دونالد ترامپ و کیم جونگ اون در کرهشمالی با هم دست دادند
گامي تاريخي در خاك دشمن ديرينه
تمایل ترامپ به اجرای نمایش و حل منازعات بینالمللی با مهارتهای شخصی، روز گذشته رویداد تاریخی دیگری را رقم زد. رئیسجمهور ایالات متحده که روز شنبه و در نشست رهبران گروه 20 در ژاپن اعلام آمادگی کرده بود تا در منطقه مرزی دو کره با کیم جونگ اون رهبر کرهشمالی دیدار کند، روز گذشته به خواسته خود رسید و در دیداری کوتاه با رهبر جوان کرهشمالی در منطقه مرزی خلعسلاحشده دو کره، اولین رئیسجمهور مستقر ایالات متحده نام گرفت که وارد خاک کرهشمالی میشود. دونالد ترامپ در دیدار با کیم جونگ اون از رهبر کرهشمالی دعوت کرد که به ایالات متحده سفر کند و متقابلا رهبر کرهشمالی هم ترامپ را به پیونگیانگ دعوت کرد. دیدار رهبران آمریکا و کرهشمالی و تأکید مجدد آنها بر روابط فوقالعاده با هم در شرایطی صورت میگیرد که آخرین مذاکره دو کشور در ویتنام با شکست همراه شد و مقامهای کرهشمالی در هفتههای اخیر بارها واشنگتن را تهدید کردند که در صورت تداوم بنبست در مذاکرات، برنامههای موشکی و هستهای خود را از سر خواهند گرفت؛ با این حال ترامپ پس از دیدار روز گذشته با اون اعلام کرد که تیمهای مذاکرهکننده دو طرف در دو یا سه هفته آینده مذاکرات را از سر خواهند گرفت. کیم جونگ اون نیز ابراز امیدواری کرد که رابطه فوقالعادهاش با ترامپ باعث شود تا بحران هستهای شبهجزیره کره زودتر حل شود. ترامپ پس از این دیدار و در کنار مون جائهاین رئیسجمهور کرهجنوبی اعلام کرد که سه طرف حاضر در نشست با تشکیل تیمی برای ادامه مذاکرات موافقت کردند و سرپرستی تیم آمریکایی برعهده مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا خواهد بود. تعیین پمپئو به سرپرستی تیم مذاکرهکننده آمریکا در حالی صورت میگیرد که پیونگیانگ اخیرا هشدار داده بود اگر مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا و جان بولتون مشاور امنیت ملی کاخ سفید از تیم مذاکرهکننده کنار گذاشته نشوند، حاضر به ادامه مذاکرات نیست. کرهشمالی این دو مقام آمریکایی را متهم به گرفتن موضع سختگیرانه و افراطی در قبال موضوع خلع سلاح هستهای کرده است.
با وجود آنکه در بیش از یک سال اخیر قدمهای قابل توجهی در مسیر خلع سلاح هستهای شبهجزیره کره برداشته نشده و همه چیز تاکنون تقریبا به دیدارها و عکسهای دونفره ترامپ و کیم جونگ اون منتهی شده است اما واشنگتن و پیونگیانگ همین تحولات تاریخی را مدیون «مون جائهاین» رئیسجمهور کرهجنوبی هستند که قدمهای قابل توجهی برای پایان بنبست در بحران شبهجزیره کره برداشت. با وجود این، یکی از مهمترین علل وجود بنبست فعلی در مذاکرات را هم باید در وزنه و نفوذ نه چندان زیاد رئیسجمهور کرهجنوبی بر آمریکا و کرهشمالی جستوجو کرد. آنچه در حدود یک سال اخیر در شبهجزیره کره رقم خورده است، بیش از کرهجنوبی، نقش چین را در این تحولات پررنگ میکند. ترامپ بهخوبی میداند که اگر خواهان توافقی پایدار با کرهشمالی است باید از مسیر شی جینپینگ رئیسجمهور چین وارد شود که بیشترین نفوذ را بر رژیم پیونگیانگ دارد و مهمترین متحد کرهشمالی محسوب میشود.تلاشهای یک سال اخیر مون جائهاین برای برگزاری نشست تاریخی با رهبر کرهشمالی و سپس فراهمکردن مقدمات دیدار تاریخی ترامپ و کیم جونگ اون را باید با هدف شخصی دریافت جایزه صلح نوبل تفسیر کرد. با اینکه چین هم از تلاشهای کرهجنوبی در این راستا حمایت کرد، با این حال چالشهایی در این مسیر وجود داشت. از یک سو پکن به عنوان متحد سنتی کرهشمالی نگران به حاشیه راندهشدن و تهدید منافع خود در روند خلع سلاح شبهجزیره کره بود و از سوی دیگر پیونگیانگ برای داشتن قدرت بیشتر در مذاکرات با ایالات متحده، نیاز به حمایت اقتصادی و دیپلماتیک پکن داشت.
شکست مذاکرات کیم و ترامپ در هانوی ویتنام نفوذ شی جینپینگ را افزایش داد. از سوی دیگر هم پیونگیانگ مجددا به انتقاد از مون جائهاین رئیسجمهور کرهجنوبی پرداخت. ناکامی کرهجنوبی در پیشبرد روند مذاکرات و عدم تمایل جدی سئول برای کاهش تحریمهای آمریکا علیه کرهشمالی مهمترین دلایل ازسرگیری حملات رسانهای پیونگیانگ علیه سئول بود. در نشست ویتنام نیز بحث بر سر تحریمها مهمترین موضوع مورد اختلاف میان کرهشمالی و آمریکا بود. پیونگیانگ خواستار آن بود تا با کاستهشدن از شدت تحریمها، از حمایت اقتصادی چین به عنوان مهمترین متحد خود بهرهمند شود. با اینکه پکن در سالهای اخیر و پس از آزمایشهای موشکی و هستهای کرهشمالی، با سازمان ملل برای اعمال فشار بر پیونگیانگ همراه شد اما این موضع پکن را نباید در راستای حمایت این کشور از سیاست «فشار حداکثری» ترامپ بر کرهشمالی تفسیر کرد.ترامپ در شرایطی روز گذشته با کیم جونگ اون رهبر کرهشمالی دیدار کرد که شرایط با آنچه در ویتنام رقم خورد کاملا متفاوت بود. این بار شی جینپینگ رئیسجمهور چین که قبل از دیدار با ترامپ در حاشیه نشست گروه 20 به کرهشمالی سفر کرده بود با دست پر از سالن مذاکره با رئیسجمهور آمریکا خارج شد. ترامپ در مذاکره با شی موافقت کرد تا با ادامه مذاکرات تجاری دو کشور، هیچ تعرفهای بر کالاهای وارداتی از چین اعمال نشود و شرکتهای آمریکایی به همکاری خود با کمپانی چینی هوآوی ادامه دهند. این موفقیتی بزرگ برای شی محسوب میشود و ترامپ پس از این عقبنشینیها در برابر شی، اعلام آمادگی کرد كه حاضر است در جریان سفر به کرهجنوبی، در منطقه مرزی دو کره با رهبر کرهشمالی دیدار کند.
به نظر میرسد با فروکشکردن آتش جنگ تجاری میان آمریکا و چین، پکن به عنوان دومین اقتصاد بزرگ جهان و مهمترین متحد کرهشمالی میخواهد جای کرهجنوبی را به عنوان میانجی مذاکرات واشنگتن و پیونگیانگ بگیرد و ترامپ هم با نرمش در برابر چین قصد دارد از نفوذ این کشور در جهت توافق با کرهشمالی استفاده کند.
تمایل ترامپ به اجرای نمایش و حل منازعات بینالمللی با مهارتهای شخصی، روز گذشته رویداد تاریخی دیگری را رقم زد. رئیسجمهور ایالات متحده که روز شنبه و در نشست رهبران گروه 20 در ژاپن اعلام آمادگی کرده بود تا در منطقه مرزی دو کره با کیم جونگ اون رهبر کرهشمالی دیدار کند، روز گذشته به خواسته خود رسید و در دیداری کوتاه با رهبر جوان کرهشمالی در منطقه مرزی خلعسلاحشده دو کره، اولین رئیسجمهور مستقر ایالات متحده نام گرفت که وارد خاک کرهشمالی میشود. دونالد ترامپ در دیدار با کیم جونگ اون از رهبر کرهشمالی دعوت کرد که به ایالات متحده سفر کند و متقابلا رهبر کرهشمالی هم ترامپ را به پیونگیانگ دعوت کرد. دیدار رهبران آمریکا و کرهشمالی و تأکید مجدد آنها بر روابط فوقالعاده با هم در شرایطی صورت میگیرد که آخرین مذاکره دو کشور در ویتنام با شکست همراه شد و مقامهای کرهشمالی در هفتههای اخیر بارها واشنگتن را تهدید کردند که در صورت تداوم بنبست در مذاکرات، برنامههای موشکی و هستهای خود را از سر خواهند گرفت؛ با این حال ترامپ پس از دیدار روز گذشته با اون اعلام کرد که تیمهای مذاکرهکننده دو طرف در دو یا سه هفته آینده مذاکرات را از سر خواهند گرفت. کیم جونگ اون نیز ابراز امیدواری کرد که رابطه فوقالعادهاش با ترامپ باعث شود تا بحران هستهای شبهجزیره کره زودتر حل شود. ترامپ پس از این دیدار و در کنار مون جائهاین رئیسجمهور کرهجنوبی اعلام کرد که سه طرف حاضر در نشست با تشکیل تیمی برای ادامه مذاکرات موافقت کردند و سرپرستی تیم آمریکایی برعهده مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا خواهد بود. تعیین پمپئو به سرپرستی تیم مذاکرهکننده آمریکا در حالی صورت میگیرد که پیونگیانگ اخیرا هشدار داده بود اگر مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا و جان بولتون مشاور امنیت ملی کاخ سفید از تیم مذاکرهکننده کنار گذاشته نشوند، حاضر به ادامه مذاکرات نیست. کرهشمالی این دو مقام آمریکایی را متهم به گرفتن موضع سختگیرانه و افراطی در قبال موضوع خلع سلاح هستهای کرده است.
با وجود آنکه در بیش از یک سال اخیر قدمهای قابل توجهی در مسیر خلع سلاح هستهای شبهجزیره کره برداشته نشده و همه چیز تاکنون تقریبا به دیدارها و عکسهای دونفره ترامپ و کیم جونگ اون منتهی شده است اما واشنگتن و پیونگیانگ همین تحولات تاریخی را مدیون «مون جائهاین» رئیسجمهور کرهجنوبی هستند که قدمهای قابل توجهی برای پایان بنبست در بحران شبهجزیره کره برداشت. با وجود این، یکی از مهمترین علل وجود بنبست فعلی در مذاکرات را هم باید در وزنه و نفوذ نه چندان زیاد رئیسجمهور کرهجنوبی بر آمریکا و کرهشمالی جستوجو کرد. آنچه در حدود یک سال اخیر در شبهجزیره کره رقم خورده است، بیش از کرهجنوبی، نقش چین را در این تحولات پررنگ میکند. ترامپ بهخوبی میداند که اگر خواهان توافقی پایدار با کرهشمالی است باید از مسیر شی جینپینگ رئیسجمهور چین وارد شود که بیشترین نفوذ را بر رژیم پیونگیانگ دارد و مهمترین متحد کرهشمالی محسوب میشود.تلاشهای یک سال اخیر مون جائهاین برای برگزاری نشست تاریخی با رهبر کرهشمالی و سپس فراهمکردن مقدمات دیدار تاریخی ترامپ و کیم جونگ اون را باید با هدف شخصی دریافت جایزه صلح نوبل تفسیر کرد. با اینکه چین هم از تلاشهای کرهجنوبی در این راستا حمایت کرد، با این حال چالشهایی در این مسیر وجود داشت. از یک سو پکن به عنوان متحد سنتی کرهشمالی نگران به حاشیه راندهشدن و تهدید منافع خود در روند خلع سلاح شبهجزیره کره بود و از سوی دیگر پیونگیانگ برای داشتن قدرت بیشتر در مذاکرات با ایالات متحده، نیاز به حمایت اقتصادی و دیپلماتیک پکن داشت.
شکست مذاکرات کیم و ترامپ در هانوی ویتنام نفوذ شی جینپینگ را افزایش داد. از سوی دیگر هم پیونگیانگ مجددا به انتقاد از مون جائهاین رئیسجمهور کرهجنوبی پرداخت. ناکامی کرهجنوبی در پیشبرد روند مذاکرات و عدم تمایل جدی سئول برای کاهش تحریمهای آمریکا علیه کرهشمالی مهمترین دلایل ازسرگیری حملات رسانهای پیونگیانگ علیه سئول بود. در نشست ویتنام نیز بحث بر سر تحریمها مهمترین موضوع مورد اختلاف میان کرهشمالی و آمریکا بود. پیونگیانگ خواستار آن بود تا با کاستهشدن از شدت تحریمها، از حمایت اقتصادی چین به عنوان مهمترین متحد خود بهرهمند شود. با اینکه پکن در سالهای اخیر و پس از آزمایشهای موشکی و هستهای کرهشمالی، با سازمان ملل برای اعمال فشار بر پیونگیانگ همراه شد اما این موضع پکن را نباید در راستای حمایت این کشور از سیاست «فشار حداکثری» ترامپ بر کرهشمالی تفسیر کرد.ترامپ در شرایطی روز گذشته با کیم جونگ اون رهبر کرهشمالی دیدار کرد که شرایط با آنچه در ویتنام رقم خورد کاملا متفاوت بود. این بار شی جینپینگ رئیسجمهور چین که قبل از دیدار با ترامپ در حاشیه نشست گروه 20 به کرهشمالی سفر کرده بود با دست پر از سالن مذاکره با رئیسجمهور آمریکا خارج شد. ترامپ در مذاکره با شی موافقت کرد تا با ادامه مذاکرات تجاری دو کشور، هیچ تعرفهای بر کالاهای وارداتی از چین اعمال نشود و شرکتهای آمریکایی به همکاری خود با کمپانی چینی هوآوی ادامه دهند. این موفقیتی بزرگ برای شی محسوب میشود و ترامپ پس از این عقبنشینیها در برابر شی، اعلام آمادگی کرد كه حاضر است در جریان سفر به کرهجنوبی، در منطقه مرزی دو کره با رهبر کرهشمالی دیدار کند.
به نظر میرسد با فروکشکردن آتش جنگ تجاری میان آمریکا و چین، پکن به عنوان دومین اقتصاد بزرگ جهان و مهمترین متحد کرهشمالی میخواهد جای کرهجنوبی را به عنوان میانجی مذاکرات واشنگتن و پیونگیانگ بگیرد و ترامپ هم با نرمش در برابر چین قصد دارد از نفوذ این کشور در جهت توافق با کرهشمالی استفاده کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.