|

فرجامي: همه زندگي‌ام مسعود کيميايي و فريدون گُله است

گروه هنر: فريماه فرجامي، هنرمندي که چهره و نامش براي بسياري از علاقه‌مندان سينما خاطره‌ساز است، سال‌هاست از عرصه بازيگري دور است و برخي از اهالي سينما چهارشنبه، سوم مهر، با حضور در خانه سينما در غياب اين هنرمند از او ياد کردند.
در ابتدا امير پوريا مجری برنامه به فيلم «باني‌چاو» (احمدرضا گرشاسبي) اشاره کرد که به گفته او، تصوير ارائه‌شده از فرجامي در اين فيلم با «تصوير شبه‌اشرافي شهرنشين که پيش از اين، از اين بازيگر ارزنده ارائه شده» تفاوت‌هايي اساسي دارد. بعد از نمايش بخش‌هايي از اين فيلم، محمد متوسلاني، همبازي فرجامي در اين فيلم، به پشت تريبون دعوت شد تا درباره او صحبت کند.
اين کارگردان و بازيگر قديمي سينماي ايران در ابتداي صحبت‌هاي خود ضمن تشکر از کانون فيلم خانه سينما و دست‌اندرکاران مراسم «گوشه‌هاي کم‌پيداي سينماي ايران» گفت: «سينما، به‌خصوص بازيگري، حرفه بي‌رحمي است. متأسفانه در جامعه ما خانم‌ها مورد بي‌رحمي مضاعف هستند و اين نکته زماني که خود شخص نسبت به خودش ترحم نداشته باشد تشديد هم مي‌شود».
او ادامه داد: «من اولين‌بار فريماه فرجامي را در نمايش خصوصي فيلم «خط قرمز» (مسعود کيميايي) ملاقات کردم. در حقيقت، در آن جلسه، دخترخانم جوان و مي‌توان گفت پريچهري را ديدم که نويدبخش حضور يک هنرپيشه شاخص و ستاره در سينماي ما بود».بخش بعدي نکوداشت فريماه فرجامي به صحبت‌هاي عليرضا داودنژاد اختصاص داشت. در اين بخش ابتدا بخش‌هايي از فيلم «بي‌پناه» (محصول 1365) که فرجامي در آن به ايفاي نقش پرداخته به نمايش درآمد و سپس داودنژاد روي صحنه آمد تا درباره همکار خود در اين فيلم صحبت کند.اين کارگردان پرسابقه و قديمي سينماي ايران با ذکر خاطره‌اي از نخستين ديدار خود با فريماه فرجامي در دانشکده هنرهاي دراماتيک گفت: «در زمان توليد فيلم «بي‌پناه» فريماه کمي پژمرده شده بود. به او گفتم بايد کمي به سلامت خودت برسي. رفت و بعد از 20 روز قبراق برگشت. براي فيلم‌برداري به انزلي رفتيم. عالي بازي مي‌کرد و من هم آن‌وقت‌ها عالي کارگرداني مي‌کردم. همه‌چيز خوب پيش مي‌رفت تا اين خبر رسيد خواهر عزيزم در تصادف فوت شده و دنيا جلوي چشمم تيره و تار شد».بخش بعدي برنامه به پيام تصويري حسن فتحي اختصاص داشت که پس از بخش کوتاهي از سريال «پهلوانان نمي‌ميرند» به نمايش درآمد. فتحي در اين پيام تصويري ضمن اشاره به سابقه آشنايي و همکاري خود با فريماه فرجامي گفت: «يکي از نکات برجسته فريماه فرجامي، استايل بازيگري اوست. او در هنگام بازيگري، فقط ديالوگ نمي‌گفت و فقط از صورتش استفاده نمي‌کرد؛ بلکه از کليت فيزيکش استفاده مي‌کرد».در بخش پاياني اين مراسم نکوداشت و پيش از قدرداني از اين بازيگر ارزنده سينماي ايران، پيام تصويري مسعود کيميايي به نمايش درآمد.کيميايي در اين پيام گفت: «خوشحالم که يادی از فريماه فرجامي کرديد. او خانم، زيبا، درخشان و پر از زيبايي اخلاقي و پر از حس است».اين کارگردان قديمي سينماي ايران که از سر صحنه جدید‌ترين فيلم خود با مخاطبان ارتباط برقرار مي‌کرد، گفت: «يک شب تئاتري بود در سال 58، تئاتر «شب بيست‌و‌يکم» من رفتم ديدم. دو تا بازيگر درخشان ديدم. هر دو بازيگر را دعوت کردم براي سينما، براي فيلمي که داشتم مي‌ساختم. هر دو را براي نقش اول. يکي خسرو شکيبايي بود و يکي فريماه فرجامي. اينها هر دو، کار سينمايي‌شان را با من شروع کردند. فريماه فرجامي را در «سرب» ببينيد، فريماه فرجامي را در «تيغ و ابريشم» ببينيد، فريماه فرجامي را در «خط قرمز» ببينيد. درخشان بود. مهم‌تر از همه، گردش حسش بود که با صورتش انجام مي‌داد و آنجا بود که ديگر چشم‌هايش را نمي‌ديدي، نگاهش را مي‌ديدي».در انتهاي جلسه پيام تصويري و در واقع مصاحبه‌اي کوتاه با فريماه فرجامي به نمايش درآمد که شامل تصاويري از مهم‌ترين فيلم‌هاي او بود و حاضران در سالن بالاخره توانستند فريماهِ گذر‌کرده از آن روزگار پرشکوه رفته را ببينند.وقتي از فرجامي پرسيده شد چه حسي درباره عمري که با کار بازي و سينما گذرانده، دارد، گفت: «من خيلي خوشحالم که هميشه با مردم در ارتباط بودم. خيلي خوشحالم که با رخشان بني‌اعتماد در ارتباط بودم و خيلي‌خيلي خوشحالم که با علي حاتمي در ارتباط بودم».فرجامي در بخش ديگري از اين گفت‌وگوي تصويري گفت: «ياد بگيريم به هم احترام بگذاريم و ياد بگيريم که چطور همديگر را دوست داشته باشيم. من از کساني که به من ياد دادند چطور با ديگران حرف بزنم و چطور به ديگران عشق بورزم، سپاسگزارم».او ادامه داد: «از خيلي‌ها خيلي چيزها آموختم و تجربياتم را به خيلي‌ها مديونم. چه بگويم، همه زندگي‌ام مسعود کيميايي است، همه زندگي‌ام فريدون گُله است. من عاشق ايرانم».

گروه هنر: فريماه فرجامي، هنرمندي که چهره و نامش براي بسياري از علاقه‌مندان سينما خاطره‌ساز است، سال‌هاست از عرصه بازيگري دور است و برخي از اهالي سينما چهارشنبه، سوم مهر، با حضور در خانه سينما در غياب اين هنرمند از او ياد کردند.
در ابتدا امير پوريا مجری برنامه به فيلم «باني‌چاو» (احمدرضا گرشاسبي) اشاره کرد که به گفته او، تصوير ارائه‌شده از فرجامي در اين فيلم با «تصوير شبه‌اشرافي شهرنشين که پيش از اين، از اين بازيگر ارزنده ارائه شده» تفاوت‌هايي اساسي دارد. بعد از نمايش بخش‌هايي از اين فيلم، محمد متوسلاني، همبازي فرجامي در اين فيلم، به پشت تريبون دعوت شد تا درباره او صحبت کند.
اين کارگردان و بازيگر قديمي سينماي ايران در ابتداي صحبت‌هاي خود ضمن تشکر از کانون فيلم خانه سينما و دست‌اندرکاران مراسم «گوشه‌هاي کم‌پيداي سينماي ايران» گفت: «سينما، به‌خصوص بازيگري، حرفه بي‌رحمي است. متأسفانه در جامعه ما خانم‌ها مورد بي‌رحمي مضاعف هستند و اين نکته زماني که خود شخص نسبت به خودش ترحم نداشته باشد تشديد هم مي‌شود».
او ادامه داد: «من اولين‌بار فريماه فرجامي را در نمايش خصوصي فيلم «خط قرمز» (مسعود کيميايي) ملاقات کردم. در حقيقت، در آن جلسه، دخترخانم جوان و مي‌توان گفت پريچهري را ديدم که نويدبخش حضور يک هنرپيشه شاخص و ستاره در سينماي ما بود».بخش بعدي نکوداشت فريماه فرجامي به صحبت‌هاي عليرضا داودنژاد اختصاص داشت. در اين بخش ابتدا بخش‌هايي از فيلم «بي‌پناه» (محصول 1365) که فرجامي در آن به ايفاي نقش پرداخته به نمايش درآمد و سپس داودنژاد روي صحنه آمد تا درباره همکار خود در اين فيلم صحبت کند.اين کارگردان پرسابقه و قديمي سينماي ايران با ذکر خاطره‌اي از نخستين ديدار خود با فريماه فرجامي در دانشکده هنرهاي دراماتيک گفت: «در زمان توليد فيلم «بي‌پناه» فريماه کمي پژمرده شده بود. به او گفتم بايد کمي به سلامت خودت برسي. رفت و بعد از 20 روز قبراق برگشت. براي فيلم‌برداري به انزلي رفتيم. عالي بازي مي‌کرد و من هم آن‌وقت‌ها عالي کارگرداني مي‌کردم. همه‌چيز خوب پيش مي‌رفت تا اين خبر رسيد خواهر عزيزم در تصادف فوت شده و دنيا جلوي چشمم تيره و تار شد».بخش بعدي برنامه به پيام تصويري حسن فتحي اختصاص داشت که پس از بخش کوتاهي از سريال «پهلوانان نمي‌ميرند» به نمايش درآمد. فتحي در اين پيام تصويري ضمن اشاره به سابقه آشنايي و همکاري خود با فريماه فرجامي گفت: «يکي از نکات برجسته فريماه فرجامي، استايل بازيگري اوست. او در هنگام بازيگري، فقط ديالوگ نمي‌گفت و فقط از صورتش استفاده نمي‌کرد؛ بلکه از کليت فيزيکش استفاده مي‌کرد».در بخش پاياني اين مراسم نکوداشت و پيش از قدرداني از اين بازيگر ارزنده سينماي ايران، پيام تصويري مسعود کيميايي به نمايش درآمد.کيميايي در اين پيام گفت: «خوشحالم که يادی از فريماه فرجامي کرديد. او خانم، زيبا، درخشان و پر از زيبايي اخلاقي و پر از حس است».اين کارگردان قديمي سينماي ايران که از سر صحنه جدید‌ترين فيلم خود با مخاطبان ارتباط برقرار مي‌کرد، گفت: «يک شب تئاتري بود در سال 58، تئاتر «شب بيست‌و‌يکم» من رفتم ديدم. دو تا بازيگر درخشان ديدم. هر دو بازيگر را دعوت کردم براي سينما، براي فيلمي که داشتم مي‌ساختم. هر دو را براي نقش اول. يکي خسرو شکيبايي بود و يکي فريماه فرجامي. اينها هر دو، کار سينمايي‌شان را با من شروع کردند. فريماه فرجامي را در «سرب» ببينيد، فريماه فرجامي را در «تيغ و ابريشم» ببينيد، فريماه فرجامي را در «خط قرمز» ببينيد. درخشان بود. مهم‌تر از همه، گردش حسش بود که با صورتش انجام مي‌داد و آنجا بود که ديگر چشم‌هايش را نمي‌ديدي، نگاهش را مي‌ديدي».در انتهاي جلسه پيام تصويري و در واقع مصاحبه‌اي کوتاه با فريماه فرجامي به نمايش درآمد که شامل تصاويري از مهم‌ترين فيلم‌هاي او بود و حاضران در سالن بالاخره توانستند فريماهِ گذر‌کرده از آن روزگار پرشکوه رفته را ببينند.وقتي از فرجامي پرسيده شد چه حسي درباره عمري که با کار بازي و سينما گذرانده، دارد، گفت: «من خيلي خوشحالم که هميشه با مردم در ارتباط بودم. خيلي خوشحالم که با رخشان بني‌اعتماد در ارتباط بودم و خيلي‌خيلي خوشحالم که با علي حاتمي در ارتباط بودم».فرجامي در بخش ديگري از اين گفت‌وگوي تصويري گفت: «ياد بگيريم به هم احترام بگذاريم و ياد بگيريم که چطور همديگر را دوست داشته باشيم. من از کساني که به من ياد دادند چطور با ديگران حرف بزنم و چطور به ديگران عشق بورزم، سپاسگزارم».او ادامه داد: «از خيلي‌ها خيلي چيزها آموختم و تجربياتم را به خيلي‌ها مديونم. چه بگويم، همه زندگي‌ام مسعود کيميايي است، همه زندگي‌ام فريدون گُله است. من عاشق ايرانم».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.