نازنین ملایی بعد از کسب سومین مدال طلای آسیا
آرامش داشته باشم، المپیک هم میروم
شرق: رقابتهای قایقرانی رویینگ قهرمانی 2019 آسیا در حالی به تازگی در کره جنوبی برگزار شد که عملکرد درخور توجه پاروزنان ایرانی را به دنبال داشت؛ عملکردی که از آن بهعنوان تاریخیترین نتیجه قایقرانی ایران در آسیا نام برده میشود. کسب دو مدال طلا و پنج مدال برنز حاصل تلاش هفت ملیپوش زن و مردی بود که در این مسابقات شرکت کردند و همگی روی سکو رفتند. این برای نخستینبار است که ترکیب کامل تیم قایقرانی کشور موفق به کسب مدال میشود. اتفاق مهم دیگر، درخشش تیمهای ملی رویینگ در کره جنوبی، قهرمانی نازنین ملایی در قایق تکنفره سبکوزن بود؛ بانوی برتر رویینگ آسیا که از عنوان قهرمانیاش دفاع کرد. نازنین که دو مدال طلای مسابقات 2016 و 2017 آسیا را در کارنامه داشت، با مشقت زیادی سومین طلایش را بر گردن آویخت.
او که نسبت به تغییر سرمربی تیم ملی رویینگ بانوان معترض بود، ترجیح داد به تنهایی تمریناتش را انجام دهد. افشین فرزام، مربی مورد اعتماد ملایی بود که دوست داشت با او تمرین کند، اما از طرف فدراسیون این اجازه به او داده نمیشد. فرزام که حق زیادی بر گردن رویینگ زنان ایران دارد، سالها سرمربی این تیم بود، اما با تصمیم کمیته فنی فدراسیون قایقرانی مسئولیت هدایت تیم ملی مردان به او واگذار شد. نازنین هم در این شرایط تصمیم گرفت با همان درسهایی که از مربی باسابقهاش گرفته بود برنامههایش را پیش ببرد به این امید که شاید شرایط در آینده برایش بهتر شود که در نهایت هم همینطور شد. فرزام برگشت تا این بانوی قایقران گیلانی به افتخاری دیگر برسد.
او دراینباره به «شرق» میگوید: «رفتن آقای فرزام از تیم ملی باعث شده تا من از نظر جسمی و روحی خیلی بههم بریزم، اما با همه اینها سعی کردم قوی باشم و خودم تمریناتم را انجام دهم. البته مسئولان فدراسیون مقابلم موضع گرفتند، چراکه بر این باور بودند که همه ملیپوشان باید تابع قوانین فدراسیون باشند و نباید در تیم دودستگی ایجاد شود. خانم سولماز عباسی که خودشان از قهرمانان سابق کشور و مدالآوران آسیا بودند، سرمربی تیم شدند. خود خانم عباسی هم تا پیش از این شاگرد آقای فرزام بودند. ایشان هم خودشان خیلی اعتقاد زیادی به آقای فرزام داشتند و همیشه میگفتند که آقای فرزام باید سرمربی تیم ملی رویینگ زنان باشد. بااینحال ایستادگی کردم تا خودم را برای مسابقات آسیا آماده کنم. البته همان زمان این را گفتم که اگر رکوردهایم در حد و اندازه مدال طلای آسیا باشد به مسابقات میروم. در کل طی این شش ماه سه رکوردگیری در فروردین، خرداد و شهریور برای ما گذاشتند که من در رکوردگیریهای فروردین و خرداد بین 15 تا 20 ثانیه با بقیه نفرات اختلاف داشتم و اول شدم. ضمن اینکه رکوردهایم هم رو به بهبودی بود. بعد از این رکوردگیری بود که واکنشهای منفی
فدراسیون نسبت به من کمتر شد و در نهایت دو، سه هفته مانده بود به مسابقات، آقای فرزام رسما برنامه تمریناتم را برعهده گرفت. خوشحالم که توانستم خودم را دوباره با حضور ایشان ثابت کنم. اطمینان داشتم اگر آقای فرزام برگردد قهرمان میشوم. من سال 2016 که طلای اولم را گرفتم، زمان زیادی را بدون مربی تمرین کردم. المپیک 2016 ریو بود و آقای فرزام یک ماه در ایران نبودند. ایشان از برزیل به من پیام میدادند و من تمرین میکردم. دو هفته بعد از اینکه ایشان برگشتند، به رقابتهای قهرمانی آسیا رفتم و اول شدم».
دارنده دو مدال نقره و برنز بازیهای آسیایی، شانس اول قایقرانی زنان برای کسب سهمیه بازیهای المپیک 2020 توکیو است. البته او کار سختی برای المپینشدن دارد، اما بااینحال خیلی خوشبین است و امیدوار: «من در همین مسابقات قهرمانی آسیا در قایق سبکوزن تکنفره پارو زدم. خیلی دلم میخواست در قایق سنگینوزن هم مسابقه بدهم، متأسفانه به دلیل اینکه فاصله زمانی بین دو مسابقه 20 دقیقه بود نتوانستم در این ماده شرکت کنم. با توجه به این موضوع تمام تلاشم این بود که رکورد را بزنم که نزدیک زمان قایق سنگینوزن باشد که خداراشکر به این هدف هم رسیدم. نفر اول قایق سنگینوزن از چینتایپه بود که من یکصدم ثانیه با او اختلاف داشتم. درحالحاضر تنها رقیب اصلی من در آسیا همین قایقران چینتایپه است. اردیبهشت سال آینده مسابقات انتخابی المپیک در قاره آسیا برگزار میشود. اگر شرایط خوب پیش برود میتوانم به المپیک برسم. تا الان خیلی غیرممکنها برایم ممکن شده. خواسته زیادی ندارم؛ دلم میخواهد فقط آرامش داشته باشم تا بتوانم یک تمرین خوب داشته باشم. نتیجهای هم که گرفتم گویای همهچیز است. امیدوارم که آقای فرزام را در کنارم داشته باشم».
شرق: رقابتهای قایقرانی رویینگ قهرمانی 2019 آسیا در حالی به تازگی در کره جنوبی برگزار شد که عملکرد درخور توجه پاروزنان ایرانی را به دنبال داشت؛ عملکردی که از آن بهعنوان تاریخیترین نتیجه قایقرانی ایران در آسیا نام برده میشود. کسب دو مدال طلا و پنج مدال برنز حاصل تلاش هفت ملیپوش زن و مردی بود که در این مسابقات شرکت کردند و همگی روی سکو رفتند. این برای نخستینبار است که ترکیب کامل تیم قایقرانی کشور موفق به کسب مدال میشود. اتفاق مهم دیگر، درخشش تیمهای ملی رویینگ در کره جنوبی، قهرمانی نازنین ملایی در قایق تکنفره سبکوزن بود؛ بانوی برتر رویینگ آسیا که از عنوان قهرمانیاش دفاع کرد. نازنین که دو مدال طلای مسابقات 2016 و 2017 آسیا را در کارنامه داشت، با مشقت زیادی سومین طلایش را بر گردن آویخت.
او که نسبت به تغییر سرمربی تیم ملی رویینگ بانوان معترض بود، ترجیح داد به تنهایی تمریناتش را انجام دهد. افشین فرزام، مربی مورد اعتماد ملایی بود که دوست داشت با او تمرین کند، اما از طرف فدراسیون این اجازه به او داده نمیشد. فرزام که حق زیادی بر گردن رویینگ زنان ایران دارد، سالها سرمربی این تیم بود، اما با تصمیم کمیته فنی فدراسیون قایقرانی مسئولیت هدایت تیم ملی مردان به او واگذار شد. نازنین هم در این شرایط تصمیم گرفت با همان درسهایی که از مربی باسابقهاش گرفته بود برنامههایش را پیش ببرد به این امید که شاید شرایط در آینده برایش بهتر شود که در نهایت هم همینطور شد. فرزام برگشت تا این بانوی قایقران گیلانی به افتخاری دیگر برسد.
او دراینباره به «شرق» میگوید: «رفتن آقای فرزام از تیم ملی باعث شده تا من از نظر جسمی و روحی خیلی بههم بریزم، اما با همه اینها سعی کردم قوی باشم و خودم تمریناتم را انجام دهم. البته مسئولان فدراسیون مقابلم موضع گرفتند، چراکه بر این باور بودند که همه ملیپوشان باید تابع قوانین فدراسیون باشند و نباید در تیم دودستگی ایجاد شود. خانم سولماز عباسی که خودشان از قهرمانان سابق کشور و مدالآوران آسیا بودند، سرمربی تیم شدند. خود خانم عباسی هم تا پیش از این شاگرد آقای فرزام بودند. ایشان هم خودشان خیلی اعتقاد زیادی به آقای فرزام داشتند و همیشه میگفتند که آقای فرزام باید سرمربی تیم ملی رویینگ زنان باشد. بااینحال ایستادگی کردم تا خودم را برای مسابقات آسیا آماده کنم. البته همان زمان این را گفتم که اگر رکوردهایم در حد و اندازه مدال طلای آسیا باشد به مسابقات میروم. در کل طی این شش ماه سه رکوردگیری در فروردین، خرداد و شهریور برای ما گذاشتند که من در رکوردگیریهای فروردین و خرداد بین 15 تا 20 ثانیه با بقیه نفرات اختلاف داشتم و اول شدم. ضمن اینکه رکوردهایم هم رو به بهبودی بود. بعد از این رکوردگیری بود که واکنشهای منفی
فدراسیون نسبت به من کمتر شد و در نهایت دو، سه هفته مانده بود به مسابقات، آقای فرزام رسما برنامه تمریناتم را برعهده گرفت. خوشحالم که توانستم خودم را دوباره با حضور ایشان ثابت کنم. اطمینان داشتم اگر آقای فرزام برگردد قهرمان میشوم. من سال 2016 که طلای اولم را گرفتم، زمان زیادی را بدون مربی تمرین کردم. المپیک 2016 ریو بود و آقای فرزام یک ماه در ایران نبودند. ایشان از برزیل به من پیام میدادند و من تمرین میکردم. دو هفته بعد از اینکه ایشان برگشتند، به رقابتهای قهرمانی آسیا رفتم و اول شدم».
دارنده دو مدال نقره و برنز بازیهای آسیایی، شانس اول قایقرانی زنان برای کسب سهمیه بازیهای المپیک 2020 توکیو است. البته او کار سختی برای المپینشدن دارد، اما بااینحال خیلی خوشبین است و امیدوار: «من در همین مسابقات قهرمانی آسیا در قایق سبکوزن تکنفره پارو زدم. خیلی دلم میخواست در قایق سنگینوزن هم مسابقه بدهم، متأسفانه به دلیل اینکه فاصله زمانی بین دو مسابقه 20 دقیقه بود نتوانستم در این ماده شرکت کنم. با توجه به این موضوع تمام تلاشم این بود که رکورد را بزنم که نزدیک زمان قایق سنگینوزن باشد که خداراشکر به این هدف هم رسیدم. نفر اول قایق سنگینوزن از چینتایپه بود که من یکصدم ثانیه با او اختلاف داشتم. درحالحاضر تنها رقیب اصلی من در آسیا همین قایقران چینتایپه است. اردیبهشت سال آینده مسابقات انتخابی المپیک در قاره آسیا برگزار میشود. اگر شرایط خوب پیش برود میتوانم به المپیک برسم. تا الان خیلی غیرممکنها برایم ممکن شده. خواسته زیادی ندارم؛ دلم میخواهد فقط آرامش داشته باشم تا بتوانم یک تمرین خوب داشته باشم. نتیجهای هم که گرفتم گویای همهچیز است. امیدوارم که آقای فرزام را در کنارم داشته باشم».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.