کلاف سردرگم
هادی مرزبان. کارگردان
بارها دیدهام که در کوچه و خیابان خودرویی پارک شده و جواني در آن خوابیده است.
شاید شما هم بارها در تهران با چنین پدیدهای مواجه شده باشید؛ پديدهاي كه آنقدر تكراري و زیاد است که نمیشود نسبت به آن بیتفاوت بود تا اینکه یک روز خودم مسافر یکی از آنها شدم. درست پس از سیل در مناطق مختلف کشور بود؛ روزهايي كه هر روز از ويراني سيل خبر منتشر ميشد. جواني كه از پلدختر آمده بود، زنش را در خانه عمویش گذاشته بود و خودش راننده آژانسهای اینترنتی بود و همسرش هم در خانههاي مردم مشغول كار ميشد.
این جوانها غیرت میکنند که در این اوضاع نابسامان اقتصادی روی پایشان ایستادهاند و بهناچار کاری غیر از تخصص خودشان را دارند انجام میدهند. اینها سالها رفتهاند، درس خواندهاند و مدرک دانشگاهی هم دارند، اما بهناچار باید کاري غيرتخصصي انجام دهند. چه خوب كه در این اوضاع، کار خلاف و جرمی مرتکب نمیشوند و در این آوارگیها از شهرستان به تهران دارند رانندگی میکنند و همچنان نانآور خانوادهشان هستند و خرج خانهشان را از تهران به شهرستان میفرستند.
میدانیم که اوضاع مملکت در این تحریمها و فشارهای موجود متفاوت شده است، اما میبینیم در سالهای قبل نیز که این فشارها کمتر بود باز هم با چنین مواردی مواجه میشدیم. بههرحال باید مسئولان و سیاستمداران در این زمینهها کار کنند و بتوانند قوانینی را وضع و اجرا کنند که هم کارآفرینی بشود و هم جلوی مهاجرتهای بیرویه از شهرستان به تهران را بگیرند. اینها ناگزير ميشوند که خانوادههایشان را ترک کنند و در این شهر غریبهوار و بدون داشتن جا و مکانی برای استرحت تن به این شرایط سخت بدهند و در خودرویشان بخوابند و ساعتها مجبور به کار باشند که بتوانند از عهده دخلوخرجشان بربیایند. نمایندگان شهرهای كوچك و بزرگ غيرپايتخت باید بدانند که در برابر این مهاجرتها و بیکاریها مسئولانه رفتار کنند وگرنه چه نیازی است که مجلسی باشد و همین جوانها به آنها رأی بدهند. هرچند به نظر ميرسد مسئولان بعد از اینکه رأیها را گرفته و پشت میزشان نشستهاند، دیگر قولوقرارهایشان را فراموش میکنند و دلشان نمیخواهد کار کنند. فردي مثل من در خودش نمیبیند که درگیر چنین کارهایی شود، نه سیاستمدارم و نه دوست دارم سیاستمدار باشم. اما دقیقا کار
سیاستمدار همین است که به مشکلات مردم فکر کند و بتواند راهحلی پیدا کند، نهاینکه همهچیز مثل کلاف سردرگم رها شود و همه ماتومبهوت بمانیم که چه میشود؟ در اینجا ما فقط دلمان برای این جوانها میسوزد که درسخوانده هم هستند و حالا دور از خانه و خانوادههایشان باید در خودرو بخوابند تا بتوانند زندگی را بچرخانند. شاید برخی هم در این شرایط دچار نابهنجاریهایی شوند، اما مقصر نیستند، چون خیلی از مسائل سبب اين اتفاق و اين سرنوشت ميشود. من همین یکی، دو ماه پیش با خانم جوان فوقلیسانس علوم سیاسی مواجه شدم که برای کار به خانه ما آمده بود و اصلا ابایی نداشت از اینکه بخواهد نظافتچی باشد، چون مجبور است که کار کند و از آن مهمتر ترجیح میدهد که با غیرت کارش را انجام دهد. تعداد اين افراد زياد شده است و اگر این مشکل بحرانساز شده، باید از همه مسئولان بازخواست كرد که چرا براي اين مصائب و مشكلات راهحلي نميانديشند؟ چرا در شهرستانها کار نیست؟ چرا باید جوانان با تحصیلات دانشگاهی در کارهای غیرتخصصی فعال شوند؟
و چراهاي ديگر...
باور کنید این مشکل به همه مسئولان كشوري و نمايندگان مجلس ربط پیدا میکند. آنان بايد بتوانند چارهجویی کنند و نمایندگان همه شهرها بايد بتوانند برای جوانان و آینده کاریشان چارهاندیشی کنند.
بارها دیدهام که در کوچه و خیابان خودرویی پارک شده و جواني در آن خوابیده است.
شاید شما هم بارها در تهران با چنین پدیدهای مواجه شده باشید؛ پديدهاي كه آنقدر تكراري و زیاد است که نمیشود نسبت به آن بیتفاوت بود تا اینکه یک روز خودم مسافر یکی از آنها شدم. درست پس از سیل در مناطق مختلف کشور بود؛ روزهايي كه هر روز از ويراني سيل خبر منتشر ميشد. جواني كه از پلدختر آمده بود، زنش را در خانه عمویش گذاشته بود و خودش راننده آژانسهای اینترنتی بود و همسرش هم در خانههاي مردم مشغول كار ميشد.
این جوانها غیرت میکنند که در این اوضاع نابسامان اقتصادی روی پایشان ایستادهاند و بهناچار کاری غیر از تخصص خودشان را دارند انجام میدهند. اینها سالها رفتهاند، درس خواندهاند و مدرک دانشگاهی هم دارند، اما بهناچار باید کاري غيرتخصصي انجام دهند. چه خوب كه در این اوضاع، کار خلاف و جرمی مرتکب نمیشوند و در این آوارگیها از شهرستان به تهران دارند رانندگی میکنند و همچنان نانآور خانوادهشان هستند و خرج خانهشان را از تهران به شهرستان میفرستند.
میدانیم که اوضاع مملکت در این تحریمها و فشارهای موجود متفاوت شده است، اما میبینیم در سالهای قبل نیز که این فشارها کمتر بود باز هم با چنین مواردی مواجه میشدیم. بههرحال باید مسئولان و سیاستمداران در این زمینهها کار کنند و بتوانند قوانینی را وضع و اجرا کنند که هم کارآفرینی بشود و هم جلوی مهاجرتهای بیرویه از شهرستان به تهران را بگیرند. اینها ناگزير ميشوند که خانوادههایشان را ترک کنند و در این شهر غریبهوار و بدون داشتن جا و مکانی برای استرحت تن به این شرایط سخت بدهند و در خودرویشان بخوابند و ساعتها مجبور به کار باشند که بتوانند از عهده دخلوخرجشان بربیایند. نمایندگان شهرهای كوچك و بزرگ غيرپايتخت باید بدانند که در برابر این مهاجرتها و بیکاریها مسئولانه رفتار کنند وگرنه چه نیازی است که مجلسی باشد و همین جوانها به آنها رأی بدهند. هرچند به نظر ميرسد مسئولان بعد از اینکه رأیها را گرفته و پشت میزشان نشستهاند، دیگر قولوقرارهایشان را فراموش میکنند و دلشان نمیخواهد کار کنند. فردي مثل من در خودش نمیبیند که درگیر چنین کارهایی شود، نه سیاستمدارم و نه دوست دارم سیاستمدار باشم. اما دقیقا کار
سیاستمدار همین است که به مشکلات مردم فکر کند و بتواند راهحلی پیدا کند، نهاینکه همهچیز مثل کلاف سردرگم رها شود و همه ماتومبهوت بمانیم که چه میشود؟ در اینجا ما فقط دلمان برای این جوانها میسوزد که درسخوانده هم هستند و حالا دور از خانه و خانوادههایشان باید در خودرو بخوابند تا بتوانند زندگی را بچرخانند. شاید برخی هم در این شرایط دچار نابهنجاریهایی شوند، اما مقصر نیستند، چون خیلی از مسائل سبب اين اتفاق و اين سرنوشت ميشود. من همین یکی، دو ماه پیش با خانم جوان فوقلیسانس علوم سیاسی مواجه شدم که برای کار به خانه ما آمده بود و اصلا ابایی نداشت از اینکه بخواهد نظافتچی باشد، چون مجبور است که کار کند و از آن مهمتر ترجیح میدهد که با غیرت کارش را انجام دهد. تعداد اين افراد زياد شده است و اگر این مشکل بحرانساز شده، باید از همه مسئولان بازخواست كرد که چرا براي اين مصائب و مشكلات راهحلي نميانديشند؟ چرا در شهرستانها کار نیست؟ چرا باید جوانان با تحصیلات دانشگاهی در کارهای غیرتخصصی فعال شوند؟
و چراهاي ديگر...
باور کنید این مشکل به همه مسئولان كشوري و نمايندگان مجلس ربط پیدا میکند. آنان بايد بتوانند چارهجویی کنند و نمایندگان همه شهرها بايد بتوانند برای جوانان و آینده کاریشان چارهاندیشی کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.