فوتبالیستهایی که مصدومیت ترمزشان را کشید
پایان غمانگیز
شرق: استقلال تهران تا پایان هفته پنجم در این فصل هیچ پیروزیای را به دست نیاورده بود و استراماچونی فشار زیادی را تحمل میکرد، اما موتور این تیم زمانی روشن شد که داریوش شجاعیان بار دیگر درخشش خود را آغاز کرد. شاگردان استراماچونی در دو دیدار جام حذفی و سه مسابقه پیاپی لیگ برتر به پیروزی رسیدند و سرمربی ایتالیایی آبیها رضایت کامل از تکامل خط هافبک خود داشت. شجاعیان در دربی مقابل پرسپولیس هم توانست یک ضربه پنالتی از داور بگیرد که علی کریمی با بیدقتی که همراه با واکنش بیرانوند بود، نتوانست تلاش شجاعیان را وارد دروازه کند. بااینحال شجاعیان مقابل فجر شهید سپاسی هم ستاره میدان بود و همچنین مقابل سایپا نیز نمایش خوبی از خود به نمایش گذاشته بود که با مصدومیت زانو در دقیقه 36 شوک بدی را به اردوی استقلالیها وارد کرد. پیروزی 4 بر صفر این تیم زیر سایه پارگی رباط صلیبی این بازیکن گم شد، چراکه استراماچونی مهمترین بازیکنش را در خط هافبک از دست داده است. شجاعیان پیشتر در اواخر سال 95 نیز دچار پارگی رباط صلیبی شده بود و به همین خاطر شانس حضور در تیم ملی را از دست داده بود. حالا بعد از گذشت یک نیمفصل (از بازگشتش به
فوتبال) بار دیگر باید زانوی مصدوم خود را به تیغ جراحان بسپارد. شجاعیان حالا هر دو پایش با پارگی رباط صلیبی روبهروست و باید دید ادامه فوتبالش چطور پیش میرود. فعلا ازدستدادن مسابقات انتخابی جام جهانی برای او و همچنین ادامه فصل خبر نگرانکنندهای است که شاید کل فوتبالش را تحتتأثیر قرار دهد. اما بهجز شجاعیان، بازیکنان بزرگ دیگری بودند که با مصدومیتهای نابهنگام مسیر فوتبالیشان عوض شد و دیگر نتوانستند توانایی همیشگی خود را در زمین فوتبال به نمایش بگذارند.
علی کریمی؛ مصدومیت زانو؛ او را از بایرن به خاورمیانه بازگرداند
جادوگر فوتبال آسیا که در سال 2004 موفق به کسب جایزه مرد سال فوتبال آسیا و همچنین در همان سال آقایگل جام ملتهای آسیا شده بود، مورد توجه سران بایرنمونیخ قرار گرفت و با عقد قراردادی یکساله وارد آلمان شد تا زیر نظر فلیکس ماگات فوتبالش را ادامه دهد. حضور علی کریمی 26 ساله در بایرن تعجب بسیاری را برانگیخته بود و نشریه معتبر کیکر در همان بدو ورود این بازیکن تیتر زد: «علی کریمی برف مونیخ را نخواهد دید». همین انتقادها باعث شد تا علی کریمی نسبت به تمرینات سنگین ماگات توجهش را بیشتر کند و آنقدر درخشش قابلملاحظهای در این تیم داشت که توانست مقابل دورتموند در ورزشگاه وستفالن گلزنی کند. درخشش کریمی ادامه داشت تا اینکه او به مرز 25 مسابقه با پیراهن بایرن رسید و به گفته نشریه کیکر به همین دلیل قراردادش برای سال دوم به صورت اتوماتیکوار تمدید شد. بدشانسی کریمی اما اینجا بود که دقیقا در بیستوپنجمین مسابقه مقابل هامبورگ در ورزشگاه آلیانتز آرهنا دچار مصدومیت زانو شد و پنج ماه از فصل و همچنین نیمی از فصل بعد را هم به دلیل مصدومیت از دست داد تا با حضور در 13 مسابقه قراردادش برای سال سوم تمدید نشود و بار دیگر به آسیا و
تیم القطر بپیوندد. کریمی در این تیم 27 مسابقه انجام داد و تصمیم گرفت بعد از حدود هشت سال بار دیگر به تیم سابقش؛ یعنی پرسپولیس بازگردد که استقبال 90 هزارنفری در ورزشگاه آزادی را به همراه داشت. همان مصدومیت زانوی علی کریمی باعث شد تا این بازیکن برای مدت زیادی حضور در فوتبال اروپا را از دست بدهد و درواقع مسیر زندگی حرفهایاش تغییر کند. البته که در سال 2011 بار دیگر به فوتبال آلمان و باشگاه شالکه برگشت، اما حضور در سه مسابقه چیزی نبود که کریمی به دنبال آن باشد.
محسن خلیلی؛ از آقایگلی تا رفتن به مس کرمان
پرسپولیس تهران بعد از بهنام سراج و البته علی دایی و فرشاد پیوس، دیگر مهاجم گلزنی به خود ندید که هواداران را از گلزنی مطمئن کند. سایپا در سال 86 با ورنر لورانت آلمانی کارش را آغاز کرد، اما در هفته هفتم تصمیم گرفت از این تیم جدا شود تا علی دایی کار را دست بگیرد. دایی بهعنوان مربی بازیکن برای سایپا کارش را آغاز کرد و در نهایت با گلزنیهای خودش و البته محسن خلیلی توانست این تیم را به مقام قهرمانی در لیگ برتر برساند. درخشش بازیکنان سایپا باعث شد تا چند بازیکن اصلی به تیمهای دیگر منتقل شوند. محسن خلیلی، مهاجم این تیم، تصمیم گرفت با قراردادی دوساله به پرسپولیس برود تا زیر نظر افشین قطبی کار کند. دیگر خیال هواداران پرسپولیس از یک مهاجم ششدانگ راحت شده بود و خلیلی با زدن 18 گل (بدون حتی یک پنالتی) به صورت مشترک با هادی اصغری به عنوان آقایگلی لیگ برتر دست یافت. فصل بعد اما خلیلی دچار مصدومیت پارگی رباط صلیبی شد که همین مصدومیت باعث شد تا در کلینیکی در آلمان زیر تیغ جراحان برود و یک فصل کامل را از دست بدهد. در سال 89 خلیلی به فوتبال برگشت، اما عدم اعتماد علی دایی به او باعث شد تا به صورت بازیکن ذخیره به کار گرفته
شود و سرانجام بعد از سه فصل حضور در پرسپولیس از این تیم جدا شد و به استیلآذین پیوست. در استیل حتی یکبار هم موفق به گلزنی نشد تا به مس کرمان برود و تنها گلش با پیراهن این تیم در ورزشگاه آزادی و مقابل پرسپولیس بود. آخرین سال فوتبالی خلیلی در صبای قم بود که با انجام تنها سه مسابقه برای قمیها به پایان رسید. پارگی رباط صلیبی دوران حرفهای آقایگل فوتبال ایران را به پایان رساند.
مجتبی جباری؛ پایان فوتبال در الاهلی قطر
«هشت یاغی» همیشه دوست داشت با پیراهن استقلال از فوتبال خداحافظی کند؛ این اتفاق هم افتاد، اما نه آنطور که جباری انتظارش را داشت. جباری بعد از حضور در استقلال در اواسط دهه 90 تصمیم گرفت به فوتبال قطر برود تا به نوعی بدون دردسر و حواشی خاصی به فوتبالش برسد. بازیکن سابق استقلال که اصولا تمرینات بدنسازی پیشفصل تیمهای باشگاهی را از دست میداد، تصمیم گرفت از تیم ملی فوتبال پیش از جام جهانی 2014 خداحافظی کنند. بسیاری در آن سالها صحبت از اختلاف کیروش و جباری به میان آوردند که چندان صحیح به نظر نمیرسید، چراکه جباری هر زمان که به تیم ملی دعوت میشد، از بازیکنان موردعلاقه و قابلاعتماد کیروش بود، اما جباری تصمیم گرفت از تیم ملی خداحافظی کند تا فشار تمرینات بدنسازی پیش از جام جهانی باعث نشود که او زودتر از حد انتظار از فوتبال کنار برود. با خداحافظی او از تیم ملی، جباری به الاهلی قطر رفت و به مدت دو سال در آنجا توپ زد، اما در دیدار با لخویا در نیمفصل اول همان مصدومیت قدیمی زانو به سراغش آمد و برای پنج ماه از فوتبال دور شد. در پایان فصل اما جباری بار دیگر به استقلال پیوست، اما این انتقال آنقدر حاشیه داشت که
فوتبال جباری را به پایان رساند. بسیاری از هواداران انتقاد میکردند که جباری با زانوی مصدوم و بدون حضور در تست پزشکی به استقلال پیوسته و بعد از مدتی مشخص شد که این بازیکن همچنان دچار مصدومیت است و نمیتواند در مسابقات 90 دقیقهای حضور داشته باشد. در نهایت او در اوایل حضور شفر از ترکیب تیم کنار گذاشته شد و دیگر نتوانست برای تیم محبوبش بازی کند و در سال 96 برای همیشه از فوتبال کنار رفت؛ خداحافظیای که البته میتوانست پیش از جام جهانی 2014 رخ بدهد.
ماهینی؛ دفاع محبوب برانکو به پایان رسید
پنج مهرماه 1397 برای حسین ماهینی بدترین روز فوتبالی محسوب میشد، چراکه با مصدومیت در دربی پایتخت متوجه شد رباط صلیبیاش دچار پارگی شده و نمیتواند در ادامه فصل تیمش را همراهی کند. حسین ماهینی از محبوبترین بازیکنان پرسپولیس در دوران برانکو بود که همیشه تحت هر شرایطی بهعنوان بازیکن فیکس در زمین حضور داشت. کاپیتان سرخها البته بعد از سیدجلال حسینی بعد از حضور اجباری در ملوان بندرانزلی برای گذراندن دوران سربازی بار دیگر به پرسپولیس بازگشت و به واسطه اعتماد برانکو از بازیکنانی بود که بیشترین دقایق حضور را در زمین داشت، اما بعد از بهبود مصدومیتش، در سال آخر حضور برانکو به میدان نرفت، ولی کالدرون در سه مسابقه 10 دقیقه به او میدان داده که از بدشانسی او در هر سه مسابقه پرسپولیس در آن دقایق دروازه خود را بازشده دید تا ذهنیت منفی هواداران علیه او ایجاد شود. چیزی که مشخص است؛ دوران اوج فوتبال ماهینی بعد از پارگی رباط صلیبی به پایان رسید و او حالا تبدیل به نیمکتنشین محض برای سرخپوشان تهرانی شده است.
فریدون زندی؛ باز هم قطر و پارگی رباط
شماره 10 و پنالتیزن اول باشگاه کایزرسلاترن تصمیم گرفت برای تیم ملی ایران به میدان برود و همین امر باعث شد تا از فوتبال آلمان طرد شود. زندی در جام جهانی 2006 و پیشتر در مرحله انتخابی جام جهانی درخشش قابلقبولی داشت و بعدها در جام ملتهای 2007 تحت هدایت امیر قلعهنویی هم عملکرد خوبی را به ثبت رساند. زندی در سال 2009 به فوتبال ایران و باشگاه استیلآذین پیوست و بعد از دو فصل حضور تصمیم گرفت به استقلال تهران ملحق شود. درخشش قابلقبول زندی و گلزنی او در دربی، بازیکن محبوبی را نزد هواداران ساخته بود. زندی بعد از دو سال حضور در استقلال به فوتبال قطر رفت و دقیقا مشابه مجتبی جباری با پیراهن الاهلی دچار شکستگی زانو شد و دیگر بعد از آن نتوانست به فوتبال بازگردد و مجبور شد در سال 2014 با پیراهن الاهلی از فوتبال خداحافظی کند.
روانخواه؛ «امید رفت و برگشت» و خداحافظی در 26 سالگی
محسن خلیلی و امید روانخواه دو بازیکنی بودند که در هر دو دیدار رفتوبرگشت در دربی گلزنی کرده بودند با این تفاوت که امید در 22 سالگی توانست این امر را رقم بزند و نامش را در تاریخ مسابقات دربی تهران جاودانه کند. روانخواه که سابقه قهرمانی با استقلال در جام حذفی و لیگ برتر را داشت، در یکی از مسابقات لیگ برتر با پیراهن استقلال در ورزشگاه آزادی دچار مصدومیت پارگی رباط صلیبی شد و دیگر نتوانست آنطور که باید به میدان برود. بعد از حضور سهساله در استقلال به سایپا پیوست، اما همان مصدومیت قدیمی اجازه نداد تا به فوتبال بازگردد و در نهایت مجبور شد در 26 سالگی در سال 92 برای همیشه از فوتبال خداحافظی کند.
شرق: استقلال تهران تا پایان هفته پنجم در این فصل هیچ پیروزیای را به دست نیاورده بود و استراماچونی فشار زیادی را تحمل میکرد، اما موتور این تیم زمانی روشن شد که داریوش شجاعیان بار دیگر درخشش خود را آغاز کرد. شاگردان استراماچونی در دو دیدار جام حذفی و سه مسابقه پیاپی لیگ برتر به پیروزی رسیدند و سرمربی ایتالیایی آبیها رضایت کامل از تکامل خط هافبک خود داشت. شجاعیان در دربی مقابل پرسپولیس هم توانست یک ضربه پنالتی از داور بگیرد که علی کریمی با بیدقتی که همراه با واکنش بیرانوند بود، نتوانست تلاش شجاعیان را وارد دروازه کند. بااینحال شجاعیان مقابل فجر شهید سپاسی هم ستاره میدان بود و همچنین مقابل سایپا نیز نمایش خوبی از خود به نمایش گذاشته بود که با مصدومیت زانو در دقیقه 36 شوک بدی را به اردوی استقلالیها وارد کرد. پیروزی 4 بر صفر این تیم زیر سایه پارگی رباط صلیبی این بازیکن گم شد، چراکه استراماچونی مهمترین بازیکنش را در خط هافبک از دست داده است. شجاعیان پیشتر در اواخر سال 95 نیز دچار پارگی رباط صلیبی شده بود و به همین خاطر شانس حضور در تیم ملی را از دست داده بود. حالا بعد از گذشت یک نیمفصل (از بازگشتش به
فوتبال) بار دیگر باید زانوی مصدوم خود را به تیغ جراحان بسپارد. شجاعیان حالا هر دو پایش با پارگی رباط صلیبی روبهروست و باید دید ادامه فوتبالش چطور پیش میرود. فعلا ازدستدادن مسابقات انتخابی جام جهانی برای او و همچنین ادامه فصل خبر نگرانکنندهای است که شاید کل فوتبالش را تحتتأثیر قرار دهد. اما بهجز شجاعیان، بازیکنان بزرگ دیگری بودند که با مصدومیتهای نابهنگام مسیر فوتبالیشان عوض شد و دیگر نتوانستند توانایی همیشگی خود را در زمین فوتبال به نمایش بگذارند.
علی کریمی؛ مصدومیت زانو؛ او را از بایرن به خاورمیانه بازگرداند
جادوگر فوتبال آسیا که در سال 2004 موفق به کسب جایزه مرد سال فوتبال آسیا و همچنین در همان سال آقایگل جام ملتهای آسیا شده بود، مورد توجه سران بایرنمونیخ قرار گرفت و با عقد قراردادی یکساله وارد آلمان شد تا زیر نظر فلیکس ماگات فوتبالش را ادامه دهد. حضور علی کریمی 26 ساله در بایرن تعجب بسیاری را برانگیخته بود و نشریه معتبر کیکر در همان بدو ورود این بازیکن تیتر زد: «علی کریمی برف مونیخ را نخواهد دید». همین انتقادها باعث شد تا علی کریمی نسبت به تمرینات سنگین ماگات توجهش را بیشتر کند و آنقدر درخشش قابلملاحظهای در این تیم داشت که توانست مقابل دورتموند در ورزشگاه وستفالن گلزنی کند. درخشش کریمی ادامه داشت تا اینکه او به مرز 25 مسابقه با پیراهن بایرن رسید و به گفته نشریه کیکر به همین دلیل قراردادش برای سال دوم به صورت اتوماتیکوار تمدید شد. بدشانسی کریمی اما اینجا بود که دقیقا در بیستوپنجمین مسابقه مقابل هامبورگ در ورزشگاه آلیانتز آرهنا دچار مصدومیت زانو شد و پنج ماه از فصل و همچنین نیمی از فصل بعد را هم به دلیل مصدومیت از دست داد تا با حضور در 13 مسابقه قراردادش برای سال سوم تمدید نشود و بار دیگر به آسیا و
تیم القطر بپیوندد. کریمی در این تیم 27 مسابقه انجام داد و تصمیم گرفت بعد از حدود هشت سال بار دیگر به تیم سابقش؛ یعنی پرسپولیس بازگردد که استقبال 90 هزارنفری در ورزشگاه آزادی را به همراه داشت. همان مصدومیت زانوی علی کریمی باعث شد تا این بازیکن برای مدت زیادی حضور در فوتبال اروپا را از دست بدهد و درواقع مسیر زندگی حرفهایاش تغییر کند. البته که در سال 2011 بار دیگر به فوتبال آلمان و باشگاه شالکه برگشت، اما حضور در سه مسابقه چیزی نبود که کریمی به دنبال آن باشد.
محسن خلیلی؛ از آقایگلی تا رفتن به مس کرمان
پرسپولیس تهران بعد از بهنام سراج و البته علی دایی و فرشاد پیوس، دیگر مهاجم گلزنی به خود ندید که هواداران را از گلزنی مطمئن کند. سایپا در سال 86 با ورنر لورانت آلمانی کارش را آغاز کرد، اما در هفته هفتم تصمیم گرفت از این تیم جدا شود تا علی دایی کار را دست بگیرد. دایی بهعنوان مربی بازیکن برای سایپا کارش را آغاز کرد و در نهایت با گلزنیهای خودش و البته محسن خلیلی توانست این تیم را به مقام قهرمانی در لیگ برتر برساند. درخشش بازیکنان سایپا باعث شد تا چند بازیکن اصلی به تیمهای دیگر منتقل شوند. محسن خلیلی، مهاجم این تیم، تصمیم گرفت با قراردادی دوساله به پرسپولیس برود تا زیر نظر افشین قطبی کار کند. دیگر خیال هواداران پرسپولیس از یک مهاجم ششدانگ راحت شده بود و خلیلی با زدن 18 گل (بدون حتی یک پنالتی) به صورت مشترک با هادی اصغری به عنوان آقایگلی لیگ برتر دست یافت. فصل بعد اما خلیلی دچار مصدومیت پارگی رباط صلیبی شد که همین مصدومیت باعث شد تا در کلینیکی در آلمان زیر تیغ جراحان برود و یک فصل کامل را از دست بدهد. در سال 89 خلیلی به فوتبال برگشت، اما عدم اعتماد علی دایی به او باعث شد تا به صورت بازیکن ذخیره به کار گرفته
شود و سرانجام بعد از سه فصل حضور در پرسپولیس از این تیم جدا شد و به استیلآذین پیوست. در استیل حتی یکبار هم موفق به گلزنی نشد تا به مس کرمان برود و تنها گلش با پیراهن این تیم در ورزشگاه آزادی و مقابل پرسپولیس بود. آخرین سال فوتبالی خلیلی در صبای قم بود که با انجام تنها سه مسابقه برای قمیها به پایان رسید. پارگی رباط صلیبی دوران حرفهای آقایگل فوتبال ایران را به پایان رساند.
مجتبی جباری؛ پایان فوتبال در الاهلی قطر
«هشت یاغی» همیشه دوست داشت با پیراهن استقلال از فوتبال خداحافظی کند؛ این اتفاق هم افتاد، اما نه آنطور که جباری انتظارش را داشت. جباری بعد از حضور در استقلال در اواسط دهه 90 تصمیم گرفت به فوتبال قطر برود تا به نوعی بدون دردسر و حواشی خاصی به فوتبالش برسد. بازیکن سابق استقلال که اصولا تمرینات بدنسازی پیشفصل تیمهای باشگاهی را از دست میداد، تصمیم گرفت از تیم ملی فوتبال پیش از جام جهانی 2014 خداحافظی کنند. بسیاری در آن سالها صحبت از اختلاف کیروش و جباری به میان آوردند که چندان صحیح به نظر نمیرسید، چراکه جباری هر زمان که به تیم ملی دعوت میشد، از بازیکنان موردعلاقه و قابلاعتماد کیروش بود، اما جباری تصمیم گرفت از تیم ملی خداحافظی کند تا فشار تمرینات بدنسازی پیش از جام جهانی باعث نشود که او زودتر از حد انتظار از فوتبال کنار برود. با خداحافظی او از تیم ملی، جباری به الاهلی قطر رفت و به مدت دو سال در آنجا توپ زد، اما در دیدار با لخویا در نیمفصل اول همان مصدومیت قدیمی زانو به سراغش آمد و برای پنج ماه از فوتبال دور شد. در پایان فصل اما جباری بار دیگر به استقلال پیوست، اما این انتقال آنقدر حاشیه داشت که
فوتبال جباری را به پایان رساند. بسیاری از هواداران انتقاد میکردند که جباری با زانوی مصدوم و بدون حضور در تست پزشکی به استقلال پیوسته و بعد از مدتی مشخص شد که این بازیکن همچنان دچار مصدومیت است و نمیتواند در مسابقات 90 دقیقهای حضور داشته باشد. در نهایت او در اوایل حضور شفر از ترکیب تیم کنار گذاشته شد و دیگر نتوانست برای تیم محبوبش بازی کند و در سال 96 برای همیشه از فوتبال کنار رفت؛ خداحافظیای که البته میتوانست پیش از جام جهانی 2014 رخ بدهد.
ماهینی؛ دفاع محبوب برانکو به پایان رسید
پنج مهرماه 1397 برای حسین ماهینی بدترین روز فوتبالی محسوب میشد، چراکه با مصدومیت در دربی پایتخت متوجه شد رباط صلیبیاش دچار پارگی شده و نمیتواند در ادامه فصل تیمش را همراهی کند. حسین ماهینی از محبوبترین بازیکنان پرسپولیس در دوران برانکو بود که همیشه تحت هر شرایطی بهعنوان بازیکن فیکس در زمین حضور داشت. کاپیتان سرخها البته بعد از سیدجلال حسینی بعد از حضور اجباری در ملوان بندرانزلی برای گذراندن دوران سربازی بار دیگر به پرسپولیس بازگشت و به واسطه اعتماد برانکو از بازیکنانی بود که بیشترین دقایق حضور را در زمین داشت، اما بعد از بهبود مصدومیتش، در سال آخر حضور برانکو به میدان نرفت، ولی کالدرون در سه مسابقه 10 دقیقه به او میدان داده که از بدشانسی او در هر سه مسابقه پرسپولیس در آن دقایق دروازه خود را بازشده دید تا ذهنیت منفی هواداران علیه او ایجاد شود. چیزی که مشخص است؛ دوران اوج فوتبال ماهینی بعد از پارگی رباط صلیبی به پایان رسید و او حالا تبدیل به نیمکتنشین محض برای سرخپوشان تهرانی شده است.
فریدون زندی؛ باز هم قطر و پارگی رباط
شماره 10 و پنالتیزن اول باشگاه کایزرسلاترن تصمیم گرفت برای تیم ملی ایران به میدان برود و همین امر باعث شد تا از فوتبال آلمان طرد شود. زندی در جام جهانی 2006 و پیشتر در مرحله انتخابی جام جهانی درخشش قابلقبولی داشت و بعدها در جام ملتهای 2007 تحت هدایت امیر قلعهنویی هم عملکرد خوبی را به ثبت رساند. زندی در سال 2009 به فوتبال ایران و باشگاه استیلآذین پیوست و بعد از دو فصل حضور تصمیم گرفت به استقلال تهران ملحق شود. درخشش قابلقبول زندی و گلزنی او در دربی، بازیکن محبوبی را نزد هواداران ساخته بود. زندی بعد از دو سال حضور در استقلال به فوتبال قطر رفت و دقیقا مشابه مجتبی جباری با پیراهن الاهلی دچار شکستگی زانو شد و دیگر بعد از آن نتوانست به فوتبال بازگردد و مجبور شد در سال 2014 با پیراهن الاهلی از فوتبال خداحافظی کند.
روانخواه؛ «امید رفت و برگشت» و خداحافظی در 26 سالگی
محسن خلیلی و امید روانخواه دو بازیکنی بودند که در هر دو دیدار رفتوبرگشت در دربی گلزنی کرده بودند با این تفاوت که امید در 22 سالگی توانست این امر را رقم بزند و نامش را در تاریخ مسابقات دربی تهران جاودانه کند. روانخواه که سابقه قهرمانی با استقلال در جام حذفی و لیگ برتر را داشت، در یکی از مسابقات لیگ برتر با پیراهن استقلال در ورزشگاه آزادی دچار مصدومیت پارگی رباط صلیبی شد و دیگر نتوانست آنطور که باید به میدان برود. بعد از حضور سهساله در استقلال به سایپا پیوست، اما همان مصدومیت قدیمی اجازه نداد تا به فوتبال بازگردد و در نهایت مجبور شد در 26 سالگی در سال 92 برای همیشه از فوتبال خداحافظی کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.