|

دریغ از دکتر فریدون زندفرد

فریدون مجلسی- دیپلمات

دکتر فریدون زندفرد درگذشت؛ خبری کوتاه با دریغی بسیار. او دیپلماتی نمونه بود و در دو حوزه تخصص داشت: یکی در امور سازمان‌های بین‌المللی و دیپلماسی بین‌المللی که دورانی طولانی را در نمایندگی ایران در نیویورک و ژنو نزد سازمان ملل متحد سپری کرده بود. دیگری در حوزه خلیج‌فارس و عراق که بخشی از مشغولیات زندگی اداری او را در ریاست و مدیرکلی ادارات مربوط به عراق و خلیج‌فارس تشکیل می‌داد. به همین دلیل در دوران گذشته در عراق و پاکستان به سفارت رسیده بود.
زندفرد گذشته از سواد سیاسی بسیار بالا، به زبان انگلیسی و فارسی تسلط ادیبانه داشت. فروتن و محجوب و دقیق بود. اهل مجادله نبود، اما با سازگاری و ظرافت انتقاد می‌کرد و موفق می‌شد. رفتارش با همکاران با مهربانی و احترام همراه بود، به همین دلیل همکاران دیرینش از او به نیکی یاد می‌کنند و با گذشت سالیان بسیار او را دوست دارند و همیشه از دیدارش خوشحال می‌شدند و به سراغش می‌رفتند. پس از بازنشستگی نیز هرگز بی‌کار نبود. کتاب‌های «ایران و جامعه ملل»، «ایران و جهانی پرتلاطم (خاطراتی از دوران خدمت در وزارت امور خارجه)»، «تحولات سیاسی در بریتانیا» و آخرین کتابش، «محمدعلی فروغی در صحنه دیپلماسی» حاصل دوران پس از بازنشستگی او است، «تاریخچه سازمان ملل متحد» را نیز از والترز و فرانسیس پل به فارسی ترجمه کرد. در دوران خدمت مورد مشورت سیاست‌گذاران بود و به منافع ملی بیش از هر چیز می‌اندیشید و آنها نیز به نظراتش احترام می‌گذاشتند.
کتابی درباره حقوق تاریخی ایران در بحرین نوشته بود که مستندات منطقه‌ای آن در موضوع استرداد جزایر ایرانی خلیج‌فارس مفید و مؤثر بود. نقش او در پژوهش و مذاکراتی که منجر به استرداد جزایر ایرانی شد، سال‌ها بعد که به تأیید پژوهشگران بعدی رسید، گرچه دیر‌هنگام، موجب بزرگداشتی از او، در سال گذشته شد. یادش گرامی و روانش شاد باد.
دکتر فریدون زندفرد درگذشت؛ خبری کوتاه با دریغی بسیار. او دیپلماتی نمونه بود و در دو حوزه تخصص داشت: یکی در امور سازمان‌های بین‌المللی و دیپلماسی بین‌المللی که دورانی طولانی را در نمایندگی ایران در نیویورک و ژنو نزد سازمان ملل متحد سپری کرده بود. دیگری در حوزه خلیج‌فارس و عراق که بخشی از مشغولیات زندگی اداری او را در ریاست و مدیرکلی ادارات مربوط به عراق و خلیج‌فارس تشکیل می‌داد. به همین دلیل در دوران گذشته در عراق و پاکستان به سفارت رسیده بود.
زندفرد گذشته از سواد سیاسی بسیار بالا، به زبان انگلیسی و فارسی تسلط ادیبانه داشت. فروتن و محجوب و دقیق بود. اهل مجادله نبود، اما با سازگاری و ظرافت انتقاد می‌کرد و موفق می‌شد. رفتارش با همکاران با مهربانی و احترام همراه بود، به همین دلیل همکاران دیرینش از او به نیکی یاد می‌کنند و با گذشت سالیان بسیار او را دوست دارند و همیشه از دیدارش خوشحال می‌شدند و به سراغش می‌رفتند. پس از بازنشستگی نیز هرگز بی‌کار نبود. کتاب‌های «ایران و جامعه ملل»، «ایران و جهانی پرتلاطم (خاطراتی از دوران خدمت در وزارت امور خارجه)»، «تحولات سیاسی در بریتانیا» و آخرین کتابش، «محمدعلی فروغی در صحنه دیپلماسی» حاصل دوران پس از بازنشستگی او است، «تاریخچه سازمان ملل متحد» را نیز از والترز و فرانسیس پل به فارسی ترجمه کرد. در دوران خدمت مورد مشورت سیاست‌گذاران بود و به منافع ملی بیش از هر چیز می‌اندیشید و آنها نیز به نظراتش احترام می‌گذاشتند.
کتابی درباره حقوق تاریخی ایران در بحرین نوشته بود که مستندات منطقه‌ای آن در موضوع استرداد جزایر ایرانی خلیج‌فارس مفید و مؤثر بود. نقش او در پژوهش و مذاکراتی که منجر به استرداد جزایر ایرانی شد، سال‌ها بعد که به تأیید پژوهشگران بعدی رسید، گرچه دیر‌هنگام، موجب بزرگداشتی از او، در سال گذشته شد. یادش گرامی و روانش شاد باد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.