اکران رکود در سینمای ایران
محمد هادی کریمی / کارگردان سینما
سینما «هنر صنعتی» است و اینکه وجود دارد یا ندارد، زنده یا مرده است را ما تعیین نمیکنیم. اگرچه ما در پویایی آن تاثیر خواهیم داشت. باید گفت، در ایران ـ در میان کشورهای همسایه ـ با وجود حضور کانالهای ماهوارهای، دی وی دی فیلمهای خارجی با زیرنویس، اینترنت پرسرعت، تولید تله فیلمهای بیشماروطنی همین که در سال تعدادی قریب به 90 فیلم تولید داخل داریم؛ یعنی سینما وجود دارد. اکنون باید گفت چه باید کرد که سینما ارتقای بیشتری یابد. در این ماجرا از یک سو مسوولان و از طرف دیگر هنرمندان و همینطور مخاطبان وظایفی دارند تا هر کدام در ارتقای بیشتر سینما تاثیرگذارند. هر کدام از طرفین اگر اشتباه کنند یا وظایف خود را به درستی انجام ندهند، عواقب این کمکاری بر دیگری اثر خواهد داشت. در این سالها همیشه صحبت از کمکاری مسوولان و سینماگران بوده و برای آن چارهای میاندیشیدند. اما من در این یادداشت میخواهم از اهمیت مخاطب بگویم و به تاثیرات با ارزشی که نگاه مخاطب بر جریان سینما میگذارد، اشاره کنم. اگر مخاطب از کمدیهای نازل استقبال کند فشار روی بخش دیگر بیشتر میشود. اگر مخاطب دیدن یک فیلم خوب را لحاظ کند، از فیلمهای فرهنگی استقبال کند، این استقبال سدی در برابر اعمال سلیقههایی میشود که از بخشهای مختلف میآید. این مخاطب است که تعیین میکند از سینما چه دستاوردی میخواهد و میتواند به خواست خود آن را جهت دهد. البته در این میان نیروهای بازدارندهای هم وجود دارد، مثل سالنهای سینمای کم کیفیت و قدیمی، نداشتن پارکینگ در سینماها، کمبود سالنهای سینما در سطح شهرها، اطلاعرسانی ضعیف و خیلی موارد دیگر که مردم ما را از دیدن یک فیلم خوب محروم میکند. در سینما هم قانون فیزیکی ظروف مرتبطه صدق میکند، همانطور که در ظروف مرتبطه فشارها بر سطوح لولههای مختلف یکسان است یا بالا رفتن سطح آب در ظروف همسان و همزمان اتفاق میافتد، ارتقای سینما هم به بالا رفتن دانش و آگاهی سینماگران، ذوق و سلیقه و پسند مخاطبان، تعهد و سعهصدر مسوولان به طور همزمان نیازمند است.
سینما «هنر صنعتی» است و اینکه وجود دارد یا ندارد، زنده یا مرده است را ما تعیین نمیکنیم. اگرچه ما در پویایی آن تاثیر خواهیم داشت. باید گفت، در ایران ـ در میان کشورهای همسایه ـ با وجود حضور کانالهای ماهوارهای، دی وی دی فیلمهای خارجی با زیرنویس، اینترنت پرسرعت، تولید تله فیلمهای بیشماروطنی همین که در سال تعدادی قریب به 90 فیلم تولید داخل داریم؛ یعنی سینما وجود دارد. اکنون باید گفت چه باید کرد که سینما ارتقای بیشتری یابد. در این ماجرا از یک سو مسوولان و از طرف دیگر هنرمندان و همینطور مخاطبان وظایفی دارند تا هر کدام در ارتقای بیشتر سینما تاثیرگذارند. هر کدام از طرفین اگر اشتباه کنند یا وظایف خود را به درستی انجام ندهند، عواقب این کمکاری بر دیگری اثر خواهد داشت. در این سالها همیشه صحبت از کمکاری مسوولان و سینماگران بوده و برای آن چارهای میاندیشیدند. اما من در این یادداشت میخواهم از اهمیت مخاطب بگویم و به تاثیرات با ارزشی که نگاه مخاطب بر جریان سینما میگذارد، اشاره کنم. اگر مخاطب از کمدیهای نازل استقبال کند فشار روی بخش دیگر بیشتر میشود. اگر مخاطب دیدن یک فیلم خوب را لحاظ کند، از فیلمهای فرهنگی استقبال کند، این استقبال سدی در برابر اعمال سلیقههایی میشود که از بخشهای مختلف میآید. این مخاطب است که تعیین میکند از سینما چه دستاوردی میخواهد و میتواند به خواست خود آن را جهت دهد. البته در این میان نیروهای بازدارندهای هم وجود دارد، مثل سالنهای سینمای کم کیفیت و قدیمی، نداشتن پارکینگ در سینماها، کمبود سالنهای سینما در سطح شهرها، اطلاعرسانی ضعیف و خیلی موارد دیگر که مردم ما را از دیدن یک فیلم خوب محروم میکند. در سینما هم قانون فیزیکی ظروف مرتبطه صدق میکند، همانطور که در ظروف مرتبطه فشارها بر سطوح لولههای مختلف یکسان است یا بالا رفتن سطح آب در ظروف همسان و همزمان اتفاق میافتد، ارتقای سینما هم به بالا رفتن دانش و آگاهی سینماگران، ذوق و سلیقه و پسند مخاطبان، تعهد و سعهصدر مسوولان به طور همزمان نیازمند است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.