به گیتی نماند بهجز مردمی
روحالله جعفری . استاد دانشگاه
در این دنیای دهشتناک که دیوانگان بهظاهر انساننما مانند ترامپ بر اریکه قدرت نشسته و عرصه را برای زیست مسالمتآمیز انسان تنگ و تنگتر میکنند، اعتلابخشیدن به موجودیت و حضور هر انسان یا ملتی، تنها از طریق احترام به زبان و آثار تولیدشده به آن زبان است که محقق میشود؛ چراکه برای قدرتبخشیدن به یک ملت باید با افکار، آمال، آرزوها و آثار خلاقه آن ملت آشنا شد و روند تفکر و خلاقیت آن را از طریق زبان دنبال کرد. زبان بیشتر از آنکه منعکسکننده فراگردهای فرهنگی باشد، قالبدهنده این فراگرد است. در این فراگرد، نقش آثار برجسته و ممتاز حوزه ادبیات دراماتیک، بهعنوان سرمایه فرهنگی حائز اهمیت است. سالهاست که گروه تئاتر گیتی بهعنوان یک ضرورت و ارزش، شناسایی و معرفی آثار برجسته ادبیات دراماتیک جهان و ایران را در قالب برگزاری رپرتوارهایی که با محوریت حمایت از همنوع، آن هم در بزنگاههایی که نیاز مبرم به همدلی و انسجام در جامعه حس میشود، در دستور کار خود قرار داده است.
پس از جاریشدن سیل ویرانگر اخیر در فروردینماه که تعداد زیادی از هموطنان عزیز را دچار خسران مادی و معنوی کرد، گروه تئاتر گیتی بر آن شد تا رپرتواری دیگر را با تأکید بر نمایشنامههای مهم و تأثیرگذار دهههای 30، 40 و 50 شمسی، تدارک ببیند تا همه عواید مادی آن را تقدیم به عزیزان خسراندیده کند.
در «رپرتوار نمایشنامهخوانی گروه تئاتر گیتی در حمایت از مردم سیلزده شهر معمولان، استان لرستان» نمایشنامههای «تاجماه» (اثر فریده فرجام)، «بلبل سرگشته» (اثر علی نصیریان)، «قصهی طلسم حریر و ماهیگیر» (اثر علی حاتمی)، «سگی در خرمنجا» (اثر نصرتالله نویدی)، «حالت چطوره مشرحیم؟» و «گلدونهخانم» (اثر اسماعیل خلج)، «گمشدگان» (اثر بهرام بیضایی)، «آسیدکاظم» (اثر محمود استادمحمد)، «شاپرکخانم» (اثر بیژن مفید) و «لبخند باشکوه آقای گیل» (اثر اکبر رادی) از دل گنجینه گرانسنگ تاریخ ادبیات نمایشی کشورمان انتخاب و هرکدام در یک شب (جمعا به مدت 10 شب) نمایشنامهخوانی شدند. برای آمادهشدن این رپرتوار، 120 روز زمان صرف شد تا گروه به مرحله آمادگی کامل برای مواجهشدن با مخاطب برسد.
این نمایشنامهخوانیها در تماشاخانه سنگلج که قبلتر به آن تالار بیستوپنج شهریور میگفتند، انجام شد. در این 10 نمایشنامه، بیش از صد هنرمند دغدغهمند که خانه اول فعالیتهای هنری آنها تئاتر است، دعوت به کار شدند. همه این عزیزان با نگاه انساندوستانه و برای حمایت از همنوع، بدون دریافت حتی یک ریال، عاشقانه دل در این راه نهادند و با همه توان به معناکردن عشق و عشقورزیدن به همنوع پرداختند.
به نشانه سپاس و قدردانی از یکانیکان عزیزانی که در این چهار ماه با من همراه بودند، تمامقد در برابر ایشان میایستم و دست و شانههای ایشان را میبوسم و از خداوند دوستدار زیباییها میخواهم که همیشه و در همهحال، حافظ و پشت و پناه آنها باشد.
در این دنیای دهشتناک که دیوانگان بهظاهر انساننما مانند ترامپ بر اریکه قدرت نشسته و عرصه را برای زیست مسالمتآمیز انسان تنگ و تنگتر میکنند، اعتلابخشیدن به موجودیت و حضور هر انسان یا ملتی، تنها از طریق احترام به زبان و آثار تولیدشده به آن زبان است که محقق میشود؛ چراکه برای قدرتبخشیدن به یک ملت باید با افکار، آمال، آرزوها و آثار خلاقه آن ملت آشنا شد و روند تفکر و خلاقیت آن را از طریق زبان دنبال کرد. زبان بیشتر از آنکه منعکسکننده فراگردهای فرهنگی باشد، قالبدهنده این فراگرد است. در این فراگرد، نقش آثار برجسته و ممتاز حوزه ادبیات دراماتیک، بهعنوان سرمایه فرهنگی حائز اهمیت است. سالهاست که گروه تئاتر گیتی بهعنوان یک ضرورت و ارزش، شناسایی و معرفی آثار برجسته ادبیات دراماتیک جهان و ایران را در قالب برگزاری رپرتوارهایی که با محوریت حمایت از همنوع، آن هم در بزنگاههایی که نیاز مبرم به همدلی و انسجام در جامعه حس میشود، در دستور کار خود قرار داده است.
پس از جاریشدن سیل ویرانگر اخیر در فروردینماه که تعداد زیادی از هموطنان عزیز را دچار خسران مادی و معنوی کرد، گروه تئاتر گیتی بر آن شد تا رپرتواری دیگر را با تأکید بر نمایشنامههای مهم و تأثیرگذار دهههای 30، 40 و 50 شمسی، تدارک ببیند تا همه عواید مادی آن را تقدیم به عزیزان خسراندیده کند.
در «رپرتوار نمایشنامهخوانی گروه تئاتر گیتی در حمایت از مردم سیلزده شهر معمولان، استان لرستان» نمایشنامههای «تاجماه» (اثر فریده فرجام)، «بلبل سرگشته» (اثر علی نصیریان)، «قصهی طلسم حریر و ماهیگیر» (اثر علی حاتمی)، «سگی در خرمنجا» (اثر نصرتالله نویدی)، «حالت چطوره مشرحیم؟» و «گلدونهخانم» (اثر اسماعیل خلج)، «گمشدگان» (اثر بهرام بیضایی)، «آسیدکاظم» (اثر محمود استادمحمد)، «شاپرکخانم» (اثر بیژن مفید) و «لبخند باشکوه آقای گیل» (اثر اکبر رادی) از دل گنجینه گرانسنگ تاریخ ادبیات نمایشی کشورمان انتخاب و هرکدام در یک شب (جمعا به مدت 10 شب) نمایشنامهخوانی شدند. برای آمادهشدن این رپرتوار، 120 روز زمان صرف شد تا گروه به مرحله آمادگی کامل برای مواجهشدن با مخاطب برسد.
این نمایشنامهخوانیها در تماشاخانه سنگلج که قبلتر به آن تالار بیستوپنج شهریور میگفتند، انجام شد. در این 10 نمایشنامه، بیش از صد هنرمند دغدغهمند که خانه اول فعالیتهای هنری آنها تئاتر است، دعوت به کار شدند. همه این عزیزان با نگاه انساندوستانه و برای حمایت از همنوع، بدون دریافت حتی یک ریال، عاشقانه دل در این راه نهادند و با همه توان به معناکردن عشق و عشقورزیدن به همنوع پرداختند.
به نشانه سپاس و قدردانی از یکانیکان عزیزانی که در این چهار ماه با من همراه بودند، تمامقد در برابر ایشان میایستم و دست و شانههای ایشان را میبوسم و از خداوند دوستدار زیباییها میخواهم که همیشه و در همهحال، حافظ و پشت و پناه آنها باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.