ایران جدی است، شما چطور؟
کلسی داون پورت . فرنگیس بیات
به نظر میرسد این برای اولینبار است که واشنگتن در مسیر دسترسی به توافقی در مقابل اتمیشدن ایران جدی است. برای رسیدن به چنین هدفی آمریکا باید با یک صدا حرف بزند. نمایندگان ما در واشنگتن باید فعالانه از دیپلماتها با هدف حفظ و تداوم این تلاشها حمایت کنند. بعد از دوروز مذاکره در ژنو دلیل قابلقبولی وجود دارد که امیدوار باشیم ایران و قدرتهای بزرگ در مسیر رسیدن به توافق و پایاندادن به بنبست هستهای قرار گرفتهاند. بهطور خلاصه باید گفت که ایران بهدنبال عملیکردن تعهد روحانی برای ورود به مذاکرات به شکل جدی و رفع نگرانیهای بینالمللی است. اما مانع مهم در مقابل پیشرفت این مسیر نه ایران که اتفاقا تندروها در کنگره آمریکا هستند. الان زمان این است که آمریکا به ایران نشان دهد که مصمم به دستیابی به توافقنامه «برد-برد» است. با طرح جدی پیشنهاد ایران در ژنو، قانونگذاران عملگرا باید در مقابل خواست «بازهای» جنگطلب برای تحریمهای بیشتر مقاومت کنند و اجازه دهند تا گفتوگوها پیش برود. در عین حال نباید منتظر معجزه هم بود. واشنگتن نیاز دارد تا درباره حدود و ثغور این توافقنامه واقعبین باشد. درخواست از ایران، برای کنار
گذاشتن تمامی فعالیتهای هستهایاش هم سادهلوحانه و هم مزورانه است. دشوار است که از موضع مخالفت با گسترش تسلیحات کشتارجمعی، برای رسیدن به مصالحه از مذاکرهکنندگان ایرانی بخواهیم که از فعالیتهای هستهایشان در تهران عقبنشینی کنند. تاکید بر غنیسازی «صفر» درصد پاسخ مناسبی به پیگیری فعالیتهای هستهای ایران نیست. به شکستکشاندن مسیر دیپلماتیک و تحمیل تحریمهای بیشتر، تنهاوتنها خطر سوقدادن تهران به سمت تسلیحات اتمی را بیشتر میکند. این به آن معنا هم نیست که آمریکا باید توافقنامه بدی را بپذیرد. تنها در این میان باید توانایی ایران در غنیسازی منتهی به اهداف نظامی را محدود کرد و اینکه تهران باید دست بازرسان برای دسترسیهای بیشتر در تجهیزات اتمی را باز بگذارد. هدف این شکل بازرسیها باید کشف پیش از موعد پیشرفت دور از انتظار اتمی ایران باشد. امتیازهایی هم که ایران احتمالا میتواند واگذار کند باید با اقدامات متقابل ما برای لغو تحریم از سوی واشنگتن روبهرو شود. اگر ایران درصدد حل دغدغههای غرب برآید، واشنگتن هم باید تدریجا تحریمها را بردارد. ناکامی در مسیر برداشتن این تحریمها پیام اشتباهی درباره جدیبودن واشنگتن
به تهران خواهد داد. نباید بگذاریم این فرصت واقعی با درخواستهای غیرواقعی ما از بین برود.
به نظر میرسد این برای اولینبار است که واشنگتن در مسیر دسترسی به توافقی در مقابل اتمیشدن ایران جدی است. برای رسیدن به چنین هدفی آمریکا باید با یک صدا حرف بزند. نمایندگان ما در واشنگتن باید فعالانه از دیپلماتها با هدف حفظ و تداوم این تلاشها حمایت کنند. بعد از دوروز مذاکره در ژنو دلیل قابلقبولی وجود دارد که امیدوار باشیم ایران و قدرتهای بزرگ در مسیر رسیدن به توافق و پایاندادن به بنبست هستهای قرار گرفتهاند. بهطور خلاصه باید گفت که ایران بهدنبال عملیکردن تعهد روحانی برای ورود به مذاکرات به شکل جدی و رفع نگرانیهای بینالمللی است. اما مانع مهم در مقابل پیشرفت این مسیر نه ایران که اتفاقا تندروها در کنگره آمریکا هستند. الان زمان این است که آمریکا به ایران نشان دهد که مصمم به دستیابی به توافقنامه «برد-برد» است. با طرح جدی پیشنهاد ایران در ژنو، قانونگذاران عملگرا باید در مقابل خواست «بازهای» جنگطلب برای تحریمهای بیشتر مقاومت کنند و اجازه دهند تا گفتوگوها پیش برود. در عین حال نباید منتظر معجزه هم بود. واشنگتن نیاز دارد تا درباره حدود و ثغور این توافقنامه واقعبین باشد. درخواست از ایران، برای کنار
گذاشتن تمامی فعالیتهای هستهایاش هم سادهلوحانه و هم مزورانه است. دشوار است که از موضع مخالفت با گسترش تسلیحات کشتارجمعی، برای رسیدن به مصالحه از مذاکرهکنندگان ایرانی بخواهیم که از فعالیتهای هستهایشان در تهران عقبنشینی کنند. تاکید بر غنیسازی «صفر» درصد پاسخ مناسبی به پیگیری فعالیتهای هستهای ایران نیست. به شکستکشاندن مسیر دیپلماتیک و تحمیل تحریمهای بیشتر، تنهاوتنها خطر سوقدادن تهران به سمت تسلیحات اتمی را بیشتر میکند. این به آن معنا هم نیست که آمریکا باید توافقنامه بدی را بپذیرد. تنها در این میان باید توانایی ایران در غنیسازی منتهی به اهداف نظامی را محدود کرد و اینکه تهران باید دست بازرسان برای دسترسیهای بیشتر در تجهیزات اتمی را باز بگذارد. هدف این شکل بازرسیها باید کشف پیش از موعد پیشرفت دور از انتظار اتمی ایران باشد. امتیازهایی هم که ایران احتمالا میتواند واگذار کند باید با اقدامات متقابل ما برای لغو تحریم از سوی واشنگتن روبهرو شود. اگر ایران درصدد حل دغدغههای غرب برآید، واشنگتن هم باید تدریجا تحریمها را بردارد. ناکامی در مسیر برداشتن این تحریمها پیام اشتباهی درباره جدیبودن واشنگتن
به تهران خواهد داد. نباید بگذاریم این فرصت واقعی با درخواستهای غیرواقعی ما از بین برود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.