|

انتخاب حامي

در يكي از سازمان‌هاي خيريه جهان كه سابقه 70 ساله داشت، مشكلي سبب مي‌شد تا بسياري از كودكان دچار ناراحتي شوند. توانمندسازي كودكان جزء اهداف اين سازمان بود تا هم درمورد سوءاستفاده‌هايي مانند ازدواج کودک، کار کودک و خشونت اطلاعات داشته باشند و از آنها ايمن باشند و هم به اصول اوليه مانند آموزش و آب تميز دسترسي پيدا كنند.
طبق برنامه اين سازمان، كودكان تصويري از خود را با لبخند روي سايت اين سازمان قرار مي‌دادند و حاميان مالي آنها را انتخاب مي‌كردند و مبالغ مشخصي پول در اختيار سازمان قرار مي‌دادند. اما نكته‌اي وجود داشت و آن هم اينكه برخي از كودكان شايد هرگز انتخاب نمي‌شدند و شايد مدتی طولاني؛ مثلا يك يا دو سال كسي به سراغ حمايت از آنان نمي‌رفت. «آيا من انتخاب مي‌شوم؟»، «اگر کسي من را انتخاب نکند، چه مي‌شود»، همه پرسش‌ها و نگراني‌هايي بود كه كودكان با آن مواجه مي‌شدند.
اما اين سازمان باسابقه امسال راهكار ديگري را در پيش گرفت. براي اولين‌بار، قدرت انتخاب يک حامي در دست کودک قرار مي‌گرفت. كودكان بدون حامي، بچه‌هايي مانند نينداي هفت‌ساله يا وينفرد 14 ساله عميقا خود را در اين مسئله مقصر مي‌دانستند و جوابي نداشتند كه چرا هيچ‌کس آنها را انتخاب نمي‌کند يا چه مشکلي دارند كه مورد بي‌توجهي حاميان قرار مي‌گيرند.
هرچند راهكار يكي از افراد اين مؤسسه براي آرامش‌بخشيدن به آنان اين بود كه «به درگاه خدا دعا کنيد و صبور باشيد. شما يک روز حامي خود را پيدا مي‌كنيد».
از نظر اين كودكان پيداكردن حامي مالي به اين معنا بود كه کسي آنها را مي‌بيند و آنها را دوست دارد. ما بزرگ‌ترها هم مانند آنها معتقديم حتي هنگامي که از عشق خدا مطمئن باشيم، انتخاب‌شدن و ديده‌شدن، احساس خشنودي بسياري به دنبال دارد.
به همين خاطر بود كه همكاران اين مؤسسه به اين نتيجه رسيدند كه به بچه‌ها فرصتي دهند که حاميان مالي خود را انتخاب کنند؛ کاري که قبلا انجام نشده است.
اين‌گونه بود كه در محل يك كليسا در نزديكي شيكاگو تعدادي از كساني كه مي‌خواستند حامي مالي باشند دورهم جمع شدند، عكس گرفتند و مبلغي را كه حاضرند ماهانه به كودكي اهدا كنند اعلام كردند. به قول مسئول اين پروژه: «اين‌بار به‌جاي اينکه فقط آرزو کنيم و اميدوار باشيم و منتظر يک حامي براي انتخاب آنها باشيم... ما مي‌خواهيم [بچه‌ها] را توانمند کنيم تا اين انتخاب را انجام دهند».
او به جماعت مشتاقان گفت: «چه شما اينجا در شيکاگو زندگي کنيد و چه در مالي، کنيا يا سودان و سومالي زندگي کنيد، همه افراد مي‌خواهند انتخاب شوند. شما مي‌خواهيد ديده شويد. شما مي‌خواهيد دوست داشته شويد. شما مي‌خواهيد به شما يادآوري شود که شايسته عشق هستيد. تک‌تک افراد مي‌خواهند انتخاب شوند».
کريسي، 29 ساله، هفت سال است که از يک کودک حمايت مالي مي‌کند، درحالي‌كه شغل كم‌درآمدي دارد و برايش گذشتن از 40 دلار فداكاري بزرگي است، اما معتقد است حامي‌بودن با توجه به گذرابودن بسياري از روابط مدرن، نشان از تعهد بلندمدت است؛ يك كار معنوي و جلادهنده روح».

در يكي از سازمان‌هاي خيريه جهان كه سابقه 70 ساله داشت، مشكلي سبب مي‌شد تا بسياري از كودكان دچار ناراحتي شوند. توانمندسازي كودكان جزء اهداف اين سازمان بود تا هم درمورد سوءاستفاده‌هايي مانند ازدواج کودک، کار کودک و خشونت اطلاعات داشته باشند و از آنها ايمن باشند و هم به اصول اوليه مانند آموزش و آب تميز دسترسي پيدا كنند.
طبق برنامه اين سازمان، كودكان تصويري از خود را با لبخند روي سايت اين سازمان قرار مي‌دادند و حاميان مالي آنها را انتخاب مي‌كردند و مبالغ مشخصي پول در اختيار سازمان قرار مي‌دادند. اما نكته‌اي وجود داشت و آن هم اينكه برخي از كودكان شايد هرگز انتخاب نمي‌شدند و شايد مدتی طولاني؛ مثلا يك يا دو سال كسي به سراغ حمايت از آنان نمي‌رفت. «آيا من انتخاب مي‌شوم؟»، «اگر کسي من را انتخاب نکند، چه مي‌شود»، همه پرسش‌ها و نگراني‌هايي بود كه كودكان با آن مواجه مي‌شدند.
اما اين سازمان باسابقه امسال راهكار ديگري را در پيش گرفت. براي اولين‌بار، قدرت انتخاب يک حامي در دست کودک قرار مي‌گرفت. كودكان بدون حامي، بچه‌هايي مانند نينداي هفت‌ساله يا وينفرد 14 ساله عميقا خود را در اين مسئله مقصر مي‌دانستند و جوابي نداشتند كه چرا هيچ‌کس آنها را انتخاب نمي‌کند يا چه مشکلي دارند كه مورد بي‌توجهي حاميان قرار مي‌گيرند.
هرچند راهكار يكي از افراد اين مؤسسه براي آرامش‌بخشيدن به آنان اين بود كه «به درگاه خدا دعا کنيد و صبور باشيد. شما يک روز حامي خود را پيدا مي‌كنيد».
از نظر اين كودكان پيداكردن حامي مالي به اين معنا بود كه کسي آنها را مي‌بيند و آنها را دوست دارد. ما بزرگ‌ترها هم مانند آنها معتقديم حتي هنگامي که از عشق خدا مطمئن باشيم، انتخاب‌شدن و ديده‌شدن، احساس خشنودي بسياري به دنبال دارد.
به همين خاطر بود كه همكاران اين مؤسسه به اين نتيجه رسيدند كه به بچه‌ها فرصتي دهند که حاميان مالي خود را انتخاب کنند؛ کاري که قبلا انجام نشده است.
اين‌گونه بود كه در محل يك كليسا در نزديكي شيكاگو تعدادي از كساني كه مي‌خواستند حامي مالي باشند دورهم جمع شدند، عكس گرفتند و مبلغي را كه حاضرند ماهانه به كودكي اهدا كنند اعلام كردند. به قول مسئول اين پروژه: «اين‌بار به‌جاي اينکه فقط آرزو کنيم و اميدوار باشيم و منتظر يک حامي براي انتخاب آنها باشيم... ما مي‌خواهيم [بچه‌ها] را توانمند کنيم تا اين انتخاب را انجام دهند».
او به جماعت مشتاقان گفت: «چه شما اينجا در شيکاگو زندگي کنيد و چه در مالي، کنيا يا سودان و سومالي زندگي کنيد، همه افراد مي‌خواهند انتخاب شوند. شما مي‌خواهيد ديده شويد. شما مي‌خواهيد دوست داشته شويد. شما مي‌خواهيد به شما يادآوري شود که شايسته عشق هستيد. تک‌تک افراد مي‌خواهند انتخاب شوند».
کريسي، 29 ساله، هفت سال است که از يک کودک حمايت مالي مي‌کند، درحالي‌كه شغل كم‌درآمدي دارد و برايش گذشتن از 40 دلار فداكاري بزرگي است، اما معتقد است حامي‌بودن با توجه به گذرابودن بسياري از روابط مدرن، نشان از تعهد بلندمدت است؛ يك كار معنوي و جلادهنده روح».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.