|

دومين بانوي لژيونر دوچرخه‌سواري ايران در راه اروپا

سميه يزداني: اسپانيايي‌ها قول داده‌اند همه‌جوره حمايتم کنند

دوچرخه‌سواري زنان ايران با وجود محدوديت‌ها و حضور کم‌رنگي که در رقابت‌هاي بين‌المللي دارد، اما خيلي خوب توانسته خودش را به دنياي اين رشته معرفي کند. لژيونرشدن اين زنان از اتفاقات مهمي بوده که در يکي، دو سال اخير به دنبال مدال‌آوري آنها در رويدادهاي آسيايي رخ داده است؛ مدال‌هايي که هرچند اندک‌شمار هستند، اما در جاي خود تاريخي و ارزشمند به حساب مي‌آيند. فرانک پرتوآذر اولين بانوي مدال‌آور دوچرخه‌سواري کشور بود که در مسابقات کوهستان قهرماني آسيايي 2017 به مدال برنز تيمي (ماده ريلي) و سال بعد نيز در همين رقابت‌ها، به مدال برنز انفرادي رسيد. بعد از او، ماندانا دهقان ديگر دختر رکاب‌زني بود که با حضور هم‌زمان در مسابقات دوچرخه‌سواري و دوگانه (دو و دوچرخه) درخشيد. دهقان با رکوردهاي خوبي که در بخش مسابقات دوچرخه‌سواري کسب کرده بود، با پيشنهادهای اماراتي‌ها مواجه شد و به تيم «الاصيل» پيوست و اولين بانوي لژيونر دوچرخه‌سواري ايران لقب گرفت. او که ديگر از رقابت‌هاي دوگانه فاصله گرفته، درحال‌حاضر براي تيم «مکس واترز لي» هلند رکاب مي‌زند. به تازگي فرصت لژيونرشدن براي سميه يزداني مهيا شده است؛ ملي‌پوشي که اخيرا در پيکارهاي جاده 2019 آسيا (ازبکستان) صاحب مدال برنز شد که تا پيش از اين هيچ بانوي رکاب‌زن ايراني‌ای موفق به دريافت آن نشده بود. يزداني درحال‌حاضر با باشگاه «تيکا»ی اسپانيا قراردادي يک‌ساله بسته تا از ابتداي سال 2020 براي اين تيم مسابقه بدهد.
يزداني درباره لژيونرشدنش به «شرق» مي‌گويد: «من در رقابت‌هاي قهرماني آسيا که ارديبهشت‌ماه گذشته در ازبکستان برگزار شد، واقعا عملکرد خوبي داشتم و همه ديدند که با يک رکورد خوب نفر سوم شدم. در آن مسابقات مدير باشگاه «تيکا» حضور داشت و از نزديک مسابقه من را ديد، به همين خاطر مرا زير نظر گرفت. بعد از رقابت‌هاي ازبکستان به چين رفتم تا در يک تورنمنت بين‌المللي شرکت کنم که آنجا هم مدير اين باشگاه باز حضور داشت و عملکرد من را ديد. همان‌جا بود که با من وارد مذاکره شدند و پيشنهاد دادند به تيمشان بروم که من هم با کمال ميل استقبال کردم. متأسفانه خانم‌ها در ايران شرايط خوبي براي پيشرفت در رشته دوچرخه‌سواري ندارند. ان‌شاءالله که اين اتفاق برايم خوش‌يمن باشد و بتوانم به رکوردهاي بهتري برسم و سببي شود تا ديگر بانوان دوچرخه‌سوار ايران هم بيشتر شناخته شوند».
نفر سوم جاده آسيا ترجيح مي‌دهد در مورد مبلغ دستمزدش با باشگاه اسپانيايي صحبتي نکند: «فکر مي‌کنم اگر در مورد مبلغ قراردادم صحبت نکنم بهتر باشد. آن چيزي که بايد بگويم اين است که از شرايط راضي هستم. هرچه باشد به نسبت ايران شرايط خيلي بهتر است. ما در ايران اصلا باشگاهي براي مسابقات دوچرخه‌سواري بانوان نداريم که بخواهيم از آن کسب درآمد کنيم. ليگ را در دو مرحله با تيم‌هاي معمولي برگزار مي‌کنيم بدون اينکه پولي بگيريم. مسئولان باشگاه به من قول داده‌اند که همه‌جوره حمايتم کنند و هزينه بليت‌هاي رفت‌وبرگشتم به ايران را بدهند. ضمن اينکه مسابقات را طوري تنظيم کرده‌اند که با رقابت‌هاي تيم ملي تداخل پيدا نکند. ضمن اينکه پذيرفته‌اند اسپانسر من هم باشند».
بانوي برتر جاده‌هاي ايران اگرچه خيلي خوشحال است که مي‌خواهد دنياي جديدي از زندگي قهرماني را تجربه کند، اما يک حسرت بزرگ در دلش دارد و آن نرسيدن به بازي‌هاي المپيک است: «در رقابت‌هاي قهرماني آسيايي ازبکستان تنها 12 ثانيه با نفر دوم اختلاف داشتم. اگر دوم مي‌شدم حتما سهميه المپيک 2020 توکيو را مي‌گرفتم. واقعا افسوس بزرگي است، چراکه در يک‌قدمي المپيک بودم. بعد از آن هم فرصت داشتم که دوباره شانسم را براي المپيک امتحان کنم، اما متأسفانه به دليل شرايط بد اقتصادي فدراسيون دوچرخه‌سواري هم اين فرصت را از دست دادم. طبق قوانين بايد در چند مسابقه بين‌المللي شرکت ‌کنم تا رنکينگم را به زير 100 برسانم. رنکينگ من 149 بود. اگر در چند مسابقه شرکت مي‌کردم، قطعا مي‌توانستم سهميه را بگيرم. حالا نمي‌دانم تا المپيک 2024 باشم يا نباشم. درست است که در دوچرخه‌سواري محدوديت سني وجود ندارد، اما الان که 29 سالم است خيلي بهتر از پنج سال ديگر مي‌توانم به هدف‌هايم برسم. با همه اينها خدا را شکر مي‌کنم که باز هم توانستم خودم را نشان بدهم و لژيونر شوم. اميدوارم که اتفاق خوبي برايم باشد و برايم با موفقيت همراه باشد». سميه يزداني در‌حال‌حاضر منتظر است تا دعوت‌نامه اسپانيايي‌ها براي سفرش به اين کشور به دستش برسد. او از ابتداي سال 2020 ميلادي کارش را در تيم «تيکا» شروع مي‌کند. عضو تيم ملي جاده ايران در دو ماه ابتدايي بايد در دو مسابقه بين‌المللي در اسپانيا شرکت کند و بعد هم راهي ترکيه شود.

دوچرخه‌سواري زنان ايران با وجود محدوديت‌ها و حضور کم‌رنگي که در رقابت‌هاي بين‌المللي دارد، اما خيلي خوب توانسته خودش را به دنياي اين رشته معرفي کند. لژيونرشدن اين زنان از اتفاقات مهمي بوده که در يکي، دو سال اخير به دنبال مدال‌آوري آنها در رويدادهاي آسيايي رخ داده است؛ مدال‌هايي که هرچند اندک‌شمار هستند، اما در جاي خود تاريخي و ارزشمند به حساب مي‌آيند. فرانک پرتوآذر اولين بانوي مدال‌آور دوچرخه‌سواري کشور بود که در مسابقات کوهستان قهرماني آسيايي 2017 به مدال برنز تيمي (ماده ريلي) و سال بعد نيز در همين رقابت‌ها، به مدال برنز انفرادي رسيد. بعد از او، ماندانا دهقان ديگر دختر رکاب‌زني بود که با حضور هم‌زمان در مسابقات دوچرخه‌سواري و دوگانه (دو و دوچرخه) درخشيد. دهقان با رکوردهاي خوبي که در بخش مسابقات دوچرخه‌سواري کسب کرده بود، با پيشنهادهای اماراتي‌ها مواجه شد و به تيم «الاصيل» پيوست و اولين بانوي لژيونر دوچرخه‌سواري ايران لقب گرفت. او که ديگر از رقابت‌هاي دوگانه فاصله گرفته، درحال‌حاضر براي تيم «مکس واترز لي» هلند رکاب مي‌زند. به تازگي فرصت لژيونرشدن براي سميه يزداني مهيا شده است؛ ملي‌پوشي که اخيرا در پيکارهاي جاده 2019 آسيا (ازبکستان) صاحب مدال برنز شد که تا پيش از اين هيچ بانوي رکاب‌زن ايراني‌ای موفق به دريافت آن نشده بود. يزداني درحال‌حاضر با باشگاه «تيکا»ی اسپانيا قراردادي يک‌ساله بسته تا از ابتداي سال 2020 براي اين تيم مسابقه بدهد.
يزداني درباره لژيونرشدنش به «شرق» مي‌گويد: «من در رقابت‌هاي قهرماني آسيا که ارديبهشت‌ماه گذشته در ازبکستان برگزار شد، واقعا عملکرد خوبي داشتم و همه ديدند که با يک رکورد خوب نفر سوم شدم. در آن مسابقات مدير باشگاه «تيکا» حضور داشت و از نزديک مسابقه من را ديد، به همين خاطر مرا زير نظر گرفت. بعد از رقابت‌هاي ازبکستان به چين رفتم تا در يک تورنمنت بين‌المللي شرکت کنم که آنجا هم مدير اين باشگاه باز حضور داشت و عملکرد من را ديد. همان‌جا بود که با من وارد مذاکره شدند و پيشنهاد دادند به تيمشان بروم که من هم با کمال ميل استقبال کردم. متأسفانه خانم‌ها در ايران شرايط خوبي براي پيشرفت در رشته دوچرخه‌سواري ندارند. ان‌شاءالله که اين اتفاق برايم خوش‌يمن باشد و بتوانم به رکوردهاي بهتري برسم و سببي شود تا ديگر بانوان دوچرخه‌سوار ايران هم بيشتر شناخته شوند».
نفر سوم جاده آسيا ترجيح مي‌دهد در مورد مبلغ دستمزدش با باشگاه اسپانيايي صحبتي نکند: «فکر مي‌کنم اگر در مورد مبلغ قراردادم صحبت نکنم بهتر باشد. آن چيزي که بايد بگويم اين است که از شرايط راضي هستم. هرچه باشد به نسبت ايران شرايط خيلي بهتر است. ما در ايران اصلا باشگاهي براي مسابقات دوچرخه‌سواري بانوان نداريم که بخواهيم از آن کسب درآمد کنيم. ليگ را در دو مرحله با تيم‌هاي معمولي برگزار مي‌کنيم بدون اينکه پولي بگيريم. مسئولان باشگاه به من قول داده‌اند که همه‌جوره حمايتم کنند و هزينه بليت‌هاي رفت‌وبرگشتم به ايران را بدهند. ضمن اينکه مسابقات را طوري تنظيم کرده‌اند که با رقابت‌هاي تيم ملي تداخل پيدا نکند. ضمن اينکه پذيرفته‌اند اسپانسر من هم باشند».
بانوي برتر جاده‌هاي ايران اگرچه خيلي خوشحال است که مي‌خواهد دنياي جديدي از زندگي قهرماني را تجربه کند، اما يک حسرت بزرگ در دلش دارد و آن نرسيدن به بازي‌هاي المپيک است: «در رقابت‌هاي قهرماني آسيايي ازبکستان تنها 12 ثانيه با نفر دوم اختلاف داشتم. اگر دوم مي‌شدم حتما سهميه المپيک 2020 توکيو را مي‌گرفتم. واقعا افسوس بزرگي است، چراکه در يک‌قدمي المپيک بودم. بعد از آن هم فرصت داشتم که دوباره شانسم را براي المپيک امتحان کنم، اما متأسفانه به دليل شرايط بد اقتصادي فدراسيون دوچرخه‌سواري هم اين فرصت را از دست دادم. طبق قوانين بايد در چند مسابقه بين‌المللي شرکت ‌کنم تا رنکينگم را به زير 100 برسانم. رنکينگ من 149 بود. اگر در چند مسابقه شرکت مي‌کردم، قطعا مي‌توانستم سهميه را بگيرم. حالا نمي‌دانم تا المپيک 2024 باشم يا نباشم. درست است که در دوچرخه‌سواري محدوديت سني وجود ندارد، اما الان که 29 سالم است خيلي بهتر از پنج سال ديگر مي‌توانم به هدف‌هايم برسم. با همه اينها خدا را شکر مي‌کنم که باز هم توانستم خودم را نشان بدهم و لژيونر شوم. اميدوارم که اتفاق خوبي برايم باشد و برايم با موفقيت همراه باشد». سميه يزداني در‌حال‌حاضر منتظر است تا دعوت‌نامه اسپانيايي‌ها براي سفرش به اين کشور به دستش برسد. او از ابتداي سال 2020 ميلادي کارش را در تيم «تيکا» شروع مي‌کند. عضو تيم ملي جاده ايران در دو ماه ابتدايي بايد در دو مسابقه بين‌المللي در اسپانيا شرکت کند و بعد هم راهي ترکيه شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.