آکروباتباز و رؤیای آمریکایی
مهسا جزینی
این سالها و روزها او بیشتر به یک آکروباتباز سیاسی شبیه شده است تا معترضی با اصول سیاسی. احتمالا هدف اولش جلب توجه است. بهخوبی یاد گرفته چه کند که برای طولانیمدت در حاشیه اخبار نماند. هدف دومش زمینهسازی برای بازگشت به قدرت، با سیاستهایی است که شاید برای ما عجیب، بیپرنسیب و بدون اصول به نظر برسد؛ اما او از همین طریق میخواهد برای خودش بدنه حامی جفتوجور کند. کنش این سالهای اخیر پساقدرتش حاکی از یک چرخش در نگاه به بدنه حامیاش است. اگر سال 84 صرفا با نگاه به طبقه زیر متوسط و شعار حمایت از مستضعفان و عدالتمحوری به میدان آمد، حالا میداند که برای موفقیت دستکم باید بخشی از طبقه متوسط یا مدرنتر جامعه با زیست متفاوت را هم همراه داشته باشد. آن بخش از جامعه که فاقد آگاهی سیاسی منسجم است؛ اما سبک و سلیقه زندگی متفاوت یا مدرنتری برای خود برگزیده، شاید مجذوب حرکات آکروباتیک رئیس سابق دولت شود. برای همین از یک طرف همچنان به سفرهای استانی میرود و اهالی یک روستا را دور خودش جمع میکند و همان حرفهای مهیجی را میزند که آنها میپسندند و از طرف دیگر درباره لباس تنیسور زن آمریکایی، آن هم به زبان انگلیسی توییت میکند یا تولد مایکل جکسون را تبریک میگوید. اگر دقت کنید، متوجه میشوید که او علاقه یا نگاه خاصی هم به زندگی آمریکایی دارد. توییتهای محمود احمدینژاد بیش از اینکه شبیه واکنشهای رسمی و عرفی این سالهای سیاسیون در مواجهه با سیاستهای آمریکا باشد، با نگاهی حامیانه سر در زیست آمریکایی دارد. ازآنرو که انگلیسی هم فراگرفته و به این زبان هم توییت میکند، انگار بیشتر به دنبال جلب توجه مردم انگلیسیزبان بهویژه قاره آمریکای شمالی است. چند وقت پیش تیم بسکتبال تورنتو رپتورز با پیروزی مقابل گلدن استیت برای نخستین بار قهرمان انبیاِی شد. احمدینژاد این پیروزی را در توییترش به این تیم و بهترین بازیکنش تبریک گفته و نوشته بود که اگر رئیسجمهور بود، کل این تیم را به ایران دعوت میکرد! یا پیروزی تیم بیسبال شهر بوستون رد ساکس را در مسابقات worldseries2018 پراهمیتترین یافته و به شهروندان بوستونی و طرفداران تیم مورد علاقهشان تبریک گفته است. مدتی پیش هم از مرگ نیپسی هاسل رپر ۳۳ساله آمریکایی و 10 نفر دیگر که در لسآنجلس کشته شده بودند، در توییترش اظهار ناراحتی کرد و نوشت: «بهتازگی از مرگ «نیپسی هاسل» مطلع شدم و از شنیدن مرگ او و ۱۰ نفر دیگر که در هفته گذشته در لسآنجلس کشته شدند، اندوهگین شدم. چگونه میتوان زندگی شخصی را به این راحتی گرفت؟». در ادامه هم بخشی از یکی از ترانههای توپاک شکور، رپر آمریکایی دیگری را که فوت شده، نقل کرد و نوشت: «عزیزم گریه نکن، سرت را بالا بگیر، حتی وقتی که جاده سخت است، هرگز تسلیم نشو». سرنا ویلیامز، تنیسور آمریکایی، هم که برای لباس چسبان یکسره مشکیاش با برگزارکنندگان مسابقات به مشکل برخورده بود، از چشمان رئیس دولت سابق دور نماند و او دربارهاش نوشت: «چرا فرنچ اوپن (رقابتهای تنیس فرنچ اوپن در پاریس) به سرنا ویلیامز بیاحترامی کرده است؟ متأسفانه برخی افراد در همه کشورها ازجمله کشور خودم، معنی واقعی آزادی را نمیدانند». حالا هم که زادروز مایکل جکسون را تبریک گفته است. البته به نظر میرسد قصدش بیشتر بهرهبرداری سیاسی از این ترانه او بوده است: «من از مرد درون آینه شروع میکنم، از او میخواهم که خود را دگرگون کند».او اگر فرصت کند که از پیگیری رخدادهای ورزشی و فرهنگی آمریکا فارغ شود، نیمنگاهی هم به داخل دارد و مثلا ناگهان درباره کسی توییت میکند که هویت و زیست سیاسیاش در این سالها نهفقط هیچ سنخیتی با او نداشته؛ بلکه برعکس، در جبهه مقابل او بوده است؛ مهدی بازرگان. او در سالروز درگذشت رئیس دولت موقت توییت کرده بود: «۳۰ دی، درگذشت مهندس بازرگان است؛ انسانی که تا پایان عمر بر دین، دانش، اخلاق و ایران پایدار ماند. او از خلع ید انگلیس در صنعت نفت تا حبس، محکومیت و اخراج از دانشگاه و به فرمان امام راحل (ره) مدیریت اعتصاب شرکت نفت در انقلاب و اداره دولت موقت، جز بر منافع ایران و ایرانی نایستاد».
حرکات آکروباتیک محمود احمدینژاد شاید اولین بار سال 95 با این توییت شروع شد: «چاوز زنده است تا زمانی که انسانیت، آزادی و حقیقت زنده است. او بازمیگردد؛ همانطور که آزادی و عدالت بازخواهد گشت»!
این سالها و روزها او بیشتر به یک آکروباتباز سیاسی شبیه شده است تا معترضی با اصول سیاسی. احتمالا هدف اولش جلب توجه است. بهخوبی یاد گرفته چه کند که برای طولانیمدت در حاشیه اخبار نماند. هدف دومش زمینهسازی برای بازگشت به قدرت، با سیاستهایی است که شاید برای ما عجیب، بیپرنسیب و بدون اصول به نظر برسد؛ اما او از همین طریق میخواهد برای خودش بدنه حامی جفتوجور کند. کنش این سالهای اخیر پساقدرتش حاکی از یک چرخش در نگاه به بدنه حامیاش است. اگر سال 84 صرفا با نگاه به طبقه زیر متوسط و شعار حمایت از مستضعفان و عدالتمحوری به میدان آمد، حالا میداند که برای موفقیت دستکم باید بخشی از طبقه متوسط یا مدرنتر جامعه با زیست متفاوت را هم همراه داشته باشد. آن بخش از جامعه که فاقد آگاهی سیاسی منسجم است؛ اما سبک و سلیقه زندگی متفاوت یا مدرنتری برای خود برگزیده، شاید مجذوب حرکات آکروباتیک رئیس سابق دولت شود. برای همین از یک طرف همچنان به سفرهای استانی میرود و اهالی یک روستا را دور خودش جمع میکند و همان حرفهای مهیجی را میزند که آنها میپسندند و از طرف دیگر درباره لباس تنیسور زن آمریکایی، آن هم به زبان انگلیسی توییت میکند یا تولد مایکل جکسون را تبریک میگوید. اگر دقت کنید، متوجه میشوید که او علاقه یا نگاه خاصی هم به زندگی آمریکایی دارد. توییتهای محمود احمدینژاد بیش از اینکه شبیه واکنشهای رسمی و عرفی این سالهای سیاسیون در مواجهه با سیاستهای آمریکا باشد، با نگاهی حامیانه سر در زیست آمریکایی دارد. ازآنرو که انگلیسی هم فراگرفته و به این زبان هم توییت میکند، انگار بیشتر به دنبال جلب توجه مردم انگلیسیزبان بهویژه قاره آمریکای شمالی است. چند وقت پیش تیم بسکتبال تورنتو رپتورز با پیروزی مقابل گلدن استیت برای نخستین بار قهرمان انبیاِی شد. احمدینژاد این پیروزی را در توییترش به این تیم و بهترین بازیکنش تبریک گفته و نوشته بود که اگر رئیسجمهور بود، کل این تیم را به ایران دعوت میکرد! یا پیروزی تیم بیسبال شهر بوستون رد ساکس را در مسابقات worldseries2018 پراهمیتترین یافته و به شهروندان بوستونی و طرفداران تیم مورد علاقهشان تبریک گفته است. مدتی پیش هم از مرگ نیپسی هاسل رپر ۳۳ساله آمریکایی و 10 نفر دیگر که در لسآنجلس کشته شده بودند، در توییترش اظهار ناراحتی کرد و نوشت: «بهتازگی از مرگ «نیپسی هاسل» مطلع شدم و از شنیدن مرگ او و ۱۰ نفر دیگر که در هفته گذشته در لسآنجلس کشته شدند، اندوهگین شدم. چگونه میتوان زندگی شخصی را به این راحتی گرفت؟». در ادامه هم بخشی از یکی از ترانههای توپاک شکور، رپر آمریکایی دیگری را که فوت شده، نقل کرد و نوشت: «عزیزم گریه نکن، سرت را بالا بگیر، حتی وقتی که جاده سخت است، هرگز تسلیم نشو». سرنا ویلیامز، تنیسور آمریکایی، هم که برای لباس چسبان یکسره مشکیاش با برگزارکنندگان مسابقات به مشکل برخورده بود، از چشمان رئیس دولت سابق دور نماند و او دربارهاش نوشت: «چرا فرنچ اوپن (رقابتهای تنیس فرنچ اوپن در پاریس) به سرنا ویلیامز بیاحترامی کرده است؟ متأسفانه برخی افراد در همه کشورها ازجمله کشور خودم، معنی واقعی آزادی را نمیدانند». حالا هم که زادروز مایکل جکسون را تبریک گفته است. البته به نظر میرسد قصدش بیشتر بهرهبرداری سیاسی از این ترانه او بوده است: «من از مرد درون آینه شروع میکنم، از او میخواهم که خود را دگرگون کند».او اگر فرصت کند که از پیگیری رخدادهای ورزشی و فرهنگی آمریکا فارغ شود، نیمنگاهی هم به داخل دارد و مثلا ناگهان درباره کسی توییت میکند که هویت و زیست سیاسیاش در این سالها نهفقط هیچ سنخیتی با او نداشته؛ بلکه برعکس، در جبهه مقابل او بوده است؛ مهدی بازرگان. او در سالروز درگذشت رئیس دولت موقت توییت کرده بود: «۳۰ دی، درگذشت مهندس بازرگان است؛ انسانی که تا پایان عمر بر دین، دانش، اخلاق و ایران پایدار ماند. او از خلع ید انگلیس در صنعت نفت تا حبس، محکومیت و اخراج از دانشگاه و به فرمان امام راحل (ره) مدیریت اعتصاب شرکت نفت در انقلاب و اداره دولت موقت، جز بر منافع ایران و ایرانی نایستاد».
حرکات آکروباتیک محمود احمدینژاد شاید اولین بار سال 95 با این توییت شروع شد: «چاوز زنده است تا زمانی که انسانیت، آزادی و حقیقت زنده است. او بازمیگردد؛ همانطور که آزادی و عدالت بازخواهد گشت»!
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.