پيکر زندهياد مهدي عليمحمدي تشييع شد
پيکر مهدي عليمحمدي، از چهرههاي باسابقه عرصه دوبله و گوينده پيشکسوت راديو، صبح جمعه، 15 شهريور، به سمت خانه ابدي تشييع شد.
در ابتدا علي همتموميوند در صحبتهاي کوتاهي گفت: «عليمحمدي در طول عمر پربرکتش خدمات شاياني داشت و من بهعنوان يکي از شاگردان کوچکش اينجا حضور دارم. صحبت از مقام و جايگاه عليمحمدي برعهده بزرگان راديو و دوبله است و من بهعنوان شاگرد کوچکش بايد بگويم او در دوراني که يکي از سختترين مقاطع زندگياش را پشتسر ميگذاشت به کلاس ميآمد و تدريس ميکرد و من همينجا از او حلاليت ميطلبم و ميخواهم که اگر شاگرد خوبي نبوديم ما را ببخشد».
ناصر ممدوح، از ديگر سخنرانان اين مراسم بود و گفت: «اين ضايعه براي همه ما سنگين است. مهدي عليمحمدي صداي بااحساسي داشت که تکرارشدني نيست. من داستانهاي شب راديو را دنبال ميکردم و صداي او، بهرام و... چقدر شيرين بود. او بيشتر مديريت دوبلاژ را برعهده داشت تا دوبله و فقدانش براي شخص من خيلي دردناک است. من اين ضايعه را به خانوادهاش و جامعه هنري و کساني که با صداي دلنشين او خاطره داشتند تسليت ميگويم».
بهزاد فراهاني نيز در ادامه پشت تريبون حاضر شد و گفت: «شايد علت اينکه دعوت کردند پشت تريبون بيايم اين بود که نماينده کوچکي از راديو هستم. عليمحمدي معلم من در دهه ۴۰ بود. زماني که ما نوجوان بوديم و تازه وارد راديو شده بوديم، او پدرانه سعي ميکرد با حفظ جايگاه يک استاد فرهيخته، آنچه را ميداند در اختيار ما بگذارد.
آنچه او را عليمحمدي کرد، تنها صدايش نبود، شايد صداقتي بود که داشت و اينکه از دروغ پرهيز ميکرد و اين در صدايش نمايان بود».
او در بخش ديگري از صحبتهايش گفت: «عليمحمدي کوشش ميکرد نوع نگاه به متن، شيوه کالبدشکافي متن، تحليل واژگان و جملات را به ما آموزش دهد. هميشه مهرباني او با يک اتوريته بالا همراه بود که وامگرفته از پيشکسوتان خودش در دهه ۲۰ بود. او در دوبله هم جايگاه والاي خود را پيدا کرد. من در ۱۶ سالگي شاگردي او را کردم و الان ۷۵ ساله هستم. همه رفتني هستيم. اميدوارم هيچ هنرمندي آرزو و حسرتبهدل، ميهنش را ترک نکند و از دنيا نرود.
برخي هنرمندان بدون مزد کافي و حتي ارجمندشمردن زندگيشان راهشان را ميکشند و ميروند. کافي است به قطعاتي که در بهشت زهرا(س) وجود دارند نگاه کنيد. ميبينيد که هزارانسال ارزش آنجا به خاک سپرده شده و ما هنوز يک روز را براي بازيگر نداريم. ما هنرمندان به فقر و نداشتن و تلخکامي و سانسور عادت کردهايم، اما اميدواريم حرمت ما را نگه دارند».
او ادامه داد: «عليمحمدي بعد از کودتاي ۲۸ مرداد در نمايشهايي به ايفاي نقش پرداخت و من بازي او را در اين نمايش از ياد نميبرم. مأموريت او دميدن آرامش به آينده بود».
ابوالحسن تهامي، گوينده و دوبلور نيز در ادامه گفت: «خدا به عليمحمدي مأموريتي مهم واگذار کرد؛ مأموريتي براي دميدن آرامش و محبت و آرزو به آينده. او بيشتر کارتون دوبله ميکرد و ميدانست از چه واژگاني بهره بگيرد. سريالهايي که دوبله ميکرد نوجوانان بسياري را مشتاق کرد که جلوي تلويزيون بنشينند و صداي او را در قالب پدر خانواده گوش کنند».
سيروس ابراهيمزاده نيز در سخنان کوتاهي درباره زندهياد عليمحمدي گفت: «مهدي عليمحمدي و نسل او در راديو به گردن من حق دارند. ما زماني وارد راديو شديم که عليمحمديها، محتشمها، ژاله علو و هوشنگ سارنگها در شرايط سختي جاده راديو را صاف کردند. برخيشان پاي پياده به تنها فرستنده راديو ميرفتند و برنامه زنده اجرا ميکردند و چهبسا که حقوحقوقي هم نداشتند. اين نسل و در رأس آنها عليمحمدي، در زمان ورودمان به راديو، پذيراي ما شدند و هيچگاه مقاومت نکردند و فکر نکردند که مبادا ما جاي آنها را بگيريم. ما هم بايد عليمحمديها را الگوي کار خود قرار دهيم و با جواناني که وارد عرصه ميشوند رفتاري کنيم که آنها با ما داشتند. آنها به ما روي بد نداشتند و پدرانه رفتار ميکردند و از موضع بالا که به طور مثال جلوي ما بايد دستبهسينه بايستيد، رفتار نميکردند. هيچگاه نديدم صدايش بلند شود».
نصرالله مدقالچي نيز گفت: «اين ضايعه دردناک است. او محبتها در حق من کرده است و اگر بگويم پدري کرد کم نگفتهام. در زماني که جوان بودم، اگر شب ميخواستم بروم به خانه به من ميگفت همهچيز خوب است؟ و منظورش اين بود که پول داري؟ و من ميگفتم بله همهچيز خوب است. در طول سالهاي کارياش نديدم که صدايش را بلند کند».
در ادامه، بهروز عليمحمدي، فرزند زندهياد عليمحمدي که خودش هم دوبلور است، پشت تريبون قرار گرفت و در سخناني يادآور شد: فيلمهايي که پدر کار کرد به قول خودش کارتون بود نه کارتن. او همه شما را دوست داشت و به همه شما زنگ ميزد، نياز نداشت، شايد به لحاظ معنوي دوست داشت حال او را بپرسند.
آقاي فراهاني از نمايش «امشب به قتل ميرسد» نام برد که پدرم عاشق آن تئاتر بود. اما بايد بگويم زندگي پدر من بعد از يک مدت شد تئاتر «هر شب به قتل ميرسد». اين گلايه را بايد گفت، چون او اين گلايه را داشت و دوست داشت دوستانش از او خبر بگيرند. اين گلايه را از خودم شروع ميکنم که بايد زنگ بزنم و حال استادانم را بپرسم.
عليمحمدي در پايان درخواست کرد به احترام آنچه پدرش برجاي گذاشته است او را تشويق کنند.
در پايان بر پيکر زندهياد عليمحمدي نماز خوانده شد و او را به سمت قطعه هنرمندان در بهشت زهرا(س) تشييع کردند.
منوچهر اسماعيلي، سيروس ابراهيمزاده، علي همتموميوند، رضا بنفشهخواه، بهزاد فراهاني و مجتبي نقييي، مدير واحد دوبلاژ سيما، از جمله هنرمندان و مديران حاضر در مراسم بودند.
پيکر مهدي عليمحمدي، از چهرههاي باسابقه عرصه دوبله و گوينده پيشکسوت راديو، صبح جمعه، 15 شهريور، به سمت خانه ابدي تشييع شد.
در ابتدا علي همتموميوند در صحبتهاي کوتاهي گفت: «عليمحمدي در طول عمر پربرکتش خدمات شاياني داشت و من بهعنوان يکي از شاگردان کوچکش اينجا حضور دارم. صحبت از مقام و جايگاه عليمحمدي برعهده بزرگان راديو و دوبله است و من بهعنوان شاگرد کوچکش بايد بگويم او در دوراني که يکي از سختترين مقاطع زندگياش را پشتسر ميگذاشت به کلاس ميآمد و تدريس ميکرد و من همينجا از او حلاليت ميطلبم و ميخواهم که اگر شاگرد خوبي نبوديم ما را ببخشد».
ناصر ممدوح، از ديگر سخنرانان اين مراسم بود و گفت: «اين ضايعه براي همه ما سنگين است. مهدي عليمحمدي صداي بااحساسي داشت که تکرارشدني نيست. من داستانهاي شب راديو را دنبال ميکردم و صداي او، بهرام و... چقدر شيرين بود. او بيشتر مديريت دوبلاژ را برعهده داشت تا دوبله و فقدانش براي شخص من خيلي دردناک است. من اين ضايعه را به خانوادهاش و جامعه هنري و کساني که با صداي دلنشين او خاطره داشتند تسليت ميگويم».
بهزاد فراهاني نيز در ادامه پشت تريبون حاضر شد و گفت: «شايد علت اينکه دعوت کردند پشت تريبون بيايم اين بود که نماينده کوچکي از راديو هستم. عليمحمدي معلم من در دهه ۴۰ بود. زماني که ما نوجوان بوديم و تازه وارد راديو شده بوديم، او پدرانه سعي ميکرد با حفظ جايگاه يک استاد فرهيخته، آنچه را ميداند در اختيار ما بگذارد.
آنچه او را عليمحمدي کرد، تنها صدايش نبود، شايد صداقتي بود که داشت و اينکه از دروغ پرهيز ميکرد و اين در صدايش نمايان بود».
او در بخش ديگري از صحبتهايش گفت: «عليمحمدي کوشش ميکرد نوع نگاه به متن، شيوه کالبدشکافي متن، تحليل واژگان و جملات را به ما آموزش دهد. هميشه مهرباني او با يک اتوريته بالا همراه بود که وامگرفته از پيشکسوتان خودش در دهه ۲۰ بود. او در دوبله هم جايگاه والاي خود را پيدا کرد. من در ۱۶ سالگي شاگردي او را کردم و الان ۷۵ ساله هستم. همه رفتني هستيم. اميدوارم هيچ هنرمندي آرزو و حسرتبهدل، ميهنش را ترک نکند و از دنيا نرود.
برخي هنرمندان بدون مزد کافي و حتي ارجمندشمردن زندگيشان راهشان را ميکشند و ميروند. کافي است به قطعاتي که در بهشت زهرا(س) وجود دارند نگاه کنيد. ميبينيد که هزارانسال ارزش آنجا به خاک سپرده شده و ما هنوز يک روز را براي بازيگر نداريم. ما هنرمندان به فقر و نداشتن و تلخکامي و سانسور عادت کردهايم، اما اميدواريم حرمت ما را نگه دارند».
او ادامه داد: «عليمحمدي بعد از کودتاي ۲۸ مرداد در نمايشهايي به ايفاي نقش پرداخت و من بازي او را در اين نمايش از ياد نميبرم. مأموريت او دميدن آرامش به آينده بود».
ابوالحسن تهامي، گوينده و دوبلور نيز در ادامه گفت: «خدا به عليمحمدي مأموريتي مهم واگذار کرد؛ مأموريتي براي دميدن آرامش و محبت و آرزو به آينده. او بيشتر کارتون دوبله ميکرد و ميدانست از چه واژگاني بهره بگيرد. سريالهايي که دوبله ميکرد نوجوانان بسياري را مشتاق کرد که جلوي تلويزيون بنشينند و صداي او را در قالب پدر خانواده گوش کنند».
سيروس ابراهيمزاده نيز در سخنان کوتاهي درباره زندهياد عليمحمدي گفت: «مهدي عليمحمدي و نسل او در راديو به گردن من حق دارند. ما زماني وارد راديو شديم که عليمحمديها، محتشمها، ژاله علو و هوشنگ سارنگها در شرايط سختي جاده راديو را صاف کردند. برخيشان پاي پياده به تنها فرستنده راديو ميرفتند و برنامه زنده اجرا ميکردند و چهبسا که حقوحقوقي هم نداشتند. اين نسل و در رأس آنها عليمحمدي، در زمان ورودمان به راديو، پذيراي ما شدند و هيچگاه مقاومت نکردند و فکر نکردند که مبادا ما جاي آنها را بگيريم. ما هم بايد عليمحمديها را الگوي کار خود قرار دهيم و با جواناني که وارد عرصه ميشوند رفتاري کنيم که آنها با ما داشتند. آنها به ما روي بد نداشتند و پدرانه رفتار ميکردند و از موضع بالا که به طور مثال جلوي ما بايد دستبهسينه بايستيد، رفتار نميکردند. هيچگاه نديدم صدايش بلند شود».
نصرالله مدقالچي نيز گفت: «اين ضايعه دردناک است. او محبتها در حق من کرده است و اگر بگويم پدري کرد کم نگفتهام. در زماني که جوان بودم، اگر شب ميخواستم بروم به خانه به من ميگفت همهچيز خوب است؟ و منظورش اين بود که پول داري؟ و من ميگفتم بله همهچيز خوب است. در طول سالهاي کارياش نديدم که صدايش را بلند کند».
در ادامه، بهروز عليمحمدي، فرزند زندهياد عليمحمدي که خودش هم دوبلور است، پشت تريبون قرار گرفت و در سخناني يادآور شد: فيلمهايي که پدر کار کرد به قول خودش کارتون بود نه کارتن. او همه شما را دوست داشت و به همه شما زنگ ميزد، نياز نداشت، شايد به لحاظ معنوي دوست داشت حال او را بپرسند.
آقاي فراهاني از نمايش «امشب به قتل ميرسد» نام برد که پدرم عاشق آن تئاتر بود. اما بايد بگويم زندگي پدر من بعد از يک مدت شد تئاتر «هر شب به قتل ميرسد». اين گلايه را بايد گفت، چون او اين گلايه را داشت و دوست داشت دوستانش از او خبر بگيرند. اين گلايه را از خودم شروع ميکنم که بايد زنگ بزنم و حال استادانم را بپرسم.
عليمحمدي در پايان درخواست کرد به احترام آنچه پدرش برجاي گذاشته است او را تشويق کنند.
در پايان بر پيکر زندهياد عليمحمدي نماز خوانده شد و او را به سمت قطعه هنرمندان در بهشت زهرا(س) تشييع کردند.
منوچهر اسماعيلي، سيروس ابراهيمزاده، علي همتموميوند، رضا بنفشهخواه، بهزاد فراهاني و مجتبي نقييي، مدير واحد دوبلاژ سيما، از جمله هنرمندان و مديران حاضر در مراسم بودند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.