با وجود صدور حكم دادگاه، واحدهاي مسكوني سهامداران پس از یک سال تخليه نشد
ماجرای بنياد تعاون ناجا و یک حکم قانونی
شرق: در همان شش ماه اول جنگ، صدام حملات مستقيم خود را به خوزستان آغاز كرد. يكي از شهرها كه در نوك پيكان حمله قرار داشت و مردم آن درست 18روز پس از شروع جنگ، در محاصره نيروهاي بعثي قرار گرفتند و مردم آن ديار با جانودل از مام ميهن دفاع كردند، آبادان بود. فرماندار آن روزها، فردي بود به نام فريور باتمانقليج كه ششماه تمام در مقابل صدام ايستادگي كرد. حال اين روزهاي اين مرد، شرححال دردناكي است. او بههمراه تعدادي از همكارانش در وزارت نفت، از سهامداران تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز هستند كه مجموعهاي از كارمندان شركت ملي گاز و شركت ملي نفت را پوشش ميدهد. اما حالا خانههايي كه زيردست اين تعاوني با پول همين مردم مبارز ساخته شد، ابزار اختلافاتي شد كه خانه را از چنگشان درآورد. باتمانقليج ميگويد: «ششماه اول جنگ، فرماندار آبادان بودم. صدام، هفتبار به آبادان حمله كرد و آنها را شكست داديم، اما حالا ملك خودمان را نميتوانيم پس بگيريم».
ماجرا چه بود؟
تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز با سهامداري تعدادي از كارمندان شركت ملي گاز ايران و بعضا شركت ملي نفت، بهصورت چندمنظوره فعاليت ميكرد. اين تعاوني با سهام اعضاي خود، آغاز به انجام پروژههاي مختلفي ازجمله پروژههاي مسكوني و اجرائي در حوزه نفت و گاز ميكند. در سال 1380، اين تعاوني زميني به وسعت 17هزار مترمربع را در مهرشهر كرج خريداري ميكند تا در آن مجتمعي مسكوني با نام «گلستان» را پشت كاخ مرواريد (كاخ شمس) بسازد؛ 280 واحد در قالب 16 بلوك كه قرار بود تا پايان سال 1381، آنها را به صاحبان اصلياش (يعني همان سهامداران) تحويل بدهد. بر همين اساس هم اين تعاوني، واحدهاي مذكور را به مردم پيشفروش ميكند و مقرر ميشود باقي اقساط با دفترچه قسط تا زمان تحويل، با تعاوني تسويه شود. اقدامي كه تا پايان سال 1381، با نامهاي كه به دست خريداران بلوك 16 اين مجتمع ميرسد، انجام شده و تسويه كامل انجام میشود. درحاليكه تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز در مراحل نهايي ساخت اين مجتمع بود، مديرعامل و هيئتمديره اين تعاوني با پولي كه از خريداران در دست داشتند، در پروژه خط لوله تنگ بيجار كه يك پروژه نفتي است، سرمايهگذاري ميكنند.
براي اين پروژه، ماشينآلاتي از قرارگاه خاتمالانبيا كه خود پيمانكار اصلي پروژه بود، اجاره ميشود و در مقابل هم چك تضميني در اختيار آنها قرار ميگيرد. بااينحال با گذشت زمان و اختلافات داخلي كه بين هيئتمديره اين تعاوني رخ ميدهد، ساخت اين مجتمع در مراحل پاياني متوقف ميشود. مديران اين تعاوني، اجارهبهاي ماشينآلات را به خاتمالانبيا پرداخت نميكنند. قرارگاه خاتمالانبيا هم در مقابل اين اتفاق، چك تضمينيای را كه از تعاوني گرفته بود، بهعنوان مطالبات خود به اجرا گذاشته و واحدهاي مسكوني بلوك 16 را كه تقريبا نهايي شده و تعاوني آنها را به مردم فروخته بوده و مردم مالك اصلي آنها بودند، از آنجاكه هنوز انتقال سند صورت نگرفته بود، توقيف كرده، به مزايده گذاشته و ميفروشد. بنياد تعاون ناجا بهعنوان برنده اين مزايده كه خود دو سال به طول ميانجامد، كار را در دست ميگيرد. باوجوداين اعتراض مردم در آن مقطع مورد توجه چنداني قرار نميگيرد. بنياد تعاون ناجا هم 30 واحد مسكوني يك بلوك (بلوك 16) را كه بلوك تكميل شده بود، به تعدادي از پرسنل خود واگذار ميكند.
پول سهامداران در حساب شخصي مديرعامل
اينها روايتهاي فرماندار وقت آبادان است. باتمانقليج در لابهلاي حرفهايش به برخي از اين اتفاقات خرده ميگيرد و ميگويد: «ما تقريبا هر هفته به پروژه سر ميزديم. هربار هم اقساط حتي يك هفته دير ميشد به ما اخطار ميدادند كه عضويت شما را لغو ميكنيم! براي همين هم تأخيري در پرداختها نداشتيم. وقتي پيشرفت كار به 70 درصد رسيد، به سهامداران نامه كتبي دادند كه واحدها تكميل شده و براي تسويه اقدام كنيد. همه ما هم براي تسويه اقدام كرديم. باوجوديكه در آن سال نفري پنج ميليون تومان از ما گرفته بودند و اقساط را هم پرداخت ميكرديم، وسط كار دبه درآوردند كه هزينهها بيشتر شده و حتي تا 14 ميليون تومان (در نظر بگيريد در سال 80) از مردم پول گرفتند».كمي حرفهايش را مزهمزه ميكند و بيتابانه ميگويد: «پروژه خط لوله تنگ بيجار كه پيمانكار اصلياش خاتمالانبيا بود، آقاي بريهيها، مديرعامل تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز با پول ما سرمايهگذاري ميكند و پيمانكار فرعي آن ميشود. او همه پولها را به حساب شخصي خود ريخته بود. براي اين اقدام تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز، در دادگاه اقتصادي، حكم خيانت در امانت گرفتيم».
انتقال مالكيت با وجود مشكل قانوني
بعد ادامه ميدهد: «بااينحال بعد از يكسري اختلافات داخلي، خاتمالانبيا بلوك 16 را به مزايده گذاشت تا مالكيت آن را به خاتمالانبيا يا زيرمجموعههاي خود منتقل كند. در همان اوايل دادگاه بعد از چند جلسه، قاضي عباسي، در حضور دو وكيل قرارگاه و وكيل ما، اعلام كرد كه حق با ماست و اين مسئله با امضاي وكلا در دادگاه به ثبت رسيد. بااينحال، بعد از ششماه انتظار، رأي به نفع بنياد تعاون ناجا صادر شد و به حكم قاضي، دو دانگ از زمينهاي اين بلوك به نام آنها شد. اين حكم مورد اعتراض ما قرار گرفت و بعدها هم باطل شد، اما حتي با پذيرش اين حكم، دو دانگ از عرصه (زمين) در اختيار بنياد تعاون ناجا قرار گرفت و اعيان (ساختمان) از آن سهامداران بود. اما بنياد تعاون ناجا واحدهاي مسكوني را در اختيار پرسنل خود قرار داد».
به گفته او: «آقاي ممبيني، مديرعامل بعدي تعاون ايثارگران صنعت نفت و گاز همزمان اين ملك را به مبلغ دو ميليارد و 800 ميليون تومان در حدود سالهاي 85-86، به نام شخصي معامله ميكند. آنها نميتوانستند ملك تعاوني را وقتي به مردم فروخته شده، به فرد ديگري بفروشند».باتمانقليج روايت ميكند: «بااينحال با كشوقوس زياد، پس از چند سال در دادگاه شماره دو كرج، در چهار مرحله (بدوي، تجديدنظر و دو جلسه رفع ابهام) حكم به نفع ما صادر شد. در دادگاه شماره دو كرج، هم بدوي و هم تجديدنظر حكم به نفع ما صادر شد. در اين حكم آمده اين بلوك متعلق به اعضاي تعاوني ايثارگران است و بايد دادگاه آن را تحويل اعضا دهد. اين حكم را به همراه نماينده دادستان استان البرز و اعضاي تعاوني، به پرسنل ابلاغ كرديم».او ادامه ميدهد: «براي مقام معظم رهبری، رئيسجمهور، معاون اول رئيسجمهور، رئيس قوه قضائيه، رئيس مجلس و معاون هر دو و حتي كميسيون اصل 90 هم نامه نوشتيم تا به اين موضوع رسيدگي كنند». وی میگوید: «ششماه اول جنگ، فرماندار آبادان بودم. صدام، هفتبار به آبادان حمله كرد و آنها را شكست داديم، اما حالا ملك خودمان را نميتوانيم پس بگيريم. حالا با
توجه به افزايش قيمتها امكان خريد خانه ديگري را هم نداريم».
شرق: در همان شش ماه اول جنگ، صدام حملات مستقيم خود را به خوزستان آغاز كرد. يكي از شهرها كه در نوك پيكان حمله قرار داشت و مردم آن درست 18روز پس از شروع جنگ، در محاصره نيروهاي بعثي قرار گرفتند و مردم آن ديار با جانودل از مام ميهن دفاع كردند، آبادان بود. فرماندار آن روزها، فردي بود به نام فريور باتمانقليج كه ششماه تمام در مقابل صدام ايستادگي كرد. حال اين روزهاي اين مرد، شرححال دردناكي است. او بههمراه تعدادي از همكارانش در وزارت نفت، از سهامداران تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز هستند كه مجموعهاي از كارمندان شركت ملي گاز و شركت ملي نفت را پوشش ميدهد. اما حالا خانههايي كه زيردست اين تعاوني با پول همين مردم مبارز ساخته شد، ابزار اختلافاتي شد كه خانه را از چنگشان درآورد. باتمانقليج ميگويد: «ششماه اول جنگ، فرماندار آبادان بودم. صدام، هفتبار به آبادان حمله كرد و آنها را شكست داديم، اما حالا ملك خودمان را نميتوانيم پس بگيريم».
ماجرا چه بود؟
تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز با سهامداري تعدادي از كارمندان شركت ملي گاز ايران و بعضا شركت ملي نفت، بهصورت چندمنظوره فعاليت ميكرد. اين تعاوني با سهام اعضاي خود، آغاز به انجام پروژههاي مختلفي ازجمله پروژههاي مسكوني و اجرائي در حوزه نفت و گاز ميكند. در سال 1380، اين تعاوني زميني به وسعت 17هزار مترمربع را در مهرشهر كرج خريداري ميكند تا در آن مجتمعي مسكوني با نام «گلستان» را پشت كاخ مرواريد (كاخ شمس) بسازد؛ 280 واحد در قالب 16 بلوك كه قرار بود تا پايان سال 1381، آنها را به صاحبان اصلياش (يعني همان سهامداران) تحويل بدهد. بر همين اساس هم اين تعاوني، واحدهاي مذكور را به مردم پيشفروش ميكند و مقرر ميشود باقي اقساط با دفترچه قسط تا زمان تحويل، با تعاوني تسويه شود. اقدامي كه تا پايان سال 1381، با نامهاي كه به دست خريداران بلوك 16 اين مجتمع ميرسد، انجام شده و تسويه كامل انجام میشود. درحاليكه تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز در مراحل نهايي ساخت اين مجتمع بود، مديرعامل و هيئتمديره اين تعاوني با پولي كه از خريداران در دست داشتند، در پروژه خط لوله تنگ بيجار كه يك پروژه نفتي است، سرمايهگذاري ميكنند.
براي اين پروژه، ماشينآلاتي از قرارگاه خاتمالانبيا كه خود پيمانكار اصلي پروژه بود، اجاره ميشود و در مقابل هم چك تضميني در اختيار آنها قرار ميگيرد. بااينحال با گذشت زمان و اختلافات داخلي كه بين هيئتمديره اين تعاوني رخ ميدهد، ساخت اين مجتمع در مراحل پاياني متوقف ميشود. مديران اين تعاوني، اجارهبهاي ماشينآلات را به خاتمالانبيا پرداخت نميكنند. قرارگاه خاتمالانبيا هم در مقابل اين اتفاق، چك تضمينيای را كه از تعاوني گرفته بود، بهعنوان مطالبات خود به اجرا گذاشته و واحدهاي مسكوني بلوك 16 را كه تقريبا نهايي شده و تعاوني آنها را به مردم فروخته بوده و مردم مالك اصلي آنها بودند، از آنجاكه هنوز انتقال سند صورت نگرفته بود، توقيف كرده، به مزايده گذاشته و ميفروشد. بنياد تعاون ناجا بهعنوان برنده اين مزايده كه خود دو سال به طول ميانجامد، كار را در دست ميگيرد. باوجوداين اعتراض مردم در آن مقطع مورد توجه چنداني قرار نميگيرد. بنياد تعاون ناجا هم 30 واحد مسكوني يك بلوك (بلوك 16) را كه بلوك تكميل شده بود، به تعدادي از پرسنل خود واگذار ميكند.
پول سهامداران در حساب شخصي مديرعامل
اينها روايتهاي فرماندار وقت آبادان است. باتمانقليج در لابهلاي حرفهايش به برخي از اين اتفاقات خرده ميگيرد و ميگويد: «ما تقريبا هر هفته به پروژه سر ميزديم. هربار هم اقساط حتي يك هفته دير ميشد به ما اخطار ميدادند كه عضويت شما را لغو ميكنيم! براي همين هم تأخيري در پرداختها نداشتيم. وقتي پيشرفت كار به 70 درصد رسيد، به سهامداران نامه كتبي دادند كه واحدها تكميل شده و براي تسويه اقدام كنيد. همه ما هم براي تسويه اقدام كرديم. باوجوديكه در آن سال نفري پنج ميليون تومان از ما گرفته بودند و اقساط را هم پرداخت ميكرديم، وسط كار دبه درآوردند كه هزينهها بيشتر شده و حتي تا 14 ميليون تومان (در نظر بگيريد در سال 80) از مردم پول گرفتند».كمي حرفهايش را مزهمزه ميكند و بيتابانه ميگويد: «پروژه خط لوله تنگ بيجار كه پيمانكار اصلياش خاتمالانبيا بود، آقاي بريهيها، مديرعامل تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز با پول ما سرمايهگذاري ميكند و پيمانكار فرعي آن ميشود. او همه پولها را به حساب شخصي خود ريخته بود. براي اين اقدام تعاوني ايثارگران صنعت نفت و گاز، در دادگاه اقتصادي، حكم خيانت در امانت گرفتيم».
انتقال مالكيت با وجود مشكل قانوني
بعد ادامه ميدهد: «بااينحال بعد از يكسري اختلافات داخلي، خاتمالانبيا بلوك 16 را به مزايده گذاشت تا مالكيت آن را به خاتمالانبيا يا زيرمجموعههاي خود منتقل كند. در همان اوايل دادگاه بعد از چند جلسه، قاضي عباسي، در حضور دو وكيل قرارگاه و وكيل ما، اعلام كرد كه حق با ماست و اين مسئله با امضاي وكلا در دادگاه به ثبت رسيد. بااينحال، بعد از ششماه انتظار، رأي به نفع بنياد تعاون ناجا صادر شد و به حكم قاضي، دو دانگ از زمينهاي اين بلوك به نام آنها شد. اين حكم مورد اعتراض ما قرار گرفت و بعدها هم باطل شد، اما حتي با پذيرش اين حكم، دو دانگ از عرصه (زمين) در اختيار بنياد تعاون ناجا قرار گرفت و اعيان (ساختمان) از آن سهامداران بود. اما بنياد تعاون ناجا واحدهاي مسكوني را در اختيار پرسنل خود قرار داد».
به گفته او: «آقاي ممبيني، مديرعامل بعدي تعاون ايثارگران صنعت نفت و گاز همزمان اين ملك را به مبلغ دو ميليارد و 800 ميليون تومان در حدود سالهاي 85-86، به نام شخصي معامله ميكند. آنها نميتوانستند ملك تعاوني را وقتي به مردم فروخته شده، به فرد ديگري بفروشند».باتمانقليج روايت ميكند: «بااينحال با كشوقوس زياد، پس از چند سال در دادگاه شماره دو كرج، در چهار مرحله (بدوي، تجديدنظر و دو جلسه رفع ابهام) حكم به نفع ما صادر شد. در دادگاه شماره دو كرج، هم بدوي و هم تجديدنظر حكم به نفع ما صادر شد. در اين حكم آمده اين بلوك متعلق به اعضاي تعاوني ايثارگران است و بايد دادگاه آن را تحويل اعضا دهد. اين حكم را به همراه نماينده دادستان استان البرز و اعضاي تعاوني، به پرسنل ابلاغ كرديم».او ادامه ميدهد: «براي مقام معظم رهبری، رئيسجمهور، معاون اول رئيسجمهور، رئيس قوه قضائيه، رئيس مجلس و معاون هر دو و حتي كميسيون اصل 90 هم نامه نوشتيم تا به اين موضوع رسيدگي كنند». وی میگوید: «ششماه اول جنگ، فرماندار آبادان بودم. صدام، هفتبار به آبادان حمله كرد و آنها را شكست داديم، اما حالا ملك خودمان را نميتوانيم پس بگيريم. حالا با
توجه به افزايش قيمتها امكان خريد خانه ديگري را هم نداريم».
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.