|

ترویج فرهنگ ایرانی در حاشیه خلیج‌فارس

فریار جواهریان . معمار

کارهای موجود ایرانی در زمینه معماری، معمولا به سبک ایرانی مدرن هستند؛ اما احمد زُهادی در مجله 2A روی معیارهای قدیمی معماری ایرانی تمرکز بیشتری داشته است. من از لحاظ فکری با زاویه دید او که به ارزش‌ها و باورها ارج می‌نهد، هم‌عقیده هستم؛ چراکه ایران و ایرانی نیز به‌دنبال همین احیای معیارهای قدیم و ارزش‌هاست. زهادی در مجله 2A که به‌عنوان اولین مجله بین‌المللی ایرانی به زبان انگلیسی منتشر می‌شود، در احیای معیارهای قدیمی در معماری موفق شده است. این مجله در بخشی از مطالب خود به کشورهای کوچک خلیج‌فارس همچون دوبی و قطر که در 20سال اخیر شاهد شاهکارهایی در این کشورها در زمینه معماری بوده‌ایم، می‌پردازد. به اعتقاد من علت پیشرفتی که در چند سال اخیر در کشورهای کوچک حاشیه خلیج‌فارس به وجود آمده، حضور معماران بزرگ و ماهر از سراسر دنیا در این کشورها بوده است. درواقع فعالیت این بزرگان در کشورهای حاشیه خلیج‌فارس در مقابل فعالیت در شهرهای بزرگی چون پاریس و نیویورک به‌مثابه کارکردن در یک آزمایشگاه برای بزرگان در عرصه معماری بوده است. به این دلیل که برخی از قوانین حاکم در شهرهای بزرگ اجازه فعالیت به این هنرمندان بزرگ را نمی‌دهد؛ فضای کشورهای حاشیه خلیج‌فارس اسبابی را برای هنرمندان این عرصه فراهم آورده است تا هنر خود را برای تمام دنیا به نمایش درآورند. درواقع آنان دستشان برای عرضه هنر معماری در این فضا بسیار باز است و محدودیت‌های موجود در شهرهایی چون پاریس و نیویورک در اینجا به چشم نمی‌خورد، به همین دلیل از لحاظ معماری می‌توانیم شاهد بخش‌های پیشتازی باشیم که خوشبختانه مجله 2A توانسته است به‌خوبی این قسمت‌ها را پوشش دهد. گفتنی است که یک مجله معماری باید تمام وجوه حرفه معماری را رعایت کند و بهتر این است که هر شماره با یک موضوع خاص منتشر شود تا از این طریق به بالابردن آگاهی مخاطبان در این زمینه کمک شود، این در حالی است که مجله‌های تخصصی موجود در زمینه معماری بیش از پرداختن به این موضوع، قسمت اعظم مجله خود را به آگهی‌ها اختصاص می‌دهند و کمتر به اصل حرفه معماری به صورت تخصصی و حرفه‌ای می‌پردازند، به‌طوری که دوسوم مجله را آگهی‌ها و متاسفانه یک‌سوم آن را مقاله‌های تخصصی پوشش می‌دهد. مخاطبان و علاقه‌مندان به هنر معماری این حق را دارند که با مطالعه یک مجله تخصصی تفاوت میان روزنامه و مجله‌ای را که مطالعه می‌کنند لمس کنند. اجرای قوانینی که تفاوت ذکرشده میان این دو رسانه را نشان می‌دهد، از اصول اولیه‎ای است که باید رعایت شود. در این میان انتشار مجله 2A اتفاق مبارکی است که به همت آقای زهادی برای معرفی معماری ایران در کشورهای حاشیه خلیج‌فارس، افتاده و خوشبختانه توانسته است این حس متفاوت‌بودن را به مخاطبانش القا کند. این مجله، زاویه دید او را که برگرفته از معیارهای قدیمی زندگی ایرانی است، در ذهن خوانندگان تداعی کند. همچنین به نظر می‌رسد 2A که به ترویج هنر و فرهنگ ایرانی در حاشیه خلیج‌فارس می‎پردازد به‌خوبی از عهده وظیفه خود در مقابل خوانندگانش برآمده است.
کارهای موجود ایرانی در زمینه معماری، معمولا به سبک ایرانی مدرن هستند؛ اما احمد زُهادی در مجله 2A روی معیارهای قدیمی معماری ایرانی تمرکز بیشتری داشته است. من از لحاظ فکری با زاویه دید او که به ارزش‌ها و باورها ارج می‌نهد، هم‌عقیده هستم؛ چراکه ایران و ایرانی نیز به‌دنبال همین احیای معیارهای قدیم و ارزش‌هاست. زهادی در مجله 2A که به‌عنوان اولین مجله بین‌المللی ایرانی به زبان انگلیسی منتشر می‌شود، در احیای معیارهای قدیمی در معماری موفق شده است. این مجله در بخشی از مطالب خود به کشورهای کوچک خلیج‌فارس همچون دوبی و قطر که در 20سال اخیر شاهد شاهکارهایی در این کشورها در زمینه معماری بوده‌ایم، می‌پردازد. به اعتقاد من علت پیشرفتی که در چند سال اخیر در کشورهای کوچک حاشیه خلیج‌فارس به وجود آمده، حضور معماران بزرگ و ماهر از سراسر دنیا در این کشورها بوده است. درواقع فعالیت این بزرگان در کشورهای حاشیه خلیج‌فارس در مقابل فعالیت در شهرهای بزرگی چون پاریس و نیویورک به‌مثابه کارکردن در یک آزمایشگاه برای بزرگان در عرصه معماری بوده است. به این دلیل که برخی از قوانین حاکم در شهرهای بزرگ اجازه فعالیت به این هنرمندان بزرگ را نمی‌دهد؛ فضای کشورهای حاشیه خلیج‌فارس اسبابی را برای هنرمندان این عرصه فراهم آورده است تا هنر خود را برای تمام دنیا به نمایش درآورند. درواقع آنان دستشان برای عرضه هنر معماری در این فضا بسیار باز است و محدودیت‌های موجود در شهرهایی چون پاریس و نیویورک در اینجا به چشم نمی‌خورد، به همین دلیل از لحاظ معماری می‌توانیم شاهد بخش‌های پیشتازی باشیم که خوشبختانه مجله 2A توانسته است به‌خوبی این قسمت‌ها را پوشش دهد. گفتنی است که یک مجله معماری باید تمام وجوه حرفه معماری را رعایت کند و بهتر این است که هر شماره با یک موضوع خاص منتشر شود تا از این طریق به بالابردن آگاهی مخاطبان در این زمینه کمک شود، این در حالی است که مجله‌های تخصصی موجود در زمینه معماری بیش از پرداختن به این موضوع، قسمت اعظم مجله خود را به آگهی‌ها اختصاص می‌دهند و کمتر به اصل حرفه معماری به صورت تخصصی و حرفه‌ای می‌پردازند، به‌طوری که دوسوم مجله را آگهی‌ها و متاسفانه یک‌سوم آن را مقاله‌های تخصصی پوشش می‌دهد. مخاطبان و علاقه‌مندان به هنر معماری این حق را دارند که با مطالعه یک مجله تخصصی تفاوت میان روزنامه و مجله‌ای را که مطالعه می‌کنند لمس کنند. اجرای قوانینی که تفاوت ذکرشده میان این دو رسانه را نشان می‌دهد، از اصول اولیه‎ای است که باید رعایت شود. در این میان انتشار مجله 2A اتفاق مبارکی است که به همت آقای زهادی برای معرفی معماری ایران در کشورهای حاشیه خلیج‌فارس، افتاده و خوشبختانه توانسته است این حس متفاوت‌بودن را به مخاطبانش القا کند. این مجله، زاویه دید او را که برگرفته از معیارهای قدیمی زندگی ایرانی است، در ذهن خوانندگان تداعی کند. همچنین به نظر می‌رسد 2A که به ترویج هنر و فرهنگ ایرانی در حاشیه خلیج‌فارس می‎پردازد به‌خوبی از عهده وظیفه خود در مقابل خوانندگانش برآمده است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.