|

«روبن» برای همیشه کفش‌هایش را آویخت

خداحافظ آقای متخصص

در شرایطی که قلبش رضایت به ادامه مسیر داده بود، ولی بدنش یاری نکرد؛ همین اتفاق هم کافی بود تا «آرین روبن»، چپ‌پای خوش‌نقش هلندی در 35سالگی تصمیم بگیرد برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کند. «بدون تردید این سخت‌ترین تصمیم زندگی‌ام بوده است». روبن در شرایطی به فوتبالش در سطح حرفه‌ای پایان داد که همین هفته پیش در گفت‌و‌گو با رسانه‌های فرانسوی خبر داده بود دلش می‌خواهد یکی، دو سال دیگر در سطح بالای فوتبال دنیا بازی کند، ولی خیلی از بدنش مطمئن نیست. اعتمادنداشتن او به بدنش هم دلیل خاصی دارد، چون روبن در زمره بازیکنان کریستالی بود که مصدومیت‌های زیادی در دوران حرفه‌ای‌اش داشت. روبن انتهای فصل گذشته قراردادش با بایرن‌مونیخ تمام شد و به 10 سال حضورش در این باشگاه آلمانی پایان داد. او به خبرگزاری فرانسه گفته بود: «تصمیم به خداحافظی از دنیای فوتبال از آن دسته تصمیماتی است که قلب و عقل باید در کنار هم درباره‌اش نظر بدهند». او در شرایطی کفش‌هایش را آویزان کرده که آخرین بازی‌اش در دنیای حرفه‌ای مربوط به حضور در فینال جام حذفی آلمان است؛ جایی که در کنار فرانک ریبری، دیگر بازیکنی که به حضورش در بایرن‌مونیخ پایان داد، 3 بر صفر از سد لایپزیش گذشتند و جام قهرمانی را به دست آوردند. روبن البته در زمان حضورش در این باشگاه آلمانی کلی افتخارات به دست آورد؛ مهم‌ترین آنها فتح لیگ قهرمانان اروپا در سال 2013 بود که توانست گل برتری «باواریایی»ها را وارد دروازه دورتموند کند و 2 بر یک برنده شود. به‌علاوه او هشت بار بوندس‌لیگا را به‌همراه بایرن‌مونیخ به دست آورد. درخشش‌های او در جمع پرافتخارترین تیم آلمانی کاری کرده بود که روبن به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان این تیم تبدیل شود و جای خاصی در دل هواداران این باشگاه داشته باشد. «استقبالی که هواداران از من می‌کردند آن‌‌قدر زیاد بود که مو به تن آدم سیخ می‌شد». روبن هنوز هم از اینکه از بایرن‌مونیخ جدا شده، ناراحت است؛ ولی بالاخره با این اتفاق کنار آمده است: «درست است که جدایی از بایرن‌مونیخ سخت است، ولی بالاخره هر چیزی یک روز به پایان می‌رسد. من 10 سال بی‌نظیر و فوق‌العاده در بایرن‌مونیخ داشتم». روبن که سال 2017 از بازی‌های ملی در ترکیب تیم ملی هلند خداحافظی کرده بود، از میلش به ادامه فوتبال هم حرف می‌زند. «دوست داشتم همچنان به بازی‌کردنم ادامه بدهم؛ اما دیگر نمی‌شود با یک مصدومیت به مدت چهار تا پنج ماه دوباره بیرون از گود بنشینم. این‌‌گونه دیگر نمی‌شود از فوتبال لذت برد. خودم بدنم را می‌شناسم؛ هنوز قدرت، استقامت و فرم لازم را دارد. هنوز هم می‌توانم چهار یا پنج سال دیگر بازی کنم، ولی به شرط اینکه مصدومیتی برایم پیش نیاید». روبن قبل از اینکه 10 سال فوق‌العاده را در بایرن‌مونیخ سپری کند، در لیگ‌های مختلفی به میدان رفته است؛ از هلند گرفته تا انگلیس و اسپانیا. در انگلیس در ترکیب تیم چلسی دوباره در سال‌های 2005 و 2006 به عنوان قهرمانی رسید. بعد هم به اسپانیا رفت تا برای رئال‌مادرید بازی کند. در رئال مادرید اگرچه توانست در سال 2008 به عنوان قهرمانی برسد؛ ولی هرگز نشانی از روبن آماده که در ترکیب تیم ملی هلند مدافعان رقیب را ویران می‌کرد، نشان نداد. در تیم ملی هلند هم بدون تردید بزرگ‌ترین حسرتش فینال جام جهانی 2010 و بازی برابر اسپانیا بود که با یک گل شکست خوردند. روبن در آن بازی تاریخی یک تک‌به‌تک بسیار ایدئال داشت که در تقابل با ایکر کاسیاس نتوانست از پس او بربیاید و فرصت ایدئالش را به هدر داد. اگرچه با تیم ملی کشورش نتوانست به جام ارزشمند قهرمانی برسد، ولی آن‌قدر خوب بازی کرده بود که با عنوان «متخصص» حرکات روبنی شناخته شود. او در سرِ توپ‌ زدن از کنار زمین و آوردن توپ به میانه خط تهاجمی و زدن ضربات وحشتناک پای چپ به زاویه کناری دروازه استاد شده بود؛ به‌طوری‌که این روزها هرکس در زمین فوتبال چنین حرکتی می‌کند، می‌گویند او «حرکت روبنی» زد. خودش هم از این مورد خوشش می‌آید و می‌گوید: «هنوز هم در 35سالگی می‌توانم حرکت روبنی بزنم. همسرم به من می‌گوید از اینکه این حرکت به اسم من ثبت شده باید به خودم افتخار کنم».

در شرایطی که قلبش رضایت به ادامه مسیر داده بود، ولی بدنش یاری نکرد؛ همین اتفاق هم کافی بود تا «آرین روبن»، چپ‌پای خوش‌نقش هلندی در 35سالگی تصمیم بگیرد برای همیشه از دنیای فوتبال خداحافظی کند. «بدون تردید این سخت‌ترین تصمیم زندگی‌ام بوده است». روبن در شرایطی به فوتبالش در سطح حرفه‌ای پایان داد که همین هفته پیش در گفت‌و‌گو با رسانه‌های فرانسوی خبر داده بود دلش می‌خواهد یکی، دو سال دیگر در سطح بالای فوتبال دنیا بازی کند، ولی خیلی از بدنش مطمئن نیست. اعتمادنداشتن او به بدنش هم دلیل خاصی دارد، چون روبن در زمره بازیکنان کریستالی بود که مصدومیت‌های زیادی در دوران حرفه‌ای‌اش داشت. روبن انتهای فصل گذشته قراردادش با بایرن‌مونیخ تمام شد و به 10 سال حضورش در این باشگاه آلمانی پایان داد. او به خبرگزاری فرانسه گفته بود: «تصمیم به خداحافظی از دنیای فوتبال از آن دسته تصمیماتی است که قلب و عقل باید در کنار هم درباره‌اش نظر بدهند». او در شرایطی کفش‌هایش را آویزان کرده که آخرین بازی‌اش در دنیای حرفه‌ای مربوط به حضور در فینال جام حذفی آلمان است؛ جایی که در کنار فرانک ریبری، دیگر بازیکنی که به حضورش در بایرن‌مونیخ پایان داد، 3 بر صفر از سد لایپزیش گذشتند و جام قهرمانی را به دست آوردند. روبن البته در زمان حضورش در این باشگاه آلمانی کلی افتخارات به دست آورد؛ مهم‌ترین آنها فتح لیگ قهرمانان اروپا در سال 2013 بود که توانست گل برتری «باواریایی»ها را وارد دروازه دورتموند کند و 2 بر یک برنده شود. به‌علاوه او هشت بار بوندس‌لیگا را به‌همراه بایرن‌مونیخ به دست آورد. درخشش‌های او در جمع پرافتخارترین تیم آلمانی کاری کرده بود که روبن به یکی از محبوب‌ترین بازیکنان این تیم تبدیل شود و جای خاصی در دل هواداران این باشگاه داشته باشد. «استقبالی که هواداران از من می‌کردند آن‌‌قدر زیاد بود که مو به تن آدم سیخ می‌شد». روبن هنوز هم از اینکه از بایرن‌مونیخ جدا شده، ناراحت است؛ ولی بالاخره با این اتفاق کنار آمده است: «درست است که جدایی از بایرن‌مونیخ سخت است، ولی بالاخره هر چیزی یک روز به پایان می‌رسد. من 10 سال بی‌نظیر و فوق‌العاده در بایرن‌مونیخ داشتم». روبن که سال 2017 از بازی‌های ملی در ترکیب تیم ملی هلند خداحافظی کرده بود، از میلش به ادامه فوتبال هم حرف می‌زند. «دوست داشتم همچنان به بازی‌کردنم ادامه بدهم؛ اما دیگر نمی‌شود با یک مصدومیت به مدت چهار تا پنج ماه دوباره بیرون از گود بنشینم. این‌‌گونه دیگر نمی‌شود از فوتبال لذت برد. خودم بدنم را می‌شناسم؛ هنوز قدرت، استقامت و فرم لازم را دارد. هنوز هم می‌توانم چهار یا پنج سال دیگر بازی کنم، ولی به شرط اینکه مصدومیتی برایم پیش نیاید». روبن قبل از اینکه 10 سال فوق‌العاده را در بایرن‌مونیخ سپری کند، در لیگ‌های مختلفی به میدان رفته است؛ از هلند گرفته تا انگلیس و اسپانیا. در انگلیس در ترکیب تیم چلسی دوباره در سال‌های 2005 و 2006 به عنوان قهرمانی رسید. بعد هم به اسپانیا رفت تا برای رئال‌مادرید بازی کند. در رئال مادرید اگرچه توانست در سال 2008 به عنوان قهرمانی برسد؛ ولی هرگز نشانی از روبن آماده که در ترکیب تیم ملی هلند مدافعان رقیب را ویران می‌کرد، نشان نداد. در تیم ملی هلند هم بدون تردید بزرگ‌ترین حسرتش فینال جام جهانی 2010 و بازی برابر اسپانیا بود که با یک گل شکست خوردند. روبن در آن بازی تاریخی یک تک‌به‌تک بسیار ایدئال داشت که در تقابل با ایکر کاسیاس نتوانست از پس او بربیاید و فرصت ایدئالش را به هدر داد. اگرچه با تیم ملی کشورش نتوانست به جام ارزشمند قهرمانی برسد، ولی آن‌قدر خوب بازی کرده بود که با عنوان «متخصص» حرکات روبنی شناخته شود. او در سرِ توپ‌ زدن از کنار زمین و آوردن توپ به میانه خط تهاجمی و زدن ضربات وحشتناک پای چپ به زاویه کناری دروازه استاد شده بود؛ به‌طوری‌که این روزها هرکس در زمین فوتبال چنین حرکتی می‌کند، می‌گویند او «حرکت روبنی» زد. خودش هم از این مورد خوشش می‌آید و می‌گوید: «هنوز هم در 35سالگی می‌توانم حرکت روبنی بزنم. همسرم به من می‌گوید از اینکه این حرکت به اسم من ثبت شده باید به خودم افتخار کنم».

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.