هافینگتون پست گزارش داد
دودستگی در کاخ سفید، مولد سیاستهای بیمعنا
دولت رئیسجمهور دونالد ترامپ، هفته گذشته محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران را تحریم کرد. این اقدامی بسیار غیرمعمول بود که عملا دیپلمات ارشد این کشور را در لیست سیاه قرار داد؛ درحالیکه ایران و ایالات متحده بهشدت به یک تقابل نظامی آشکار نزدیک شدهاند. کارشناسان میگویند بهعنوان راهی برای پیشبرد منافع ایالات متحده و پیگیری یک راهحل دیپلماتیک برای تقابل با ایران، تحریم ظریف اقدامی بیمعناست.جرت بلانک، فلوی ارشد «مؤسسه موقوفه کارنگی برای صلح بینالمللی» و از مقامات سابق دولت اوباما میگوید: «این احمقانه است. اگر ترامپ میخواهد صحبت کند، آنطورکه ادعا میکند، با کسی لازم است صحبت کند که نماینده انتخابشده ایران است».البته اگر ترامپ نمیخواهد صحبت کند، آنگاه تحریم ظریف کاملا منطقی است. این راهی برای ساخت سناریویی است که در آن تقابل نظامی تنها گزینه باقیمانده است. وندی شرمن که بهعنوان مذاکرهکننده ارشد دولت اوباما در توافق هستهای ایران کار کرده، میگوید: «سخت است که در را برای دیپلماسی باز بگذاری وقتی دیپلمات را تحریم میکنی».از زمانی که ایالات متحده از توافق هستهای ۲۰۱۵ خارج شد، ایالات متحده و ایران در یک
چرخه تحریک و تهدید پیش رفتهاند. توافق ۲۰۱۵، در مقابل کاهش فشار اقتصادی، ظرفیتهای هستهای ایران را محدود کرد. از آن زمان [خروج آمریکا از برجام] ایالات متحده کارزار «فشار حداکثری» اعمال تحریم و اعزام نیروی نظامی برای مقابله با ایران را پیش گرفته است و دو کشور را بیشتر و بیشتر به سمت تقابل برده است؛ درحالیکه ایران در مقابلهبهمثلش به شکل فزایندهای خصمانه برخورد میکند.یک توضیح دیگر این است که دولت ترامپ، ظریف را تحریم کرد تا حواسها را از سیاست دیگری پرت کند که نگران بود در مقابل ایران «ضعیف» نشانش دهد. همان روزی که کاخ سفید، ظریف را تحریم کرد، بیسروصدا معافیتهای تحریمی را تجدید کرد که به دیگر کشورها اجازه خواهد داد با ایران در پروژههای هستهای غیرنظامی همکاری کنند. تجدید این معافیتها رعایت بخشی از توافق هستهای است و نوعی وقفه در کارزار فشار حداکثری ایالات متحده است که مکررا بخشهای قبلی توافق را کنار زده است و تحریمهای شدید علیه تهران تصویب کرده است. بعید است که زمانبندی تجدید معافیت و تحریمها تصادفی بوده باشند.شرمن میگوید: «شکی نیست که این دو به هم مربوط هستند. پوشش رسانهای، طبق طراحی دولت،
حول تحریمشدن ظریف است نه معافیتهای هستهای، بنابراین به نظر میرسد دولت محکم است».دینا اسفندیاری، فلوی پژوهشی برنامه امنیت ملی در مرکز بلفر در دانشکده هاروارد کندی میگوید: «برای بعضی در دولت، این تحریم تلاشی برای محکم بهنظررسیدن است، بعد از این شایعات که دولت معافیتهای هستهای ایران را تجدید خواهد کرد؛ درحالیکه برای دیگران، این راهی است برای بستن بلندمدت درهای دیپلماسی با ایران است».تندروهایی مانند مایک پمپئو، وزیر خارجه و جان بولتون، مشاور امنیت ملی مدتی است که دارند ایالات متحده را به سمت تقابل هل میدهند. هر دو نفر از هواداران قدیمی تغییر رژیم در ایران هستند. واشنگتنپست گزارش داده است که آنها علیه تجدید معافیتها موضع گرفته بودند و طرفدار تحریمهای بیشتر علیه تهران بودند.همزمانی تقریبی قرارگرفتن ظریف در لیست سیاه و اعمال معافیت بر تحریمها را بهسختی میتوان در کنار هم دید اما شرمن میگوید این احتمالا بازتابی است از یک ساختار آشوبزده امنیت ملی که درباره ایران دچار دودستگی است. شرمن میگوید درحالیکه حامیان رویکرد حسابشدهتر دیپلماتیک میتوانند از اینکه ایالات متحده معافیتها را تجدید کرد،
نفس راحتی بکشند، تحریمها علیه ظریف با این قصد اعمال شدهاند که «بازها [جنگطلبها] را خوشحال نگه دارند که جنگ هنوز در میان گزینههاست».علی واعظ، مدیر پروژه ایران در اندیشکده «گروه بینالمللی بحران» میگوید: «این اقدام واقعا ناهمگونی سیاست دولت در قبال ایران را به نمایش میگذارد. از یک طرف، این دولت وانمود میکند که به دیپلماسی با ایران علاقهمند است، درحالیکه از طرف دیگر، دیپلمات ارشدش را تحریم میکند».
ترجمه :شرق
دولت رئیسجمهور دونالد ترامپ، هفته گذشته محمدجواد ظریف، وزیر خارجه ایران را تحریم کرد. این اقدامی بسیار غیرمعمول بود که عملا دیپلمات ارشد این کشور را در لیست سیاه قرار داد؛ درحالیکه ایران و ایالات متحده بهشدت به یک تقابل نظامی آشکار نزدیک شدهاند. کارشناسان میگویند بهعنوان راهی برای پیشبرد منافع ایالات متحده و پیگیری یک راهحل دیپلماتیک برای تقابل با ایران، تحریم ظریف اقدامی بیمعناست.جرت بلانک، فلوی ارشد «مؤسسه موقوفه کارنگی برای صلح بینالمللی» و از مقامات سابق دولت اوباما میگوید: «این احمقانه است. اگر ترامپ میخواهد صحبت کند، آنطورکه ادعا میکند، با کسی لازم است صحبت کند که نماینده انتخابشده ایران است».البته اگر ترامپ نمیخواهد صحبت کند، آنگاه تحریم ظریف کاملا منطقی است. این راهی برای ساخت سناریویی است که در آن تقابل نظامی تنها گزینه باقیمانده است. وندی شرمن که بهعنوان مذاکرهکننده ارشد دولت اوباما در توافق هستهای ایران کار کرده، میگوید: «سخت است که در را برای دیپلماسی باز بگذاری وقتی دیپلمات را تحریم میکنی».از زمانی که ایالات متحده از توافق هستهای ۲۰۱۵ خارج شد، ایالات متحده و ایران در یک
چرخه تحریک و تهدید پیش رفتهاند. توافق ۲۰۱۵، در مقابل کاهش فشار اقتصادی، ظرفیتهای هستهای ایران را محدود کرد. از آن زمان [خروج آمریکا از برجام] ایالات متحده کارزار «فشار حداکثری» اعمال تحریم و اعزام نیروی نظامی برای مقابله با ایران را پیش گرفته است و دو کشور را بیشتر و بیشتر به سمت تقابل برده است؛ درحالیکه ایران در مقابلهبهمثلش به شکل فزایندهای خصمانه برخورد میکند.یک توضیح دیگر این است که دولت ترامپ، ظریف را تحریم کرد تا حواسها را از سیاست دیگری پرت کند که نگران بود در مقابل ایران «ضعیف» نشانش دهد. همان روزی که کاخ سفید، ظریف را تحریم کرد، بیسروصدا معافیتهای تحریمی را تجدید کرد که به دیگر کشورها اجازه خواهد داد با ایران در پروژههای هستهای غیرنظامی همکاری کنند. تجدید این معافیتها رعایت بخشی از توافق هستهای است و نوعی وقفه در کارزار فشار حداکثری ایالات متحده است که مکررا بخشهای قبلی توافق را کنار زده است و تحریمهای شدید علیه تهران تصویب کرده است. بعید است که زمانبندی تجدید معافیت و تحریمها تصادفی بوده باشند.شرمن میگوید: «شکی نیست که این دو به هم مربوط هستند. پوشش رسانهای، طبق طراحی دولت،
حول تحریمشدن ظریف است نه معافیتهای هستهای، بنابراین به نظر میرسد دولت محکم است».دینا اسفندیاری، فلوی پژوهشی برنامه امنیت ملی در مرکز بلفر در دانشکده هاروارد کندی میگوید: «برای بعضی در دولت، این تحریم تلاشی برای محکم بهنظررسیدن است، بعد از این شایعات که دولت معافیتهای هستهای ایران را تجدید خواهد کرد؛ درحالیکه برای دیگران، این راهی است برای بستن بلندمدت درهای دیپلماسی با ایران است».تندروهایی مانند مایک پمپئو، وزیر خارجه و جان بولتون، مشاور امنیت ملی مدتی است که دارند ایالات متحده را به سمت تقابل هل میدهند. هر دو نفر از هواداران قدیمی تغییر رژیم در ایران هستند. واشنگتنپست گزارش داده است که آنها علیه تجدید معافیتها موضع گرفته بودند و طرفدار تحریمهای بیشتر علیه تهران بودند.همزمانی تقریبی قرارگرفتن ظریف در لیست سیاه و اعمال معافیت بر تحریمها را بهسختی میتوان در کنار هم دید اما شرمن میگوید این احتمالا بازتابی است از یک ساختار آشوبزده امنیت ملی که درباره ایران دچار دودستگی است. شرمن میگوید درحالیکه حامیان رویکرد حسابشدهتر دیپلماتیک میتوانند از اینکه ایالات متحده معافیتها را تجدید کرد،
نفس راحتی بکشند، تحریمها علیه ظریف با این قصد اعمال شدهاند که «بازها [جنگطلبها] را خوشحال نگه دارند که جنگ هنوز در میان گزینههاست».علی واعظ، مدیر پروژه ایران در اندیشکده «گروه بینالمللی بحران» میگوید: «این اقدام واقعا ناهمگونی سیاست دولت در قبال ایران را به نمایش میگذارد. از یک طرف، این دولت وانمود میکند که به دیپلماسی با ایران علاقهمند است، درحالیکه از طرف دیگر، دیپلمات ارشدش را تحریم میکند».
ترجمه :شرق
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.