جانشین شایسته توفیقی
بهزاد قرهیاضی . رییس انجمن ایمنی زیستی ایران
حقیقت امر این است که من و جامعه دانشگاهی از عدم معرفی دکتر «توفیقی» بهشدت دلگیر و ناخرسند هستیم. قرار نبود که به انجمنهای علمی و مطالبات دانشگاهیان این اندازه بیاعتنایی شود. دکتر «توفیقی» دانشمند متعهد و متدینی است که علاوه بر اینکه سوابق درخشانی دارد مورد وثوق رهبری نظام هم هست. پاسخ ما به قریب به یکصد انجمن علمی که پس از شور و مشورت فراوان از نامزدی دکتر «توفیقی» برای وزارت علوم حمایت کرده و حتی رایزنی گستردهای را با نمایندگان مجلس آغاز کرده و از رایآوری او اطمینان داشتند، چیست؟ احساس من در این مورد احساس آشنایی است. حسی که همه متدینان در روزهای پایانی ماه مبارک رمضان پیدا میکنند. از کودکی که با ربناهای شجریان به استقبال افطار میرفتم با اتمام شبهای احیا و گذر سریع روزهای پایانی رمضان اگرچه از نظر جسمی قدری خسته و تا حدودی احساس ضعف میکردم اما اندوه سنگینی را از خداحافظی با ماه ضیافت الهی داشتم. اما این اندوه با حلول عید رمضان (عید فطر) تا حدود زیادی جبران میشد و چه خوش گفته است شاعر که «عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت صدشکر که این آمد و صدحیف که آن رفت». احساس من و بسیاری از متخصصان و
دانشگاهیان همین است که در عین اندوهی که از نداشتن دکتر «توفیقی» بهعنوان وزیر احساس میکنیم.
اما در عین حال از انتخاب دکتر «فرجیدانا» به وجد آمدهایم و تا حدودی آن اندوه جبران شده است.دانشگاهیان همچنان به تدبیر دکتر «روحانی» امید و یقین دارند که عدم معرفی دکتر «توفیقی» یا خارج از حیطه اراده و اختیار او بوده یا مصلحت بزرگتری در پس این عدم معرفی نه برای شخص وی بلکه برای کلیت نظام و استمرار مسیر اعتدال وجود داشته است. دکتر «فرجیدانا» چهره صمیمی و شناختهشدهای برای اهل علم و فضل است. او در عنفوان جوانی به اخذ رتبه استادی نایل و ریاست دانشگاه تهران را عهدهدار شد. دوره ریاست دکتر «فرجیدانا» بر دانشگاه تهران تنها با دوره درخشان ریاست دکتر «محمدرضا عارف» قابل مقایسه است؛ دورهای که توسعه علمی و رونق و نشاط در دانشگاه بدون حاشیه و تنش از ویژگیهای آن بوده است. دکتر «فرجیدانا» مقبولیت ویژهای را بین متخصصان رشته خود یعنی متخصصان برق و الکترونیک ایران دارد که تجلی این محبوبیت و مقبولیت ریاست وی در انجمن مهندسی برق و الکترونیک ایران است. دکتر «فرجیدانا» برای تعمیق علم و تقویت زنجیره تبدیل دانش به فناوری و محصول و تولید ثروت و بازگشت عقلانیت و تدبیر به دانشگاهها آمده است. مسایل حاشیهای که برخی
«مخالفخوانان همیشه معترض» مطرح خواهند کرد در دکترین دکتر «فرجیدانا» جایگاهی ندارد. دکتر «فرجیدانا» وابسته به هیچ حزب، گروه و دستهای نیست و فردی خودساخته، متخصص، آشنا به چالشهای پیشروی آموزشعالی کشور و پرورشیافته مهد روحانیت و فقاهت شیعی شناخته میشود. امید است نمایندگان مجلس شورای اسلامی با تدبیر و درایت مورد انتظار از آنها این انتخاب مبارک را مغتنم شمرده و با رای بالا به وی زمینهساز مدیریت مقتدرانه وی در این حساسترین وزارت دولت را فراهم آورند.
حقیقت امر این است که من و جامعه دانشگاهی از عدم معرفی دکتر «توفیقی» بهشدت دلگیر و ناخرسند هستیم. قرار نبود که به انجمنهای علمی و مطالبات دانشگاهیان این اندازه بیاعتنایی شود. دکتر «توفیقی» دانشمند متعهد و متدینی است که علاوه بر اینکه سوابق درخشانی دارد مورد وثوق رهبری نظام هم هست. پاسخ ما به قریب به یکصد انجمن علمی که پس از شور و مشورت فراوان از نامزدی دکتر «توفیقی» برای وزارت علوم حمایت کرده و حتی رایزنی گستردهای را با نمایندگان مجلس آغاز کرده و از رایآوری او اطمینان داشتند، چیست؟ احساس من در این مورد احساس آشنایی است. حسی که همه متدینان در روزهای پایانی ماه مبارک رمضان پیدا میکنند. از کودکی که با ربناهای شجریان به استقبال افطار میرفتم با اتمام شبهای احیا و گذر سریع روزهای پایانی رمضان اگرچه از نظر جسمی قدری خسته و تا حدودی احساس ضعف میکردم اما اندوه سنگینی را از خداحافظی با ماه ضیافت الهی داشتم. اما این اندوه با حلول عید رمضان (عید فطر) تا حدود زیادی جبران میشد و چه خوش گفته است شاعر که «عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت صدشکر که این آمد و صدحیف که آن رفت». احساس من و بسیاری از متخصصان و
دانشگاهیان همین است که در عین اندوهی که از نداشتن دکتر «توفیقی» بهعنوان وزیر احساس میکنیم.
اما در عین حال از انتخاب دکتر «فرجیدانا» به وجد آمدهایم و تا حدودی آن اندوه جبران شده است.دانشگاهیان همچنان به تدبیر دکتر «روحانی» امید و یقین دارند که عدم معرفی دکتر «توفیقی» یا خارج از حیطه اراده و اختیار او بوده یا مصلحت بزرگتری در پس این عدم معرفی نه برای شخص وی بلکه برای کلیت نظام و استمرار مسیر اعتدال وجود داشته است. دکتر «فرجیدانا» چهره صمیمی و شناختهشدهای برای اهل علم و فضل است. او در عنفوان جوانی به اخذ رتبه استادی نایل و ریاست دانشگاه تهران را عهدهدار شد. دوره ریاست دکتر «فرجیدانا» بر دانشگاه تهران تنها با دوره درخشان ریاست دکتر «محمدرضا عارف» قابل مقایسه است؛ دورهای که توسعه علمی و رونق و نشاط در دانشگاه بدون حاشیه و تنش از ویژگیهای آن بوده است. دکتر «فرجیدانا» مقبولیت ویژهای را بین متخصصان رشته خود یعنی متخصصان برق و الکترونیک ایران دارد که تجلی این محبوبیت و مقبولیت ریاست وی در انجمن مهندسی برق و الکترونیک ایران است. دکتر «فرجیدانا» برای تعمیق علم و تقویت زنجیره تبدیل دانش به فناوری و محصول و تولید ثروت و بازگشت عقلانیت و تدبیر به دانشگاهها آمده است. مسایل حاشیهای که برخی
«مخالفخوانان همیشه معترض» مطرح خواهند کرد در دکترین دکتر «فرجیدانا» جایگاهی ندارد. دکتر «فرجیدانا» وابسته به هیچ حزب، گروه و دستهای نیست و فردی خودساخته، متخصص، آشنا به چالشهای پیشروی آموزشعالی کشور و پرورشیافته مهد روحانیت و فقاهت شیعی شناخته میشود. امید است نمایندگان مجلس شورای اسلامی با تدبیر و درایت مورد انتظار از آنها این انتخاب مبارک را مغتنم شمرده و با رای بالا به وی زمینهساز مدیریت مقتدرانه وی در این حساسترین وزارت دولت را فراهم آورند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.