|

خانه از شما، رأی از ما!

علی فریدونی*

هنگامی که وزیر وقت جهاد کشاورزی در اقدامی نادر، کاخ تخصصی کشاورزی (نَماد و نِمود بخش) را در سال 90 واگذار کرد، صدای همکاران سابق و لاحق وزارت کشاورزی و تشکل‌های غیردولتی (NGO's) این بخش به نمایندگی از کشاورزان صبور و نجیب کشور درآمد.

از اوایل سال 91 موضوع به رسانه‌ها کشید (وزارتخانه در کارتن! علیرضا صفاخو‌، ماهنامه دام، کشت و صنعت، فروردین 91 و بلوار بی‌مُسّما، نگارنده، «شرق»، خرداد 91) ولی مع‌الاسف افاقه‌ای نبخشید!
یک سال پس از آن، وقتی که حسن روحانی با شعار تدبیر و امید به عرصه انتخابات ریاست‌جمهوری آمد، بنده به‌عنوان عضو کوچک جامعه کشاورزی، با امید به همین شعار و در آستانه انتخابات دور اول و دوم ایشان، در دو نامه سرگشاده، در روزنامه بهار سال 92، با عنوان: «آقای روحانی! خانه ما را به ‌ما برگردان» و در روزنامه «شرق» در سال 96، با عنوان «آقای رئیس‌جمهور! چرا خانه ما را برنگرداندید؟»، تظلم‌خواهی کردم. هم‌زمان با این‌ کار (که متأسفانه نتیجه‌ای نداشت) با وزیر کشاورزی‌اش نیز گفت‌وگو کردم و از ایشان خواستم با عنایت به رابطه ممتازش با مقامات، خوب است در این‌ زمینه از آنها استمداد بطلبد و جسارتا کسب خودکفایی گندم را در ازای تقویت روحیه همکاران، ناشی از استرداد کاخ بدانند!
معاون برنامه‌ریزی، به‌جای کمک به وزیر در تبیین دقیق عوارض دربه‌دری همکاران در میزان تولید، وزیر را به اندک اعتباری که برای احداث بنای جدید در کنار آن هتل 60ساله داده بودند، دلخوش کرد! قوطی‌کبریتی که از قرار مسموع، خودرویی نتوانسته سالم از پارکینگش خارج شود!
اینکه کدام پیمانکار با چقدر هزینه و چه کیفیتی بانی ساخت این ساختمان در شلوغ‌ترین نقطه شهر شد، بماند! همه اینها در حالی است که با ‌وجود ساختن این ساختمان، هنوز واحدهای زیادی در سطح تهران پراکنده‌اند! که قطعا دود آن، به چشم کشاورزان می‌رود!
همه این مصائب در حالی به بخش کشاورزی تحمیل شده که از قرار مسموع، از کاخ استفاده بهینه نشده و ظاهرا از چهار طبقه آن‌ استفاده شده و سایر طبقات خالی‌ هستند! موضوعی که از اول هم می‌شد آن را پیش‌بینی کرد! زیرا با داشتن بناهای مستحکم و پرحجم باقی‌مانده از عدلیه داور و نیز خانه‌های بزرگ در اختیار، نیازی به گرفتن این کاخ نبود؛ مگر به قول ما چوپان‌ها، برای «ییلاق و قشلاق» از آن استفاده شود!
اینک که نامه‌هایم به رئیس‌جمهور و مذاکره جدی و مطالبه‌گرانه‌ام با وزیرش، افاقه‌ای نداشته و از سویی شش، هفت ماه دیگر به انتخابات مجلس باقی مانده است، به ‌نظرم رسید برای اعاده خانه و حیثیتمان به خانه ملت متوسل شویم! خانه‌ای که مستأجرانش اگر از این طریق به موکلان پرتعدادشان (کشاورزان) عنایت کنند و خانه‌شان را از طریق قانون یا هر راه منطقی دیگری پس بگیرند، می‌توانند به ماندن چهار سال دیگر امیدوار باشند! بدیهی است که در غیر این صورت؛ دل و دماغی برای کشاورزان نمی‌ماند که مجدد به آنها رأی دهند.
در اینجا جسارتا وکلای فعلی مجلس را مخاطب قرار می‌دهم و عرض می‌کنم:
دوستان عزیزم!
هر آینه اگر کشاورزان از شما بپرسند چرا در مقابل چوب حراجی که به خانه ما زدند، هفت سال سکوت کردید، می‌توانید بگویید که خبر نداشته‌اید یا کاری از شما ساخته نبوده است؟
خودتان هم می‌دانید که این پاسخ‌ها برای کشاورزان و حتی خودتان باورکردنی نیست!
بنده به‌عنوان یک مروج، کارشناس، محقق، معلم و عضو هیئت علمی که هفت سال آخر خدمتم را رئیس بزرگ‌ترین سازمان کشاورزی کشور بوده‌ام و در سازمان خواروبار و کشاورزی ملل متحد (FAO) نیز خدمت کرده‌ام، پیشنهاد می‌کنم از فردایی که این مطلب را در روزنامه «شرق» ملاحظه می‌فرمایید، از طریق کمیسیون کشاورزی (تنها نهادی که در همان سال 91 به این واگذاری اعتراض کرد، ولی پیگیری نکرد!) و فراکسیون‌های سیاسی که به آنها تعلق خاطر دارید، منصرف از دیدگاه سیاسی‌تان، برای بازپس‌گیری خانه کشاورزان همراه شوید. در این همبستگی که به‌صورت کاملا علنی صورت می‌گیرد، «ان‌جی‌اُ»های بخش، پابه‌پای شما هستند! برای اجرا، فقط باید هر نماینده در منطقه خودش یک فراخوان بدهد. فراخوانی که از سوی بخش کشاورزی دولتی نیز حمایت می‌شود. براساس هماهنگی‌های به‌عمل‌آمده اگر خدای ناکرده شما عزیزان، قدمی برندارید، موکلان کشاورزتان از تشکل‌های حوزه انتخابیه‌تان و اتاق بازرگانی استان، شما را برای پاسخ‌گویی به جلسه‌شان دعوت می‌کنند و تفکیک وظایف انجام می‌شود.

براساس این تفکیک وظیفه، شما با کمک موکلانتان، کاخ را پس‌ می‌گیرید و دل کشاورز‌ان، مروجان، کارشناسان و فعالان بخش را شاد می‌کنید! و در مقابل؛ آنها («ان‌جی‌اُ»ها به نمایندگی کشاورزان) نیز متعهد می‌شوند تمام سعی‌شان را معطوف به انتخاب مجدد شما عزیزان کنند! رجاء واثق دارم که نتیجه این توافق مبارک، منتهی به بازگرداندن خانه کشاورزان و نیز ابقای شما برای یک‌ دوره دیگر در خانه ملت می‌شود! چه سابقه و لاحقه کشاورزان مؤید راست‌گویی و خوش‌عهدی آنهاست! شما هم که به‌دلیل نقش خطیری که در نظام دارید و به‌همین‌دلیل قبل و بعد از انتخاب‌شدن تحت مراقبت شدید هستید و از این حیث جزء امنای مردم محسوب می‌شوید؛ به‌عبارت ساده‌تر، قولتان قول است! در خاتمه و پیشاپیش از این اقدام خداپسندانه‌تان (بازپس‌گیری کاخ تخصصی کشاورزی!) که بارقه‌ای از امید را در دل کشاورزان زنده می‌کند، قدردانی می‌کنم و امیدوارم همان‌طورکه FAO از فقدان این کاخ تخصصی و منحصر‌به‌فرد (مشابه این کاخ فقط در رم است!) اظهار نگرانی کرد، از اقدام قابل تحسین نمایندگان پارلمان ایران در بازگرداندن آن نیز در اولین جلسه سالانه‌شان (Council) به نیکی یاد کند.
*عضو هیئت علمی و ‌معاون سابق سفیر ایران در FAO

هنگامی که وزیر وقت جهاد کشاورزی در اقدامی نادر، کاخ تخصصی کشاورزی (نَماد و نِمود بخش) را در سال 90 واگذار کرد، صدای همکاران سابق و لاحق وزارت کشاورزی و تشکل‌های غیردولتی (NGO's) این بخش به نمایندگی از کشاورزان صبور و نجیب کشور درآمد.

از اوایل سال 91 موضوع به رسانه‌ها کشید (وزارتخانه در کارتن! علیرضا صفاخو‌، ماهنامه دام، کشت و صنعت، فروردین 91 و بلوار بی‌مُسّما، نگارنده، «شرق»، خرداد 91) ولی مع‌الاسف افاقه‌ای نبخشید!
یک سال پس از آن، وقتی که حسن روحانی با شعار تدبیر و امید به عرصه انتخابات ریاست‌جمهوری آمد، بنده به‌عنوان عضو کوچک جامعه کشاورزی، با امید به همین شعار و در آستانه انتخابات دور اول و دوم ایشان، در دو نامه سرگشاده، در روزنامه بهار سال 92، با عنوان: «آقای روحانی! خانه ما را به ‌ما برگردان» و در روزنامه «شرق» در سال 96، با عنوان «آقای رئیس‌جمهور! چرا خانه ما را برنگرداندید؟»، تظلم‌خواهی کردم. هم‌زمان با این‌ کار (که متأسفانه نتیجه‌ای نداشت) با وزیر کشاورزی‌اش نیز گفت‌وگو کردم و از ایشان خواستم با عنایت به رابطه ممتازش با مقامات، خوب است در این‌ زمینه از آنها استمداد بطلبد و جسارتا کسب خودکفایی گندم را در ازای تقویت روحیه همکاران، ناشی از استرداد کاخ بدانند!
معاون برنامه‌ریزی، به‌جای کمک به وزیر در تبیین دقیق عوارض دربه‌دری همکاران در میزان تولید، وزیر را به اندک اعتباری که برای احداث بنای جدید در کنار آن هتل 60ساله داده بودند، دلخوش کرد! قوطی‌کبریتی که از قرار مسموع، خودرویی نتوانسته سالم از پارکینگش خارج شود!
اینکه کدام پیمانکار با چقدر هزینه و چه کیفیتی بانی ساخت این ساختمان در شلوغ‌ترین نقطه شهر شد، بماند! همه اینها در حالی است که با ‌وجود ساختن این ساختمان، هنوز واحدهای زیادی در سطح تهران پراکنده‌اند! که قطعا دود آن، به چشم کشاورزان می‌رود!
همه این مصائب در حالی به بخش کشاورزی تحمیل شده که از قرار مسموع، از کاخ استفاده بهینه نشده و ظاهرا از چهار طبقه آن‌ استفاده شده و سایر طبقات خالی‌ هستند! موضوعی که از اول هم می‌شد آن را پیش‌بینی کرد! زیرا با داشتن بناهای مستحکم و پرحجم باقی‌مانده از عدلیه داور و نیز خانه‌های بزرگ در اختیار، نیازی به گرفتن این کاخ نبود؛ مگر به قول ما چوپان‌ها، برای «ییلاق و قشلاق» از آن استفاده شود!
اینک که نامه‌هایم به رئیس‌جمهور و مذاکره جدی و مطالبه‌گرانه‌ام با وزیرش، افاقه‌ای نداشته و از سویی شش، هفت ماه دیگر به انتخابات مجلس باقی مانده است، به ‌نظرم رسید برای اعاده خانه و حیثیتمان به خانه ملت متوسل شویم! خانه‌ای که مستأجرانش اگر از این طریق به موکلان پرتعدادشان (کشاورزان) عنایت کنند و خانه‌شان را از طریق قانون یا هر راه منطقی دیگری پس بگیرند، می‌توانند به ماندن چهار سال دیگر امیدوار باشند! بدیهی است که در غیر این صورت؛ دل و دماغی برای کشاورزان نمی‌ماند که مجدد به آنها رأی دهند.
در اینجا جسارتا وکلای فعلی مجلس را مخاطب قرار می‌دهم و عرض می‌کنم:
دوستان عزیزم!
هر آینه اگر کشاورزان از شما بپرسند چرا در مقابل چوب حراجی که به خانه ما زدند، هفت سال سکوت کردید، می‌توانید بگویید که خبر نداشته‌اید یا کاری از شما ساخته نبوده است؟
خودتان هم می‌دانید که این پاسخ‌ها برای کشاورزان و حتی خودتان باورکردنی نیست!
بنده به‌عنوان یک مروج، کارشناس، محقق، معلم و عضو هیئت علمی که هفت سال آخر خدمتم را رئیس بزرگ‌ترین سازمان کشاورزی کشور بوده‌ام و در سازمان خواروبار و کشاورزی ملل متحد (FAO) نیز خدمت کرده‌ام، پیشنهاد می‌کنم از فردایی که این مطلب را در روزنامه «شرق» ملاحظه می‌فرمایید، از طریق کمیسیون کشاورزی (تنها نهادی که در همان سال 91 به این واگذاری اعتراض کرد، ولی پیگیری نکرد!) و فراکسیون‌های سیاسی که به آنها تعلق خاطر دارید، منصرف از دیدگاه سیاسی‌تان، برای بازپس‌گیری خانه کشاورزان همراه شوید. در این همبستگی که به‌صورت کاملا علنی صورت می‌گیرد، «ان‌جی‌اُ»های بخش، پابه‌پای شما هستند! برای اجرا، فقط باید هر نماینده در منطقه خودش یک فراخوان بدهد. فراخوانی که از سوی بخش کشاورزی دولتی نیز حمایت می‌شود. براساس هماهنگی‌های به‌عمل‌آمده اگر خدای ناکرده شما عزیزان، قدمی برندارید، موکلان کشاورزتان از تشکل‌های حوزه انتخابیه‌تان و اتاق بازرگانی استان، شما را برای پاسخ‌گویی به جلسه‌شان دعوت می‌کنند و تفکیک وظایف انجام می‌شود.

براساس این تفکیک وظیفه، شما با کمک موکلانتان، کاخ را پس‌ می‌گیرید و دل کشاورز‌ان، مروجان، کارشناسان و فعالان بخش را شاد می‌کنید! و در مقابل؛ آنها («ان‌جی‌اُ»ها به نمایندگی کشاورزان) نیز متعهد می‌شوند تمام سعی‌شان را معطوف به انتخاب مجدد شما عزیزان کنند! رجاء واثق دارم که نتیجه این توافق مبارک، منتهی به بازگرداندن خانه کشاورزان و نیز ابقای شما برای یک‌ دوره دیگر در خانه ملت می‌شود! چه سابقه و لاحقه کشاورزان مؤید راست‌گویی و خوش‌عهدی آنهاست! شما هم که به‌دلیل نقش خطیری که در نظام دارید و به‌همین‌دلیل قبل و بعد از انتخاب‌شدن تحت مراقبت شدید هستید و از این حیث جزء امنای مردم محسوب می‌شوید؛ به‌عبارت ساده‌تر، قولتان قول است! در خاتمه و پیشاپیش از این اقدام خداپسندانه‌تان (بازپس‌گیری کاخ تخصصی کشاورزی!) که بارقه‌ای از امید را در دل کشاورزان زنده می‌کند، قدردانی می‌کنم و امیدوارم همان‌طورکه FAO از فقدان این کاخ تخصصی و منحصر‌به‌فرد (مشابه این کاخ فقط در رم است!) اظهار نگرانی کرد، از اقدام قابل تحسین نمایندگان پارلمان ایران در بازگرداندن آن نیز در اولین جلسه سالانه‌شان (Council) به نیکی یاد کند.
*عضو هیئت علمی و ‌معاون سابق سفیر ایران در FAO

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.