ارتش سبزپوش
ايبيسينيوز گزارشي از گروه زنان سبزپوش در روستايي در اوتارپرادش منتشر كرده است كه مردان بدرفتار را تنبيه ميكنند. از ويدئويي كه آنان بطريهاي الكل و اسباب قمار و شرطبندي را از بين ميبرند، در شبكههاي اجتماعي استقبال شده است. آنها كه لباسهاي روزمره خود را با ساريهاي سبزرنگ عوض كردهاند، هنر دفاع شخصي را آموختهاند. آنان درصد هستند در برابر آزار و خشونتهاي محيط اطراف خود در روستاي كوچكشان بتوانند از خود و زنان و كودكان مراقبت كنند. گروه زنان سبزپوش در برابر قمار، مشروبخواري و خشونت مبارزه ميكنند و با ساريهاي سبز شناخته ميشوند. اين گروه از همه زنان روستا مراقبت ميكنند به قول خانم دوي «زنبودن در اينجا كار بسيار سختي است». هنگامي كه او صحبت ميكرد، حدود 20 زن با همان پوشش بهتدريج در اطرافش جمع شدند؛ لباسي كه همچون پوشش يك ارتش به چشم ميآمد. او به دليل آزارهاي همسرش به اين گروه پيوسته بود. قمار در هند غيرقانوني است اما در اين مكان بسيار رواج دارد. يكي ديگر از آنان ميگويد: «پسر و همسر من كل درآمد ما را خرج قمار ميكردند. وقتي همسرم همه دارايي را ميبازد، من چطور به فرزندانم ميتوانستم راه درست را
بياموزم». حالا اين گروه سبزپوش از دختران، زنان و كودكان در برابر مرداني كه بسيار مينوشند، بسيار قمار ميكنند و بسيار كتك ميزنند، مراقبت ميكند. اكثر اين زنان پيش از اين آسيبهاي خيلي جدي ديده بودند؛ آسيبهايي كه سبب شده است اكنون در كنار هم قرار بگيرند و بتوانند براي آينده بهتر تلاش كنند. برخي از اين زنان هر روز جلوي فرزندانشان از همسرانشان كتك میخوردند و همسران اكثر آنان به طور روزمره آنها را به بهانههاي واهي و بعد از نوشيدن الكل، كتك می زدند. يكي از آنها به ديواري كه هر روز جلوي آن كتك ميخورد، اشاره ميكند؛ مكاني كه اكنون به عنوان مركزي براي تمرينات روزانه ورزشهاي رزمي استفاده ميشود. تغييرات آنها زماني آغاز شد كه گروهی از دانشجويان از دهكده آنها ديدار كردند و به آنها درباره حقوقشان آموزشهايي دادند. ديوي -يكي از آنان- خيريه كوچكي را راهاندازي كرد و به زنان ديگر ياد داد چگونه اسمشان را بنويسند، حساب بانكي باز كنند و حتي بتوانند با غريبهها صحبت كنند؛ درسهايي كوچك كه سبب تغييرات بزرگ شد. حالا در دهكده مردان ميدانند در صورت سوءرفتار ميتوانند از سوی پليس بازداشت يا به وسیله اين زنان تنبيه شوند.
حالا دختران جواني كه بارها شاهد كتكخوردن اطرافيانشان از مردان بودند، سعي ميكنند دانستههاي خود را به زنان ديگر نيز آموزش دهند. زنان اين روستا به سراغ زنان دهكدههاي اطراف نيز ميروند و به آنها درباره حقوقشان آموزش ميدهند. اين زنان میگویند رنگ سبز را انتخاب کردهاند زیرا رنگ خوشبختي و آرامش است. زنان گاهي از چوبهاي بزرگي براي دفاع از خود در برابر مردان استفاده ميكنند. اين چوبها گاهي براي مردان بسيار ترسناك ميشود؛ بهویژه وقتي كه برای خردکردن بطریهای مشروبفروشیها استفاده ميشود. البته آنان اكنون بهندرت مجبور به انجام چنين رفتارهايی هستند چون اكثرا ميدانند آنان در ازبينبردن و مقابله با رفتارهاي نادرست، جدي هستند. این روزها، آنها ترجیح میدهند عصرها در اطراف روستا قدم بزنند و درباره خطرات نوشیدن و شرطبندی با جوانان صحبت کنند. حتي همين قدمزدن در ملأعام و مقتدرانه صحبتكردن با مردان، پیشرفت بزرگی در وضعیت آنان است؛ زناني كه پيش از داشتن ارتش سبز خود بهسختي خانههايشان را ترك ميكردند.خانم دیوی ميگويد: «اکنون ما 25 زن در كنار هم و با يكديگر متحد هستیم. اتحاد ما، ما را نیرومند میکند به همين
دليل است كه اکنون مردان به ما احترام میگذارند».
سال پيش طبق آماري كه در هند منتشر شد، بيش از 30 درصد زنان هندي در خانه مورد آزار و اذيت قرار ميگيرند اما ميزان خشونت خانگی احتمالا بسیار گستردهتر از اطلاعات رسمی دولت است. نگرانکنندهتر اينكه در همان تحقيقي كه انجام شده بود، از نظر بيش از 50 درصد زنان بين 40 تا 50 سال خشونت خانگي امري طبيعي و پذيرفتهشده است.
ايبيسينيوز گزارشي از گروه زنان سبزپوش در روستايي در اوتارپرادش منتشر كرده است كه مردان بدرفتار را تنبيه ميكنند. از ويدئويي كه آنان بطريهاي الكل و اسباب قمار و شرطبندي را از بين ميبرند، در شبكههاي اجتماعي استقبال شده است. آنها كه لباسهاي روزمره خود را با ساريهاي سبزرنگ عوض كردهاند، هنر دفاع شخصي را آموختهاند. آنان درصد هستند در برابر آزار و خشونتهاي محيط اطراف خود در روستاي كوچكشان بتوانند از خود و زنان و كودكان مراقبت كنند. گروه زنان سبزپوش در برابر قمار، مشروبخواري و خشونت مبارزه ميكنند و با ساريهاي سبز شناخته ميشوند. اين گروه از همه زنان روستا مراقبت ميكنند به قول خانم دوي «زنبودن در اينجا كار بسيار سختي است». هنگامي كه او صحبت ميكرد، حدود 20 زن با همان پوشش بهتدريج در اطرافش جمع شدند؛ لباسي كه همچون پوشش يك ارتش به چشم ميآمد. او به دليل آزارهاي همسرش به اين گروه پيوسته بود. قمار در هند غيرقانوني است اما در اين مكان بسيار رواج دارد. يكي ديگر از آنان ميگويد: «پسر و همسر من كل درآمد ما را خرج قمار ميكردند. وقتي همسرم همه دارايي را ميبازد، من چطور به فرزندانم ميتوانستم راه درست را
بياموزم». حالا اين گروه سبزپوش از دختران، زنان و كودكان در برابر مرداني كه بسيار مينوشند، بسيار قمار ميكنند و بسيار كتك ميزنند، مراقبت ميكند. اكثر اين زنان پيش از اين آسيبهاي خيلي جدي ديده بودند؛ آسيبهايي كه سبب شده است اكنون در كنار هم قرار بگيرند و بتوانند براي آينده بهتر تلاش كنند. برخي از اين زنان هر روز جلوي فرزندانشان از همسرانشان كتك میخوردند و همسران اكثر آنان به طور روزمره آنها را به بهانههاي واهي و بعد از نوشيدن الكل، كتك می زدند. يكي از آنها به ديواري كه هر روز جلوي آن كتك ميخورد، اشاره ميكند؛ مكاني كه اكنون به عنوان مركزي براي تمرينات روزانه ورزشهاي رزمي استفاده ميشود. تغييرات آنها زماني آغاز شد كه گروهی از دانشجويان از دهكده آنها ديدار كردند و به آنها درباره حقوقشان آموزشهايي دادند. ديوي -يكي از آنان- خيريه كوچكي را راهاندازي كرد و به زنان ديگر ياد داد چگونه اسمشان را بنويسند، حساب بانكي باز كنند و حتي بتوانند با غريبهها صحبت كنند؛ درسهايي كوچك كه سبب تغييرات بزرگ شد. حالا در دهكده مردان ميدانند در صورت سوءرفتار ميتوانند از سوی پليس بازداشت يا به وسیله اين زنان تنبيه شوند.
حالا دختران جواني كه بارها شاهد كتكخوردن اطرافيانشان از مردان بودند، سعي ميكنند دانستههاي خود را به زنان ديگر نيز آموزش دهند. زنان اين روستا به سراغ زنان دهكدههاي اطراف نيز ميروند و به آنها درباره حقوقشان آموزش ميدهند. اين زنان میگویند رنگ سبز را انتخاب کردهاند زیرا رنگ خوشبختي و آرامش است. زنان گاهي از چوبهاي بزرگي براي دفاع از خود در برابر مردان استفاده ميكنند. اين چوبها گاهي براي مردان بسيار ترسناك ميشود؛ بهویژه وقتي كه برای خردکردن بطریهای مشروبفروشیها استفاده ميشود. البته آنان اكنون بهندرت مجبور به انجام چنين رفتارهايی هستند چون اكثرا ميدانند آنان در ازبينبردن و مقابله با رفتارهاي نادرست، جدي هستند. این روزها، آنها ترجیح میدهند عصرها در اطراف روستا قدم بزنند و درباره خطرات نوشیدن و شرطبندی با جوانان صحبت کنند. حتي همين قدمزدن در ملأعام و مقتدرانه صحبتكردن با مردان، پیشرفت بزرگی در وضعیت آنان است؛ زناني كه پيش از داشتن ارتش سبز خود بهسختي خانههايشان را ترك ميكردند.خانم دیوی ميگويد: «اکنون ما 25 زن در كنار هم و با يكديگر متحد هستیم. اتحاد ما، ما را نیرومند میکند به همين
دليل است كه اکنون مردان به ما احترام میگذارند».
سال پيش طبق آماري كه در هند منتشر شد، بيش از 30 درصد زنان هندي در خانه مورد آزار و اذيت قرار ميگيرند اما ميزان خشونت خانگی احتمالا بسیار گستردهتر از اطلاعات رسمی دولت است. نگرانکنندهتر اينكه در همان تحقيقي كه انجام شده بود، از نظر بيش از 50 درصد زنان بين 40 تا 50 سال خشونت خانگي امري طبيعي و پذيرفتهشده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.