطزیست مشخص کرد.
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.