معرفي کتاب
تقاطع انقلاب
«تقاطع انقلاب» کتابي به قلم محمدرضا زائري است که بهتازگي نشر «آرما» آن را منتشر کرده است. زائري در اين اثر کوشيده تا به بررسي علل و زمينههاي انقلاب اسلامي و تناسب اهداف آن رخداد تاريخي با جامعه امروز بپردازد. او در مقدمه تقاطع انقلاب آورده است: «اگر انقلاب اسلامي را با وجود عنايات ربوبي و امدادهاي غيبي، تجربهاي بشري ندانيم، لاجرم نميتوانيم به بازشناسي ضعفها و قوتهاي آن بپردازيم و کاميابيها و ناکاميهايش را تحليل کنيم. از سوي ديگر، اگر به بقاي اين انقلاب براي دههها و سدههاي آينده ميانديشيم، ناگزير بايد آن را در چارچوب و قالب و شکل و زباني تعريف کنيم که در موقعيتهاي مختلف زماني و مکاني آينده مستمر باشد».
نويسنده در بخش ديگري از اين مقدمه ميافزايد: «اين کشساني و تابآوري، در عين حفظ اصول و مباني اساسي، لازمه حفظ و بقا است؛ چنانکه اسلام نيز اساسا از ابتدا چنين عرضه شد و از همينرو، امروز بقا و گسترش پيام اين دين الهي را در شرق و غرب عالم ميبينيم؛ زيرا چنان منطبق عرضه شد که از يک آفريقايي بياباننشين تا يک اسکيموي قطب شمال ميتوانند در وضعيت خاص زندگيشان مسلمان باشند. درصورتيکه اگر اسلام بهصورت مجموعهاي از دستورهاي خشک و احکام تغييرناپذير و ناسازگار معرفي ميشد، تنها با مسلمانان شبهجزيره عربستان در همان زمان تناسب داشت».
او همچنين نوشته است: «چهل سال پيش، انقلاب اسلامي در فضايي متفاوت شکل گرفت و پيروز شد. امروز ديگر نه فضاي اجتماعي آن فضاي چهل سال پيش است و نه محيط فرهنگي آن محيط است. اکنون مخاطبي تازه با ذهنيتها و نگرشها و باورها و ديدگاههاي ديگري روبهروي ماست. 40 سال پيش، انقلاب با ماهيتي اسلامي شکل گرفت و پيروز شد؛ اما اکنون بايد نظام جمهوري اسلامي براي استمرار خود با مخاطبان نسل جديد تعامل داشته باشد. حتي مخاطباني که مسلمان نيستند. يا مسلمان هستند؛ اما نميخواهند بر اساس مسلمانيشان با اين نظام روبهرو شوند؛ بلکه خود را شهروندان اين نظام ميدانند. پس وجه اشتراک همه آنان ايرانيبودن است. اين ايرانيان ميراثدار انقلاب اسلامي هستند و براساس بزرگترين دستاورد اين انقلاب اسلامي، يعني مردمسالاري، ميخواهند زندگي امروز و فرداي خود را سامان دهند».
زائري در پايان مقدمه «تقاطع انقلاب آورده است: «شايد اکنون همه به نقطهاي رسيدهايم که ميتوانيم فارغ از باورهاي اعتقادي و سياسي اما با تکيه بر مباني تأسيس انقلاب اسلامي، به اشتراکها و اتفاق نظرهاي کلان بينديشيم و براساس اين ديدگاههاي مشترک و براي تأمين مصالح و منافع آينده نظام و کشور، به فرزندان خود فکر کنيم که قرار است در اين خاک ببالند و بيارامند. انديشيدن به آينده ناخواسته موجب کمرنگشدن خطوط فرعي و مسائل جزئي و برجستهشدن خطوط کلان و موضوعات مهم ميشود. اين کار فرصتي بهوجود ميآورد تا بهجاي درگيرشدن در مسائل حاشيهاي و پرداخت هزينههاي سنگيني مثل اتهام سانسور و محدوديت آزادي بيان يا بحث حضور زنان در ورزشگاه و... عزم ملي را در موضوعاتي چون حمايت از توليد داخلي يا قانونگرايي جزم کنيم و براي بسيج افکار عمومي در راستاي کاهش آسيبهاي اجتماعي بکوشيم».
به دنبال لبخندت آمدهام
«به دنبال لبخندت آمدهام» مجموعه دعاهايي به ترجمه سيدمحمدعلي ابطحي است که بهتازگي نشر «آبان» آن را منتشر کرده است. ابطحي در مقدمه اين کتاب نوشته است: «اصلا مهم نيست چقدر مذهبي باشيم يا چقدر به دستورات ديني عمل ميکنيم. انسانيم؛ گاهي دوست داريم بخزيم به کنج و خودمان تنها باشيم، با يک دنيا دردِدل و بيآنکه کسي بفهمد. گاهي بدجور دلمان ميگيرد. گاهي مصيبتهاي وحشتناک به سراغمان ميآيد. در اینجور موارد آدمهاي اطرافمان کفاف غم قلنبه ما را نميدهند. آنکه در اين حالتها دلمان به سمتش پرواز ميکند، خداست. در هرجايي از دنيا و در هر ديني يک اسمي دارد ولي همان خداست. دل آدم پر ميکشد به آن خدا. ما در دعاهایمان خيلي عاشقانههاي بينظير داريم. بخشهايي از آن را با ادبيات خودمان ترجمه کردهام. دلتان اگر گرفت و کسي کنارتان نبود، اينها را بخوانيد...».
تقاطع انقلاب
«تقاطع انقلاب» کتابي به قلم محمدرضا زائري است که بهتازگي نشر «آرما» آن را منتشر کرده است. زائري در اين اثر کوشيده تا به بررسي علل و زمينههاي انقلاب اسلامي و تناسب اهداف آن رخداد تاريخي با جامعه امروز بپردازد. او در مقدمه تقاطع انقلاب آورده است: «اگر انقلاب اسلامي را با وجود عنايات ربوبي و امدادهاي غيبي، تجربهاي بشري ندانيم، لاجرم نميتوانيم به بازشناسي ضعفها و قوتهاي آن بپردازيم و کاميابيها و ناکاميهايش را تحليل کنيم. از سوي ديگر، اگر به بقاي اين انقلاب براي دههها و سدههاي آينده ميانديشيم، ناگزير بايد آن را در چارچوب و قالب و شکل و زباني تعريف کنيم که در موقعيتهاي مختلف زماني و مکاني آينده مستمر باشد».
نويسنده در بخش ديگري از اين مقدمه ميافزايد: «اين کشساني و تابآوري، در عين حفظ اصول و مباني اساسي، لازمه حفظ و بقا است؛ چنانکه اسلام نيز اساسا از ابتدا چنين عرضه شد و از همينرو، امروز بقا و گسترش پيام اين دين الهي را در شرق و غرب عالم ميبينيم؛ زيرا چنان منطبق عرضه شد که از يک آفريقايي بياباننشين تا يک اسکيموي قطب شمال ميتوانند در وضعيت خاص زندگيشان مسلمان باشند. درصورتيکه اگر اسلام بهصورت مجموعهاي از دستورهاي خشک و احکام تغييرناپذير و ناسازگار معرفي ميشد، تنها با مسلمانان شبهجزيره عربستان در همان زمان تناسب داشت».
او همچنين نوشته است: «چهل سال پيش، انقلاب اسلامي در فضايي متفاوت شکل گرفت و پيروز شد. امروز ديگر نه فضاي اجتماعي آن فضاي چهل سال پيش است و نه محيط فرهنگي آن محيط است. اکنون مخاطبي تازه با ذهنيتها و نگرشها و باورها و ديدگاههاي ديگري روبهروي ماست. 40 سال پيش، انقلاب با ماهيتي اسلامي شکل گرفت و پيروز شد؛ اما اکنون بايد نظام جمهوري اسلامي براي استمرار خود با مخاطبان نسل جديد تعامل داشته باشد. حتي مخاطباني که مسلمان نيستند. يا مسلمان هستند؛ اما نميخواهند بر اساس مسلمانيشان با اين نظام روبهرو شوند؛ بلکه خود را شهروندان اين نظام ميدانند. پس وجه اشتراک همه آنان ايرانيبودن است. اين ايرانيان ميراثدار انقلاب اسلامي هستند و براساس بزرگترين دستاورد اين انقلاب اسلامي، يعني مردمسالاري، ميخواهند زندگي امروز و فرداي خود را سامان دهند».
زائري در پايان مقدمه «تقاطع انقلاب آورده است: «شايد اکنون همه به نقطهاي رسيدهايم که ميتوانيم فارغ از باورهاي اعتقادي و سياسي اما با تکيه بر مباني تأسيس انقلاب اسلامي، به اشتراکها و اتفاق نظرهاي کلان بينديشيم و براساس اين ديدگاههاي مشترک و براي تأمين مصالح و منافع آينده نظام و کشور، به فرزندان خود فکر کنيم که قرار است در اين خاک ببالند و بيارامند. انديشيدن به آينده ناخواسته موجب کمرنگشدن خطوط فرعي و مسائل جزئي و برجستهشدن خطوط کلان و موضوعات مهم ميشود. اين کار فرصتي بهوجود ميآورد تا بهجاي درگيرشدن در مسائل حاشيهاي و پرداخت هزينههاي سنگيني مثل اتهام سانسور و محدوديت آزادي بيان يا بحث حضور زنان در ورزشگاه و... عزم ملي را در موضوعاتي چون حمايت از توليد داخلي يا قانونگرايي جزم کنيم و براي بسيج افکار عمومي در راستاي کاهش آسيبهاي اجتماعي بکوشيم».
به دنبال لبخندت آمدهام
«به دنبال لبخندت آمدهام» مجموعه دعاهايي به ترجمه سيدمحمدعلي ابطحي است که بهتازگي نشر «آبان» آن را منتشر کرده است. ابطحي در مقدمه اين کتاب نوشته است: «اصلا مهم نيست چقدر مذهبي باشيم يا چقدر به دستورات ديني عمل ميکنيم. انسانيم؛ گاهي دوست داريم بخزيم به کنج و خودمان تنها باشيم، با يک دنيا دردِدل و بيآنکه کسي بفهمد. گاهي بدجور دلمان ميگيرد. گاهي مصيبتهاي وحشتناک به سراغمان ميآيد. در اینجور موارد آدمهاي اطرافمان کفاف غم قلنبه ما را نميدهند. آنکه در اين حالتها دلمان به سمتش پرواز ميکند، خداست. در هرجايي از دنيا و در هر ديني يک اسمي دارد ولي همان خداست. دل آدم پر ميکشد به آن خدا. ما در دعاهایمان خيلي عاشقانههاي بينظير داريم. بخشهايي از آن را با ادبيات خودمان ترجمه کردهام. دلتان اگر گرفت و کسي کنارتان نبود، اينها را بخوانيد...».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.