انتخابات به «نه جليلي» تبديل شد
محمدرضا باهنر، نايبرييس مجلس در گفتوگويي تفصيلي با پايگاه خبري «خانه ملت» تحليل شخصي خود را از نتيجه انتخابات رياستجمهوري و دلايل شکست اصولگرایان بيان کرد. بخشهاي مهم اين گفتوگو به شرح زير است:
پروسه انتخابات رياستجمهوري 92 پروسهاي نسبتا طولاني بود و مجموعه عوامل زيادي جمع شد تا نتيجه انتخابات اينگونه رقم بخورد: 1- رهبرمعظمانقلاب حماسه سياسي و حماسه اقتصادي را امسال طلب کردند. 2- فشارهاي اقتصادي و سياست خارجي زياد شده بود. 3- نبود سازمان و تشکيلات واحد در اصولگرایان و اصلاحطلبان به طوري که نامزدهاي انتخابات 92 جريان خاصي را نمايندگي نميکردند. 4- مردم هشتسال گرفتار افراط اصلاحطلبي و هشتسال دچار افراط دولت احمدينژاد بودند اگرچه افکارعمومي، دولت احمدينژاد را نماينده اصولگرایي ميدانست. بنابراین مردم پس از 16سال افراط به اعتدال پناه بردند.
زماني متوجه شدم قاليباف رای نميآورد که نتيجه انتخابات را اعلام کردند. ما حدس زديم که دکتر روحاني به مرحله دوم انتخابات ميرود اما تصور اينکه در دور اول رای ميآورد را نداشتيم.
ائتلاف سهنفره اصولگرایان يکديگر را قبول نداشتند.
برخي اصولگرایان علاقهمند بودند نامزد اصلاحطلب رای بياورد اما يک تندرو اصولگرا، رييسجمهوری نشود.
اينکه فکر کنيم احمدينژاد فقط هاشمي را قبول نداشت اينگونه نبود، اگر هاشميرفسنجاني نبود آنوقت لاريجاني جايگزين هاشمي ميشد، اگر لاريجاني نبود ولايتي جايگزين ميشد، احمدينژاد اصلا مهم نبود که طرف مقابلش کيست و برای خود رقيب ميتراشيد. طيف احمدينژاد بردن انتخابات را در دوقطبيکردن بهنام فرشته و ديو ميديدند و به محض اينکه گروهي يا شخصي، کمي در جامعه مطرح ميشد تلاش در حذف آنها ميشد. حتي او به وزرای خودش هم رحم نميکرد.
اگر مشايي وارد انتخابات ميشد، طرفداران روحاني بيشتر ميشدند، حتي ممکن بود او با 70درصد رای انتخاب ميشد.
در انتخابات ضمن اينکه همه گروهها و اشخاص از کانديداهايشان حمايت ميکردند، تماما يک «نه» داشتند آن «نه» يک نفر بيشتر نبود که نميخواهم اسمي از او برده شود.
درمورد سعيد جليلي چند اتفاق غيرمترقبه افتاد: 1- در زمان ثبتنام خيلي غيرمترقبه وارد شد. 2- تا سهروز قبل از ثبتنام، جليلي اعلام کرده بود توانمندي و شرایط رييسجمهورشدن را ندارد. 3- سهوا يا عمدا در مذاکرات ايران با گروه 1+5 در آلماتي صداوسيما خيلي مفصل و مبسوط به ايشان پرداخت. 4- نکته ديگر اينکه صلاحيتش احراز شد.
عدهاي جاروجنجال کردند که سعيد جليلي کانديداي نظام است و تلاش شد او را به نظام و رهبري بچسبانند که مقاممعظمرهبري بارها و بارها اين مساله را تکذيب کردند. انتخابات تبديل به «نه جليلي» شد. برخي اين فکر را داشتند که نامزد احمدينژاد برای انتخابات پس از مشايي، در پشت پرده جليلي است و احساس ميکردند که فلز همان فلز و جنس همان جنس است و شد «نه جليلي».
درمورد ولايتي اصرار داشتم با آيتالله مهدويکني ملاقات کند اما اينکه ملاقات انجام نشد اتفاق بدي بود.
دکتر روحاني مباحثي مثل «من سرهنگ نيستم و حقوقدان هستم» را مطرح کرد که تاثير خوبي داشت. اين مباحث در ظاهر نيشزدن به خيليها و پيامهاي زيادي داشت.
اشتباه قاليباف اين بود وقتي هاشمي ثبتنام کرد هجمههاي تندوتيزي ضد وي داشت که غيرضروري بود. بعد از اينکه هاشمي نتوانست در انتخابات ادامه دهد، قاليباف از آن حملات زودرسش پشيمان شد ولي پيشيماني سودي نداشت.
نظام جمهوري اسلامي هيچزمان علاقه ندارد که حتي يکنفر در زندان باشد. اصلا دليلي برای اين کار ندارد و نظام از بخش زندانها نهتنها نفعي نميبرد بلکه خسارت، ضرر، هزينه اجتماعي، هزينه سياسي و اقتصادي را متحمل ميشود. اما زندان لازمه کار است. معتقدم نظرات کروبي و موسوي در رفع حصر آنها موثر است، نميخواهم بگويم آنها چه کاري را انجام دهند، آنها ظلم بزرگي را به انقلاب، نظام و منافع ملي وارد کردند، حتما تمام ظلمها را نميتوانند جبران کنند و بايد در درگاه خداوند توبه کنند، اما مقداري را که ميتوانند بايد جبران کنند و قطعا اين رفتارها بر تصميمات نظام، اثرگذار است.
* خانه ملت
پروسه انتخابات رياستجمهوري 92 پروسهاي نسبتا طولاني بود و مجموعه عوامل زيادي جمع شد تا نتيجه انتخابات اينگونه رقم بخورد: 1- رهبرمعظمانقلاب حماسه سياسي و حماسه اقتصادي را امسال طلب کردند. 2- فشارهاي اقتصادي و سياست خارجي زياد شده بود. 3- نبود سازمان و تشکيلات واحد در اصولگرایان و اصلاحطلبان به طوري که نامزدهاي انتخابات 92 جريان خاصي را نمايندگي نميکردند. 4- مردم هشتسال گرفتار افراط اصلاحطلبي و هشتسال دچار افراط دولت احمدينژاد بودند اگرچه افکارعمومي، دولت احمدينژاد را نماينده اصولگرایي ميدانست. بنابراین مردم پس از 16سال افراط به اعتدال پناه بردند.
زماني متوجه شدم قاليباف رای نميآورد که نتيجه انتخابات را اعلام کردند. ما حدس زديم که دکتر روحاني به مرحله دوم انتخابات ميرود اما تصور اينکه در دور اول رای ميآورد را نداشتيم.
ائتلاف سهنفره اصولگرایان يکديگر را قبول نداشتند.
برخي اصولگرایان علاقهمند بودند نامزد اصلاحطلب رای بياورد اما يک تندرو اصولگرا، رييسجمهوری نشود.
اينکه فکر کنيم احمدينژاد فقط هاشمي را قبول نداشت اينگونه نبود، اگر هاشميرفسنجاني نبود آنوقت لاريجاني جايگزين هاشمي ميشد، اگر لاريجاني نبود ولايتي جايگزين ميشد، احمدينژاد اصلا مهم نبود که طرف مقابلش کيست و برای خود رقيب ميتراشيد. طيف احمدينژاد بردن انتخابات را در دوقطبيکردن بهنام فرشته و ديو ميديدند و به محض اينکه گروهي يا شخصي، کمي در جامعه مطرح ميشد تلاش در حذف آنها ميشد. حتي او به وزرای خودش هم رحم نميکرد.
اگر مشايي وارد انتخابات ميشد، طرفداران روحاني بيشتر ميشدند، حتي ممکن بود او با 70درصد رای انتخاب ميشد.
در انتخابات ضمن اينکه همه گروهها و اشخاص از کانديداهايشان حمايت ميکردند، تماما يک «نه» داشتند آن «نه» يک نفر بيشتر نبود که نميخواهم اسمي از او برده شود.
درمورد سعيد جليلي چند اتفاق غيرمترقبه افتاد: 1- در زمان ثبتنام خيلي غيرمترقبه وارد شد. 2- تا سهروز قبل از ثبتنام، جليلي اعلام کرده بود توانمندي و شرایط رييسجمهورشدن را ندارد. 3- سهوا يا عمدا در مذاکرات ايران با گروه 1+5 در آلماتي صداوسيما خيلي مفصل و مبسوط به ايشان پرداخت. 4- نکته ديگر اينکه صلاحيتش احراز شد.
عدهاي جاروجنجال کردند که سعيد جليلي کانديداي نظام است و تلاش شد او را به نظام و رهبري بچسبانند که مقاممعظمرهبري بارها و بارها اين مساله را تکذيب کردند. انتخابات تبديل به «نه جليلي» شد. برخي اين فکر را داشتند که نامزد احمدينژاد برای انتخابات پس از مشايي، در پشت پرده جليلي است و احساس ميکردند که فلز همان فلز و جنس همان جنس است و شد «نه جليلي».
درمورد ولايتي اصرار داشتم با آيتالله مهدويکني ملاقات کند اما اينکه ملاقات انجام نشد اتفاق بدي بود.
دکتر روحاني مباحثي مثل «من سرهنگ نيستم و حقوقدان هستم» را مطرح کرد که تاثير خوبي داشت. اين مباحث در ظاهر نيشزدن به خيليها و پيامهاي زيادي داشت.
اشتباه قاليباف اين بود وقتي هاشمي ثبتنام کرد هجمههاي تندوتيزي ضد وي داشت که غيرضروري بود. بعد از اينکه هاشمي نتوانست در انتخابات ادامه دهد، قاليباف از آن حملات زودرسش پشيمان شد ولي پيشيماني سودي نداشت.
نظام جمهوري اسلامي هيچزمان علاقه ندارد که حتي يکنفر در زندان باشد. اصلا دليلي برای اين کار ندارد و نظام از بخش زندانها نهتنها نفعي نميبرد بلکه خسارت، ضرر، هزينه اجتماعي، هزينه سياسي و اقتصادي را متحمل ميشود. اما زندان لازمه کار است. معتقدم نظرات کروبي و موسوي در رفع حصر آنها موثر است، نميخواهم بگويم آنها چه کاري را انجام دهند، آنها ظلم بزرگي را به انقلاب، نظام و منافع ملي وارد کردند، حتما تمام ظلمها را نميتوانند جبران کنند و بايد در درگاه خداوند توبه کنند، اما مقداري را که ميتوانند بايد جبران کنند و قطعا اين رفتارها بر تصميمات نظام، اثرگذار است.
* خانه ملت
محمدرضا باهنر، نايبرييس مجلس در گفتوگويي تفصيلي با پايگاه خبري «خانه ملت» تحليل شخصي خود را از نتيجه انتخابات رياستجمهوري و دلايل شکست اصولگرایان بيان کرد. بخشهاي مهم اين گفتوگو به شرح زير است:
پروسه انتخابات رياستجمهوري 92 پروسهاي نسبتا طولاني بود و مجموعه عوامل زيادي جمع شد تا نتيجه انتخابات اينگونه رقم بخورد: 1- رهبرمعظمانقلاب حماسه سياسي و حماسه اقتصادي را امسال طلب کردند. 2- فشارهاي اقتصادي و سياست خارجي زياد شده بود. 3- نبود سازمان و تشکيلات واحد در اصولگرایان و اصلاحطلبان به طوري که نامزدهاي انتخابات 92 جريان خاصي را نمايندگي نميکردند. 4- مردم هشتسال گرفتار افراط اصلاحطلبي و هشتسال دچار افراط دولت احمدينژاد بودند اگرچه افکارعمومي، دولت احمدينژاد را نماينده اصولگرایي ميدانست. بنابراین مردم پس از 16سال افراط به اعتدال پناه بردند.
زماني متوجه شدم قاليباف رای نميآورد که نتيجه انتخابات را اعلام کردند. ما حدس زديم که دکتر روحاني به مرحله دوم انتخابات ميرود اما تصور اينکه در دور اول رای ميآورد را نداشتيم.
ائتلاف سهنفره اصولگرایان يکديگر را قبول نداشتند.
برخي اصولگرایان علاقهمند بودند نامزد اصلاحطلب رای بياورد اما يک تندرو اصولگرا، رييسجمهوری نشود.
اينکه فکر کنيم احمدينژاد فقط هاشمي را قبول نداشت اينگونه نبود، اگر هاشميرفسنجاني نبود آنوقت لاريجاني جايگزين هاشمي ميشد، اگر لاريجاني نبود ولايتي جايگزين ميشد، احمدينژاد اصلا مهم نبود که طرف مقابلش کيست و برای خود رقيب ميتراشيد. طيف احمدينژاد بردن انتخابات را در دوقطبيکردن بهنام فرشته و ديو ميديدند و به محض اينکه گروهي يا شخصي، کمي در جامعه مطرح ميشد تلاش در حذف آنها ميشد. حتي او به وزرای خودش هم رحم نميکرد.
اگر مشايي وارد انتخابات ميشد، طرفداران روحاني بيشتر ميشدند، حتي ممکن بود او با 70درصد رای انتخاب ميشد.
در انتخابات ضمن اينکه همه گروهها و اشخاص از کانديداهايشان حمايت ميکردند، تماما يک «نه» داشتند آن «نه» يک نفر بيشتر نبود که نميخواهم اسمي از او برده شود.
درمورد سعيد جليلي چند اتفاق غيرمترقبه افتاد: 1- در زمان ثبتنام خيلي غيرمترقبه وارد شد. 2- تا سهروز قبل از ثبتنام، جليلي اعلام کرده بود توانمندي و شرایط رييسجمهورشدن را ندارد. 3- سهوا يا عمدا در مذاکرات ايران با گروه 1+5 در آلماتي صداوسيما خيلي مفصل و مبسوط به ايشان پرداخت. 4- نکته ديگر اينکه صلاحيتش احراز شد.
عدهاي جاروجنجال کردند که سعيد جليلي کانديداي نظام است و تلاش شد او را به نظام و رهبري بچسبانند که مقاممعظمرهبري بارها و بارها اين مساله را تکذيب کردند. انتخابات تبديل به «نه جليلي» شد. برخي اين فکر را داشتند که نامزد احمدينژاد برای انتخابات پس از مشايي، در پشت پرده جليلي است و احساس ميکردند که فلز همان فلز و جنس همان جنس است و شد «نه جليلي».
درمورد ولايتي اصرار داشتم با آيتالله مهدويکني ملاقات کند اما اينکه ملاقات انجام نشد اتفاق بدي بود.
دکتر روحاني مباحثي مثل «من سرهنگ نيستم و حقوقدان هستم» را مطرح کرد که تاثير خوبي داشت. اين مباحث در ظاهر نيشزدن به خيليها و پيامهاي زيادي داشت.
اشتباه قاليباف اين بود وقتي هاشمي ثبتنام کرد هجمههاي تندوتيزي ضد وي داشت که غيرضروري بود. بعد از اينکه هاشمي نتوانست در انتخابات ادامه دهد، قاليباف از آن حملات زودرسش پشيمان شد ولي پيشيماني سودي نداشت.
نظام جمهوري اسلامي هيچزمان علاقه ندارد که حتي يکنفر در زندان باشد. اصلا دليلي برای اين کار ندارد و نظام از بخش زندانها نهتنها نفعي نميبرد بلکه خسارت، ضرر، هزينه اجتماعي، هزينه سياسي و اقتصادي را متحمل ميشود. اما زندان لازمه کار است. معتقدم نظرات کروبي و موسوي در رفع حصر آنها موثر است، نميخواهم بگويم آنها چه کاري را انجام دهند، آنها ظلم بزرگي را به انقلاب، نظام و منافع ملي وارد کردند، حتما تمام ظلمها را نميتوانند جبران کنند و بايد در درگاه خداوند توبه کنند، اما مقداري را که ميتوانند بايد جبران کنند و قطعا اين رفتارها بر تصميمات نظام، اثرگذار است.
* خانه ملت
پروسه انتخابات رياستجمهوري 92 پروسهاي نسبتا طولاني بود و مجموعه عوامل زيادي جمع شد تا نتيجه انتخابات اينگونه رقم بخورد: 1- رهبرمعظمانقلاب حماسه سياسي و حماسه اقتصادي را امسال طلب کردند. 2- فشارهاي اقتصادي و سياست خارجي زياد شده بود. 3- نبود سازمان و تشکيلات واحد در اصولگرایان و اصلاحطلبان به طوري که نامزدهاي انتخابات 92 جريان خاصي را نمايندگي نميکردند. 4- مردم هشتسال گرفتار افراط اصلاحطلبي و هشتسال دچار افراط دولت احمدينژاد بودند اگرچه افکارعمومي، دولت احمدينژاد را نماينده اصولگرایي ميدانست. بنابراین مردم پس از 16سال افراط به اعتدال پناه بردند.
زماني متوجه شدم قاليباف رای نميآورد که نتيجه انتخابات را اعلام کردند. ما حدس زديم که دکتر روحاني به مرحله دوم انتخابات ميرود اما تصور اينکه در دور اول رای ميآورد را نداشتيم.
ائتلاف سهنفره اصولگرایان يکديگر را قبول نداشتند.
برخي اصولگرایان علاقهمند بودند نامزد اصلاحطلب رای بياورد اما يک تندرو اصولگرا، رييسجمهوری نشود.
اينکه فکر کنيم احمدينژاد فقط هاشمي را قبول نداشت اينگونه نبود، اگر هاشميرفسنجاني نبود آنوقت لاريجاني جايگزين هاشمي ميشد، اگر لاريجاني نبود ولايتي جايگزين ميشد، احمدينژاد اصلا مهم نبود که طرف مقابلش کيست و برای خود رقيب ميتراشيد. طيف احمدينژاد بردن انتخابات را در دوقطبيکردن بهنام فرشته و ديو ميديدند و به محض اينکه گروهي يا شخصي، کمي در جامعه مطرح ميشد تلاش در حذف آنها ميشد. حتي او به وزرای خودش هم رحم نميکرد.
اگر مشايي وارد انتخابات ميشد، طرفداران روحاني بيشتر ميشدند، حتي ممکن بود او با 70درصد رای انتخاب ميشد.
در انتخابات ضمن اينکه همه گروهها و اشخاص از کانديداهايشان حمايت ميکردند، تماما يک «نه» داشتند آن «نه» يک نفر بيشتر نبود که نميخواهم اسمي از او برده شود.
درمورد سعيد جليلي چند اتفاق غيرمترقبه افتاد: 1- در زمان ثبتنام خيلي غيرمترقبه وارد شد. 2- تا سهروز قبل از ثبتنام، جليلي اعلام کرده بود توانمندي و شرایط رييسجمهورشدن را ندارد. 3- سهوا يا عمدا در مذاکرات ايران با گروه 1+5 در آلماتي صداوسيما خيلي مفصل و مبسوط به ايشان پرداخت. 4- نکته ديگر اينکه صلاحيتش احراز شد.
عدهاي جاروجنجال کردند که سعيد جليلي کانديداي نظام است و تلاش شد او را به نظام و رهبري بچسبانند که مقاممعظمرهبري بارها و بارها اين مساله را تکذيب کردند. انتخابات تبديل به «نه جليلي» شد. برخي اين فکر را داشتند که نامزد احمدينژاد برای انتخابات پس از مشايي، در پشت پرده جليلي است و احساس ميکردند که فلز همان فلز و جنس همان جنس است و شد «نه جليلي».
درمورد ولايتي اصرار داشتم با آيتالله مهدويکني ملاقات کند اما اينکه ملاقات انجام نشد اتفاق بدي بود.
دکتر روحاني مباحثي مثل «من سرهنگ نيستم و حقوقدان هستم» را مطرح کرد که تاثير خوبي داشت. اين مباحث در ظاهر نيشزدن به خيليها و پيامهاي زيادي داشت.
اشتباه قاليباف اين بود وقتي هاشمي ثبتنام کرد هجمههاي تندوتيزي ضد وي داشت که غيرضروري بود. بعد از اينکه هاشمي نتوانست در انتخابات ادامه دهد، قاليباف از آن حملات زودرسش پشيمان شد ولي پيشيماني سودي نداشت.
نظام جمهوري اسلامي هيچزمان علاقه ندارد که حتي يکنفر در زندان باشد. اصلا دليلي برای اين کار ندارد و نظام از بخش زندانها نهتنها نفعي نميبرد بلکه خسارت، ضرر، هزينه اجتماعي، هزينه سياسي و اقتصادي را متحمل ميشود. اما زندان لازمه کار است. معتقدم نظرات کروبي و موسوي در رفع حصر آنها موثر است، نميخواهم بگويم آنها چه کاري را انجام دهند، آنها ظلم بزرگي را به انقلاب، نظام و منافع ملي وارد کردند، حتما تمام ظلمها را نميتوانند جبران کنند و بايد در درگاه خداوند توبه کنند، اما مقداري را که ميتوانند بايد جبران کنند و قطعا اين رفتارها بر تصميمات نظام، اثرگذار است.
* خانه ملت
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.